Προπαγάνδα των ελίτ;

Πρώτον, επειδή τα μέσα ενημέρωσης αποκρύπτουν πληροφορίες από το κοινό. Δεύτερον, επειδή λειτουργούν ως προπαγανδιστές των καπιταλιστικών (και ιμπεριαλιστικών) κρατών. Ολα είναι λάθος. Η συγκέντρωση, η επεξεργασία και η μετάδοση των ειδήσεων. Οι υποθέσεις που κάνουν οι δημοσιογράφοι για το κοινό τους. Η επιλογή των θεμάτων με τα οποία θεωρούν σκόπιμο να ασχοληθούν. Και, πάνω απ’ όλα, η υποταγή τους στα αφεντικά. Η κατάσταση αυτή δεν διορθώνεται. Δεν πρόκειται εδώ για το αν ο Σαντάμ έχει ή όχι όπλα μαζικής καταστροφής. Ούτε για το αν μπορούσε να προβλεφθεί η οικονομική κρίση. Η αρρώστια δεν γιατρεύεται με λίγο μεγαλύτερη προσπάθεια. Χρειάζεται άλλη θεραπεία.
Και η θεραπεία αυτή, γράφει ο Χιντ στο βιβλίο του “Η Επιστροφή του Κοινού» (Εκδ. Verso), είναι η υπαγωγή των δημοσιογράφων σ’ έναν ιδιοκτήτη που δεν θα είναι ούτε μεγιστάνας ούτε εταιρεία ούτε το κράτος. Θα είναι το κοινό. Η πρόταση του συγγραφέα είναι να δημιουργηθεί στη Βρετανία ένα Ταμείο ύψους 80 εκατομμυρίων λιρών (ή 94 εκατομμυρίων ευρώ) ετησίως, όπου θα απασχολούνται 3.000 δημοσιογράφοι. Το κοινό θα συζητά και θα ψηφίζει τα θέματα που επιθυμεί να ερευνηθούν. Οι δημοσιογράφοι, οργανωμένοι σε ομάδες, θα πραγματοποιούν τις σχετικές έρευνες. Και το BBC ή τα άλλα ανεξάρτητα μέσα θα αγοράζουν τα προϊόντα που τους ενδιαφέρουν.
Ακούγεται ασφαλώς ουτοπικό. Ουτοπική είναι και η ιδέα του Αμερικανού φιλοσόφου του 17ου αιώνα Τζέιμς Χάρινγκτον, από την οποία εκκινεί ο Χιντ: ότι στην ιδανική δημοκρατία όλοι πρέπει να έχουν το ίδιο μερίδιο γης, ώστε να εξασφαλίζεται η πραγματική ισότητα. Η μεγαλύτερη επιταγή της εποχής, τονίζει ο συγγραφέας, είναι ισότητα στην ενημέρωση.
Αν λοιπόν χρησιμεύει σε κάτι αυτό το βιβλίο -σημειώνει ο Τζον Λόιντ στους “Φαϊνάνσιαλ Τάιμς”- είναι να θυμίσει ότι αποστολή της δημοσιογραφίας είναι να αποκαλύπτει την αλήθεια. Οσοι γράφουν ή μιλούν πρέπει πάντα να έχουν στο μυαλό τους ότι εκπαιδεύουν τους πολίτες».
 Του ΜΙΧΑΛΗ ΜΗΤΣΟΥ Από τα «ΝΕΑΜοιραστείτε αυτή την ανάρτηση