Η αγωγή Sony–Warner κατά Anthropic διευρύνεται: κατονομάζονται προσωπικά οι Amodei και Mann, με αξιώσεις για δεκάδες χιλιάδες έργα

Η νέα αγωγή των Sony Music Publishing και Warner Chappell Music κατά της Anthropic δεν περιορίζεται στην αρχική καταγγελία ότι το Claude εκπαιδεύτηκε με στίχους χωρίς άδεια. Τα στοιχεία που προέκυψαν από το πλήρες δικόγραφο και το επίσημο μητρώο του ομοσπονδιακού δικαστηρίου δείχνουν μια πολύ ευρύτερη νομική επίθεση: οι εκδότες μουσικής στρέφονται όχι μόνο κατά της Anthropic αλλά και προσωπικά κατά του διευθύνοντος συμβούλου Dario Amodei και του συνιδρυτή Benjamin Mann, συνδέοντας τη νέα υπόθεση με προηγούμενα ευρήματα για μαζικές λήψεις πειρατικού υλικού.

Η υπόθεση κατατέθηκε στις 28 Αυγούστου 2026 στο Ομοσπονδιακό Περιφερειακό Δικαστήριο της Βόρειας Περιφέρειας της Καλιφόρνιας, στο Σαν Χοσέ, με αριθμό 5:26-cv-09217. Στο μητρώο εμφανίζονται δεκάδες εταιρείες του χαρτοφυλακίου Sony και Warner ως ενάγουσες, ενώ οι τρεις εναγόμενοι είναι η Anthropic PBC, ο Amodei και ο Mann. Οι ενάγοντες έχουν ζητήσει δίκη με ενόρκους.

Τι προσθέτει η πλήρης αγωγή

Το βασικό νέο στοιχείο είναι ότι το δικόγραφο δεν αντιμετωπίζει την υπόθεση αποκλειστικά ως ζήτημα των απαντήσεων που δίνει σήμερα το Claude. Οι εκδότες διατυπώνουν τέσσερις χωριστές βάσεις αξιώσεων: άμεση παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων μέσω torrenting κατά και των τριών εναγομένων, συνδρομή σε παραβίαση μέσω torrenting κατά των Amodei και Mann, άμεση παραβίαση από την Anthropic για την αντιγραφή και αξιοποίηση των έργων, καθώς και αξίωση κατά της Anthropic για αφαίρεση ή αλλοίωση πληροφοριών διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων.

Με απλά λόγια, οι Sony και Warner επιχειρούν να διαχωρίσουν δύο ερωτήματα που συχνά συγχέονται στις συζητήσεις για την τεχνητή νοημοσύνη. Το πρώτο είναι αν η εκπαίδευση ενός μοντέλου σε νόμιμα αποκτημένα έργα μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να θεωρηθεί fair use. Το δεύτερο είναι αν η απόκτηση αντιγράφων από πειρατικές βιβλιοθήκες ή η αναπαραγωγή στίχων χωρίς άδεια αποτελεί αυτοτελή παραβίαση. Η αγωγή δίνει ιδιαίτερο βάρος στο δεύτερο σκέλος, το οποίο οι εκδότες χαρακτηρίζουν ανεξάρτητο από τη συζήτηση περί fair use.

Οι καταγγελίες για επτά εκατομμύρια βιβλία και οι προσωπικές αξιώσεις

Σύμφωνα με την αγωγή, ο Mann φέρεται να χρησιμοποίησε το BitTorrent τον Ιούνιο του 2021 για να αποκτήσει τουλάχιστον πέντε εκατομμύρια πειρατικά βιβλία από το Library Genesis, ενώ εργαζόμενοι της Anthropic φέρονται να απέκτησαν τουλάχιστον άλλα δύο εκατομμύρια από το Pirate Library Mirror τον Ιούλιο του 2022. Οι μουσικοί εκδότες υποστηρίζουν ότι ανάμεσα στα βιβλία αυτά υπήρχαν εκδόσεις παρτιτούρας και τραγουδοβιβλία που περιείχαν εκατοντάδες ή περισσότερες δικές τους μουσικές συνθέσεις.

Η σύνδεση των δύο ιδρυτών με τις καταγγελλόμενες λήψεις είναι κρίσιμη. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο Mann έκανε ο ίδιος λήψεις και κατεύθυνε άλλους εργαζομένους, ενώ ο Amodei ενέκρινε ή κατηύθυνε τη δραστηριότητα. Αυτές είναι ισχυρισμοί των εκδοτών και όχι δικαστικά διαπιστωμένα γεγονότα στη συγκεκριμένη υπόθεση. Ωστόσο, στηρίζονται εν μέρει σε υλικό που αποσφραγίστηκε σε ξεχωριστή υπόθεση συγγραφέων, την Bartz v. Anthropic, όπου ομοσπονδιακό δικαστήριο είχε περιγράψει τη μαζική πειρατική απόκτηση βιβλίων ως «απλή πειρατεία σε μαζική κλίμακα».

