Η κατάργηση των μετρητών εξαπλώνεται παντού ως κάτι «αναπόφευκτο». Ποιο θα είναι όμως το τίμημα;

Και στο ίδιο άρθρο οι αναγνώστες διαβάζουν ότι η Αυστραλία θα είναι πιθανώς «μια κοινωνία χωρίς μετρητά» μέχρι το 2022 …

“Έρευνα από την Westpac Bank προβλέπει ότι η Αυστραλία θα είναι μια πλήρως κοινωνία χωρίς μετρητά μέχρι το 2022 – σε μόλις έξι χρόνια. Ήδη το ήμισυ του συνόλου των εμπορικών πληρωμών γίνονται πλέον ηλεκτρονικά”.

Ακόμη και σε ορισμένες από τις φτωχότερες περιοχές του πλανήτη υπάρχει μια κίνηση προς μια κοινωνία χωρίς μετρητά. Το 2015, οι τράπεζες στην Ινδία σημείωσαν σημαντική πρόοδο σε αυτό το μέτωπο και οι εκπτώσεις φόρου εισοδήματος θεωρήθηκαν από την κυβέρνηση ως κίνητρο “να ενθαρρυνθούν οι πολίτες να μετακινηθούν από συναλλαγές με μετρητά”.

Θα μπορούσε πραγματικά μια κοινωνία χωρίς μετρητά να μειώσει την εγκληματικότητα και να κάνει τη ζωή όλων μας «καλύτερη»;

Και αν υποθέσουμε ότι θα συνέβαινε αυτό, ποιο αλήθεια, θα ήταν το «τίμημα»;

Το να μην μπορείς πλέον να πας όπου θέλεις και να κάνεις ό, τι θέλεις, χωρίς το κράτος να σε παρακολουθεί συνεχώς. Με λίγα λόγια θα μεταβούμε οικειοθελώς σε ένα σύστημα που θα φέρει μαζί του μια πολύ σημαντική απώλεια της προσωπικής μας ελευθερίας.

Και είναι εύκολο να φανταστούμε έναν κόσμο όπου μια είδους “ταυτότητα” που θα εκδίδει το κράτος, θα μπορεί να χρησιμοποιείται και για οποιαδήποτε μορφή ηλεκτρονικών πληρωμών. Αυτό θα δώσει στην κυβέρνηση τον πλήρη έλεγχο για το ποιος χρησιμοποιεί «το σύστημα» και ποιος όχι. Η δυνατότητα εξαναγκασμού και τυραννίας σε ένα τέτοιο σενάριο είναι προφανής.

Από την άλλη, τι θα κάνατε αν δεν μπορούσατε να αγοράσετε, να πωλήσετε, να βρείτε δουλειά, να αγοράσετε φάρμακα ή να ανοίξετε έναν τραπεζικό λογαριασμό χωρίς να είστε “γνωστός” στο σύστημα;

Η απάντηση είναι : Ή μέσα στο σύστημα. Ή «ύποπτος» και «αποκλεισμένος».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