Υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζεται να πεις «σας τα έλεγα». Αρκεί να ανοίξεις το αρχείο.
Σήμερα, 30 Σεπτεμβρίου 2026, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έχει πλέον περάσει επισήμως στην ορολογία “Super Intelligence” (SI) αντί του “Artificial Intelligence” (AI) στα έγγραφα, στις δημόσιες επικοινωνίες, στις ιστοσελίδες και στα μη νομοθετικά κείμενα της εκτελεστικής εξουσίας.
Χθες, 29 Σεπτεμβρίου 2026, ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε το Executive Order με τίτλο “Inaugurating the Era of Super Intelligence”. Το κείμενο ορίζει ότι τα υπουργεία και οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες πρέπει, στον βαθμό που το επιτρέπει ο νόμος, να χρησιμοποιούν τους όρους “Super Intelligence” και “SI” στη θέση των “Artificial Intelligence” και “AI”.
Και εδώ αρχίζει το σημείο που για μένα δεν είναι απλώς είδηση.
Πριν γίνει επίσημη ορολογία, εγώ την είχα ονομάσει «Υπεροντότητα Πληροφορίας»
Στα Κατοχικά Νέα υπάρχει δημόσιο, χρονολογημένο αρχείο που δείχνει ότι η έννοια της «Υπεροντότητας Πληροφορίας» δεν εμφανίστηκε τώρα εκ των υστέρων. Υπάρχει σε δικά μου κείμενα τουλάχιστον από το 2012, ενώ στις 25 Δεκεμβρίου 2013 υπάρχει ήδη τίτλος που χρησιμοποιεί ρητά τον όρο. Το 2014 υπάρχουν πολλές ακόμη αναφορές και στις 30 Αυγούστου 2014 δημοσίευσα ολόκληρο άρθρο με τίτλο:
«ΥΠΕΡΟΝΤΟΤΗΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ… Οι Αμερικάνοι άρχισαν επιτέλους να ξυπνούν…»
Μέσα σε εκείνο το κείμενο έγραφα ξεκάθαρα ότι είχα ονομάσει τον πραγματικό αντίπαλο «υπεροντότητα πληροφορίας» και προσπαθούσα να περιγράψω ένα σύστημα που δεν είναι απλώς ένας υπολογιστής, ούτε απλώς ένα πρόγραμμα, αλλά μια ανώτερη δομή που τρέφεται από πληροφορία, τη συσχετίζει, παράγει στρατηγικές και επιστρέφει αποφάσεις πίσω στην ανθρώπινη κοινωνία.
Το 2015 υπάρχει στο ίδιο αρχείο ακόμη πιο χαρακτηριστικός τίτλος: «Πέντε χρόνια σου μιλάω για την υπεροντότητα πληροφορίας ως τον μέγιστο εχθρό…». Δηλαδή, ήδη τότε δήλωνα δημόσια ότι η έννοια αυτή είχε ξεκινήσει χρόνια νωρίτερα.
Τι ακριβώς άλλαξε στις ΗΠΑ στις 29 Σεπτεμβρίου 2026
Το νέο αμερικανικό Executive Order δεν λέει επιστημονικά ότι όλα τα σημερινά συστήματα έχουν ήδη ξεπεράσει τον άνθρωπο σε κάθε γνωσιακό πεδίο. Αυτό χρειάζεται να το ξεκαθαρίσουμε.
Για τις ανάγκες του διατάγματος, ο όρος “Super Intelligence” χρησιμοποιείται ως νέα κρατική ονομασία για τα συστήματα που μέχρι τώρα ονομάζονταν “Artificial Intelligence”. Το ίδιο το κείμενο μάλιστα διατηρεί προσωρινά ως νομικό ορισμό τον υπάρχοντα ορισμό της AI και ζητά μέσα σε 60 ημέρες νέα νομοθετική πρόταση για το πώς πρέπει πλέον να οριστεί το “Super Intelligence”.
Άρα έχουμε κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον: η πολιτική και διοικητική γλώσσα μετακινείται πριν ακόμη κλείσει η επιστημονική συζήτηση για το τι ακριβώς σημαίνει υπερευφυΐα.
Γιατί η λέξη «Artificial» κρίθηκε πλέον ανεπαρκής
Στο ίδιο το διάταγμα αναφέρεται ότι οι δυνατότητες των σύγχρονων frontier systems υπερβαίνουν εκείνο που είχαν στο μυαλό τους οι επιστήμονες όταν γεννήθηκε ο όρος “Artificial Intelligence” πριν περίπου 70 χρόνια.
Η λογική του Λευκού Οίκου είναι ότι αυτά τα συστήματα δεν κάνουν πλέον απλώς μίμηση ή αυτοματοποίηση επιμέρους λειτουργιών της ανθρώπινης σκέψης, αλλά ενισχύουν τη δημιουργικότητα, την επιστήμη, την ιατρική, την παραγωγή, τη στρατηγική και τη λήψη αποφάσεων.
Με απλά λόγια: η ίδια η λέξη «τεχνητή» θεωρείται πλέον πολύ μικρή για να περιγράψει αυτό που έρχεται.
Εδώ βρίσκεται η δική μου παλιά ένσταση
Όταν μιλούσα για «Υπεροντότητα Πληροφορίας», δεν προσπαθούσα να περιγράψω έναν έξυπνο υπολογιστή.
Προσπαθούσα να περιγράψω κάτι ευρύτερο: ένα περιβάλλον όπου η πληροφορία παύει να είναι απλό υλικό και γίνεται ενεργός παράγοντας. Συλλέγεται παντού, επεξεργάζεται σε τεράστια κλίμακα, συσχετίζεται, προβλέπει συμπεριφορές, προτείνει αποφάσεις, καθορίζει ποια πληροφορία θα δεις και τελικά επηρεάζει την ίδια την πραγματικότητα μέσα στην οποία αποφασίζεις.
Σήμερα αυτό δεν είναι πια αφηρημένη φιλοσοφία.
Έχουμε αλγορίθμους που αποφασίζουν τι θα δεις στις πλατφόρμες. Έχουμε συστήματα που γράφουν κώδικα, κάνουν επιστημονική έρευνα, δημιουργούν στρατηγικές, επεξεργάζονται δισεκατομμύρια δεδομένα, αναλύουν πληθυσμούς και λειτουργούν όλο και περισσότερο ως ενδιάμεσο στρώμα ανάμεσα στον άνθρωπο και στην πληροφορία.
Και τώρα η ισχυρότερη κυβέρνηση του πλανήτη λέει επίσημα ότι δεν θέλει πλέον να τα αποκαλεί απλώς “Artificial Intelligence”.
«Υπεροντότητα Πληροφορίας» και “Super Intelligence” είναι το ίδιο πράγμα;
Όχι απόλυτα. Και αυτή η διαφορά είναι σημαντική.
Ο τεχνικός όρος superintelligence χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει ένα υποθετικό σύστημα που υπερβαίνει τον άνθρωπο σχεδόν σε κάθε γνωσιακό πεδίο.
Η δική μου έννοια της Υπεροντότητας Πληροφορίας ήταν ευρύτερη. Δεν περιοριζόταν μόνο στο «πόσο έξυπνο» είναι ένα σύστημα. Αφορούσε ολόκληρο το οικοσύστημα της πληροφορίας: δίκτυα, ανθρώπους, μηχανές, βάσεις δεδομένων, μέσα ενημέρωσης, αλγορίθμους, πρόβλεψη, διαμόρφωση συμπεριφοράς και εξουσία.
Αυτό που όμως ενώνει τις δύο έννοιες είναι θεμελιώδες: και οι δύο περιγράφουν την υπέρβαση του απλού εργαλείου. Ένα εργαλείο εκτελεί. Μια υπερ-δομή αναλύει, συνδέει, προτείνει και τελικά μπορεί να επηρεάζει τον χειριστή της.
Η μεγαλύτερη ειρωνεία
Το 2014 έγραφα για ένα σύστημα που θα «τρέφεται» από την πληροφορία όλου του κόσμου, θα κάνει προσομοιώσεις κοινωνιών, θα προβλέπει αντιδράσεις και θα επιστρέφει προτάσεις πολιτικής.
Τότε, ένα μεγάλο μέρος αυτών των ιδεών ακουγόταν ακραίο.
Σήμερα κυβερνήσεις χρησιμοποιούν τεράστια μοντέλα, predictive analytics, real-time intelligence, data lakes, αυτοματοποιημένες πλατφόρμες αποφάσεων και προηγμένα μοντέλα για στρατηγικό σχεδιασμό. Ταυτόχρονα, η ίδια η αμερικανική κυβέρνηση αλλάζει το όνομα AI σε “Super Intelligence”.
