«…Πριν από σένα και μετά, έτσι θα ορίζω από δω και πέρα τη ζωή μου. Ας ήταν να προλάβαινα στην πρώτη μου ζωή να σε γνωρίσω. Δεν θα ’μουν ποιητής αλλά σωσμένος. Εσύ που μίλησες με τον Θεό, πες μου, σε ποια γλώσσα απαντάει η άφεση; Το ξέρω, πάντα θα μετράς με την υπομονή της […]
Ο ΗΧΟΣ ΤΟΥ ΤΩΡΑ… ΑΝ ΜΕ ΡΩΤΑΓΕΣ ΘΑ ΣΟΥ ΕΛΕΓΑ ΠΩΣ ΕΊΝΑΙ ΓΛΥΚΌΣ…ΤΟΣΟ ΓΛΥΚΌΣ ΟΣΟ ΟΙ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ ΓΑΛΑΚΤΟΣ. ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΟΣΟΥΝ ΣΤΙΣ ΜΥΤΕΣ ΤΩΝ ΠΟΔΙΏΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΦΤΆΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΕΜΙΖΑΝ ΤΙΣ ΧΟΎΦΤΕΣ ΣΟΥ… ΑΠΛΩΝΕΣ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΕΣ ΜΕΛΑ ΜΕΛΆ… ΤΌΤΕ ΈΜΟΙΑΖΕ Ο ΜΕΓΑΛΎΤΕΡΟΣ ΣΟΥ ΣΤΌΧΟΣ…ΚΑΙ ΕΣΥ ΠΑΝΤΑ ΤΌΝ ΕΦΤΑΝΕΣ… ΕΤΡΕΧΕΣ ΜΕ ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΊΑ ΝΑ ΜΠΕΙΣ […]
ΔΙΝΩ ΑΠΛΕΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΦΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ…ΠΡΩΤΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΕΞΩΣΤΡΑΚΙΣΕΙ…ΔΙΝΩ ΑΠΛΕΤΟ ΦΩΣ ΣΕ ΕΧΘΡΟΥΣ…ΔΙΝΩ ΑΠΛΕΤΟ ΦΩΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ…ΔΙΝΩ ΑΠΛΕΤΟ ΦΩΣ ΣΕ ΚΑΤΑΧΘΟΝΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ…ΔΙΝΩ ΔΙΝΩ ΔΙΝΩ…ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΛΕΙΝΕΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΕΙΤΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΚΑΙ Ν Α ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΧΑΡΗ…ΔΙΝΩ ΑΠΛΕΤΟ ΦΩΣ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΩ […]
ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΑ ΕΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ..ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΜΥΤΕΣ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΣΑΛΑΚΩΣΩ ΤΟΝ ΧΡΥΣΑΦΕΝΙΟ ΜΑΝΔΥΑ ΤΟΥ…ΜΙΑ ΛΕΥΚΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΤΡΙΦΟΓΥΡΙΖΕΙ ΤΣΑΧΠΙΝΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ… ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΚΕΡΑΣΑΚΙΑ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΜΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ…ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΕ ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΓΑΛΑΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ..ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΕΤΣΙ ΝΑ ΜΗΝ ΧΩΡΕΣΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ […]
Κάποτε, μια νεαρή κοπέλα πήγε να επισκεφθεί τον πατέρα της. Έχοντας ένα λυπημένο ύφος στο πρόσωπό της, τον ρώτησε: -Μπαμπά έχω μπουχτίσει πια με όλα. Όλα, από την προσωπική μου ζωή μέχρι την καριέρα μου πάνε άσχημα. Δεν έχω άλλη δύναμη να τα αντιμετωπίσω. Τι να κάνω; Και ο πατέρας της απάντησε: -Έλα να σου […]
ΓΕΛΑΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΑΝΤΑ ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΟΠΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΙ ΠΑΝΤΑ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΤΟ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΑΠΟ ΣΤΟΜΑ ΣΕ ΣΤΟΜΑ ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΕΝΑ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΕ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΟΘΟΝΕΣ ΠΟΣΟ ΠΕΙΣΤΙΚΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ… ΑΧ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΑΝ ΤΟΥΣ ΛΕΓΑΝΕ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΗΔΟΝΙ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΘΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑΝΕ… ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ […]
Όταν το παιδί ήταν παιδί, περπατούσε με κρεμασμένους ώμους, ήθελε το ρυάκι να είναι ποτάμι, το ποτάμι να είναι ρέμα πελώριο, πλατύ και η λακκούβα αυτή με νερό να είναι η θάλασσα. Όταν το παιδί ήταν παιδί, δεν ήξερε ότι είναι παιδί, όλα τα πράγματα το γέμιζαν χαρά και όλες οι χαρές ήτανε μία. Όταν […]
ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙΣ…ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ…ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΘΑ ΔΩΣΕΙΣ ΕΣΥ ΜΕΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΣΟΥ ΑΝΤΟΧΗ… ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΟΥ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ… ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΖΕΙΣ ΣΕ ΚΑΛΥΒΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΦΤΩΧΟΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΖΕΙΣ ΣΕ ΚΑΣΤΡΟ… ΜΗΝ ΠΗΡΕΑΖΕΣΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ […]
Aνασα πρωτη…καθε πρωι ριχνει τα ψιχουλα του ψωμιου του σχηματιζοντας μια καρδια απο περιστερια για να την βλεπει εκεινη… ανασα δευτερη…μια πορτοκαλι πεταλουδα με ασπρομαυρες βουλες να χορευει στον αερα μετατρεποντας νοητα δαχτυλιδια σε φτερωτα στεφανια… ανασα τριτη…ροζ χαμηλα συννεφα αιωρουνται στην γαλαζια τσοχα…αναμεσα σε αορατες λευκες τρυπες απορροφαται ο μαυρος οριζοντας… ανασα τεταρτη.. ιριδιζουσες […]
Χτες βράδυ δεν κοιμήθηκαν καθόλου τα παιδιά. Είχανε κλείσει ένα σωρό τζιτζίκια στο κουτί των μολυβιών, και τα τζιτζίκια τραγουδούσαν κάτου απ’ το προσκεφάλι τους ένα τραγούδι που το ξέραν τα παιδιά από πάντα και το ξεχνούσαν με τον ήλιο. Χρυσά βατράχια κάθονταν στις άκρες των ποδιών χωρίς να βλέπουν στα νερά τη σκιά τους, […]
ΑΝΑΔΥΣΟΥ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΜΗΝ ΛΥΠΑΣΑΙ…ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΞΕΓΛΙΣΤΡΑΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΤΙΝΙ ΤΟΥ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ…ΝΑ ΣΤΕΚΕΙΣ ΑΓΕΡΩΧΗ…ΤΑ ΜΟΝΑ ΚΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΑ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΑΚΙΝΔΥΝΑ ΠΟΥ ΦΩΛΙΑΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΙΑ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΣΟΥ ΘΑΛΑΣΣΑ…ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΚΤΗ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΕΡΟΣΤΑΤΟ ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΦΥΣΗΜΑ ΤΟΥ […]
ΑΦΟΥ Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΕΤΗΣ ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ… ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ… ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΠΩΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΙ ΘΑ ΑΝΑΣΤΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΟΥΝ ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑΣΕΜΙΟΥ ΓΙΑ […]