Και τώρα τι; Τι να πω μόνη σε μιαν άδεια σκηνή
με τα φώτα σβησμένα και με δίχως φωνή;
σ’ ένα ακροατήριο βουβό που ήχο δε βγάζει
σ’ένα ανθρώπινο πλήθος που πεθαμένων φαντάζει…
Κι αν ηχήσει χειροκρότημα θα’ναι ο αντίλαλος του στερνού αντίο
από θεατές έλληνες φαντάσματα , άλλοτε παγκόσμιο μεγαλείο!
Ελλάδα χώρα ζωντανών-νεκρών καμπάνες πένθιμες παντού ηχούνε…
ανθέλληνες ανοίξαν τη Κερκόπορτα σ’ εχθρούς, και συνεχώς απώλειες μετρούμε…
Και τι να πεις τώρα απ’της καταιγίδας το δρόμο, απ’ τη γειτονιά της σιωπής
σ’έναν συμβιβασμένο υπόδουλο κόσμο σα σε πνίγει ποτάμι οργής;
Τι να πεις στους νεκρούς μας, που πατρίδα ζητάνε
τη γη που πότισαν με το αίμα τους τώρα προδότες τη ξεπουλάνε..
ΜΗ ΦΥΓΕΙΣ ΑΚΟΜΑ
Τρία σχετικά θέματα που αξίζει να δεις
ΚΑΤΟΧΙΚΑ
Αφήστε μια απάντηση