H Άγκυρα αμφισβητεί τα πάντα στο Αιγαίο

H Άγκυρα αμφισβητεί τα πάντα στο Αιγαίο

Με το επιχείρημα ότι τα νησιά δεν γεννούν απαραίτητα πλήρους δικαιοδοσίας θαλάσσιες ζώνες (υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ), η Τουρκία απαντά στην επιστολή της Ελλάδας στις 23 Μαΐου, με θέμα την οριοθέτηση ΑΟΖ στην περιοχή που βρίσκεται δυτικά του γεωγραφικού μήκους 32 ° 16`18 “E.

Με επιστολή του αναπληρωτή μονίμου αντιπροσώπου Güven Begeç προς τον γ.γ. του ΟΗΕ στις 15 Ιουνίου (που κυκλοφόρησε χθες ως επίσημο έγγραφο της Γ.Σ. και του Σ.Α. του ΟΗΕ), η Τουρκία αναφέρει ότι μία από τις αρχές του διεθνούς δικαίου που διέπουν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας ή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μεταξύ κρατών με αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές είναι να παράγει ένα ακριβοδίκαιο αποτέλεσμα (αρχή της ισότητας).

Αναφορά γίνεται στην επιστολή και σε κυριαρχικά δικαιώματα «οντοτήτων». «Η αρχή αυτή αποκτά μεγαλύτερη σημασία σε κλειστές και ημίκλειστες θάλασσες, όπως η ανατολική Μεσόγειος. Η οριοθέτηση της ανατολικής Μεσογείου θα πρέπει να πραγματοποιηθεί με συμφωνία όλων των συνδεδεμένων μερών με βάση την αρχή της ισότητας, έτσι ώστε να μη βλάπτονται τα κυριαρχικά δικαιώματα και η δικαιοδοσία άλλων ενδιαφερομένων κρατών/οντοτήτων» σημειώνεται.

Με το επιχείρημα ότι τα νησιά δεν γεννούν απαραίτητα πλήρους δικαιοδοσίας θαλάσσιες ζώνες (υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ), η Τουρκία απαντά στην επιστολή της Ελλάδας στις 23 Μαΐου, με θέμα την οριοθέτηση ΑΟΖ στην περιοχή που βρίσκεται δυτικά του γεωγραφικού μήκους 32 ° 16`18 “E. Φωτογραφία ΚΥΠΕ.

Ταυτόχρονα επισημαίνει πως έννοιες όπως «η ξηρά κυριαρχεί της θάλασσας» και το «φαινόμενο της αποκοπής» εξακολουθούν να είναι μεταξύ των βασικών αρχών του διεθνούς δικαίου και της νομολογίας, στο πλαίσιο της οριοθέτησης των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας. Ως εκ τούτου, υποστηρίζει, «ποτέ δεν έχει καθιερωθεί από το διεθνές δίκαιο για τη θαλάσσια οριοθέτηση η αποκοπή της πρόσβασης ενός παράκτιου κράτος από την ανοικτή θάλασσα».

«Ομοίως, έχει καθιερωθεί σε αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου ότι τα νησιά δεν παράγουν απαραίτητα πλήρους δικαιοδοσίας θαλάσσιες ζώνες (υφαλοκρηπίδα ή / και αποκλειστική οικονομική ζώνη), όταν ανταγωνίζονται ηπειρωτικές περιοχές της ξηράς. Υπάρχουν άφθονα παραδείγματα στη διεθνή νομολογία και πρακτική των κρατών, τα οποία αποδεικνύουν αυτήν την αρχή» αναφέρει η επιστολή της Τουρκίας, παραθέτοντας ως παραδείγματα περιπτώσεις οριοθέτησης μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας, της Τυνησίας και της Ιταλίας, της Ρουμανίας με την Ουκρανία, του Μπαγκλαντές με τη Μιανμάρ και της Νικαράγουα με την Κολομβία. Εν όψει των ανωτέρω, υποστηρίζεται στην επιστολή, «οι αντιρρήσεις της Ελλάδας στην τουρκική υφαλοκρηπίδα στην ανατολική Μεσόγειο κατά βάση στηρίζονται σε αβάσιμη και καταχρηστική νομική βάση και χρησιμεύουν μόνο για να διατηρηθούν και να προβάλλονται οι μαξιμαλιστικές αξιώσεις της».