Aναπνοές…

Aνασα πρωτη…καθε πρωι ριχνει τα ψιχουλα του ψωμιου του σχηματιζοντας μια καρδια απο περιστερια για να την βλεπει εκεινη…

ανασα δευτερη…μια πορτοκαλι πεταλουδα με ασπρομαυρες βουλες να χορευει στον αερα  μετατρεποντας νοητα δαχτυλιδια  σε φτερωτα στεφανια…

ανασα τριτη…ροζ χαμηλα συννεφα αιωρουνται στην γαλαζια τσοχα…αναμεσα σε αορατες λευκες τρυπες απορροφαται ο μαυρος οριζοντας…

ανασα τεταρτη.. ιριδιζουσες γραμμες αντανακλωνται σαν ποικιλοχρωμες κλωστες που μπλεκονται ντροπαλα μεταξυ τους…

ανασα πεμπτη…το νερο κυλαει απαλα σαν νοτες που εχουν χυθει αναρχα επανω σε μια παρτιτουρα …παιχνιδιαρικη…παθιασμενη ροη…ανασα εκτη τα μπλε παραθυροφυλλα ανοιγουν απο δυο χιονισμενα χερια…οι χρυσες ηλιαχτιδες χαιδευουν γενναιοδωρα τους εγκεφαλικους σου αδενες μοιαζουν με ασημενιους κομπους απο σxοινι…βλεπω το παιδι μεσα σου να το πιανει εχοντας ηδη σκαρφαλωσει στα μισα…ανασα εβδομη το αρωμα του πευκου τρυπωνει μεσα απο τις εσοχες της ξυλινης πορτας…γλυκο τριανταφυλλο να σταζει απο το μικρο σου δαχτυλο…και η γευση ειναι γλυκια αναμφιβολα…με μια ανασα αξιζει να τα ζεις ολα και αξιζει καθε φορα να την παιρνεις για να ονειρευεσαι…