Η Ινδία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια αντίφαση που μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο την εγχώρια ψηφιακή οικονομία αλλά και τις διεθνείς ροές δεδομένων: ενώ εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες αγορές διαδικτύου και σε ταχύτατα αναπτυσσόμενο κέντρο data centers, μεγάλο μέρος της διεθνούς συνδεσιμότητάς της περνά από έναν εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό παράκτιων υποδομών.
Το ζήτημα ήρθε στο προσκήνιο τις τελευταίες ώρες, μετά τη δημοσίευση ανάλυσης του BBC για την ευπάθεια των ινδικών υποθαλάσσιων καλωδίων και την ανακοίνωση της ρυθμιστικής αρχής τηλεπικοινωνιών της χώρας, TRAI, ότι άνοιξε διαβούλευση για το πλαίσιο αδειοδότησης και λειτουργίας των cable landing stations.
Ένα κρίσιμο σημείο στη Βομβάη
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει το BBC, τουλάχιστον 13 από τα 18 διεθνή υποθαλάσσια καλώδια της Ινδίας καταλήγουν σε μια παράκτια ζώνη περίπου έξι χιλιομέτρων γύρω από τη Βερσόβα, στη βορειοδυτική Βομβάη. Τα καλώδια αυτά μεταφέρουν έως και το 95% της διεθνούς χωρητικότητας της χώρας προς την Ευρώπη, την Αφρική και τη Δυτική Ασία.
Η συγκέντρωση δεν σημαίνει ότι μια μεμονωμένη βλάβη θα προκαλούσε αυτομάτως πλήρες εθνικό blackout. Τα δίκτυα διαθέτουν δυνατότητα αναδρομολόγησης της κίνησης μέσω άλλων διαδρομών και σταθμών προσαιγιάλωσης, μεταξύ άλλων στο Τσενάι, το Κότσιν, το Τουτικορίν και την Τριβαντρούμ. Ωστόσο, η απώλεια ενός ή περισσότερων καλωδίων θα μπορούσε να αυξήσει την καθυστέρηση και να περιορίσει τη διαθέσιμη χωρητικότητα.
Για τις τράπεζες, τα χρηματιστήρια, τους παρόχους cloud, τα κυβερνητικά δίκτυα και τις εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, ακόμη και μια υποβάθμιση των επιδόσεων μπορεί να έχει οικονομικό κόστος. Τα μεγάλα μοντέλα AI και οι υποδομές που τα υποστηρίζουν απαιτούν συνεχή μεταφορά τεράστιων όγκων δεδομένων, με χαμηλή καθυστέρηση και υψηλή αξιοπιστία.
Η Ινδία καταναλώνει περισσότερα δεδομένα από όσα υποδομές διαθέτει
Η χώρα αντιπροσωπεύει περίπου το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης δεδομένων, ενώ συνδέεται με περίπου το 3% των διεθνών υποθαλάσσιων καλωδίων. Παράλληλα, διαθέτει 21 cable landing stations, αριθμός μικρός σε σχέση με τις περίπου 1.900 ενεργές ή σχεδιαζόμενες εγκαταστάσεις παγκοσμίως.
Η πίεση αυξάνεται από την ανάπτυξη των data centers. Η εγκατεστημένη ισχύς των κέντρων δεδομένων στην Ινδία έχει αυξηθεί από περίπου 375 MW το 2020 σε περίπου 1.575 MW σήμερα. Η επέκταση αυτή συνδέεται με την ανάπτυξη του cloud, των ψηφιακών υπηρεσιών, των χρηματοοικονομικών εφαρμογών και των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.
Το πρόβλημα είναι ότι η κατασκευή νέων υποθαλάσσιων συστημάτων δεν γίνεται γρήγορα. Ο σχεδιασμός μπορεί να απαιτήσει τρία έως τέσσερα χρόνια, ενώ η πόντιση ενός καλωδίου μπορεί να διαρκέσει έως και δύο χρόνια, ανάλογα με το μήκος και την πολυπλοκότητα της διαδρομής. Έτσι, η ανάπτυξη των data centers μπορεί να προηγείται της αναγκαίας διεθνούς χωρητικότητας.
Η αδυναμία επισκευής είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι η Ινδία δεν διαθέτει δικά της πλοία επισκευής υποθαλάσσιων καλωδίων. Σε περίπτωση βλάβης, πρέπει να κινητοποιηθούν πλοία από άλλες χώρες, κυρίως από το Ντουμπάι ή τη Σιγκαπούρη, τα οποία στη συνέχεια χρειάζονται άδειες για να επιχειρήσουν στα ινδικά χωρικά ύδατα.
Η διαδικασία αυτή μπορεί να προσθέσει εβδομάδες στην αποκατάσταση μιας βλάβης. Οι συνηθέστερες αιτίες ζημιών διεθνώς δεν είναι απαραίτητα εχθρικές ενέργειες, αλλά αλιευτικά εργαλεία, άγκυρες πλοίων, φυσικά φαινόμενα και αστοχίες εξοπλισμού. Το ενδεχόμενο σκόπιμης δολιοφθοράς αποτελεί ξεχωριστό ζήτημα ασφαλείας, όμως δεν έχει παρουσιαστεί κάποιο στοιχείο που να δείχνει ότι η τρέχουσα ινδική συζήτηση συνδέεται με συγκεκριμένη επίθεση.
Τι εξετάζει η ρυθμιστική αρχή
Η TRAI δημοσίευσε έγγραφο διαβούλευσης για το καθεστώς αδειοδότησης και τους κανόνες λειτουργίας των υποθαλάσσιων καλωδίων και των σταθμών προσαιγιάλωσης. Η διαδικασία δεν αποτελεί ακόμη τελική απόφαση ούτε σημαίνει ότι έχει εγκριθεί συγκεκριμένο έργο. Δείχνει όμως ότι το Νέο Δελχί αντιμετωπίζει πλέον τις υποδομές αυτές ως κρίσιμο τμήμα της εθνικής τηλεπικοινωνιακής και οικονομικής ασφάλειας.
Μεταξύ των λύσεων που συζητούνται είναι η δημιουργία περισσότερων σημείων προσαιγιάλωσης και η γεωγραφική διασπορά τους στις ανατολικές και δυτικές ακτές, η επιτάχυνση των αδειών για πλοία επισκευής, η προστασία συγκεκριμένων θαλάσσιων ζωνών και η μείωση της γραφειοκρατίας. Σύμφωνα με την ανάλυση του BBC, για έναν νέο σταθμό μπορεί να απαιτούνται περίπου 50 εγκρίσεις από 16 διαφορετικές υπηρεσίες και υπουργεία.
Η Ινδία έχει ήδη αρχίσει να διαφοροποιεί τις διαδρομές της. Τέσσερα νέα καλωδιακά συστήματα βρίσκονται σε διαδικασία υλοποίησης, ενώ άλλα τρία σχεδιάζονται. Ένα από τα νέα έργα, το I-2SEA, προβλέπει συνδέσεις με τη Μαλαισία και τη Σιγκαπούρη και διπλή προσαιγιάλωση στην Ινδία, μεταξύ άλλων στη Ματσιλιπάτναμ και στη νότια περιοχή του Τσενάι.
Τι αλλάζει και τι δεν έχει επιβεβαιωθεί
Η εξέλιξη δεν σημαίνει ότι η Ινδία αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή γενικευμένη διακοπή διαδικτύου ή ότι έχει σημειωθεί επιβεβαιωμένη επίθεση στα καλώδιά της. Το νέο στοιχείο είναι η επίσημη έναρξη ρυθμιστικής συζήτησης, σε συνδυασμό με την τεκμηριωμένη προειδοποίηση για τη μεγάλη συγκέντρωση της υπάρχουσας υποδομής.
Για την Ευρώπη και την Ελλάδα, το θέμα έχει ευρύτερη σημασία. Τα υποθαλάσσια καλώδια αποτελούν τη βασική υποδομή των διεθνών επικοινωνιών και συνδέουν αγορές, τράπεζες, κρατικές υπηρεσίες και πλατφόρμες τεχνολογίας. Μια σοβαρή βλάβη σε έναν μεγάλο ασιατικό κόμβο δεν θα έκοβε υποχρεωτικά τις επικοινωνίες στην Ευρώπη, θα μπορούσε όμως να αυξήσει την καθυστέρηση, να πιέσει τις εναλλακτικές διαδρομές και να επηρεάσει υπηρεσίες που εξαρτώνται από παγκόσμια cloud δίκτυα.
Πηγές
BBC News – Is India’s internet boom running into an undersea problem?
Tech
Tech
Tech
Ελληνικά
Αφήστε μια απάντηση