Από: Θοδωρή Τζιώκα
Στην αιώνια πάλη μεταξύ του φωτός και της αβύσσου, τάσσομαι υπέρ του νικημένου.
Δίπλα στην τσαλακωμένη μου παιδικότητα.
Δίπλα στον κάθε ηττημένο της ζωής.
Αντιμάχομαι τους επίπλαστους νικητές.
Απεχθάνομαι τους ¨πετυχημένους¨ τους ¨δυνατούς¨. Τον θάνατο τον ίδιο που κουβαλάει τα σπαθιά τους.
Είμαι ερωτευμένος με την ασίγαστη φωτιά της ζωής που μύρια κύματα ορμούν για να την σβήσουν.
Είμαι ερωτευμένος με τούτο το μικρό κεράκι, που ενάντια σε όλες τις πιθανότητες φεγγίζει μέσα στους μαύρους ωκεανούς. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Γιατί όσο και το σκότος να το τσακίζεις, εκείνο ξανανάβει μέσα από τις στάχτες του. Επιμένει. Ίσως είναι καταδικασμένο να χάσει … Ίσως …
Ίσως η άβυσσος πάντα θα κερδίζει ! Μα σε τούτη την αντίσταση, σε εκείνη του ανάμματος την μικροσκοπική στιγμή, φανερώνονται όλα.
Όλα εκείνα που αξίζουν. Η ζωή η ίδια. Και οι όροι της πάλης ακυρώνονται. Ο θάνατος χάνει. Το έρεβος τραβιέται. Ο χρόνος σταματά και όλα γίνονται Φως !
Τώρα και πάντα, τάσσομαι υπέρ του νικημένου …
ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ
ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ
ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ
πολυ αντιφατικα ολα αυτα ελπιζω η ιδια να καταλαβαινει τι θελει να πει
Αφήστε τις νεοταξικές φανφάρες και αν θέλετε μαθήματα αυτογνωσίας προς ολοταχώς στο… παρελθόν! Θα σας τα πει όλα ο παππούς Όμηρος σε αυτή την εκπληκτική δημιουργία.
“ΟΔΥΣΣΕΙΑ”- ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ!
https://www.youtube.com/watch?v=wz3UKzYsAF4