Αυτό το παράδειγμα, που έγινε γνωστό πολύ πρόσφατα, φέρνει στο μυαλό ένα άλλο κρίσιμο περιστατικό του 1995, όταν η τροχιά ενός αμερικανο-νορβηγικού πυραύλου, που μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό, φάνηκε ότι έμοιαζε με την πορεία πυρηνικού πυραύλου. Αυτό ανησύχησε τους Ρώσσους που ειδοποίησαν αμέσως τον τότε πρόεδρο Γιέλτσιν, ο οποίος έπρεπε να αποφασίσει για το αν θα διέτασσε πυρηνική απάντηση. Ευτυχώς, ο απρόβλεπτος αυτός μεθύστακας δεν το αποφάσισε ποτέ.
Αυτός είναι ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε μέχρι σήμερα, αλλά οι φόβοι είναι απολύτως πραγματικοί για το αν θα είναι και αύριο!
Έχουν περάσει 71 χρόνια από τότε που οι ατομικές βόμβες κατέστρεψαν την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Το ότι δεν υπάρχουν σαφείς “κόκκινες γραμμές” κάνει την κατάσταση σήμερα πολύ επικίνδυνη.
Η διαφορά δύναμης μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσσίας είναι τόσο μεγάλη -μια “κολοσσιαία ασυμμετρία”, σύμφωνα με τον Dimitri Trenin, επικεφαλής του Carnegie Center της Μόσχας- ώστε οι Ρώσσοι, αναγκαστικά, εγκατέλειψαν το δόγμα της “μη πρώτης χρήσης” στην δέσμευση κατά της χρήσης πυρηνικών όπλων. Είπαν ότι θα εξετάσουν το ενδεχόμενο χρήσης μικρών τακτικών πυρηνικώνόπλων, αν απειληθεί από το ΝΑΤΟ “η ίδια η ύπαρξη του κράτους” τους.
Μετά το πρόσφατο τεράστιας έκτασης παίγνιο πολέμου του ΝΑΤΟ, όπου προσομοιώθηκε πόλεμος με την Ρωσσία, το αυξημένο επίπεδο ετοιμότητας των στρατευμάτων και η στρατιωτική παρουσία στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης “αντανακλά ένα νέο και επικίνδυνο στρατηγικό δόγμα στην Ουάσιγκτων”, έγραψε ο Michael T. Klare στο The Nation. Και, επιπλέον, υπάρχει το ζήτημα των “αυτοεκπληρούμενων προφητειών”, προσθέτει ο Klare (NATO Has a Very Peculiar Way of Showing It Doesn’t Want New Cold War).
Προετοιμάζοντας δηλαδή έναν πόλεμο με την Ρωσσία, βάζεις σε κίνηση δυνάμεις που μπορεί, τελικά, να επιτύχουν ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα. Η ίδια η Ρωσσία έχει καταδικάσει τις κινήσεις του ΝΑΤΟ ότι αντανακλούν “αντιρωσσική υστερία”.
Αφού είχαν “εξαφανιστεί από τα ραντάρ” για πολλά χρόνια τα πυρηνικά, είναι πάλι εδώ, και η απόφαση των ΗΠΑ να εκσυγχρονίσει το πυρηνικό της οπλοστάσιο έχει πυροδοτήσει ένα πυρηνικό αγώνα δρόμου με την Ρωσσία και την Κίνα.
Και μόνο η ύπαρξη των πυρηνικών όπλων σημαίνει το τέλος της ύπαρξης της ζωής στην γη. Είναι κάτι που θα συμβεί αργά ή γρήγορα…
Αυτό επιδιώκουν τώρα, όμως, η Ουάσιγκτων και οι υποτελείς νατοϊκοί σύμμαχοί της αυξάνοντας την ένταση μεταξύ των πυρηνικών δυνάμεων.
Με πληροφορίες από το Foreign Policy Journal
ΔΙΕΘΝΗ
ΔΙΕΘΝΗ
ΔΙΕΘΝΗ
Ελληνικά
Αφήστε μια απάντηση