Γεωμηχανική: Τι θα συμβεί αν η επιστήμη επέμβει στον καιρό;

Επιστημονική μελέτη που διεξήχθη ώστε να διερευνηθεί κατά πόσο η γεωμηχανική θα μπορεί να βοηθήσει στην αντιστροφή της κλιματικής αλλαγής, έδειξε πως η μέθοδος αυτή θα μπορούσε να αποδειχτεί καταστροφική. Οι τεχνητές εκρήξεις ηφαιστείων για παράδειγμα θα μπορούσαν να επιφέρουν σοβαρή ξηρασία. Η αμφιλεγόμενη ιδέα της γεωμηχανικής, που σκόπιμα αντιστρέφει το παρόν κλίμα της Γης, συζητείται σοβαρά ως ένας τρόπος αποφυγής της υπερθέρμανσης του πλανήτη, στη περίπτωση που οι εκπομπές αερίου των θερμοκηπίων δεν μειωθούν. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Environmental Research Letters. Επιμέλεια: Ευαγγελία Ασημακοπούλου

Σύμφωνα με ορισμένους επιστήμονες η γεωμηχανική αποτελεί την έσχατη λύση ώστε να απορροφηθεί το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα σε πλανητική κλίμακα. Ωστόσο, η αποκαλυπτική νέα έρευνα δείχνει ότι η απελευθέρωση σωματιδίων του θείου στην στρατόσφαιρα για το μπλοκάρισμα του ηλιακού φωτός, θα μπορούσε να έχει εξίσου σοβαρές επιπτώσεις και παρενέργειες με αυτές της αύξησης της θερμοκρασίας. Επιπλέον οι επιπτώσεις θα ήταν διαφορετικές σε όλο τον κόσμο πράγμα που θα αυξήσει τις προοπτικές των συγκρούσεων μεταξύ των εθνών, καθώς κάποια θα επωφελούνταν ενώ άλλα θα υπέφεραν από τις παρενέργειες.

«Υπάρχουν πολλά θέματα που αφορούν τη διακυβέρνηση, επειδή οι επιπτώσεις της γεωμηχανικής δεν θα είναι ομοιόμορφες ανά το κόσμο» δήλωσε στο Guardian ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Ρίντινγκ και μέλος της ερευνητικής ομάδας, δρ Αντριου Χαρλτόν – Περέ.

Τα υπολογιστικά μοντέλα δείχνουν ότι ναι μεν θα μπορούσε να αποφευχθεί η αύξηση της θερμοκρασίας αλλά παράλληλα θα μειωθούν κατά το 1/3 οι βροχές σε Νότια Αμερική, Ασία και Αφρική. Οι επακόλουθη ξηρασία θα μπορούσε να επηρεάσει δισεκατομμύρια ανθρώπων καθώς τα μεγάλα τροπικά δάση θα λειτουργήσουν ως μια μεγάλη δεξαμενή άνθρακα. «Θα δούμε τις αλλαγές να συμβαίνουν τόσο γρήγορα, ώστε ο άνθρωπος θα δυσκολεύεται να προσαρμοστεί» δηλώνει ο Χαρλτόν – Περέ.

Ένα άλλο μέλος της ερευνητικής ομάδας, ο καθηγητής Έλι Χάϊγουντ, τονίζει πως «με βάση τα στοιχεία της έρευνας, η γεωμηχανική δεν παρέχει εύκολες απαντήσεις στο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής».

Η εν λόγο μελέτη εξέτασε τι θα συνέβαινε αν τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα τετραπλασιαστούν στην ατμόσφαιρα. Πρόκειται για μια περίπτωση στην οποία η γεωμηχανική θα μπορούσε να εξεταστεί σοβαρά. Χωρίς παρέμβαση οι θερμοκρασίες αυξήθηκαν κατά 4 βαθμούς Κελσίου, πολύ πάνω δηλαδή από το επίπεδο των 2 βαθμών Κελσίου που έχουν καθοριστεί ως επικίνδυνες από τις κυβερνήσεις παγκοσμίως.

Η αύξηση της θερμοκρασίας θα μειωθεί στο μηδέν με μια γεωμηχανική επέμβαση. Οι 60 τόνοι διοξειδίου του θείου που απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα κάθε χρόνο αντιστοιχούν σε πέντε ηφαιστειακές εκρήξεις ανάλογες του ηφαιστείου Pinatubo στις Φιλιππίνες το 1991 που μείωσε την παγκόσμια θερμοκρασία κατά 0.5 βαθμούς Κελσίου τα επόμενα δυο χρόνια. Στο μοντέλο προσομοίωσης πάνω στο οποίο εργάστηκαν οι επιστήμονες, παρατηρήθηκε πως στην περίπτωση χρήσης της γεωμηχανικής η μείωση των βροχοπτώσεων ήταν τόσο μεγάλη όσο και η αύξηση των βροχοπτώσεων στην περίπτωση που η υπερθέρμανση του πλανήτη δεν μειωνόταν με τεχνικά μέσα.

«Οι ερευνητές επέλεξαν ένα ακραίο κλιματικό σενάριο, ώστε να μην εκπλαγούμε αν η χρήση της γεωμηχανικής έχει σοβαρές και ανισοβαρείς επιπτώσεις» δηλώνει ο δρ Μάθιου Γουάτσον, ερευνητής στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ και υπέρμαχος της έρευνας για τη γεωμηχανική. «Απομένει η υπόθεση ότι ο μόνος εγγυημένος δρόμος για να προχωρήσουμε μπροστά είναι να μειώσουμε τα επίπεδα αερίων του θερμοκηπίου. Είναι ζωτικής σημασίας οι επιστήμονες να συνεχίσουν την έρευνα για τη γεωμηχανική μέθοδο. Αλλά καμία κυβέρνηση που αντιμετωπίζει σοβαρά το περιβάλλον δεν πρέπει να το δει αυτό ως μια γρήγορη λύση» κατέληξε.