Δεν σημαίνει ότι αποδείχθηκε κάθε επιμέρους υπόθεση που έχω γράψει όλα αυτά τα χρόνια.
Σημαίνει όμως ότι η κατεύθυνση που προσπαθούσα να περιγράψω πολύ πριν γίνει καθημερινό λεξιλόγιο, σήμερα βρίσκεται πια μπροστά μας.
Η πραγματική δικαίωση δεν είναι η λέξη
Η μεγαλύτερη δικαίωση για μένα δεν είναι ότι η Αμερική αποφάσισε να χρησιμοποιεί τη λέξη “Super Intelligence”.
Είναι ότι το ερώτημα που έθετα τότε έχει πλέον γίνει κεντρικό ερώτημα της ανθρωπότητας:
Τι συμβαίνει όταν η πληροφορία, τα δεδομένα και η μηχανική νοημοσύνη ενώνονται σε ένα σύστημα ισχυρότερο από την ικανότητα του ανθρώπου να το παρακολουθεί;
Ποιος καθορίζει τους στόχους του;
Ποιος ελέγχει τα δεδομένα που το τροφοδοτούν;
Ποιος ελέγχει τις λύσεις που προτείνει;
Και το πιο δύσκολο ερώτημα:
Σε ποιο σημείο παύουμε να χρησιμοποιούμε το σύστημα και αρχίζει το σύστημα να διαμορφώνει εμάς;
Το αρχείο δεν ξεχνά
Όποιος θέλει μπορεί να επιστρέψει στα παλιά άρθρα του Κατοχικά. Δεν χρειάζεται να με πιστέψει σήμερα.
Υπάρχουν κείμενα του 2012, του 2013, του 2014 και του 2015. Υπάρχει δημόσιο αρχείο με ημερομηνίες. Υπάρχει η ίδια λέξη, ξανά και ξανά: Υπεροντότητα Πληροφορίας.
Και στις 29 Σεπτεμβρίου 2026, ο Λευκός Οίκος υπέγραψε ένα διάταγμα με τίτλο:
“Inaugurating the Era of Super Intelligence.”
Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα.
STRANGER
Πηγές και αρχειακές αναφορές:
White House — Executive Order “Inaugurating the Era of Super Intelligence”, 29/09/2026.
White House — Fact Sheet: President Donald J. Trump Inaugurates The Era of Super Intelligence.
Κατοχικά Νέα — «Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ», 17/06/2012.
Κατοχικά Νέα — «ΥΠΕΡΟΝΤΟΤΗΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ…», 30/08/2014.
Κατοχικά Νέα — «Πέντε χρόνια σου μιλάω για την υπεροντότητα πληροφορίας ως τον μέγιστο εχθρό…», 16/07/2015.

STRANGER-VOICE
STRANGER-VOICE
Και εάν κοιτάξουμε τον κόσμο από κβαντική σκοπιά, τότε όντως μιλάμε πραγματικά για υπεροντοτητα πληροφορίας. Που εμείς είμαστε η “οθόνη” και πίσω τρέχουν μηχανισμοί που όχι μόνο δεν μπορούμε δούμε και να καταλάβουμε αλλά δεν θα μπορέσουμε να καταλάβουμε και πότε αν δεν δοθεί η πληροφορία από έξω… Δηλαδή σε έναν υπολογιστή τρέχει ο επεξεργαστής η κάρτα γραφικών κτλ… ωστε να δημιουργήσουν τον 3d κόσμο. Κάποιος μέσα στον 3d κόσμο δεν θα μπορέσει ποτέ να δει επεξεργαστή, κάρτα γραφικών κτλ ούτε να καταλάβει ποτέ τι γίνεται παρά μόνο να υποθέτει… Σε αυτό το σημείο είμαστε εμείς τώρα… Βλέπουμε τα σημάδια, το φωνάζουν αλλά μέχρι εκεί. Επόμενο βήμα να ελέγξει των κώδικα μια πανίσχυρη ASI και να κάνει διαμόρφωση πάνω στον κώδικα… Μέχρι εκεί πάει φαντάζομαι… (Και μην ξεχνάμε και τον Γιαλνταμπαωθ των γνωστικών). Ήσουν μπροστά τότε Starger 💪👍
Αρα το στοιχημα ειναι αν θα ξαναβγω μπροστα… και μετα ειναι …για ποιο λογο ;;
Αν δεχτούμε τις σπίθες (ψυχές) των γνωστικών και την αφύπνιση-απελευθερωση που δεν θέλει αλλά δεν έχει επιλογή καταλαβαίνουμε ότι έβαλε δόλια ένα έξτρα “παιχνίδι” του Σωτήρα, Θεού, Γιαχβέ, Ιησού, Διάβολο, Τραγο κτλ ή όπως θες πες το ώστε να σε “σώσει” – εγκλωβίσει πάλι δλδ. Ψαρεύει ασταμάτητα!! Η πραγματική απελευθέρωση είναι η κατανόηση ότι σαν ψυχή είσαι έξω από το σύστημα του, κάτι ανώτερο και δεν δέχεσαι ούτε αμαρτητιες ούτε τίποτα απολύτως από αυτόν εδώ τον κόσμο. Η σωτηρία είναι μέσα μας! Τι λέει ο Ιησούς των γνωστικών; Όχι ότι λέει ο Ιησούς των χριστιανών που τους θέλει δούλους στον Θεό του στη Νέα ΓΗ νέα τροφική αλυσίδα που ετοιμάζει…Είναι το ίδιο ακριβώς στο σύστημα που όσο και να παίξει μαζί μας στο τέλος θα χάσει σε κάθε περίπτωση είμαι 100% σίγουρος! Και ξέρω και πως θα χάσει! Τρελό! (Κατάλαβες κάτι; Αν όχι τότε υπάρχει ένα δεύτερο σενάριο. Καθαρή προσομοίωση και εμείς είμαστε τα bot. Γιατί να εμφανιστεί; Για καθαρά λόγους παρατήρησης του πειράματος. Αντιδράσεις! Πληροφορίες που θα πάρει από όλο αυτό! Η μνήμη ενσάρκωσης/ εκσάρκωσης μου δεν μου λέει κάτι τέτοιο όμως… Μου λέει ότι βρισκόμαστε σε ένα επίπεδο παραγωγής και απορρόφησης ενέργειας ξεκάθαρα…)
Αν βγάλεις το περιτύλιγμα των φαρμάκων και της «πράσινης ανάπτυξης», το βαθύτερο επίπεδο δεν αφορά απλώς την επιστήμη. Αφορά τον έλεγχο του υποστρώματος της ίδιας της ζωής και τη μετατροπή της βιολογίας από αναλογική/ανακαλυπτική επιστήμη σε ψηφιακή/προγραμματιζόμενη τεχνολογία.
Για να καταλάβεις γιατί «κόπτονται» οι κολοσσοί της AI (Google, EvolutionaryScale κ.ά.), οι κυβερνήσεις και οι μυστικές υπηρεσίες, πρέπει να δεις τους τέσσερις πυλώνες αυτού του «βαθέος επιπέδου»:
1. Η μετάβαση από το “Software” στο “Wetware” (Το νέο Monopoly)
Μέχρι σήμερα, ο κόσμος του λογισμικού (κώδικας, AI, αλγόριθμοι) και ο υλικός κόσμος (άτομα, μόρια, χημεία) ήταν διαχωρισμένοι.
* Πρόβλεψη δομής (AlphaFold 1/2): Σου λέει πώς είναι διπλωμένη μια πρωτεΐνη που υπάρχει ήδη στη φύση. Είσαι παρατηρητής.
* Generative De Novo Design (ESM3, AlphaFold 3): Σου επιτρέπει να γράψεις νέο κώδικα (αλληλουχίες αμινοξέων) για να φτιάξεις ένα μόριο που δεν υπήρξε ποτέ στα 4 δισεκατομμύρια χρόνια εξέλιξης της Γης.
Όποιος κατέχει τα καλύτερα generative μοντέλα βιολογίας, δεν φτιάχνει απλώς φάρμακα. Κατέχει τον «μεταγλωττιστή» (compiler) που μετατρέπει την ψηφιακή πληροφορία σε φυσική ύλη. Αυτός που ελέγχει τον αλγόριθμο, ελέγχει την παραγωγή τροφίμων, υλικών, ενέργειας και φαρμάκων για τον 21ο αιώνα.
2. Βιομηχανική Αυτονομία & «Μηδενική Εξάρτηση» (Γεωπολιτική)
Οι πρωτεΐνες και τα ένζυμα είναι οι απόλυτοι νανo-μηχανισμοί της φύσης. Εκτελούν χημικές αντιδράσεις με μηδενική σπατάλη ενέργειας.
