18:42 - 09/12/2016

Ο Μύθος των Εμβολίων

Το παραμύθι με τους ιούς είναι αποδοτικό εργαλείο ελέγχου των πληθυσμών

Αυτό είναι αλήθεια. Το μόνο αντίδοτο στα βρόμικα παιχνίδια των πολιτικών και των φαρμακοβιομηχανιών είναι η ενημέρωση και η αποθυματοποίησή μας σε αυτό το θανάσιμο παιχνίδι εξουσίας.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, άρχισα να ερευνώ τη θεωρία που πρεσβεύει ότι οι εμβολιασμοί είναι επιβεβλημένοι, τόσο ατομικά όσο και μαζικά. Εντόπισα σοβαρά σφάλματα, ψεύδη και κατάφωρη εξαπάτηση στην «επιστήμη» που υποστηρίζει τον εμβολιασμό. Επιπρόσθετα, δεν βρήκα επιστημονικά στοιχεία που τεκμηριώνουν τη θεωρία ότι ο εμβολιασμός προλαμβάνει τη νόσηση επειδή προάγει την παραγωγή αντισωμάτων. Επιπλέον, διαπίστωσα ότι τα στοιχεία που έχουν συντελέσει στη μαζική αποδοχή της άποψης ότι ο εμβολιασμός αποτελεί τον μοναδικό τρόπο περιορισμού των λοιμωδών νοσημάτων, είναι είτε παραποιημένα είτε παραπλανητικά διατυπωμένα. Τα ψεύτικα στοιχεία δίνουν στον κόσμο την εντύπωση ότι τα εμβόλια προλαμβάνουν τις επιδημίες. Τίποτα δεν απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση του αντιγριπικού εμβολίου, το οποίο οι αρχές συνιστούν πιεστικά να χορηγείται σε βρέφη, ενηλίκους και ηλικιωμένους, κάθε χρόνο. Η μη κερδοσκοπική οργάνωση Cochrane Collaboration εξετάζει τακτικά τα δεδομένα των νέων επιστημονικών ερευνών για την αποτελεσματικότητα των αντιγριπικών εμβολίων. Ωστόσο, παρότι μέχρι στιγμής η οργάνωση αυτή έχει αναλύσει εκατοντάδες σχετικές μελέτες, δεν αποδεικνύεται ότι το αντιγριπικό εμβόλιο προλαμβάνει τη νόσηση, συγκριτικά με το πλασέμπο (εικονικό φάρμακο).

Η πλήρης απουσία κλινικών στοιχείων που επιβεβαιώνουν την άποψη ότι ο εμβολιασμός προλαμβάνει τη νόσηση, μιλά από μόνη της. Ο εμβολιασμός όχι μόνο δεν προλαμβάνει τη νόσηση, αλλά συντελεί και στην εξάπλωσή της. Αυτά που θα διαβάσετε στο βιβλίο ενδέχεται να σας σοκάρουν. Ωστόσο, να ξέρετε ότι σχεδόν όλοι οι ισχυρισμοί του βασίζονται σε επαληθεύσιμα επιστημονικά στοιχεία. Παραθέτω εδώ μερικές απλές αλήθειες, τις οποίες η ιατρική επιστήμη και οι φαρμακοβιομηχανίες θα προτιμούσαν να μη γνωρίζετε.

*Η νόσηση προκαλείται από τα εμβόλια, όχι από τους ιούς.

*Οι ιοί ενεργοποιούν θεραπευτικές διεργασίες στον ανθρώπινο οργανισμό. Δεν είναι εχθροί, αλλά φίλοι μας.

*H γρίπη των χοίρων που ξέσπασε το 2009 οφειλόταν σε γενετικά τροποποιημένο, τεχνητό ιό.

*To AIDS εισήχθη σκόπιμα στην Αφρική, με στόχο τη λεηλασία των άφθονων πλουτοπαραγωγικών πόρων της από ορισμένες δυτικές χώρες.

*Πολλά εμβόλια είναι γενετικά τροποποιημένα, και ο στόχος τους είναι η πρόκληση της νόσησης, ώστε μετέπειτα να επινοηθούν «προληπτικές μέθοδοι» για τη διάσωση του πληθυσμού από τα «θανατηφόρα νοσήματα».

*Το «επιστημονικό γεγονός» ότι τα μικρόβια τη νόσηση, στο οποίο βασίζεται η σύγχρονη πολιτική φροντίδας της υγείας, είναι μύθος.

*Τα εμβόλια προκαλούν σοβαρές παρενέργειες, στις οποίες συγκαταλέγονται τα αυτοάνοσα νοσήματα, το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου και ο αυτισμός.

Οι πραγματικές επιστημονικές αλήθειες δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών και των διαμορφωτών της πολιτικής, που είναι ευφυέστατα άτομα. Και αυτό δεν είναι μύθος! Μοναδικό μέλημα των φαρμακοβιομηχανιών-κολοσσών είναι η κερδοσκοπία, η οποία εξασφαλίζεται με τη διαιώνιση μύθων. Με άλλα λόγια, οι εταιρείες που κατασκευάζουν τα εμβόλια και οι κυβερνήσεις με τις οποίες συνεργάζονται, αποκομίζουν πακτωλό κερδών όταν οι πληθυσμοί νοσούν ή κυριεύονται από το φόβο της νόσησης.

Κατά συνέπεια, μία από τις πολυάριθμες λανθασμένες απόψεις που έχουν εμφυσηθεί μαζικά, είναι ότι ο εμβολιασμός είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την καλή υγεία. Και εντέλει, οι φαρμακοβιομηχανίες τα κατάφεραν: η μία γενιά μετά την άλλη πιστεύει ότι τα εμβόλια σώζουν ζωές και χαρίζουν μακροζωία. Στο βιβλίο, θα μελετήσουμε το μύθο του εμβολιασμού που προωθείται τεχνηέντως από τις φαρμακοβιομηχανίες, οι οποίες πάνω από έναν αιώνα θησαυρίζουν εξαιτίας της άγνοιας, των φόβων και της ευάλωτης φύσης μας.

Δεν έχω εμβολιαστεί ποτέ, για καμία πάθηση. Η μητέρα μου, που είχε πολλούς συγγενείς διαπρεπείς γιατρούς, ουδέποτε ενέδωσε στην πίεση των σχολικών λειτουργών και των συμβατικών γιατρών που επέμεναν ότι έθετε εμένα και τον αδελφό μου σε μεγάλο κίνδυνο με το να μας στερεί τα συνιστώμενα εμβόλια. Εμπιστεύτηκε το μητρικό της ένστικτο. Αλλωστε, πίστευε ότι ο οργανισμός αποκτά πραγματική ανοσία μόνο με φυσικές, μη παρεμβατικές, μεθόδους. Όταν προσβληθήκαμε από κάποιες συνηθισμένες ασθένειες της παιδικής ηλικίας, μας είπε ότι αυτή η διαδικασία ήταν απαραίτητη, προκειμένου να αναπτύξουμε ανοσία με φυσικό τρόπο, και ότι δεν είχαμε λόγο να ανησυχούμε. Τις τελευταίες πέντε δεκαετίες, ούτε εγώ ούτε ο αδελφός μου προσβληθήκαμε από οποιαδήποτε λοιμώδη ασθένεια, πέρα από το κοινό κρυολόγημα.

Ο Μύθος των Εμβολίων - Εικόνα1 Αληθινά ψέματα για τον εμβολιασμό

Ουσιαστικά, ο εμβολιασμός αποτελεί μία από τις πρώτες τελετές μετάβασης στην οποία υποβάλλεται το βρέφος. Θεωρείται μορφή «διαφύλαξης της υγείας» για την υπόλοιπη ζωή του. Στα επόμενα κεφάλαια, θα εξηγήσω γιατί τα εμβόλια είναι σιωπηλοί φονιάδες ή, έστω, νοσογόνοι παράγοντες, καθώς και ότι ο άνθρωπος μπορεί να χαίρει άκρας υγείας και χωρίς αυτά.

Ιδού πέντε βασικοί μύθοι γύρω από τον εμβολιασμό, οι οποίοι δείχνουν πώς έχουμε εξαπατηθεί μαζικά.

Μύθος # 1: Τα εμβόλια προλαμβάνουν τη νόσηση Η αλήθεια: Υπάρχουν πάμπολλα περιστατικά εμβολίων που προκάλεσαν και διέδωσαν την ασθένεια που υποτίθεται ότι προλαμβάνουν. Η σχετική βιβλιογραφία βρίθει από περιστατικά ατόμων και ομάδων που εμβολιάστηκαν για ένα λοιμώδες νόσημα, από το οποίο προσβλήθηκαν σε μεταγενέστερη φάση.

Μύθος # 2: Τα εμβόλια ξεριζώνουν τις ασθένειες Η αλήθεια: Τα λοιμώδη νοσήματα ήταν σε ύφεση για χρόνια πριν από τις καμπάνιες μαζικού εμβολιασμού. Η βελτίωση των συνθηκών ατομικής και συλλογικής υγιεινής, καθώς και η αναβάθμιση της διατροφής, κατέστησαν τον πληθυσμό πιο ανθεκτικό στα λοιμώδη νοσήματα και τη νό- σηση εν γένει. Από την άλλη, επανεμφανίζονται ασθένειες που θεωρούνται ξεριζωμένες, όπως ο κοκίτης και η ιλαρά, και μάλιστα συχνά δριμύτερες. Αυτό παρατηρείται ιδίως σε πολλές αφρικανικές χώρες, όπου ξεσπούν επιδημίες παρά τις καμπάνιες μαζικού εμβολιασμού ή ίσως εξαιτίας τους.

Μύθος # 3: Τα εμβόλια ενισχύουν την ανοσία Η αλήθεια: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα εμβόλια αποδιοργανώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Εξαιτίας των συνθετικών, χημικών, γενετικά τροποποιημένων συστατικών τους, τοξινώνουν τον οργανισμό. Επειδή αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα, καταστέλλουν την ικανότητά του να εξουδετερώνει τη νόσηση και να επιφέρει ίαση. Τα εμβόλια ξεγελούν το ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλώντας τεχνητή ανοσία. Ο μηχανισμός τους διαφέρει παρασάγγες από εκείνον της φυσικής ανοσίας. Η παρέμβαση σε αυτές τις λεπτές ισορροπίες έχει οδυνηρό τίμημα.

Μύθος # 4: Τα εμβόλια είναι ασφαλή Η αλήθεια: Κάθε χρόνο, οι γιατροί αναφέρουν χιλιάδες σοβαρές παρενέργειες των εμβολιασμών, στις οποίες καταγράφονται χιλιάδες θάνατοι και μόνιμες αναπηρίες. Στις μακροπρόθεσμες βλάβες συγκαταλέγονται οι νευρολογικές διαταραχές και τα αυτοάνοσα νοσήματα. Ουσιαστικά, οι ερευνητές καταλογίζουν δεκάδες διαταραχές του ανοσοποιητικού και του νευρικού συστήματος στα προγράμματα μαζικών εμβολιασμών που εφαρμόζονται σε παγκόσμια κλίμακα.

Μύθος # 5: Η θεωρία των εμβολιασμών έχει επιστημονικό έρεισμα Η αλήθεια: Η μικροβιολογική θεωρία του Παστέρ -την οποία ο ίδιος ανακάλεσε λίγο πριν πεθάνει- αποτέλεσε τη βάση της συμβατικής ιατρικής και της πρακτικής των εμβολιασμών. Ωστόσο, δεκάδες γιατροί και ερευνητές (ανεξάρτητοι και μη) έχουν δημοσιεύσει συγγράμματα με αντικείμενο τα σοβαρά σφάλματα στη θεωρία και πρακτική του εμβολιασμού.

Προκειμένου να μην πέσουμε θύματα των κερδοσκόπων, αλλά και να διαφυλάξουμε την υγεία μας, είναι σημαντικό να είμαστε καλά πληροφορημένοι και να γνωρίζουμε πώς λειτουργεί το ανθρώπινο σώμα. Αυτή η γνώση είναι απλή και δεν απαιτεί επιστημονική κατάρτιση. Σε πολλές περιπτώσεις, η αλήθεια είναι οφθαλμοφανής, αλλά οι μάζες προτιμούν να πιστεύουν ότι οι σωτήρες της υγείας είναι οι άνθρωποι με τις λευκές ρόμπες.

Αυτή η αλήθεια ενδεχομένως είναι δύσπεπτη. Ωστόσο, πρέπει να κατανοήσουμε τα κίνητρα πίσω από τις «επιστημονικές αλήθειες» που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά, καθώς τα παιδιά μας λαμβάνουν ενέσεις με γενετικά τροποποιημένα βιολογικά και χημικά συστατικά, τα οποία παραπλανητικά καλούνται «εμβόλια».

Ίσως έχουμε και εμείς ένα μερίδιο ευθύνης. Όλοι είμαστε λάτρεις των εύκολων, άμεσων λύσεων. Επωφελούμενη από αυτό το χαρακτηριστικό μας, η βιομηχανία των εμβολίων θησαυρίζει, βάσει ενός δυσδιάκριτου αλλά βασικού σφάλματος. Η προσέγγισή της είναι η εξής: Απόκτησε εφ’ όρου ζωής ανοσία σε ένα λοιμώδες-φλεγμονώδες νόσημα, χωρίς όμως να προσβληθείς από αυτό.

Η θεωρία τους είναι ότι όταν στο αίμα υπάρχουν αντισώματα για συγκεκριμένα νοσογόνα μικρόβια, το άτομο είναι αυτομάτως προστατευμένο από την ασθένεια που προκαλούν αυτά τα μικρόβια. Ωστόσο, οι σχετικές έρευνες δεν έχουν δείξει αν αυτή η προστασία οφείλεται στην παρουσία αντισωμάτων ή στη φυσιολογική, υγιή απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος. Ουσιαστικά, μάλλον ισχύει το τελευταίο, εκτός και αν τα δηλητήρια που περιέχουν τα εμβόλια διαταράξουν ή παραλύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Η θεωρία που πρεσβεύει ότι η έκθεση του οργανισμού σε νοσογόνα μικρόβια παράγει ανοσοαπόκριση παρόμοια με εκείνη που παράγεται σε μια πραγματική ασθένεια, είναι ολό- τελα εσφαλμένη. Είναι ποτέ δυνατόν η φύση να έχει κάνει τόσο σοβαρό λάθος, ώστε να μας καθιστά εξαρτημένους από μια ενδοφλέβια ένεση ξένου, τοξικού υλικού, ενώ διαθέτουμε ένα τόσο εξελιγμένο ανοσοποιητικό σύστημα; Ούτε εκατομμύρια ηλεκτρονικοί υπολογιστές δεν μπορούν να μιμηθούν τις περίπλοκες λειτουργίες του ανοσοποιητικού μας συστήματος! Αποκλείεται η φύση να υπέπεσε σε τέτοιο λάθος.

Γιατί, λοιπόν, να εμπιστευτούμε την υγεία μας σε ένα κοκτέιλ τοξικών χημικών ουσιών, όταν ακόμη και ένα αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να μας προστατεύσει πιο αποτελεσματικά από τον ιό της γρίπης; Το ιδιαίτερα εκλεπτυσμένο ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο έχει εξελιχθεί με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, σαφώς και είναι σε θέση να μας προστατεύσει πιο αποδοτικά από οποιοδήποτε τεχνητό σκεύασμα. Το μόνο που χρειάζεται είναι στοιχειώδης φροντίδα της υγείας. Από την άλλη, με κάθε εμβολιασμό, το ανοσοποιητικό σύστημα αποδυναμώνεται ολοένα και περισσότερο, και οι παρενέργειες γίνονται σοβαρότερες. Και ούτως ή άλλως ενδέχεται να νοσήσουμε, παρά τον εμβολιασμό.

Οι πανδημίες προκαλούνται από τον άνθρωπο

Προτού αναλύσουμε αυτό το ζήτημα λεπτομερώς στα επόμενα κεφάλαια, θα αναφερθώ με λίγα λόγια στις πανδημίες.

Αναμφίβολα, οι πανδημίες είτε προκαλούνται τεχνητά από τον άνθρωπο είτε οφείλονται στα προγράμματα εμβολιασμού, στην πλημμελή διατροφή και στα αντιβιοτικά – δηλαδή, σε παράγοντες που αποδιοργανώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η ιογενής λοίμωξη αποτελεί συνέπεια της νόσησης, όχι αίτιό της. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τα βακτήρια: τελικά μολύνουν μόνο αποδυναμωμένα ή φθαρμένα κύτταρα.

Τα βακτήρια και οι ιοί δεν μας επιτίθενται αδιακρίτως επειδή μας μισούν. Η φύση δεν πολεμά τον ίδιο της τον εαυτό. Αν το έκανε, δεν θα ζούσε κανείς. Δεν υφίσταται πόλεμος μεταξύ ανθρώπου και φύσης, εκτός και αν ο άνθρωπος επιχειρήσει να αποδομήσει ή να διαταράξει τις ισορροπίες των φυσικών δυνάμεων και πηγών, με επακόλουθο τη διαδικασία της επανεξισορρόπησης, η οποία εκδηλώνεται με τη μορφή ασθένειας ή φυσικής καταστροφής. Παρ’ όλα αυτά, οι μάζες ασπάζονται αυτή την επιδέξια παρουσιασμένη ψευδοεπιστήμη.

Η ανάλυση των επίσημων στατιστικών στοιχείων από πολλές χώρες, καθώς και τα περιστατικά επιδημιών ευλογιάς, διφθερίτιδας, χολέρας, τύφου, πολιομυελίτιδας, φυματίωσης, βρογχίτιδας, τετάνου, κτλ., αποκαλύπτει εκπληκτικά ευρήματα. Για παράδειγμα, στη Γαλλία, τα κρούσματα διφθερίτιδας αυξήθηκαν σε πρωτοφανή επίπεδα μετά την έναρξη των υποχρεωτικών εμβολιασμών, και μειώθηκαν δραστικά μετά την απόσυρση του εμβολίου.

Κάτι παρόμοιο παρατηρήθηκε στη Γερμανία, όταν ει- σήχθη ο μαζικός υποχρεωτικός εμβολιασμός κατά της διφθερίτιδας, στο διάστημα 1925-1944. Σε αυτή την περίοδο, ο αριθμός των θυμάτων της διφθερίτιδας αυξήθηκε από 40.000 σε 240.000, ενώ ο επιπολασμός ήταν υψηλότερος στους εμβολιασμένους ασθενείς. Το 1945, στα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τα εμβόλια δεν διατίθονταν στη Γερμανία. Έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια, τα θύματα έπεσαν κάτω από 50.000.

Τα στατιστικά δεδομένα δείχνουν ότι η πλειονότητα αυτών των νοσημάτων ήταν σε ταχεία και μόνιμη ύφεση πριν εισαχθούν τα προγράμματα εμβολιασμού. Οι μεγάλες επιδημίες άρχισαν να ξεσπούν όταν μεγάλα τμήματα του αγροτικού πληθυσμού μεταφέρθηκαν σε αστικά κέντρα. Οι δρόμοι μετατράπηκαν σε σκουπιδότοπους, με επακόλουθο τη μόλυνση του αέρα και του νερού, τα οποία αποτέλεσαν πηγή λοιμωδών νοσημάτων. Η δραστική βελτίωση της ατομικής και συλλογικής υγείας και η διακοπή της επιδημίας ήταν αποτέλεσμα του καθαρισμού και της απολύμανσης των μολυσμένων πόλεων, της βελτίωσης των συνθηκών υγιεινής και της στέγασης των αστέγων. Τα προγράμματα εμβολιασμού δεν είχαν καμία σχέση.

Ο Μύθος των Εμβολίων - Εικόνα2 Οι θανατηφόρες πολιτικές της φαρμακοβιομηχανίας

Γιατί, λοιπόν, κάποιοι θέλουν να πιστέψουμε ότι τα εμβόλια σώζουν ζωές; Η διάδοση της θεωρίας που πρεσβεύει ότι οι ιοί και τα βακτήρια προκαλούν ασθένειες, είναι ένα μέσο ελέγχου των μαζών, αφού διασπείρει συλλογικό φόβο. Και η διάδοση της συγκεκριμένης θεωρίας συνεπάγεται μυθώδη κέρδη. Κατά τη δεκαετία του 1960, ελλείψει επιδημιών, η βιομηχανία των εμβολίων γνώριζε υποχρηματοδότηση σε μεγάλο βαθμό. Έτσι, καταστρώθηκε σχέδιο για την κατασκευή νέων ιών, οι οποίοι θα προκαλούσαν καρκίνο σε πειραματόζωα, δήθεν στο πλαίσιο της αντικαρκινικής έρευνας. Ωστόσο, η ανάμειξη ιογενών στελεχών με στόχο τη δημιουργία ιών που δεν υπάρχουν στη φύση, άνοιξε το δρόμο για την αποδιοργάνωση του ανοσοποιητικού συστήματος ακόμη και υγιών ατόμων. Όλα αυτά έγιναν προκειμένου να δημιουργηθούν νέες ασθένειες, για τις οποίες ο άνθρωπος δεν μπορεί να έχει φυσική ανοσία.

Όταν αυτά τα χημικά κοκτέιλ εγχέονται στο αίμα, το ανοσοποιητικό σύστημα κατα- στέλλεται, οι κυτταρικοί πυρήνες διαλύονται και πυροδο- τείται η παραγωγή ανθρώπινων ρετροϊών, όπως ο ιός HIV. Μάλιστα, το AIDS είναι ένα τέτοιο συνταρακτικό, τραγικό παράδειγμα. Το 1962, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο UCLA κατασκεύασαν έναν νέο ιό, ο οποίος προκαλεί καρκίνο στα ζώα (υποτίθεται στο πλαίσιο της αντικαρκινικής έρευνας). Συνδύασαν έναν ιό που προσβάλλει ζώα με τον ιό της ευλογιάς, προκειμένου να κατασκευαστεί ένα εμβόλιο ευλογιάς από μια μεγάλη φαρμακευτική εταιρεία.

Το εμβόλιο χορηγήθηκε στην Αφρική ως φιλανθρωπική κίνηση, προκειμένου να εμβολιαστούν 125 εκατομμύρια άνθρωποι. Τρομερή φιλανθρωπία! Τα άτομα με αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα εμφάνισαν σοβαρά συμπτώματα ανοσοανεπάρκειας, τα οποία μετέπειτα εκλήφθηκαν ως AIDS. Από τα 125 εκατομμύρια άτομα που εμβολιάστηκαν, τα 98 εκατομμύρια εμφάνισαν AIDS. Αυτή η νέα ασθένεια αποδείχτηκε ιδιαίτερα προσοδοφόρα, ενώ αποτέλεσε και ένα δυνατό διαπραγματευτικό χαρτί για τα πλούσια κράτη, που ανέκαθεν επιθυμούσαν την εξάρτηση των φτωχών χωρών από αυτά. Έτσι, οι αφρικανικές χώρες καλούνται να προμηθευτούν από τις δυτικές χώρες προφυλακτικά για τον έλεγχο των γεννήσεων, αλλά και δραστικά (δηλαδή, ανο- σοκατασταλτικά) φάρμακα για τη «θεραπεία» του AIDS.

Τα αντιρετροϊκά φάρμακα που πλέον χορηγούνταν μαζικά στον αναπτυσσόμενο κόσμο, αποτέλεσαν μέσο στραγγαλισμού της οικονομικής ανεξαρτησίας των φτωχών χωρών. Κατά συνέπεια, για να βοηθήσουν αυτές τις χώρες να «καταπολεμήσουν» τον φονικό ιό με τα πανάκριβα φάρμακά τους, οι αναπτυγμένες χώρες έπεισαν τις φτωχές να υπογράψουν συμφωνίες παραχώρησης σημαντικών δικαιωμάτων παραγωγής και φυσικών πόρων. Το παραμύθι με τους ιούς είναι αποδοτικό εργαλείο ελέγχου των πληθυσμών. Αυτό είναι αλήθεια. Το μόνο αντίδοτο στα βρόμικα παιχνίδια των πολιτικών και των φαρμακοβιομηχανιών είναι η ενημέρωση και η αποθυματοποίησή μας σε αυτό το θανάσιμο παιχνίδι εξουσίας.

Ο μύθος των εμβολίων

Αυτή είναι ίσως η πιο καταδικαστική, παρότι ειρωνική, μαρτυρία για τα εμβόλια. Πρόκειται για την εξομολόγηση του ανθρώπου που κατασκεύασε το πρώτο εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας – το εμβόλιο IPV, το οποίο περιέχει νεκρούς ιούς πολιομυελίτιδας. Σε ένα περιστατικό που καταγράφηκε και στο ιατρικό περιοδικό Science το 1977, ο δρ Τζόνας Σαλκ παραδέχτηκε ενώπιον υποεπιτροπής της Γερουσίας, ότι από το 1961 οι μαζικοί εμβολιασμοί κατά της πολιομυελίτιδας μόλυναν πολλούς ανθρώπους με τον ιό, στην Αμερική.

Επίσης, ο Σαλκ δήλωσε ότι «τα ζωντανά εμβόλια κατά της γρίπης και της πολιομυελίτιδας μπορούν να προκαλέσουν την ασθένεια για την οποία κατασκευάστηκαν (…) και το ζωντανό εμβόλιο κατά της ιλαράς και της παρωτίτιδας ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες, στις οποίες συγκαταλέγεται η εγκεφαλίτιδα». Οι δηλώσεις του έχουν ερμηνευτεί με πολλούς τρόπους. Οι υποστηρικτές των εμβολιασμών επισημαίνουν ότι ο επιστήμονας αναφερόταν στη «ζωντανή» μορφή του εμβολίου της πολιομυελίτιδας, το οποίο λαμβανόταν από το στόμα και αναπτύχθηκε από τον δρα Αλμπερτ Σέιμπιν το 1957, ενώ ο ίδιος είχε αναπτύξει το δικό του εμβόλιο IPV πριν από τέσσερα χρόνια.

Ωστόσο, ακόμη και αν αυτό ισχύει, είναι ανησυχητικό να ακούμε από έναν επιστήμονα, οι ανακαλύψεις του οποίου αποτελούν ορόσημο στην ιστορία του εμβολιασμού, ότι ένα εμβόλιο -όποιο και αν είναι αυτό- που χορηγείται μαζικά, μπορεί να προκαλέσει μεγάλο (ή έστω μικρό) αριθμό θανάτων. Θα επανέλθουμε σε αυτή τη διαμάχη στο 2ο Κεφάλαιο Τα ολέθρια λάθη της ιστορίας. Προς το παρόν, αρκεί να πούμε ότι εξαιτίας της δήλωσης του Σαλκ, η θεωρία του εμβολιασμού κλονίστηκε συθέμελα.

1. Ορισμός της νόσησης

Ας εξετάσουμε τον ορισμό της νόσησης, στο πλαίσιο του εμβολιασμού και της ανοσίας. Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι αν το άτομο νοσήσει από ορισμένες ασθένειες όπως η παρωτίτιδα, η ανεμοβλογιά και η οστρακιά, μετέπειτα αποκτά ισόβια ανοσία στη νόσο. Είναι σπανιότατο να νοσήσει δεύτερη φορά από παρωτίτιδα ή οστρακιά ένα άτομο που έχει νοσήσει ξανά στο παρελθόν από αυτές. Σε τι οφείλεται αυτό; Στο ότι η φύση έχει προικίσει τον ανθρώπινο οργανισμό με το θαυμαστό όπλο της ανοσίας, η οποία τον προστατεύει από τη στιγμή που θα προσβληθεί από μία συγκεκριμένη ασθένεια. Μέχρι να αποκαλυφθούν τα μυστικά του ανοσοποιητικού συστήματος, οι αρχές της ιατρικής που διατυπώθηκαν τον 19ο αιώνα βασίζονταν εν μέρει στις θεωρίες του Ιπποκράτη. Σύμφωνα με τον Ιπποκράτη, η νόσηση εκδηλώνεται μέσω ενδείξεων και συμπτωμάτων, τα οποία μεταφέρονται από τα εσωτερικά όργανα και το αίμα προς την επιφάνεια του σώματος, όπου παίρνουν τη μορφή εξανθήματος, αιματώματος ή βλεννωδών/πυωδών εκκρίσεων.

Αυτή η «αποβολή» του νοσογόνου παράγοντα θεωρείτο φυσική θεραπευτική απόκριση, η οποία αποκαθιστά τις ισορροπίες του οργανισμού. Και σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, αυτή η απόκριση λαμβάνει χώρα μόνο αφότου μετασχηματιστούν οι τοξικές ουσίες που παράγει ο νοσογόνος παράγοντας, κατά τη φλεγμονώδη διαδικασία. Η σύγχρονη επιστήμη ερεύνησε σε βάθος τις οξυδερκείς παρατηρήσεις του Ιπποκράτη, με επακόλουθο την ανακάλυψη των μηχανισμών της μόλυνσης, της φλεγμονής και της ίασης.

Τα συμπτώματα της νόσησης μπορούν όντως να προκληθούν από βλαπτικούς παράγοντες, όπως τα βακτήρια και οι ιοί. Ωστόσο, μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι τα μικρόβια είναι εχθροί, τους οποίους πρέπει να πολεμήσουμε. Η αλήθεια είναι ότι δεν νοσούμε όταν εκτιθέμεθα σε ένα βακτήριο ή έναν ιό. Νοσούμε όταν ο οργανισμός ανταποκρίνεται σε έναν νοσογόνο παράγοντα ή στη φλεγμονώδη διεργασία που αυτός πυροδοτεί. Αυτό σημαίνει ότι η νόσηση είναι ταυτόσημη της ίασης, αφού είναι μία μέθοδος του οργανισμού για την αποκατάσταση της ομοιόστασης. Η νόσηση είναι σαφής ένδειξη ότι ο οργανισμός προσπαθεί να αποκαταστήσει μια ανισορροπία που απειλεί την αποδοτικότητα και την επιβίωσή του.

