08:12 - 04/09/2014

Ο δαίμονας μέσα μας

o-daimonas-mesa-mas

Ο δαίμονας μέσα μας

«Βασισμένο σε πραγματική ιστορία». «Βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα». Φράσεις –κλειδί για κάθε θρίλερ που αποζητά εκ προοιμίου τον τρόμο των θεατών του. Διότι όταν γνωρίζουμε ότι αυτά που πρόκειται να δούμε συνέβησαν στην πραγματικότητα και δεν είναι αποκύημα σεναριακής φαντασίας, υποσυνείδητα ταυτιζόμαστε με τους πρωταγωνιστές και αγχωνόμαστε για την τύχη τους. Αλλά αυτό συμβαίνει σχεδόν σε κάθε ταινία.

Εν προκειμένω, η διαφορά είναι ότι σε αυτή την περίπτωση ελλοχεύει ένας βαθύτερος φόβος.. κι αν αυτά συνέβαιναν ή συμβούν σε εμάς; Τι θα γίνει αν καταφύγει στο δικό μας σώμα ο δαίμονας, αν κατοικήσει στο δικό μας προσωπικό χώρο. Και αναρωτιέμαι.. γιατί μας φοβίζει κάτι που ήδη συμβαίνει;

Η λέξη «δαίμων» στην αρχαιότητα είχε άλλη σημασία από την σημερινή, δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή της ερμηνεία, οι αρχαίοι Έλληνες εξάλλου δεν είχαν Θεό και διάβολο. «Δαίμων» ήταν αρχικά η θεότητα που μοίραζε, κατένειμε την μοίρα (δαίομαι = μοιράζω) και στη συνέχεια εξελίχθηκε να αφορά οποιαδήποτε θεότητα στην οποία αποδίδονταν τιμές. Συνυπήρχε με τη λέξη Θεός, εντούτοις, ο δαίμων αναφερόταν στην απρόσωπη και απροσδιόριστη δύναμη, ενώ ο θεός στην ανθρωπόμορφη θεϊκή οντότητα. Η έννοια του δαίμονος ισοδυναμούσε με την Μοίρα, την Ειμαρμένη.

«Δαίμων εαυτού» ονομαζόταν η θεότητα-προστάτης που ζούσε μέσα σε κάθε άνθρωπο από τη γέννηση έως το θάνατό του και φρόντιζε για την προσωπική εξέλιξη κι ευημερία, κάτι σαν το αντίστοιχο σημερινό χριστιανικό «Φύλακας-άγγελος», αποτελώντας κατά κάποιο τρόπο έναν δίαυλο μεταξύ του κόσμου των θνητών και του κόσμου των θεών.

«Πράττω κατά τον δαίμονα εαυτού», ουσιαστικά σημαίνει «πράττω σύμφωνα με αυτό που η συνείδησή μου θεωρεί σωστό», αδιαφορώντας ίσως για το τι θα πουν οι άλλοι και είναι μια στάση ζωής που υιοθέτησαν και επιδοκίμασαν οι Στωικοί φιλόσοφοι.

Στη σημερινή εποχή, νοηματικά ο δαίμονας έχει αρνητική γεύση και σημαίνει το κακοποιό και ακάθαρτο πνεύμα. Οι δαίμονες είναι οι άγγελοι του κακού, οι έκπτωτοι άγγελοι που έχουν ως αρχηγό τους τον σατανά. Είναι ο αντίποδας του Θεού με όλα τα αρνητικά που αυτό συνεπάγεται. Όμως, σε κάθε περίπτωση, ο δαίμονας είναι εν αρχή μέσα μας. Κατοικεί στο σώμα μας και επηρεάζει τη συμπεριφορά μας. Όπως όμως η λέξη έχει ερμηνευτικά αλλάξει στις μέρες μας, έτσι έχει αλλάξει και η μορφή του δαίμονα μέσα μας.

Ή για να το θέσω καλύτερα, αυτό που ουσιαστικά έχει διαφοροποιηθεί είναι το τι θεωρεί σωστό η συνείδηση μας. Χωρίς διάθεση μηδενισμού ή τσουβαλοποιημένης γενίκευσης, το «πράττω σωστά» ,ήτοι ηθικά, τίμια, αντικειμενικά, έχει αντικατασταθεί από το «πράττω όπως με εξυπηρετεί ώστε να είμαι εγώ τακτοποιημένος». Η συνείδηση δηλαδή μεταμορφώθηκε στον δαίμονα του εγωισμού, της κακίας, του φθόνου, της αλαζονείας. Είναι πολύ πιο εύκολο πια να συμπεριφερθούμε σύμφωνα με το ίδιον όφελος παρά με αίσθηση διαφανούς δικαιοσύνης. Δεν μπαίνουμε στα παπούτσια του άλλου γιατί τα δικά μας, ίσως παλιά και φθαρμένα, είναι άνετα και βολικά. Ούτε για εμάς τους ίδιους δεν ψάχνουμε νέα, καινούρια παπούτσια δράσης για να μη ξεβολευτούμε τα παλιά στραβοπατημένα μας.