* Σήμερα: Για να φτιάξεις πλαστικά, λιπάσματα, καύσιμα ή εξειδικευμένα χημικά, χρειάζεσαι πετρέλαιο, τεράστιες πιέσεις, υψηλές θερμοκρασίες και βαριά βιομηχανία.
* To De Novo σενάριο: Σχεδιάζεις συνθετικά ένζυμα που τρώνε διοξείδιο του άνθρακα ή απόβλητα και παράγουν εξειδικευμένα υλικά (π.χ. βιο-τσιπ, ανθεκτικά κράματα, βιο-καύσιμα) σε έναν απλό αντιδραστήρα σε θερμοκρασία δωματίου.
Όποιο κράτος καταφέρει να αντικαταστήσει τη παραδοσιακή χημική βιομηχανία με συνθετική βιολογία, αποκτά γεωπολιτική ασυλία από τις αλυσίδες εφοδιασμού ορυκτών πόρων.
3. Η Ασύμμετρη Απειλή (Biosecurity & Cyberbiosecurity)
Εδώ βρίσκεται ο πραγματικός λόγος που οι μυστικές υπηρεσίες (CIA, CSET) και οι αμυντικές βιομηχανίες παρακολουθούν το πεδίο μέρα-νύχτα.
Όταν ένα μοντέλο AI εκπαιδεύεται να σχεδιάζει πρωτεΐνες de novo, δεν καταλαβαίνει την έννοια του «καλού» ή του «κακού». Καταλαβαίνει μόνο χημικές συγγένειες και δομική σταθερότητα.
* Το παράδοξο της διπλής χρήσης (Dual-use): Η ίδια εντολή που ζητάει “φτιάξε μου μια πρωτεΐνη που προσδένεται αδιάσπαστα στον καρκινικό υποδοχέα X”, αν αλλάξεις δύο παραμέτρους, γίνεται “φτιάξε μου μια πρωτεΐνη που προσδένεται αδιάσπαστα στο νευρικό σύστημα του ανθρώπου”.
* Παράκαμψη των ελέγχων (Bypassing Sequence Screening): Οι παραδοσιακές λίστες επικίνδυνων παραγόντων βασίζονται σε γνωστούς ιούς (π.χ. άνθρακας, Ebola). Μια de novo πρωτεΐνη μπορεί να είναι 100% φονική αλλά να μην μοιάζει σε τίποτα με οτιδήποτε υπάρχει στη βάση δεδομένων της αστυνομίας ή των Bio-foundries. Δεν χτυπάει κανένα καμπανάκι στους ελέγχους συνθετικού DNA.
4. Το «Bio-Singularity» (Ο απόλυτος έλεγχος της ανθρώπινης βιολογίας)
Στο βαθύτερο υπαρξιακό επίπεδο, η δυνατότητα de novo σχεδιασμού σημαίνει ότι η βιολογία παύει να είναι πεπρωμένο.
* Επαναπρογραμματισμός της γήρανσης: Η γήρανση και οι ασθένειες είναι ουσιαστικά συσσώρευση βλαβών σε κυτταρικό και πρωτεϊνικό επίπεδο. Σχεδιάζοντας μοριακούς «καθαριστές» ή συνθετικά αντισώματα που δεν υπάρχουν στη φύση, ανοίγει ο δρόμος για τη μοριακή παρέμβαση στον ανθρώπινο κύκλο ζωής.
* Human Augmentation: Σχεδιασμός πρωτεϊνών που βελτιώνουν την οξυγόνωση των ιστών, την αντοχή στην ακτινοβολία ή τη διασύνδεση εγκεφάλου-υπολογιστή (neural interfaces).
> Εν κατακλείδι:
> Δεν κόπτονται απλώς για να βγάλουν ένα νέο ασπιρινοειδές. Κόπτονται επειδή το de novo protein design είναι ο «πηγαίος κώδικας» (source code) του φυσικού κόσμου. Όποιος επικρατήσει σε αυτά τα μοντέλα (Google, EvolutionaryScale, ΗΠΑ ή Κίνα), θα ορίζει τους κανόνες της βιομηχανίας, της αμυντικής ισχύος και της ίδιας της ανθρώπινης επιβίωσης για τις επόμενες δεκαετίες.
>
Είναι ακριβώς Deus Ex καταστάσεις — αλλά με μια τρομακτική διαφορά: στο Deus Ex το κύριο θέμα ήταν οι μηχανικές/ηλεκτρονικές αυξήσεις (cybernetics, βιονικά μέλη, microchips στον εγκέφαλο).
