Οι Devil’s Arrows, μια σειρά από γιγαντιαίους προϊστορικούς μονόλιθους στη Βρετανία, αποδεικνύονται ακόμη πιο εντυπωσιακοί απ’ όσο πιστεύαμε. Νέα ανάλυση έδειξε ότι οι πέτρες, με βάρος που φτάνει περίπου τους 25 τόνους, μεταφέρθηκαν από απόσταση τουλάχιστον 18 χιλιομέτρων.
Το εύρημα αλλάζει την εικόνα για το έργο που απαιτήθηκε από τις προϊστορικές κοινότητες. Δεν αρκούσε να εντοπίσουν τις κατάλληλες πέτρες· έπρεπε να τις εξορύξουν, να τις μεταφέρουν σε τεράστια απόσταση και να τις σηκώσουν όρθιες.
Γιατί έχει σημασία η προέλευση της πέτρας
Οι ερευνητές συνέκριναν τη γεωχημική «υπογραφή» των μονόλιθων με γεωλογικούς σχηματισμούς της περιοχής και κατέληξαν ότι δεν προέρχονται από κοντινή τοποθεσία.
Αυτό σημαίνει ότι το έργο μεταφοράς ήταν οργανωμένο και απαιτούσε μεγάλο αριθμό ανθρώπων, σχεδιασμό και τεχνογνωσία.
Πώς μετακινούσαν 25 τόνους χωρίς σύγχρονα μηχανήματα;
Υπάρχουν αρκετές προτάσεις: ξύλινοι κύλινδροι, έλκηθρα, λιπασμένο έδαφος, σχοινιά, συνδυασμός ανθρώπινης δύναμης και προσεκτικά προετοιμασμένων διαδρομών. Καμία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί πλήρως αποδεδειγμένη για το συγκεκριμένο μνημείο.
Αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον σημείο: οι αρχαίες κοινωνίες διέθεταν οργανωτική ικανότητα και πρακτική μηχανική που συχνά υποτιμούμε επειδή δεν άφησαν γραπτά τεχνικά εγχειρίδια.
Όχι «χαμένη υπερτεχνολογία» — αλλά χαμένη πρακτική γνώση
Δεν υπάρχει ανάγκη να υποθέσουμε άγνωστες μηχανές ή εξωτικές τεχνολογίες. Υπάρχει όμως ένα πραγματικό κενό: δεν γνωρίζουμε όλες τις λεπτομέρειες των τεχνικών τους.
Το μυστήριο λοιπόν δεν είναι αν οι πέτρες μετακινήθηκαν. Η γεωλογία δείχνει ότι μετακινήθηκαν. Το μυστήριο είναι πόσο οργανωμένες και αποτελεσματικές ήταν οι μέθοδοι που χρησιμοποιούσαν χωρίς σύγχρονο εξοπλισμό.
Πηγή: Curtin University / αρχαιογεωλογική έρευνα για τους Devil’s Arrows, 2026.

ΔΙΕΘΝΗ
ΕΡΕΥΝΑ
ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ
Αφήστε μια απάντηση