Η Bartz δεν αφορούσε μουσικά δικαιώματα ούτε αποτελεί απόφαση για την παρούσα αγωγή Sony–Warner. Παρ’ όλα αυτά, έχει πλέον ιδιαίτερη βαρύτητα ως ιστορικό: στις 20 Ιουλίου 2026 το δικαστήριο ενέκρινε οριστικά συμβιβασμό 1,5 δισ. δολαρίων μεταξύ της Anthropic και της τάξης συγγραφέων και δικαιούχων βιβλίων. Ο συμβιβασμός δεν συνιστά παραδοχή ευθύνης για τους μουσικούς καταλόγους, ούτε κλείνει τις αξιώσεις των μουσικών εκδοτών.

Από ποιες πηγές φέρεται να προήλθε το υλικό

Πέρα από τις πειρατικές βιβλιοθήκες, η αγωγή αναφέρει αρκετές διαδρομές απόκτησης δεδομένων: scraping από ιστοτόπους προβολής στίχων όπως MusixMatch και LyricFind, χρήση του Common Crawl, του The Pile και του Books3, καθώς και «καταστροφική σάρωση» μεταχειρισμένων βιβλίων. Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η Anthropic επέλεξε μη αδειοδοτημένα αντίγραφα για να αποφύγει τέλη αδειοδότησης.

Ειδική θέση στην αγωγή έχει η καταγγελία για αφαίρεση στοιχείων αναγνώρισης των έργων: τίτλων, ονομάτων δημιουργών και ειδοποιήσεων copyright. Οι εκδότες υποστηρίζουν ότι τέτοια μεταδεδομένα αφαιρέθηκαν κατά την επεξεργασία του υλικού εκπαίδευσης και ότι το Claude μπορεί να παράγει στίχους χωρίς την αντίστοιχη απόδοση δικαιωμάτων. Αν αποδειχθεί, η συγκεκριμένη αξίωση ενεργοποιεί διαφορετικό καθεστώς αποζημίωσης από την κύρια αξίωση παραβίασης copyright.

Πόσο μεγάλη είναι η οικονομική έκθεση

Η αγωγή μιλά για «δεκάδες χιλιάδες» μουσικές συνθέσεις που φέρονται να περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Β και περιλαμβάνει ενδεικτικά τίτλους όπως «Ain’t No Mountain High Enough», «All I Want for Christmas Is You», «Eye of the Tiger», «Livin’ On a Prayer», «September», «Hallelujah», «Uptown Funk» και «Paper Rings». Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε τίτλος έχει ήδη κριθεί παραβιασμένος ή ότι κάθε μία από τις καταγγελλόμενες χρήσεις θα οδηγήσει σε ξεχωριστή επιδίκαση.

Οι εκδότες ζητούν έως 150.000 δολάρια για κάθε έργο σε περίπτωση εκούσιας παραβίασης, ή εναλλακτικά πραγματικές ζημίες και κέρδη της Anthropic που θα αποδειχθούν στη δίκη. Ζητούν επίσης έως 25.000 δολάρια ανά παραβίαση για την καταγγελλόμενη αφαίρεση ή αλλοίωση πληροφοριών διαχείρισης δικαιωμάτων. Εφόσον το δικαστήριο δεχόταν τις θέσεις τους για μεγάλο αριθμό έργων και εκούσια παραβίαση, η θεωρητική έκθεση θα μπορούσε να φθάσει σε δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό είναι μαθηματικό ενδεχόμενο βάσει των αιτημάτων και των νόμιμων ανώτατων ορίων, όχι επιδικασμένο ποσό ούτε πρόβλεψη για το τελικό αποτέλεσμα.

Επιπλέον, οι Sony και Warner ζητούν μόνιμη δικαστική απαγόρευση, λογοδοσία για τα δεδομένα και τις μεθόδους εκπαίδευσης του Claude, ταυτοποίηση των προστατευόμενων έργων που έχουν χρησιμοποιηθεί και καταστροφή των παρανόμως αποκτημένων ή παραγόμενων αντιγράφων υπό δικαστική εποπτεία. Το αίτημα αυτό είναι δυνητικά εξίσου σημαντικό με τις αποζημιώσεις, επειδή θα μπορούσε να πιέσει την Anthropic να αποκαλύψει λεπτομερώς την προέλευση δεδομένων εκπαίδευσης.

Το ευρύτερο δικαστικό μέτωπο και το χρονολόγιο

Η υπόθεση Sony–Warner είναι η νεότερη, όχι η πρώτη, σύγκρουση μουσικών εκδοτών με την Anthropic. Τον Οκτώβριο του 2023, Universal Music Publishing Group, Concord Music Group και ABKCO είχαν προσφύγει για περίπου 500 τραγούδια, σε υπόθεση που μεταφέρθηκε αργότερα στην Καλιφόρνια. Τον Ιανουάριο του 2026 οι ίδιοι εκδότες άσκησαν δεύτερη, χωριστή αγωγή για περισσότερα από 20.000 έργα, επικαλούμενοι επίσης λήψεις από πειρατικές βιβλιοθήκες. Ακολούθησε αγωγή της BMG τον Μάρτιο του 2026 για 493 συνθέσεις και αγωγή της Round Hill Music στις 17 Αυγούστου 2026.

Η νέα προσφυγή έχει λοιπόν μια ιδιαίτερη σημασία: με τη συμμετοχή Sony Music Publishing και Warner Chappell, οι εκδοτικοί βραχίονες και των τριών μεγάλων μουσικών ομίλων βρίσκονται πλέον σε δικαστική αντιπαράθεση με την Anthropic. Παράλληλα, η επιλογή να κατονομαστούν οι Amodei και Mann προσωπικά διαφοροποιεί αυτή την αγωγή από μια απλή εταιρική διαμάχη για τις πρακτικές εκπαίδευσης μοντέλων.

Η θέση της Anthropic και όσα δεν έχουν επιβεβαιωθεί

Η Anthropic δήλωσε στο Axios ότι διαφωνεί με τους ισχυρισμούς των εκδοτών και ότι σκοπεύει να υπερασπιστεί σθεναρά τη θέση της στο δικαστήριο. Μέχρι την 31η Αυγούστου 2026 δεν είχε κατατεθεί, σύμφωνα με το διαθέσιμο μητρώο, απάντηση ή αίτηση απόρριψης της Anthropic στην υπόθεση αυτή. Επομένως, δεν υπάρχει ακόμη αναλυτική δικονομική απάντηση της εταιρείας στις ειδικές κατηγορίες για torrenting, scraping, μεταδεδομένα ή προσωπική ευθύνη των δύο ιδρυτών.

Παραμένουν επίσης ανεπιβεβαίωτα από ανεξάρτητη δικαστική κρίση η πλήρης έκταση των έργων που περιέχονται στα σύνολα δεδομένων της Anthropic, το κατά πόσο κάθε επίμαχο έργο χρησιμοποιήθηκε πράγματι για εκπαίδευση συγκεκριμένης έκδοσης του Claude, η συχνότητα με την οποία το μοντέλο παράγει αυτούσιους στίχους και το αν οι δικλίδες ασφαλείας παρακάμπτονται όπως περιγράφουν οι εκδότες. Αυτά είναι ζητήματα που πιθανότατα θα απαιτήσουν τεχνική και εσωτερική εταιρική τεκμηρίωση στη διαδικασία discovery.

Το ουσιαστικό upgrade της είδησης, συνεπώς, δεν είναι απλώς ότι προστέθηκαν περισσότερα παραδείγματα τραγουδιών. Είναι ότι η αγωγή αποκτά σαφή δομή γύρω από καταγγελλόμενη πειρατική προμήθεια δεδομένων, διευρύνει το πεδίο σε δεκάδες χιλιάδες συνθέσεις, επιδιώκει πρόσβαση στο ιστορικό εκπαίδευσης του Claude και επιχειρεί να καταλογίσει ευθύνη στους δύο ιδρυτές προσωπικά. Καμία από αυτές τις κατηγορίες δεν έχει ακόμη κριθεί επί της ουσίας.

Πηγές

Επίσημο μητρώο υπόθεσης: Sony Music Publishing (US) LLC et al. v. Anthropic PBC et al.

Πλήρες δικόγραφο της αγωγής της 28ης Αυγούστου 2026

Reuters: Sony και Warner μήνυσαν την Anthropic για χρήση τραγουδιών στην εκπαίδευση AI

Axios: δήλωση της Anthropic και πλαίσιο της νέας αγωγής

Δικαστική απόφαση τελικής έγκρισης συμβιβασμού στην Bartz v. Anthropic