Τα πολιτικά τζάκια δεν καίνε κούτσουρα

Τα πολιτικά τζάκια δεν καίνε κούτσουρα τα παράγουν

“Στις γυναίκες, λένε, αρέσουν τα παλιόπαιδα. Οι σκληροί τύποι με το τσιγάρο να κρέμεται στα χείλη, τη βαριά φωνή, το ασήκωτο βλέμμα, το θεόβαρο χέρι και την ελαφρότατη ηθική. Σφαλιάρες, χαρτοπαιξία, νταηλίκι, μια κάποια ροπή στον τυχοδιωκτισμό και στην παρανομία, καθώς και τσιλημπουρδήματα είναι τα στοιχεία στη συνταγή του στερεότυπου του “γοητευτικού τομαριού”.

Η εκτελεστική εξουσία στην Ελλάδα μοιάζει κάπως στα γούστα με τα παθητικά θήλεα, που τους αρέσει να αδικούνται από τους βάναυσους άντρακλες. Με τη διαφορά ότι δεν τους θέλει ιδιαίτερα «σκληρούς». Αν έχεις την αδικία, την ιδιοτέλεια, τον καιροσκοπισμό αλλά είσαι και ολίγον τρυφερούλης, μπούλης, θα κάνεις εξαιρετική καριέρα στην πολιτική.

Εχουμε και λέμε. Στο καθηκοντολόγιο του επίδοξου δερβέναγα περιλαμβάνεται μια γελοιωδώς εύκολη θητεία στο Στράτευμα ή (ακόμα καλύτερα) απολυτήριο τύπου Ι5 για οποιονδήποτε λόγο, ψυχολογικό τραλαλά, πλατυποδία, ονειρώξεις μεγαλείου, μεσσιανικά σύνδρομα, χρωματοφοβία.

Αν είσαι στην Αριστερά, η οποία αποτελεί ακόμα καλύτερο επάγγελμα από αυτό του εισοδηματία, θα γίνεις αρνητής στράτευσης. Αν δεν είσαι στην Αριστερά, να πας στο Πεντάγωνο, στο Τατόι, στο Παλάσκα, στην πλατεία Κλαυθμώνος, στο Πεντάγωνο.

Αν καταφέρεις να φτάσεις εκεί, καλό είναι να κρύβεσαι στο γραφείο του διοικητή ή του υπουργού ή στο Καψιμί. Μετά; Να αποφύγεις συστηματικά να εργαστείς! Είναι κακό πράγμα η δουλειά. Σηκώνεσαι το πρωί, κοιμάσαι το βράδυ και το ενδιάμεσο είναι όλο υποχρεώσεις, χωρίς πάρτι! Ασε που η δουλειά είναι κουραστική – περίπου όσο οι πεζοπορίες στις διακοπές.

Η συγκομιδή εισοδήματος στον άεργο νέο φλουφλίζοντα πολιτευτή-πολιτικό είναι απλή. Απλούστερη του τινάγματος του ελαιόδεντρου, αρκεί να προέρχεται από οικογένεια όμοια με εκείνον στο ήθος. Τα πολιτικά τζάκια δεν καίνε κούτσουρα, τα παράγουν.

Το μόνο που καίνε ως καύσιμο είναι το προϊόν του ιδρώτα των κορόιδων, που φορολογούνται, ψηφίζουν, γκρινιάζουν, δουλεύουν, ψηφίζουν, γκρινιάζουν, φορολογούνται κ.ο.κ (σ.σ.: τα παραπάνω με όποια σειρά διαλέξει το κράτος).

Ακολούθως, ο φέρελπις νέος ή μεσήλιξ ή ακόμα και γέρων πολιτικός πρέπει να βρει καλούς και γερούς πάτρωνες στο Βερολίνο, στην Ουάσινγκτον, στο Λονδίνο και οπουδήποτε αλλού χτυπά η καρδιά της ελληνόφωνης κυβέρνησης. Δίχως την υποστήριξη των ξένων και δη εκείνων που βρίσκονται απέναντι από τα ελληνικά συμφέροντα, καριέρα δεν κάνεις.”

Παναγιώτης Λιάκος

edwhellas.gr