Ο ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ

«Προφήτη» λένε τώρα τον ποιητή του γιαπωνέζικου κινηματογράφου. Σωστό
και παραπλανητικό. Ο Κουροσάβα δεν είναι μάγος, δεν κάνει μεταφυσική,
ούτε την αντιπαραθέτει στον Ορθό Λόγο, την Επιστήμη, το διαφωτιστικό
πρόταγμα, όπου πολλοί ψάχνουν τις αιτίες πρωτοφανών απειλών. Ο
σκηνοθέτης γίνεται «μάγος» αντιπαραθέτοντας, με τα καλλιτεχνικά μέσα,
τον ορθολογισμό στον κοινωνικό παραλογισμό (το Εμείς στο Εγώ). Δεν ξέρει
περισσότερα για τους κινδύνους της ατομικής ενέργειας από τους
χιλιάδες, εξαιρετικά καταρτισμένους επιστήμονες, που πληρώνονται αδρά
για να συμβουλεύουν την παντοδύναμη πυρηνική βιομηχανία και τις
κυβερνήσεις. ‘Εγινε «προφήτης» γιατί, θεμελιώδης γνώση και μεγάλο
«ταλέντο», συνδυάστηκαν με μια ανώτερη μορφή «ηθικής», «συναισθηματικής»
νοημοσύνης και ανεξαρτησίας.

Το «περίσσευμα συνείδησης» που διαθέτει τον κάνει εκπρόσωπο ενός
ανώτερου τύπου ανθρώπου, που, ευτυχώς, παράγεται ακόμα και στις πιο
σκοτεινές ιστορικές περιόδους, όπως η σημερινή, αλλά και καταστρέφεται
διαρκώς και ανελέητα από τον κρατούντα, προϊστορικό πολιτισμό του Εγώ,
του Χρήματος και της Βίας. Αυτός ο πολιτισμός, αντανάκλαση και
διαμορφωτής συνάμα του συστήματος οικονομικο-κοινωνικών σχέσεων,
προκάλεσε την πυρηνική καταστροφή της Ιαπωνίας, αγνοώντας τους κινδύνους
για τους ανθρώπους, εν ονόματι της διαρκούς αναζήτησης μεγαλύτερων
περιθωρίων κέρδους. (Αυτός προκάλεσε και την καταστροφή στο Τσέρνομπιλ,
με τους σοβιετικούς γραφειοκράτες σε διαρκή προσπάθεια αύξησης της
δύναμης του συστήματος που εκπροσωπούσαν, χωρίς μηχανισμούς ελέγχου και
αποτελεσματικής συμπερίληψης του κόστους).

Αν προτιμάτε πιο «παληομοδίτικες», «μαρξιστικές» εκφράσεις, μπορούμε να
μιλήσουμε για τον καπιταλισμό, ως σύστημα παραγωγής και διανομής και
των ιδεών που το συνοδεύουν. Ιδίως μάλιστα στην τωρινή φάση, του
«καπιταλισμού της καταστροφής», που χαρακτηρίζεται από πλήρη επικράτηση
του χρηματιστικού κεφαλαίου που, χάνοντας και τα όποια, ενδεχομένως
«προοδευτικά» χαρακτηριστικά διέθετε στο παρελθόν, τείνει να γίνει
κύριος μηχανισμός καταστροφής της ανθρωπότητας. Την πιο τρανή απόδειξη
την έδωσε η πορεία του γεν μετά την καταστροφή. Θα περίμενε κανείς να
υποτιμηθεί, ως αντανάκλαση της συμφοράς που έπληξε την Ιαπωνία.
Στην πραγματικότητα ανατιμήθηκε, για μια σειρά καθαρά κερδοσκοπικούς
λόγους, αναγκάζοντας τις κεντρικές τράπεζες σε σπάνια παρέμβαση.
«Οργανωτής» του κόσμου μας, με τρόπο που επαληθεύει εκπληκτικά έναν
άλλο «προφήτη», τον Μαρξ του Κομμουνιστικού Μανιφέστου και των Γκρούντρισσε, η «Αυτοκρατορία του Χρήματος» κερδίζει από τις καταστροφές, τις χρεωκοπίες χωρών και κοινωνιών, τους πολέμους που εξαπολύει. Κι αφού κερδίζει, προκαλεί τέτοια φαινόμενα.