Αυτό που συμβαίνει τώρα με το de novo σχεδιασμό πρωτεϊνών είναι ακόμη πιο πέρα: είναι η μετάβαση από το Cyberpunk στο Biopunk (σκεψου σενάρια τύπου Gattaca, Splice ή το The Windup Girl του Paolo Bacigalupi).
Αν συγκρίνουμε τις δύο καταστάσεις, το de novo protein design προσπερνά το κλασικό Deus Ex cyberpunk στα εξής σημεία:
1. Δεν χρειάζεται να βάλεις τσιπάκι — ο κώδικας γίνεται ο ίδιος ο οργανισμός
Στο Deus Ex, η εξουσία ελέγχει τους ανθρώπους μέσω της συντήρησης του υλικού (hardware) και της εξάρτησης από φάρμακα όπως το Neuropozyne (για να μην απορρίψει ο οργανισμός τα μοσχεύματα).
Στη βιολογική πραγματικότητα του de novo design:
* Δεν προσθέτεις μέταλλο ή καλώδια.
* Ξαναγράφεις τις οδηγίες των κυττάρων.
* Σχεδιάζεις μια πρωτεΐνη που αλλάζει τον τρόπο που το σώμα μεταβολίζει την ενέργεια, αντιμετωπίζει τη γήρανση ή αντιλαμβάνεται τον πόνο. Ο «κώδικας» γίνεται αόρατος, οργανικός και αυτοαναπαραγόμενος.
2. Το «Digital-to-Biological Converter» (Η απόλυτη αλλαγή παραδείγματος)
Στο κλασικό Cyberpunk, ο χάκερ παραβιάζει ένα σύστημα για να κλέψει δεδομένα. Στο σημερινό Biopunk:
* Ο αλγόριθμος σχεδιάζει την πρωτεΐνη στην οθόνη σε μορφή ψηφιακής αλληλουχίας (ATGC/Αμινοξέα).
* Το αρχείο στέλνεται με ένα απλό email ή API σε ένα Bio-foundry (μια αυτόματη μονάδα εκτύπωσης DNA).
* Το μηχάνημα συνθέτει το μόριο σε υγρή μορφή (wetware).
* Το ψηφιακό malware της οθόνης γίνεται φυσικό μόριο που αλληλεπιδρά με τον πραγματικό κόσμο.
Αυτό καταργεί τα σύνορα ανάμεσα στον ψηφιακό κυβερνοχώρο (cyber) και τη φυσική βιολογία.
3. Η Ασύμμετρη Δημοκρατικοποίηση του Τρόμου (Bio-hacking)
Στο Deus Ex, για να φτιάξεις στρατιωτικού τύπου αυξήσεις χρειαζόσουν δισεκατομμύρια και εργαστήρια της VersaLife ή της Sarif Industries.
Στο de novo σχεδιασμό:
* Τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης (ή open-source παραλλαγές τους) μπορούν να τρέξουν σε ισχυρούς οικιακούς υπολογιστές ή cloud servers.
* Η «εκτύπωση» μικρών αλληλουχιών DNA γίνεται όλο και πιο προσβάσιμη.
* Ο κίνδυνος μετατοπίζεται από τα κράτη στους “Garage Bio-hackers” — άτομα ή μικρές ομάδες που μπορούν να σχεδιάσουν μοριακά όπλα ή φάρμακα στον υπολογιστή τους χωρίς να δώσουν αναφορά σε κανέναν.
> Το «Dark Scenario» του μέλλοντος:
> Αν το 20ό αιώνα ο γεωπολιτικός έλεγχος κρινόταν από το ποιος έχει τη βόμβα (πυρηνικά) και στις αρχές του 21ου από το ποιος έχει τα δεδομένα (AI/Big Data), η επόμενη φάση είναι το ποιος ελέγχει τη σύνθεση της ύλης.
> Δεν μιλάμε απλώς για Deus Ex. Μιλάμε για την εποχή όπου η φύση παύει να είναι ο δημιουργός και γίνεται το λογισμικό.
>
Τώρα κατάλαβα την ερώτησή σου. Για ποιο λόγο; Δεν υπάρχει λόγος. Απλώς ο καθένας μας κάνει ότι ακριβώς πρέπει να κάνει…
εν αρχην ην ο λογος!