Παυλόπουλος: Η Συνθήκη της Λωζάνης δεν καθορίζει μόνο τα σύνορα της Ελλάδας, αλλά και της ΕΕ

Με καθυστέρηση 42 χρόνων ήρθε λοιπόν η στιγμή να υποδεχτούμε ως αθάνατους ήρωες τα ανδρειωμένα παλικάρια της ανυπέρβλητης σε αυτοθυσία μα συνάμα τραγικής επιχείρησης «ΝΙΚΗ».
 
Ήρθε η στιγμή να καταθέσουμε τα στεφάνια της αιώνιας ευγνωμοσύνης μας στους λεβεντόκορμους καταδρομείς – έτσι θα τους θυμόμαστε πάντα – που με μεγαλείο ψυχής, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της πατρίδας, επιβιβάστηκαν με γενναιοφροσύνη και αίσθημα ευθύνης στο μοιραίο NORATLAS για μια αποστολή θανάτου.
 
Μια αποστολή που το συγκλονιστικό της τέλος πληγώνει ακόμα και αυτούς κυρίως που δεν έπραξαν το καθήκον, που δεν στάθηκαν αντάξιοι της ιστορίας. Την ίδια ώρα, για 42 ολόκληρα χρόνια, με αιτιάσεις αστήριχτες και προσχήματα στερήσαμε από τους νεκρούς ήρωες, αλλά και τους οικείους τους, τούτη την ιερή στιγμή. Για αυτό και οφείλουμε να επαναλάβουμε σήμερα τη βαθύτατη συγγνώμη μας για όσα παραλείψαμε να πράξουμε, για όσα σφάλαμε, για όσα σας πλήγωσαν για χρόνια.
 
Η απόφαση για την ανασκαφή στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας έγινε με καθυστέρηση δεκαετιών, έγινε όμως γιατί έπρεπε να δοθούν κάποιες τουλάχιστον απαντήσεις έστω και αργά. Έγινε γιατί έπρεπε να αποδοθούν οι πρέπουσες και οφειλόμενες τιμές όπως αρμόζει σε ήρωες, ήρωες σαν και αυτούς που εξυμνεί ο Περικλής στον Επιτάφιο Λόγο του.
 
Κλίνουμε λοιπόν σήμερα ευλαβικά το γόνυ μπρος στο ιερό συναπάντημα των νεκρών ηρώων μας και τις οικογένειές τους, στο συναπάντημα με την ίδια την ιστορία. Από σήμερα μία νέα λαμπρή σελίδα προστίθεται στις χρυσές δέλτους της ιστορίας τους έθνους. Μια λαμπρή σελίδα που με ανεξίτηλα γράμματα έχει χαραγμένα τα ονόματα των ηρώων καταδρομέων της επιχείρησης «ΝΙΚΗ».
 
Η υπέρτατη θυσία τους θα λειτουργεί πάντα ως νοητό μνημείο των κοινών μας αγώνων και των θυσιών για ελευθερία. Θα επιβεβαιώνει τους εθνικούς μας δεσμούς, αλλά και θα μας θυμίζει το χρέος να δικαιώσουμε τη θυσία τους, να τερματίσουμε τον παραλογισμό της κατοχής εδαφών μιας ευρωπαϊκής χώρας και να επανενώσουμε την Κύπρο μας σε συνθήκες ελευθερίας και ασφάλειας, γιατί όπως μας διδάσκει ο Περικλής «σε αυτούς που αποδείχτηκαν γενναίοι με έργα, με έργα πρέπει να αποδίδονται και οι τιμές». Και η μεγαλύτερη τιμή θα είναι η ελευθερία της Κύπρου.
 
Αιωνία ας είναι η μνήμη τους και η δόξα που θα τους συνοδεύει για πάντα».

protothema.gr