Ένας σοφός μου είπε, ο δαίμων, στη σημερινή του ερμηνεία και μορφή, είναι μυρμυκολέων. Στην αρχή εμφανίζεται σαν μυρμήγκι: Παρακινεί τον άνθρωπο να διαπράξει κακούργημα παρουσιάζοντάς το ως πταίσμα χωρίς συνέπειες, παρακινώντας τον άνθρωπο να αφήσει ακάλυπτες της αισθήσεις και τον λογισμό του σε συνδυασμό με το δόλωμα της ηδονής, για να τον πείσει να το διαπράξει. Μετά τη χαλάρωση των αναστολών και τη γλύκα του πρόσκαιρου προσωπικού οφέλους, βαθμηδόν, γίνεται λιοντάρι που βρυχάται απειλητικά, μας τρομάζει και τροφοδοτεί την αγωνία ότι θα μας κατασπαράξει με αποτέλεσμα να του επιτρέπουμε να κατευθύνει τις κινήσεις μας.

Τελικά αυτό που φοβόμαστε στις ταινίες τι είναι; Ότι θα δώσουμε σώμα και ομιλία σε ένα δαιμόνιο, ότι θα μας βλάψει; Ότι θα βλάψει μέσω ημών τους γύρω μας; Μα δεν χρειαζόμαστε πρόσθετη βοήθεια για όλα αυτά.. Τα πράττουμε με απαράμιλλη συνέπεια καθημερινά.. Ενδεχομένως ο δαίμονας μέσα μας να χρειάζεται την κατάλληλη ανατροφή από εμάς. Ας σκεφτούμε ότι εντός μας κατοικοεδρεύουν δυο πτυχές δαιμόνων: η αρχαιοελληνική της ειμαρμένη και η νεοελληνική του μυρμηκολεόντα. Στις επιλογές μας έγκειται ποιον θα συντηρήσουμε, ποιον θα κρατήσουμε ζωντανό. «Μυρμηκολέων ὤλετο παρὰ τὸ μὴ ἔχειν βοράν» (Ἰὼβ δ´ 11), δηλαδή «Ὁ μυρμηκολέων χάθηκε, διότι δεν είχε τροφή».

~ Mαρία Ιακωβίδου

ΠΗΓΗ

Σχόλια Αναγνωστών (5)

  1. 0
    0
    Η αμαρτια ειναι μεσα μας.
    Εγω αμα δεν το κανω καθε βραδυ την αλλη μερα δε νιωθω καλα.
    Σε τι οφειλεται αυτο?
  2. 0
    0
    Της Βασιλους ου καημος
    Λουσα πουτσα κι χουρος
  3. 0
    0
    ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ ΟΛΟ ΤΩΡΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΑ ΛΙΓΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ: Οι δαίμονες είναι οι άγγελοι του κακού, οι έκπτωτοι άγγελοι που έχουν ως αρχηγό τους τον σατανά. Δ Ι Α Φ Ω Ν Ω.

    Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ: ΔΑΙΜΩΝ – 2 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΑΥΤΩΝ,

    1η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΙΤΗ ΓΑΙΑ
    ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥ ΟΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝΤΕ ΑΠΟ ΜΑΥΡΕΣ ΑΨΥΧΕΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΩΦΗ [ΒΛ. ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΑΒΑΩΘ ΒΑΑΛ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ] ΔΑΙΜΩΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

    2η] ΚΑΙ Α Π Λ Α Η ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ Ο Λ Ω Ν, ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ Ε Λ Λ Η Ν, ΟΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΗΤΕ
    Μ Ο Ν Ο ΑΠΟ ΔΑΙΜΩΝΕΣ ΦΩΤΟΣ [ΕΞΕΡΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΝΤΙ-ΕΝ-ΕΥ ]. ΘΑ ΔΩΣΩ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΩΝ π.χ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΟΛΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΗΤΑΝΕ ΤΟΙΝΟΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΛΥΘΟΥΝ ΟΛΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ [ΑΥΤΟ +ΕΠΑΓΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΟΥΒΑΛΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΤΗΝ ΔΑΙΜΩΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ] ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΠΩΣ ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΑΙΝΣΤΑΙΝ: ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο Γ'ΠΠ ΑΛΛΑ Ο Δ'ΠΠ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΡΟΠΑΛΑ ΚΑΙ ΠΕΤΡΕΣ.

    Υ.Γ. ΚΕΝΟΣ
  4. 0
    0
    449 Υπογράφωντας ως κενός μη περιμένεις να σε ακούσει κανείς….Εχεις προσωπική εμπειρία…. οχι …τοτε τι μιλάς.Αλλά και μιά δυο τρείς να έχεις πάλι έχει τον τρόπο να ξεγλυστρα σαν χελι…… εχει μεγάλους σκοπούς αυτος
  5. 0
    0
    Ξεχνάμε πολύ εύκολα το δαιμόνιο του Σωκράτη ως μιά απο τις διαδεδομένες μα αγνωστες και κυρίως μη αντιλήψημες επίμονα περιπτώσεις όπου ο Σούπερ Στάρ έντέλει έθαψε βαθιά μέσα του παλεύωντας με αυτό για να μήν το αφήσει να επηρεάσει τις ζωές άλλων

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί