Βρέ μπάς καί δέν σέ κοροϊδεύουν καί σέ κοροϊδεύουμε ΕΜΕΙΣ; ΧΑΧΑ

Βρέ μπάς καί δέν σέ κοροϊδεύουν καί σέ κοροϊδεύουμε ΕΜΕΙΣ; ΧΑΧΑΧΑΧΑ

Τό σκέφτεσαι!

Τό ξέρω, είμαι καρδιογνώστης.

Τό σκέφτεσαι καί τό ξανά σκέφτεσαι καί άκρη δέν βγάζεις! Αυτό σέ θέλουν, άκρη νά μήν βγάζεις ή νά «τούς» πειστείς.

Καί ξέρεις γιατί τό σκέφετασαι;

Ξέρεις τί σέ κάνει νά τό σκέφτεσαι;

Ούτε αυτό δέν τό σκέφθηκες;

Πώς μπόρεσες;

Πώς μπόρεσες νά τό αποφύγεις ΛΕΩ!

Από τί; Από συμφέρον!

Ναί από συμφέρον τό σκέφτεσαι ότι μπορεί νά σέ κοροϊδεύουμε εμείς καί όχι εκείνοι!

Διότι τό συμφέρον είναι αντίθετο μέ τήν αλήθεια!

Πώς καί δέν τό σκέφτηκες;

Από τό τυφλό ένστικτο γιά συμφέρον! Συμφέρον υπεράνω όλων που λένε, δέν λένε;

Από συμφέρον εξαπατείσαι! Αυτό τό λέν πολλοί τό λέν καί τά συμφέροντα στά πρωτόκολλα τής σιών.

Τό συμφέρον είναι που γαργαλίζει, πειράζει, χαλαρώνει τίς αρχές καί ύστερα τήν Ηθική! Καί επειδή ενοχλεί η «ψωροπουττάνα» η συνείδηση, τίς αμολάεις μία κατακέφαλα, κι’ αλλάζει τήν Ηθικήν, τήν αλλάζεις, τήν βλέπεις καί τήν αναθεωρείς όπως θέλεις εσύ. Λές καί η Ηθική είναι εύπλαστη ζελατίνη! Η Ηθική είναι αναλλοίωτη, σκληρή καί μαλακή συνταυτοχρόνως.

Υπάρχουν δύο συμφέροντα. Αυτό τού ενστίκτου καί αυτόν τής υποψίας.

Τού ενστίκτου τής σάρκας καί τής υποψίας μέσα από τήν συνείδηση τής Ηθικής στήν ψυχή.

Άν σέ βολεύει πές τό καί αλλιώς, τής υποψίας τής σάρκας αλλά δέν πολύ πάει/συνάδει καί τού ενστίκτου τής ψυχής, αυτό πολυπάει/πολυσυνάδει…

Τό ποιό θά νικήσει έξ’ αρτάται από τήν προσωπική σού ανάρταση καί άρταση, διάταση καί ανάταση πνευματική.

Τό σαρκίον έχει μόνον μία ζωή έχει τήν ζωτική εξάρτηση στήν ανάρταση τού ενστίκτου νά τήν διατηρεί.

Η ψυχή είναι υπό δοκιμή, θά τήν ανακαλύψεις ή θά χαθείς αφήνωντας τήν νά χαθεί;

Όσον «παντοδυναμότερος» γίνεσαι στήν σαρκική «καθώς» «πρέπει» επιτυχία τόσον αδυνατότερος γίνεσαι είς τήν καθώς ευαρμόζει προορίζουσα επιτυχία.

Βρέ μπάς καί σέ κοροϊδεύουν; Τό ξέρω δυσκολεύεσαι νά τό πιστέψεις επειδή μπροστά στήν απόφαση σού καραδοκεί η σαρκική επιταγή…

Η σαρκική κοντοφθαλμία σού λέγει: «σώπα ρέ που θά χαθείς γιά νά μήν εμβολιαστείς, άσε τούς τρελλούς καί έλα στήν πραγματικότητα τής στιγμής».

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