Οι συμπτωσεις αποδεικνύουν ότι ζούμε σε μια προσομοιωμένη πραγματικότητα

Αμφιβάλλω… Πολύ αμφιβάλλω. Ενδιαφέρουσα θεωρία βέβαια αλλά…Δεν. Όχι μόνο επειδή δεν θέλω να το δεχτώ, εξ άλλου πρέπει να έχουμε την ωριμότητα να δεχόμαστε την αλήθεια, καλή η κακή αλλά επειδή δεν βλέπω πουθενά, ”κουμπί το οποίω μπορώ να πατήσω για να βγω απ τον προσομοιωτή” Μπορεί να μην γίνεται με ”κουμπί” Εντάξι, δεκτό. Με τι γίνεται τότε; Συνεχίζω να θεωρώ την θεωρία του μάτριξ μεταφορική, ως προς το πως αντιλαμβάνεται κάποιος τον κόσμο γύρω του και το νόημα της ζωής.

άλλο να το ζητάς , άλλο να το βλέπεις και άλλο να το επιλέγεις..

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΟΛΥ ΚΑΚΗ. ΑΛΛΑ ΝΑΙ ….. ΚΙ ΕΓΩ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΩ ΤΟΝ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΩ ΜΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΥΜΠΙ ΠΡΟΣ ΤΙ Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ? ΑΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ-ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΑΤΡΙΞ , ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ.

σήμερα έχω μια δεύτερη άποψη. Για τα πρώτα λεπτά του βίντεο. Τελικά εξαιτίας ενός μολυβιού το οποίο αυτός που το τοποθέτησε ΑΥΤΌ, γνώριζε ή απλά το έκανε ασυναίσθητα. έΝΑ μολύβι , έκανε τόσες αλυσιδωτές αντιδράσεις. Και αυτός που το τοποθέτησε ειλικρινά δεν συνειδητοποιήσε τι δημιούργησε με την κίνηση του, να τοποθετήσει το μολύβι.Με λίγα λόγια , συνειδητή επιλογή ή ασύνειδητη;Εάν γνώριζε , θα το είχε ξανα επιλέξει;Αλλά δεν νομίζω να γνώριζε..