Ο «γάμος» μεταξύ τριών ή περισσοτέρων ατόμων είναι το επόμενο βήμα, παραδέχεται ο «πατέρας» του «γάμου» των ομοφυλόφιλων στην Ολλανδία

Ο Boris Dittrich, ο ομοφυλόφιλος ακτιβιστής που ονομάζεται ο “πατέρας” του πολιτικού κινήματος υπέρ του “γάμου” των Ολλανδών ομοφυλόφιλων παραδέχτηκε ότι οι «γάμοι» ομάδων που αποτελούνται από τρία ή περισσότερα άτομα, είναι το επόμενο, αναπόφευκτο λογικό βήμα για τη διάλυση των παραδοσιακών νόμων περί γάμου στη δύση.

Σε ένα βίντεο στο ‘Yagg’, το γαλλικό online περιοδικό των ομοφυλοφίλων, δίνει συνέντευξη ο Dittrich, πρώην Ολλανδός βουλευτής και ομοφυλόφιλος ακτιβιστής που εργάζεται για την οργάνωση ‘Human Rights Watch’, μια οργάνωση που σχεδίασε και πέτυχε την καθιέρωση της δημόσιας αποδοχής του Σύμφωνου Συμβίωσης για τους ομοφυλόφιλους, το οποίο με τη σειρά του οδήγησε αναπόφευκτα στην αλλαγή του ορισμού του γάμου.

Ο ‘επαναπροσδιορισμός’ του γάμου, είπε, οδήγησε σε συζητήσεις που επιτρέπουν τους ‘γάμους’ από γκρουπ τριών ή περισσοτέρων ατόμων. «Αλλά αυτή είναι η αρχή για κάτι εντελώς νέο», πρόσθεσε. Προέβλεψε ότι για το επόμενο βήμα “θα χρειαστούν πολλά χρόνια.”

Ο Dittrich (φωτο) παραδέχθηκε ότι “χρειάστηκε πολύς χρόνος” για να προωθήσει την έννοια της «ισότητας στο γάμο» μέσω της πολιτικής διαδικασίας. Μέχρι την στιγμή που ο ίδιος και άλλοι ομοφυλόφιλοι ακτιβιστές ξεκίνησαν αυτή την διαδικασία, στην Ολλανδία, «δεν υπήρχε πουθενά στον κόσμο η “ισότητα στο γάμο”». Η συζήτηση ξεκίνησε ήδη από το 1994, αλλά χρειάστηκαν άλλα «επτά χρόνια συζητήσεων» πριν μπορέσει το νομοσχέδιο να παρουσιαστεί.

Επεσήμανε ότι οι αντίπαλοι της ‘αλλαγής’ στην Ολλανδία έφεραν τα ίδια επιχειρήματα και αντιρρήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Γαλλία, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια παρόμοια νομική μεταβολή.

Στις χώρες όπου έχει δημιουργηθεί («η ισότητα στο γάμο»), οι περισσότεροι από τους βουλευτές που πιέζουν για τη νομιμοποίηση του “γάμου” των ομοφυλόφιλων ​​ξεκίνησαν τη διαδικασία με την υπόσχεση ότι το “Σύμφωνο Συμβίωσης” θα ήταν αρκετό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όταν οι ομοφυλόφιλοι ακτιβιστές πίεσαν για το Σύμφωνο Συμβίωσης, διαβεβαίωσαν τον κόσμο ότι ο θεσμός της συμβίωσης είχε δημιουργηθεί με αποκλειστικό σκοπό να διασφαλιστεί η δίκαιη φορολογία και οι νόμοι περί κληρονομικής διαδοχής ακινήτων για τους ανθρώπους που είχαν σχέσεις με άτομα του ίδιου φύλου.

Η επιχειρηματολογία αυτή έγινε ευρέως αποδεκτή ακόμη και από τους θρησκευτικούς ηγέτες οι οποίοι αρνήθηκαν, σχεδόν με το ίδιο σθένος όπως οι ίδιοι οι λομπίστες, ότι δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος για την κατάργηση του ορισμού του γάμου. Βρετανοί βουλευτές που υποστήριζαν το σχέδιο επέμειναν ότι δεν θα υπήρχε τίποτα πιο πέρα από το Σύμφωνο Συμβίωσης και ότι ο γάμος θα παρέμενε ανέγγιχτος.

Ο Dittrich, ωστόσο, είπε ότι στο ‘Yagg’ ότι πάντα τα σύμφωνα συμβίωσης προορίζεται ως «το πρώτο βήμα» για το «μεγαλύτερο σχέδιο». Όταν μπήκε το Κοινοβούλιο ως βουλευτής, ο Dittrich είπε ότι «αμέσως» άρχισαν να μιλά για τον «γάμο» μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, αλλά γρήγορα συνειδητοποίησε ότι το κοινό δεν ήταν έτοιμο να την αποδεχθεί. Μια πιο αργή διαδρομή έπρεπε να ληφθεί.

«Σκεφτήκαμε ότι μπορεί να είναι ψυχολογικά καλύτερα να παρουσιαστεί πρώτα το Σύμφωνο Συμβίωσης», είπε. Μόλις αυτό θεσπίστηκε το 1998, είπε ότι «οι άνθρωποι συνήθισαν στην ιδέα ότι οι δύο άνδρες ή δύο γυναίκες πήγαιναν στο δήμο, και η σχέση τους αναγνωρίζεται από το νόμο. Και οι άνθρωποι το έλεγαν αυτό «γάμο ομοφυλοφίλων».

“Έτσι, για το ευρύ κοινό δεν υπήρχε καμία διάκριση. Και οι άνθρωποι είχαν συνηθίσει σε αυτό και συνειδητοποίησαν πως δεν ξέσπασε καμία επανάσταση και η χώρα δεν έπεσε σε καμία ηθική άβυσσο.

“Έτσι, τότε το επόμενο βήμα της ‘ισότητας στο γάμο’, και πραγματικά το να είσαι ίσος, ήταν ένα λογικό βήμα.”

Το πιο αποτελεσματικό επιχείρημα για να γίνει αποδεκτή η ιδέα στο κόσμο ήταν να «επικεντρωθεί στις αρχές της ισότητας και της μη διάκρισης», και να τονίζεται η “διάκριση μεταξύ Εκκλησίας και κράτους.”

“Έτσι, αν οι άνθρωποι είναι εναντίον του γάμου μεταξύ δύο ατόμων του ίδιου φύλου, εντάξει, δεν χρειάζεται να ασχοληθούν με το θέμα. Είπα σε όλα αυτά τα θρησκευόμενα άτομα, «δεν αγγίζουμε τον θρησκευτικό γάμο», αλλά μιλάμε για πολιτικό γάμο. ”

“Και σύμφωνα με το νόμο, όλοι θα πρέπει να τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης.”

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή