To μέντιουμ που μιλούσε τη γλώσσα των… Αρειανών- Ιστορία από τον 19ο αιώνα

Όταν έφυγε από τον κόσμο το 1929, εννιά χρόνια μετά τον θάνατο του καθηγητή Flournoy, το Μουσείο Τέχνης της Γενεύης οργάνωσε μια ρετροσπεκτίβα στο έργο της, αναγνωρίζοντας τις οπτικές πια πνευματιστικές αναζητήσεις της…

Πώς άρχισαν όλα

Ήταν το 1894 όταν ο καθηγητής ψυχολογίας στο Κολέγιο της Γενεύης, Auguste Lemaitre, σύστησε τον συνάδελφό του του Πανεπιστημίου της Γενεύης, Theodore Flournoy, στον κύκλο της Έλεν Σμιθ, ενός νεαρού μέντιουμ με μόλις δύο χρόνια σταδιοδρομίας στον πνευματισμό που είχε προλάβει ωστόσο να γίνει όνομα καθώς επεδείκνυε τρομακτικές υπερβατικές ικανότητες. Μεγάλη αδυναμία της ήταν μάλιστα η επίκληση του πνεύματος του Βίκτορος Ουγκό, ο οποίος συνέθετε στίχους για λογαριασμό της παράξενης αυτής παρέας!

Οι δύο καθηγητές έγιναν θαμώνες των συνεδριών, καθώς ήταν ψυχολόγοι και θεωρούσαν πως η υπόθεση είχε ερευνητικό ζουμί. Οι ακαδημαϊκοί έζησαν μάλιστα από πρώτο χέρι τη γέννηση του Λεοπόλδου, ενός ατίθασου πνεύματος που δαμάστηκε σταδιακά από τη Σμιθ και αποκάλυπτε τώρα ανήκουστους θησαυρούς.

Στις πρώτες αυτές επαφές, η κοπέλα αποκάλυψε σε μια ύπνωση ότι ήταν μετενσάρκωση ινδής πριγκίπισσας και άρχισε να μιλά σανσκριτικά. Και καθώς κανείς τους δεν μπορούσε να εξακριβώσει αν τα μιλούσε όντως, μιας και δεν γνώριζαν τη γλώσσα, ο Flournoy κάλεσε κανέναν άλλο από τον ογκόλιθο της γλωσσολογίας Φερντινάντ ντε Σωσσύρ! Ο θεμελιωτής του γλωσσικού δομισμού, και συνάδελφος στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, ήταν ειδικός στις ανατολίτικες γλώσσες και ιδιαίτερα τα αρχαία ινδικά και επιβεβαίωσε πράγματι πως η μικρή Ελβετή και παιδί οικογένειας της εργατικής τάξης μιλούσε όντως στις εκστατικές συνεδρίες της σανσκριτικά!