Η Ρωσία περνά σε νέα φάση οργάνωσης του πολέμου με drones, τοποθετώντας τον στρατηγό Ντένις Λιαμίν στην ηγεσία των νέων Δυνάμεων Μη Επανδρωμένων Συστημάτων. Η εξέλιξη έχει μεγαλύτερη σημασία από μια απλή αλλαγή προσώπου: δείχνει ότι τα drones μετατρέπονται από βοηθητικό όπλο σε αυτόνομο πυλώνα στρατιωτικής ισχύος.
Τα τελευταία χρόνια ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει λειτουργήσει ως τεράστιο εργαστήριο μη επανδρωμένων συστημάτων. Φθηνά FPV drones, αναγνωριστικά UAV, περιφερόμενα πυρομαχικά και συστήματα μεγάλου βεληνεκούς χρησιμοποιούνται σε κλίμακα που πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν αδιανόητη.
Από το μεμονωμένο drone στη βιομηχανία πολέμου
Η δημιουργία ξεχωριστής δομής διοίκησης σημαίνει ότι η Μόσχα επιχειρεί να ενοποιήσει εκπαίδευση, τακτικές, προμήθειες, παραγωγή και επιχειρησιακή χρήση. Το πραγματικό πλεονέκτημα δεν βρίσκεται πλέον μόνο στο ποιος διαθέτει το καλύτερο drone, αλλά στο ποιος μπορεί να παράγει, να προσαρμόζει και να αντικαθιστά χιλιάδες συστήματα ταχύτερα από τον αντίπαλο.
Παράλληλα εξελίσσεται ένας δεύτερος πόλεμος: ηλεκτρονικές παρεμβολές, anti-drone συστήματα, τεχνητή νοημοσύνη, οπτικές ίνες και αυτόνομη πλοήγηση. Κάθε νέα άμυνα προκαλεί μια νέα τεχνολογική απάντηση.
Το μήνυμα για τις υπόλοιπες χώρες
Η θεσμοποίηση των μη επανδρωμένων δυνάμεων στη Ρωσία είναι ακόμη ένα σημάδι ότι οι στρατοί του μέλλοντος θα οργανώνονται διαφορετικά. Η μαζική χρήση φθηνών συστημάτων μπορεί να απειλήσει εξοπλισμό πολλαπλάσιας αξίας και να αλλάξει τη σχέση κόστους μεταξύ επίθεσης και άμυνας.
Για χώρες όπως η Ελλάδα, με νησιωτικό χώρο και μεγάλες ανάγκες επιτήρησης, η εξέλιξη αυτή αξίζει ιδιαίτερη προσοχή. Το ερώτημα της επόμενης δεκαετίας δεν θα είναι απλώς πόσα αεροσκάφη ή άρματα διαθέτει ένα κράτος, αλλά πόσο γρήγορα μπορεί να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα drones, αισθητήρων, ηλεκτρονικού πολέμου και αυτόνομων συστημάτων.
Αφήστε μια απάντηση