ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πέμπτη, 03 Σεπτεμβρίου 2026
«Οι λαοί που
ξεχνούν την ιστορία τους
είναι καταδικασμένοι
να την ξαναζήσουν.»
Κ
ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ
«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
ΕΙΝΑΙ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.»

…Η αγάπη είναι το παν…

· Κατοχικά Νέα

ΔΙΑΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΗ ΓΝΩΣΗ • Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ
Facebook X WhatsApp Viber Telegram
ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

ΜΗ ΦΥΓΕΙΣ ΑΚΟΜΑ

Τρία σχετικά θέματα που αξίζει να δεις

Αρχαίο ελληνικό άγαλμα στο header των Κατοχικών ΝέωνFEATURED

Τα Κατοχικά Νέα αλλάζουν: Πώς λειτουργούν πλέον το BREAKING, το LIVE, τα στατιστικά, η συμμετοχή — και τι έρχεται στη συνέχεια

Έρευνα και στοιχεία για θεωρίες συνωμοσίας και ανθρώπινη συμπεριφοράΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Γιατί κάποιος πιστεύει μια συνωμοσία αλλά ένας άλλος δρα; Μελέτη 6.082 ανθρώπων βρήκε τους τρεις διακόπτες

Άνθρωπος σε βαθύ διαλογισμό και έρευνα για τη συνείδησηΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Τι μένει όταν σωπαίνει ο νους; Harvard και επιστήμη εξετάζουν τα όρια της συνείδησης στον βαθύ διαλογισμό

3 απαντήσεις στο “…Η αγάπη είναι το παν…”

  1. Ἦλθ΄ ἦλθε χελιδὼν
    καλὰς ὥρας ἄγουσα,
    καλοὺς ἐνιαυτούς,
    ἐπὶ γαστέρα λευκά,
    ἐπὶ νῶτα μέλαινα.

    Παλάθαν σὺ προκύκλει ἐκ πίονος οἴκου
    οἴνου τε δέπαστρον τυροῦ τε κάνιστρον.
    καὶ πύρνα χελιδὼν καὶ λεκηθίταν οὐκ ἀπωθεῖται.

    Πότερ᾽ ἀπίωμες ἢ λαβώμεθα;
    εἰ μέν τι δώσεις. εἰ δὲ μή, οὐκ ἐάσομες.
    ἢ τὰν θύραν φέρωμες ἢ τὸ ὑπέρθυρον
    ἢ τὰν γυναῖκα τὰν ἔσω καθημέναν.
    μικρὰ μέν ἐστι, ῥᾳδίως νιν οἴσομες.
    ἂν δὴ φέρῃς τι, μέγα δή τι φέροις.
    ἄνοιγ᾽ ἄνοιγε τὰν θύραν χελιδόνι.
    οὐ γὰρ γέροντές ἐσμεν, ἀλλὰ παιδία.

    αγκαλιάστε τα ΠΑΙΔΙΑ…

    ΦΑΕΘΩΝ …

    ότι δινεις παίρνεις…
    οτι σπερνεις … θερίζεις!!!!!!!!!

  2. ροσπαθούσα σ΄όλα να΄μαι εγώ εντάξει
    και να βάλω τη ζωή μου σε μια τάξη
    αντικείμενα δικά σου κι ό,τι άφησες εδώ
    σε μια κούτα ξεχασμένα από καιρό
    Είχες φύγει δε με πείραξε θυμάμαι
    σου΄χα πει δε σου αξίζω εγώ λυπάμαι
    μα εχθές αργά το βράδυ δίχως να το φανταστώ
    σε συνάντησα στο δρόμο κι έμεινα να σε κοιτώ
    τον κρατούσες απ΄το χέρι του γελούσες τρυφερά
    και σταμάτησε ο χρόνος ξαφνικά

    Έσπασε η νύχτα δυο κομμάτια
    κι έκλεισα σφιχτά τα δυο μου μάτια
    είπα δε μπορεί όταν τ΄ανοίξω
    αυτή η εικόνα θα χαθεί
    Πίστευα σε είχα ξεπεράσει
    πρώτος πως εγώ σ΄είχα ξεχάσει
    πόσο λάθος έκανα εσύ ήσουν η δυνατή

    Είχα πείσει τώρα πια τον εαυτό μου
    ότι ήταν τελικά για το καλό μου
    κάθε μέρα που περνούσε σε τραβούσε μακριά
    κι εγώ έπεφτα στο ψέμα πιο βαθιά
    Είχες γίνει μία ξένη εσύ για μένα
    δε μιλούσα για εσένα σε κανένα
    μα εχθές αργά το βράδυ δίχως να το φανταστώ
    σε συνάντησα στο δρόμο κι έμεινα να σε κοιτώ
    τον κρατούσες απ΄το χέρι του γελούσες τρυφερά
    και σταμάτησε ο χρόνος ξαφνικά………………….
    Νικολα μου είμαι ερωτευμενη μαζι σου ελα ξανα…..ξερεις

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

elΕλληνικά