Βλέπουμε με τον εγκέφαλο: “Altered states” – Tα πειράματα του John Lilly με τη δεξαμενή απομόνωσης

Μέχρι το 1954 η νευροφυσιολογία ήταν διχασμένη ανάμεσα σε δυο θέσεις. Η πρώτη (που ερχόταν σε αντίθεσημε το όραμα του Lilly) έλεγε ότι ο εγκέφαλος θα πέσει σε κατάσταση βαθιού ύπνου ή σε κώμα, εάν βρεθεί σε περιβάλλον χωρίς εξωτερικά ερεθίσματα.

Για να αποδείξει ο Lilly ότι αυτό δεν ίσχυε, μπήκε ο ίδιος μέσα στη δεξαμενή απομόνωσης, για να αποδείξει ότι απουσία εξωτερικών ερεθισμάτων ένας εσωτερικός μηχανισμός ερεθισμάτων θα οδηγούσε τον εγκέφαλο σε μια κατάσταση εγρήγορσης.

Για μια περίπου ώρα από το μυαλό του περνούσαν σκέψεις που σχετίζονταν με τις εμπειρίες του από τον εξωτερικό κόσμο, όπως η αίσθηση ότι βρισκόταν με την κοπέλα με την οποία διατηρούσε σχέση, εν συνεχεία ένιωσε μια νευρικότητα και σταδιακά άρχισε η “πείνα” του εγκεφάλου για εξωτερικά ερεθίσματα.

Μόλις πέρασε και αυτό το στάδιο, ο εγκέφαλος άρχισε να ερεθίζει τον ίδιο τον εαυτό του και άρχισε τότε η επαφή με το υποσυνείδητο. Αυτό έχει πάντα μια υποκειμενική χροιά και διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Ο Lilly είπε χαρακτηριστικά: ” Πρόκειται για μια κατάσταση, όπου ο άνθρωπος χάνει σταδιακά την αίσθηση του σώματος και της σκέψης του και αισθάνεται να αιωρείται στο κενό σαν συνείδηση.

Η δεξαμενή απομόνωσης δίνει τη δυνατότητα στον εγκέφαλο να είναι ο εαυτός του και να επισκεφτεί ΄άλλες πραγματικότητες΄. Υποσυνείδητα, όλοι γνωρίζουμε την ύπαρξη άλλων περιοχών της πραγματικότητας.

Υπάρχει, όμως, ένα αδιαπέραστο τείχος ανάμεσα στη δική μας περιοχή και σε αυτές. Η δεξαμενή απομόνωσης λειτουργεί σαν ένα παράθυρο πάνω σε αυτό το τείχος”.

Και συνέχισε: “Αυτό, που θεωρείς πραγματικό, είναι πραγματικό εντός ορισμένων ορίων. Όταν φτάσει κανείς σε αυτά τα όρια, τότε αυτομάτως τα ξεπερνά. Τα όρια τα θέτεις εσύ. Είναι σημαντικό, όμως, να θυμάσαι ότι στη χώρα του νου δεν υπάρχουν όρια. Συνεπώς, η πραγματικότητα είναι εξ ορισμού σχετική”.

O John Lilly κατακριθηκε από μια μερίδα επιστημόνων, διότι σε κάποια πειράματα χρησιμοποίησε την ουσία διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος (=LSD)

της Μαίρης Βάρελη, απόσπασμα από το άρθρο της “Η Δεξαμενή Απομόνωσης του John Lilly και το ταξίδι του Νου στο Τροφώνιο Άνδρο” στο περιοδικό mystery, που ειδικεύεται στο ανεξήγητο, την εναλλακτική έρευνα κτλ.
Οι επισημάνσεις με χρώμα και υπογράμμιση είναι από εμάς.

dreamerwithacause

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