…Η αγάπη είναι το παν…

3 thoughts on “…Η αγάπη είναι το παν…

  1. Ανώνυμος says:

    Ἦλθ΄ ἦλθε χελιδὼν
    καλὰς ὥρας ἄγουσα,
    καλοὺς ἐνιαυτούς,
    ἐπὶ γαστέρα λευκά,
    ἐπὶ νῶτα μέλαινα.

    Παλάθαν σὺ προκύκλει ἐκ πίονος οἴκου
    οἴνου τε δέπαστρον τυροῦ τε κάνιστρον.
    καὶ πύρνα χελιδὼν καὶ λεκηθίταν οὐκ ἀπωθεῖται.

    Πότερ᾽ ἀπίωμες ἢ λαβώμεθα;
    εἰ μέν τι δώσεις. εἰ δὲ μή, οὐκ ἐάσομες.
    ἢ τὰν θύραν φέρωμες ἢ τὸ ὑπέρθυρον
    ἢ τὰν γυναῖκα τὰν ἔσω καθημέναν.
    μικρὰ μέν ἐστι, ῥᾳδίως νιν οἴσομες.
    ἂν δὴ φέρῃς τι, μέγα δή τι φέροις.
    ἄνοιγ᾽ ἄνοιγε τὰν θύραν χελιδόνι.
    οὐ γὰρ γέροντές ἐσμεν, ἀλλὰ παιδία.

    αγκαλιάστε τα ΠΑΙΔΙΑ…

    ΦΑΕΘΩΝ …

    ότι δινεις παίρνεις…
    οτι σπερνεις … θερίζεις!!!!!!!!!

  2. Ανώνυμος says:

    ροσπαθούσα σ΄όλα να΄μαι εγώ εντάξει
    και να βάλω τη ζωή μου σε μια τάξη
    αντικείμενα δικά σου κι ό,τι άφησες εδώ
    σε μια κούτα ξεχασμένα από καιρό
    Είχες φύγει δε με πείραξε θυμάμαι
    σου΄χα πει δε σου αξίζω εγώ λυπάμαι
    μα εχθές αργά το βράδυ δίχως να το φανταστώ
    σε συνάντησα στο δρόμο κι έμεινα να σε κοιτώ
    τον κρατούσες απ΄το χέρι του γελούσες τρυφερά
    και σταμάτησε ο χρόνος ξαφνικά

    Έσπασε η νύχτα δυο κομμάτια
    κι έκλεισα σφιχτά τα δυο μου μάτια
    είπα δε μπορεί όταν τ΄ανοίξω
    αυτή η εικόνα θα χαθεί
    Πίστευα σε είχα ξεπεράσει
    πρώτος πως εγώ σ΄είχα ξεχάσει
    πόσο λάθος έκανα εσύ ήσουν η δυνατή

    Είχα πείσει τώρα πια τον εαυτό μου
    ότι ήταν τελικά για το καλό μου
    κάθε μέρα που περνούσε σε τραβούσε μακριά
    κι εγώ έπεφτα στο ψέμα πιο βαθιά
    Είχες γίνει μία ξένη εσύ για μένα
    δε μιλούσα για εσένα σε κανένα
    μα εχθές αργά το βράδυ δίχως να το φανταστώ
    σε συνάντησα στο δρόμο κι έμεινα να σε κοιτώ
    τον κρατούσες απ΄το χέρι του γελούσες τρυφερά
    και σταμάτησε ο χρόνος ξαφνικά………………….
    Νικολα μου είμαι ερωτευμενη μαζι σου ελα ξανα…..ξερεις

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *