Καπου εκει μπροστά υπάρχει ένα παράθυρο που πρέπει να κλείσω…

Σου έχω εξηγήσει  στο παρελθόν πολλές φορές ότι δεν είναι ανάγκη πάντα να γράφω κάτι το οποίο πρέπει να το διαβάσεις και να καταλάβεις…..

Αν και επί το πλείστον τα άρθρα που δεν καταλαβαίνεις  είναι πολύ πιο στοχευμένα από τα άρθρα πληροφορίας ή ανάλυσης…

Σε κάποιες από τις γραμμές του μέλλοντός μας… του πολύ Κοντού μέλλοντός μας….  υπάρχει ένα ατύχημα… μία ξαφνική πτώση από ψηλά…. Από τα 12 μέτρα…. 

Σε αυτό το ατύχημα  υπάρχει περίπτωση να είναι και ένα παιδί…  αλλά το μέλλον είναι τόσο εύθραυστο όταν το κοιτάς…  που αλλάζει σαν νερό!

Η συνείδηση και η σκέψη μου  στοχεύουν έτσι στο άπειρο…  ώστε την μικρό στιγμή που θα αλλάζεις τη λευκή καρέκλα… να εμποδίσω το μικρό να βρίσκεται κοντά….

…δεν έχω τη δύναμη να ρισκάρω περισσότερο κάρμα για κάποιον πιο μεγάλο….

…. Ένα στήριγμα θα κοπεί…. Ένα σχοινί Ίσως δυνατό…. μέσα σε δευτερόλεπτα  η πτώση….. την ώρα που θα κοιτούν άνθρωποι ακόμα και γονείς….

Θα κάνω ότι μπορώ να καθυστερήσω τη στιγμή ώστε να μην προλάβει ο μικρός να είναι κοντά….

,,,κι αν δεν καταφέρω τη στιγμή… θα χτυπήσω δύο φορές… με δύο ήχους που θα ενοχλήσουν την συγχρονικότητα….. Ώστε και Όταν συμβεί η πτώση…. οι απώλειες  να γίνουν μηδενικές….  άλλο ένα χτύπημα  στο αριστερό γόνατο…. και άλλο στο κεφάλι!

Starnger…