Είναι ζωτικής σημασίας να τα κατανοήσουμε αυτά, γιατί καταρρίπτουν τη θεωρία του εμβολιασμού. Η φλεγμονώδης αντίδραση του οργανισμού απέναντι στη νόσηση, ουσιαστικά είναι θεραπευτική διεργασία. Τα συμπτώματα αποτελούν την προσπάθεια του οργανισμού να διαχειριστεί τις συσσωρευμένες τοξικές ουσίες, τα παραπροϊόντα του μεταβολισμού και τα αποδυναμωμένα ή φθαρμένα κύτταρα. Τελικά, οι αποκαλούμενοι «νοσογόνοι» παράγοντες βοηθούν τον οργανισμό να καταστρέψει και να αποβάλει επιβλαβές υλικό, επαναφέροντας τις ισορροπίες του.

Επιπρόσθετα, η δριμύτητα της απόκρισης ή η σφοδρό- τητα της πάθησης δεν καθορίζονται μόνο από τη φύση της ασθένειας, αλλά και από την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος. Η θεραπευτική δύναμη του οργανισμού επηρεάζεται από πληθώρα παραγόντων, όπως η συναισθηματική κατάσταση του ατόμου, τα πνευματικά του θεμέλια, η διατροφή, ο τρόπος ζωής, το περιβάλλον, κτλ. Σαφώς δεν εξαρτάται από το αν το άτομο έχει εμβολιαστεί για κάποιο λοιμώδες νόσημα.

Αν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι αποδυναμωμένο, ο οργανισμός περιέρχεται σε συμφόρηση και κατακλύζεται από τοξίνες, ενώ ισχύει και το αντίστροφο. Κατά συνέπεια, οι παθογόνοι παράγοντες εισβάλλουν στον οργανισμό πιο εύκολα, με επακόλουθο να πυροδοτείται η διαδικασία της αποτοξίνωσης (δηλαδή, η νόσηση), παρότι η πλειονότητα των μικροβιακών «λοιμώξεων» ξεκινά σιωπηλά, χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε. Σκεφτείτε το: Ο ανθρώπινος οργανισμός εκτίθεται σε πλήθος παθογόνων παραγόντων σε καθημερινή βάση, και μερικοί από αυτούς αποτελούν στελέχη (θεωρούμενων) φονικών ασθενειών. Αν η μικροβιακή λοίμωξη συνεπαγόταν πάντα νόσηση και θάνατο, η πλειονότητα των ανθρώπων δεν θα επιβίωνε.

Η μικροβιολογική θεωρία

Εντούτοις, πάνω σε αυτό το σκεπτικό, τον 19ο αιώνα, ο Γάλλος επιστήμονας Λουί Πα- στέρ διατύπωσε την ονομαστή μικροβιολογική θεωρία του, η οποία έκτοτε αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της σύγχρονης ιατρικής και των εμβολιασμών. Ο Παστέρ ήταν ο πρώτος ερευνητής που διατύπωσε τη θεωρία ότι οι ασθένειες προκαλούνται από μικρόβια. Σύμφωνα με τον Παστέρ, τα μικρόβια «κυνηγούν» τον άνθρωπο, γιατί, προκειμένου να επιβιώσουν, πρέπει να απομυζήσουν δικούς μας πόρους.

Αρχικά πίστευε ότι οι λοιμώδεις/φλεγμονώδεις ασθένειες πλήττουν τον άνθρωπο εξαιτίας ενός μικροβίου που εισβάλλει στον οργανισμό. Ωστόσο, ανακάλεσε αυτή του τη θεωρία λίγο πριν πεθάνει. Στις μικροσκοπικές μελέτες των ιστών ξενιστών, ο Παστέρ, ο Ρόμπερτ Κοχ και οι συνάδελφοί τους, παρατήρησαν κατ’ επανάληψη ότι τα μικρόβια πολλαπλασιάζονταν, ενώ πολλά κύτταρα του ξενιστή πέθαιναν. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα μικρόβια επιτίθενται και καταστρέφουν υγιή κύτταρα, με επακόλουθο την έναρξη της νόσησης.

Παρότι η θεωρία του Παστέρ καταρρίφθηκε, είχε ήδη καθιερωθεί στον κόσμο της επιστήμης και είχε γίνει αποδεκτή από πολλούς ερευνητές και γιατρούς. Έτσι, ο μύθος ότι «τα μικρόβια προκαλούν ασθένειες» έγινε αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Σήμερα, αυτή η άποψη εξακολουθεί να θεωρείται θεμελιώδης «επιστημονική αλήθεια» στη σύγχρονη ιατρική. Ο Παστέρ θα μπορούσε κάλλιστα να έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα βακτήρια προσελκύονται σε περιοχές με αυξημένο κυτταρικό θάνατο. Άλλωστε, κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στη φύση: τα βακτήρια προσελκύονται σε οργανικό υλικό υπό αποσύνθεση.

Οι μύγες, τα μυρμήγκια, τα κοράκια και οι γύπες, φυσικά και τα βακτήρια, προσελκύονται από το θάνατο. Αυτός είναι βασικός νόμος της φύσης. Γιατί το ανθρώπινο σώμα να αποτελεί εξαίρεση; Τα αποδυναμωμένα, φθαρμένα ή νεκρά κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού είναι εξίσου επιρρεπή στη μικροβιακή λοίμωξη με ένα υπέρμετρα ώριμο ή χτυπημένο φρούτο. Ο Παστέρ και οι ερευνητές που ακολούθησαν τα βήματά του, θεώρησαν τα μικρόβια ως αρπακτικά. Αν είχαν θεωρήσει ότι τα κύτταρα πεθαίνουν για μη εμφανείς βιοχημικούς λόγους (όπως η συσσώρευση τοξινών), θα είχαμε εντελώς διαφορετική αντίληψη για τη νόσηση και την υγεία.

Το ανοσοποητικό σύστημα αγνοεί ή, τουλάχιστον, παρακάμπτει τη μικροβιολογική θεωρία του Παστέρ («μικρόβια = νόσηση»), χάρη στις θαυμαστές και, μερικές φορές, μυστηριώδεις θεραπευτικές του δυνάμεις.

Γιατί είναι εσφαλμένη

Είναι γεγονός ότι οι φλεγμονώδεις/ λοιμώδεις ασθένειες δεν μπορούν να καταλογιστούν στα μικρόβια, γιατί οφείλονται στις ευπαθείς όψεις του ανθρώπινου οργανισμού, οι οποίες καθιστούν αναγκαία την καταστροφή και το θάνατο. Είναι ζήτημα έμφασης. Παρότι τα μικρόβια πράγματι εμπλέκονται στη διεργασία της νόσησης, δεν επιθυμούν να μας βλάψουν, όπως υπέθεσε ο Παστέρ. Ούτε και είναι οι πραγματικοί υπαίτιοι των λοιμωδών νοσημάτων.

Τα μικρόβια επιτίθενται στον άνθρωπο μόνο όταν αντιλαμβάνονται την ύπαρξη τοξινών. Ο οργανισμός μας δεν μάχεται τα μικρόβια επειδή τα εκλαμβάνει ως εχθρό. Κατά παρόμοιο τρόπο, τα μικρόβια δεν εξαπολύουν σκόπιμα μάχη ενάντια στον άνθρωπο. Ουσιαστικά, ο ανθρώπινος οργανισμός περιέχει τουλάχιστον δεκαπλάσια βακτήρια απ’ ό,τι ανθρώπινα κύτταρα, και κανένα από αυτά δεν μας βλάπτει. Εκτιμάται ότι το ανθρώπινο έντερο φιλοξενεί 500-1.000 είδη βακτηρίων, και ότι άλλα τόσα ενδημούν στο δέρμα.

Όπως αναφέρθηκε στο περιοδικό Annual Review of Microbiology, η ανθρώπινη χλωρίδα είναι ένα σύνολο μικροοργανισμών (φιλικών και μη) που βρίσκονται στην επιφάνεια και στις βαθύτερες στοιβάδες του δέρματος, στο σάλιο και στον στοματικό βλεννογόνο, στον επιπεφυκότα και στη γαστρεντερική οδό. Μεταξύ άλλων, ο οργανισμός μας φιλοξενεί βακτήρια, μύκητες και μονοκύτταρα αρχαιο- βακτήρια. Η σχέση μεταξύ βακτηρίων και ανθρώπου δεν είναι μόνο συμβιωτική, αλλά και αμοιβαία ωφέλιμη.

Οι μικροοργανισμοί επιτελούν πλήθος χρήσιμων λειτουργιών, όπως η ζύμωση του πλεονάσματος του ενεργειακού υποστρώματος, η εκπαίδευση του ανοσοποιητικού συστήματος, η αποσόβηση της ανάπτυξης παρασίτων, η ρύθμιση της εντερικής χλωρίδας, η παραγωγή βιταμινών για τον ξενιστή (όπως η βιοτίνη και η βιταμίνη Κ) και η παραγωγή ορμονών, βάσει των οποίων ο ξενιστής αποθηκεύει λίπος. Χρειαζόμαστε τα βακτήρια, και μας χρειάζονται και αυτά.

Αν ο οργανισμός κατακλυστεί από τοξίνες και εγκλωβισμένα παραπροϊόντα του μεταβολισμού, τα κύτταρα στερούνται οξυγόνο και θρεπτικά στοιχεία, με επακόλουθο τη φθορά ή το θάνατό τους. Με μια ανοσοαπόκριση όπως ο υψηλός πυρετός ή η κόπωση, ο οργανισμός αποβάλλει τις βλαβερές ουσίες που, διαφορετικά, θα προκαλούσαν την πλήρη κατάρρευσή του. Η παρουσία και η δραστηριότητα των καταστροφικών μικροοργανισμών (δηλαδή, η μόλυνση) σε αυτή την περίσταση, προάγει τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού και είναι όχι μόνο φυσιολογική, αλλά και επιθυμητή.

Οι μικροοργανισμοί γίνονται «νοσογόνοι» μόνο σε εξα- σθενημένους οργανισμούς. Η νόσηση εμφανίζεται όταν υπάρχουν προβληματικές συνθήκες όπως η συσσώρευση τοξινών και άχρηστων παραπροϊόντων του μεταβολισμού, και η νόσος καθίσταται το φάρμακο που αποτοξινώνει τα προσβεβλημένα όργανα και συστήματα, αποκαθιστώντας την υγεία.

Σε περιστατικά ακραίας τοξίκωσης, σοβαρής συμφόρησης ή υπέρμετρης χρήσης φαρμάκων και εμβολίων, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να περιέλθει σε τόσο σοβαρή συμφόρηση εξαιτίας των τοξινών που προσπαθεί να απο- βάλει, ώστε να μην είναι σε θέση να διασώσει τη ζωή του ατόμου. Στο χειρότερο σενάριο, το ανοσοποιητικό σύστημα δεν ανταποκρίνεται στις τοξίνες και τα βακτήρια, και δεν εμφανίζεται κανένα οξύ σύμπτωμα (πυρετός, φλεγμονή, πόνος ή άλλες ενδείξεις λοίμωξης). Αυτά τα άτομα ούτε καν προσβάλλονται από κρυολόγημα ή γρίπη, η οποία διαφορετικά θα απέβαλλε αυτές τις τοξίνες. Το αποτέλεσμα είναι μία χρόνια, εξουθενωτική ασθένεια, όπως η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ο λύκος, η αρθρίτιδα και τα λοιπά «αυτοάνοσα» νοσήματα, ή ο θάνατος.

2. Η αλήθεια για τους ιούς

Σε αντίθεση με όσα θα ήθελε να πιστεύουμε η συμβατική ιατρική, οι ιοί δεν αποτελούν αιτία θανάτου. Αν ένα άτομο νοσήσει και είναι επιπλέον φορέας ενός ιού, η πάθηση δεν οφείλεται στον ιό. Η ασθένεια προϋπάρχει της ιογενούς λοίμωξης. Ο ρόλος των ιών είναι να επιφέρουν θεραπεία, όχι νόσηση. Τα συμπτώματα όπως αυτά που εκδηλώνει ο οργανισμός στην προσπάθειά του να θεραπευτεί (πυρετός, πονοκέφαλος, ζαλάδες, κόπωση, κτλ.) δεν είναι η ασθένεια αυτή καθαυτή. Η αύξηση της σωματικής θερμοκρασίας (πυρετός), για παράδειγμα, αποτελεί μία από τις αποδοτικότερες μεθόδους του οργανισμού για την αποβολή των τοξινών. Χάρη σε αυτή τη διαδικασία, ο οργανισμός καταφέρνει να αποβάλει βακτήρια, ιούς και μύκητες, που δεν τον εξυπηρετούν σε τίποτα.

Η γρίπη, φέρ’ ειπείν, αποτελεί το τελικό στάδιο θεραπείας μιας υποβόσκουσας πάθησης η οποία οφείλεται στη συσσώρευση τοξινών, στην κατάχρηση φαρμάκων, στην παρουσία βαρέων μετάλλων, όξινων παραπροϊόντων και νεκρών κυττάρων, καθώς και άλλων επιβλαβών παραγόντων που θα μπορούσαν να γίνουν απειλητικοί για τη ζωή. Η λοίμωξη απλώς διασπά επιβλαβείς ουσίες, όπως τα μέταλλα, τα φάρμακα, οι χημικές ουσίες, τα εντομοκτόνα, τα πρόσθετα τροφίμων και τα τρανς λιπαρά οξέα που υπάρχουν στα πιάτα των εστιατορίων και τα τυποποιημένα γεύματα, οι τεχνητές γλυκαντικές ύλες, κτλ.

Συνήθως, ορισμένες από αυτές τις τοξικές ουσίες διασπώνται από τον οργανισμό. Ωστόσο, η διάσπαση των περισσότερων από αυτές προϋποθέτει την ύπαρξη ορισμένων βακτηρίων. Βέβαια, μερικές χημικές ενώσεις διαλύονται και αποβάλλονται μόνο με συγκεκριμένους διαλύτες. Σε εκείνη τη φάση, ο οργανισμός είτε παρασκευάζει ιούς είτε επιτρέπει την εξάπλωσή τους σε όλο το σώμα μέσω του αίματος και της λέμφου. Δεν υπάρχει λόγος να καταστρέφουμε τους ιούς – είναι με το μέρος μας.

Οι ιοί είναι αδρανείς πρωτεΐνες, τις οποίες ο οργανισμός παράγει προκειμένου να επιτεθεί και να διαλύσει επιβλαβείς ουσίες. Σε αντίθεση με τα βακτήρια, οι ιοί δεν θεωρούνται έμβιοι οργανισμοί. Είναι μικροσκοπικές λωρίδες γενετικού υλικού -DNA και RNA- το οποίο είναι εγκλεισμένο σε περίβλημα (καψίδιο). Σε αντίθεση με τα βακτήρια, δεν αναπα- ράγονται, γιατί δεν διαθέτουν ούτε πεπτικό ούτε αναπαραγωγικό σύστημα.

Το ανθρώπινο σώμα παράγει περισσότερους διαλύτες όταν καλείται να διαλύσει επιβλαβείς ουσίες. Παύει να παρασκευάζει διαλύτες όταν υποχωρεί ο κίνδυνος της κυτταρικής συμφόρησης. Οι ιοί πάντα δρουν με αποτελεσματικό- τητα, όπως οι διαλύτες που υπάρχουν στα αραιωτικά των ελαιοχρωμάτων, και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της αποτοξίνωσης. Οι ιοί αναπαράγονται συνεχώς, επειδή ο οργανισμός τούς επιτίθεται. Εξουδετερώνονται όταν ο οργανισμός πάψει να τους χρειάζεται.

Συμπερασματικά, οι ιοί ενεργοποιούνται και πολλαπλασιάζονται μόνο σε έναν τοξινωμένο οργανισμό που αδυνατεί να αποβάλει μόνος του τα βακτήρια που τον έχουν κατακλύσει. Το ανθρώπινο σώμα δημιουργεί ιούς μόνο όταν επιβάλλεται να αποβάλει φαρμακευτικές ουσίες, συντηρητικά τροφίμων, περιβαλλοντικούς ρυπογόνους παράγοντες, βαρέα μέταλλα όπως ο υδράργυρος και το αλουμίνιο, εντομοκτόνα, αντιβιοτικά και ζωικά μέλη – δηλαδή, τα συστατικά που υπάρχουν σε όλα τα εμβόλια.

Προκειμένου να προστατευτεί, ο οργανισμός μπορεί να αποθηκεύσει έναν τεράστιο αριθμό διαφορετικών αδρανοποιημένων ιών, οι οποίοι ενεργοποιούνται όταν κριθεί αναγκαίο. Τότε αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται προκειμένου να επιτελέσουν το τόσο σημαντικό έργο τους. Ο οργανισμός αποβάλλει την πλειονότητα αυτών των ιών μόλις ολοκληρωθεί η αποτοξίνωσή του. Πιστεύεται ευρύτατα ότι το ανοσοποιητικό σύστημα παράγει αντισώματα για να εξουδετερώσει τους ιούς, αλλά αυτό δεν ισχύει. Αργότερα θα αναφερθούμε εκτενέστερα στα αντισώματα.

Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα

Σελίδες — 1 2

Loading...
Σχετικά με Κατοχικά Νέα
Η συντακτική ομάδα των κατοχικών νέων φέρνει όλη την εναλλακτική είδηση προς ξεσκαρτάρισμα απο τους ερευνητές αναγνώστες της! Έχουμε συγκεκριμένη θέση απέναντι στην υπεροντοτητα πληροφορίας και γνωρίζουμε ότι μόνο με την διαδικασία της μη δογματικής αλήθειας μπορείς να ακολουθήσεις τα χνάρια της πραγματικής αλήθειας! Εδώ λοιπόν θα βρειτε ότι θέλει το πεδίο να μας κάνει να ασχοληθούμε ...αλλά θα βρείτε και πολλούς πλέον που κατανόησαν και την πληροφορία του πεδιου την κάνουν κομματάκια! Είμαστε ομάδα έρευνας και αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε μαζί μας καμία ταμπέλα που θα μας απομακρύνει από το φως της αλήθειας !

Σχόλια Αναγνωστών (5)

  1. 33
    0
    Το παιδί μου ειναι 6 μηνών δεν έχει κάνει κανένα εμβόλιο,τι βλέπω κοιματε τέλεια τα βραδιά αναπτύσσεται φυσιολογικά έχει δύναμη στα χέρια στα πόδια δεν έχει κοκκινίλες δεν έχει συγκαματα στα γενετικά όργανα,αντίθετος ξαδέρφια του ειναι εντελώς αντίθετα εχουνε κάνει ολα τα εμβόλια τα βραδιά δεν κοιμούνται καλά αρωστενουνε συνέχεια γεμάτα συγκαματα νευρικά ανήσυχα κλαίνε χωρίς λόγο ξαφνικά…….
    • 24
      0
      Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ 6 ΧΡΟΝΩΝ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΗ ΘΗΛΑΣΕ ΕΩΣ ΤΑ ΤΡΙΑ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ… ΦΙΛΟΙ ΞΑΔΕΛΦΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑΣΑΝΕ ΕΧΟΥΝΕ ΑΠΟ ADHD ΦΑΣΜΑΤΑ ΑΥΤΙΣΜΟΥ ΔΕΡΜΑΤΙΚΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟ.. ΚΑΝΕΝΑ ΕΡΠΕΤΙΚΟ ΣΚΟΥΠΙΔΟΕΜΒΟΛΙΟ ΣΕ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΟ!
  2. 13
    0
    ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΟ ΚΑΤΩΘΙ: ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ… ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ !!! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ -Ξεκίνησε η καινούργια σχολική χρονιά και όλα τα σχολεία ζητάνε για τα παιδιά του σχολείου το βιβλιάριο εμβολιασμών και φωνάζουν οι διευθυντές των σχολείων (έχοντας άγνοια των κινδύνων) σε όσους γονείς δεν έχουν κάνει τα εμβόλια. Όλοι επικαλούνται τον «Νόμο”, αλλά είναι έτσι τα…. πράγματα όπως τα λένε; – Καταρχήν όσον αφορά τους κανόνες της δικονομίας η σειρά της νομικής ισχύς είναι η εξής: 1. ΣΥΝΤΑΓΜΑ 2. ΝΟΜΟΙ 3. Προεδρικό Διάταγμα 4. Υπουργικές Αποφάσεις 5. Εγκύκλιοι. Για να βγάλει μία απόφαση ο κάθε Υπουργός ή μία Εγκύκλιος η Πρωτοβάθμια επιτροπή θα πρέπει αυτά να μην αντίκειται στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ και στους ΝΟΜΟΥΣ και Επίσης να δίνει το δικαίωμα ο ΝΟΜΟΣ να ρυθμιστεί το θέμα με εγκύκλιο ή Υπουργική απόφαση. Επίσης κάθε καινούργιος ΝΟΜΟΣ ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ. Όσον αφορά τους εμβολιασμούς η νομοθεσία είναι σύνθετη και ένας απλός γονιός δεν μπορεί να ξέρει τι γίνεται. – Υπάρχει ο ΝΟΜΟΣ Ν. 4053 της 9/15 Ιουνίου 1960 ο οποίος μιλάει για το ΕΜΒΟΛΙΟ ΤΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ. ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Ο ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΩΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΗΡΥΧΘΕΙ ΠΑΝΔΗΜΙΑ. ΑΝ ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ. Κατά τον Νομοθέτη λοιπόν το εμβόλιο της Φυματίωσης είναι υποχρεωτικό μόνο στην περίπτωση που κηρύξει το κράτος πανδημία. Έχει κηρύξει το κράτος πανδημία και δεν το ξέρω; – Η λέξη συνιστώμενα στο βιβλιάριο εμβολιασμών του παιδιού κατά τον νομοθέτη σημαίνει «προτείνεται» δεν σημαίνει επιβάλλεται. Συνιστώμενα είναι τα εμβόλια που είναι για τις παιδικές αρρώστιες MMR κλπ επομένως αυτά τα εμβόλια δεν είναι υποχρεωτικά. – Παρ΄ όλα τα όσα λέει ο νόμος λοιπόν έβγαλαν μία εγκύκλιο η οποία δεν στηρίζεται στην νομοθεσία που αναφέρει ότι τα εμβόλια είναι υποχρεωτικά. Όμως αναφέρει και το γεγονός ότι αν δεν θέλουν οι γονείς να εμβολιάσουν τα παιδιά τους διότι φοβούνται τις παρενέργειες αυτών πρέπει να φέρουν χαρτί από γιατρό που να λέει ότι δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν τα παιδιά τους. Παραθέτω το κείμενο αυτούσιο το οποίο θα το βρείτε εδώ: http://www.managaia.gr/forum/17- Θέμα: Εμβολιασμός μαθητών Με αφορμή ερωτήματα που υποβλήθηκαν στη Δ/νσή μας, σχετικά με την υποχρεωτικότητα των εμβολίων για την εγγραφή των μαθητών στο Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Σχολείο, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τις παρ. 2β και 3 β των άρθρων 7 των Π.Δ. 200 & 201/98 (ΦΕΚ 161Α) για την εγγραφή μαθητών στο Νηπιαγωγείο και στο Δημοτικό Σχολείο,εκτός των άλλων, απαιτείται και «επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του μαθητή ή προσκόμιση άλλου στοιχείου, στο οποίο φαίνεται ότι έγιναν τα προβλεπόμενα εμβόλια και η οδοντολογική εξέταση». Σύμφωνα με το με αριθμ.πρωτ. Υ1/Γ.Π.161682/22-12-2008 έγγραφο της Δ/νσης Δημόσιας Υγιεινής του Υπ. Υγείας & Κοιν. Αλληλεγγύης, η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών γνωμοδότησε ότι «είναι υποχρεωτικά όλα εκείνα τα εμβόλια που είναι ενταγμένα στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών και για αυτό δίνονται δωρεάν στα πλαίσια προστασίας της Δημόσιας Υγείας. Μόνο σε περιπτώσεις ιατρικής αντένδειξης, θα μπορούν οι γονείς να αρνηθούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους». Οι γονείς που για οποιουσδήποτε άλλους λόγους (προσωπικά δεδομένα και πιθανές παρενέργειες) δεν επιθυμούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους, οφείλουν να προσκομίζουν βεβαίωση ιατρικής αντένδειξης από : α)Περιφερειακά Γενικά Νοσοκομεία, ή β) Δ/νσεις Υγιεινής της οικείας Νομαρχίας, ή γ) Ιατροκοινωνικά Κέντρα, ή δ)Ασφαλιστικούς φορείς, ή ε)ιδιώτες ιατρούς, σύμφωνα με τον κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας Ν.3418/28-11-2005(τ.Α” ΦΕΚ 287). Για τις ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες κρίνεται απαραίτητη η συνεργασία των Δ/ντών των Σχολικών μονάδων και των Προϊσταμένων των Νηπιαγωγείων με τους ανωτέρω φορείς καθώς και με τους Φορείς Κοινωνικής Στήριξης (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ), προκειμένου να διευκολυνθεί ο εμβολιασμός των μαθητών των ανωτέρω ομάδων. Παρακαλούνται οι Δ/ντές των Σχολικών μονάδων και οι Προϊστάμενοι των Νηπιαγωγείων να ενημερωθούν ενυπόγραφα. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ – ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΧΟΥΝ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ – Επίσης σύμφωνα με το κώδικα ιατρικής δεοντολογίας ΝΟΜΟΣ 3418/ 2005 (Τον οποίο θα βρείτε εδώ: http://www.yyka.gov.gr/articles/ Στο άρθρο 12 αναφέρει τα εξής (καθαρή αντιγραφή): Άρθρο 12 Συναίνεση του ενημερωμένου ασθενή 1. Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενή. 2. Προϋποθέσεις της έγκυρης συναίνεσης του ασθενή είναι οι ακόλουθες: α) Να παρέχεται μετά από πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο. β) Ο ασθενής να έχει ικανότητα για συναίνεση. αα) Αν ο ασθενής είναι ανήλικος, η συναίνεση δίδε ται από αυτούς που ασκούν τη γονική μέριμνα ή έχουν την επιμέλειά του. ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΟΥΤΕ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙ ΝΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΕΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ, ΑΜΑ ΘΕΣ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ , ΑΛΛΑ Η ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ. ΑΝ ΗΤΑΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΘΑ ΤΑ ΕΠΙΒΑΛΛΑΝΕ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ ΟΧΙ ΔΙΑ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΕΤΣΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΧΕ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ. ΕΝΩ ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΔΟΜΗΣΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΦΟΣΟΝ Ο ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΡΝΗΣΗΣ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ. Βλέπετε πόσο πονηροί είναι; Ερωτήσεις προς προβληματισμό: 1. Γιατί αφού κατά τον νομοθέτη δεν είναι υποχρεωτικά τα εμβόλια φοβίζουν τους γονείς με εκφράσεις ότι τα επιβάλλει ο νόμος; 2. Γιατί οι γιατροί δεν ενημερώνουν τους γονείς ότι δεν μπορούν να τους επιβάλλουν εμβολιασμούς όπως ορίζει ο νομοθέτης; 3. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΝ ΤΙΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ ΩΣΤΕ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΓΝΩΣΗ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΑΠΟ ΑΥΤΑ; 4. ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΡΙΝ ΠΡΟΒΟΥΝ ΣΕ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ (ΠΛΑΚΑΚΙ) Η ΟΠΟΙΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ισορροπία του ανοσοποιητικού συστήματος ώστε να μειωθούν, όσο αυτό είναι δυνατόν, οι παρενέργειες; Εγώ από βάθος καρδιάς εύχομαι κανένας γονιός να μην βρεθεί στην δικιά μου θέση . Ο καθένας ας κάνει ότι τον φωτίσει ο θεός.
  3. 0
    0
    TO ARTHRO SXETIKA ME TOYS IOYS, EIXE ENDIAFERON, (OTI OI IOI PANE EKEI POY YPARXEI HDH PROVLIMA APO TOKSINES KLP) OMWS DEN EKSHGEI TIS PERIPTWSEIS OPOY KOLLAEI ENAS IOS APO ANTHRWPO SE ANTHRWPO. EINAI EPIKYNDYNO NA BADIZOYME SE XWRAFIA POY DEN KSEROYME. H HMIMATHEIA EINAI XEIROTERH THS AMATHEIAS. H ALITHEIA EINAI KAPOY STH MESH PISTEYW. THEWRW PWS YPARXOYN EMBOLIA POY ONTWS VOITHANE, K ALLA POY ONTWS VLAPTOYN. K MHN KSEXNATE OTI PANTA EKSARTATAI APO TON ORGANISMO TOY KATHE ANTHRWPOY. H IATRIKH EINAI PERIERGH EPISTHMH. STA MATHIMATIKA, 1+1=2, STH MHXANIKH 1+1=1.99. STHN IATRIKH, 1+1=2 STO 70% TWN PERIPTWSEWN, 1+1=3 STO 29% K 1+1= -584 STO 1% TWN PERIPTWSEWN.

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί