Οι αρχαίοι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου γιόρταζαν τη γέννηση του Διονύσου.
Ο Διόνυσος αποκαλούταν «σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε
από την παρθένο Σέμελη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς
κρατούν την ποιμενική ράβδο. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του
Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 30 Δεκεμβρίου εόρταζαν την
αναγέννησή του. Οι γυναίκες-ιέρειες ανέβαιναν στην κορυφή του ιερού
βουνού και κρατώντας ένα νεογέννητο βρέφος φώναζαν «ο Διόνυσος ξαναγεννήθηκε. Ο Διόνυσος ζει» , ενώ σε επιγραφή αφιερωμένη στον Διόνυσο αναγράφεται:
«Εγώ είμαι που σε προστατεύω και σε οδηγώ, εγώ είμαι το ‘Αλφα και το Ωμέγα».
Ο Διόνυσος αποκαλούταν «σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε
από την παρθένο Σέμελη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς
κρατούν την ποιμενική ράβδο. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του
Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 30 Δεκεμβρίου εόρταζαν την
αναγέννησή του. Οι γυναίκες-ιέρειες ανέβαιναν στην κορυφή του ιερού
βουνού και κρατώντας ένα νεογέννητο βρέφος φώναζαν «ο Διόνυσος ξαναγεννήθηκε. Ο Διόνυσος ζει» , ενώ σε επιγραφή αφιερωμένη στον Διόνυσο αναγράφεται:
«Εγώ είμαι που σε προστατεύω και σε οδηγώ, εγώ είμαι το ‘Αλφα και το Ωμέγα».
ΜΗ ΦΥΓΕΙΣ ΑΚΟΜΑ
Τρία σχετικά θέματα που αξίζει να δεις

ΚΑΤΟΧΙΚΑ
ΚΑΤΟΧΙΚΑ
ΚΑΤΟΧΙΚΑ
Αφήστε μια απάντηση