Η σωτηρία των εθνών

dakrismenos-ouranos

Δακρύζει απόψε ο ουρανός
Η πλάση αλλάζει χρώμα
Αίμα και χρόνια γίνανε
Θρύψαλα στο χώμα
τρίζει ο χρόνος τον ντουνιά
Η πλάση φέρνει πόνο
Μοιάζουν γραφές αληθινές
Να ναι αυτών το χρόνο
Μαύρες ημέρες ήρθανε
Ο κύκλος έχει κλείσει
Εδά ο ψεύτης κυβερνά
Στου κόσμου το ξωκλήσι
Όλα μπορούν να αλλάξουνε
Με πίστη και αγάπη
Πιστέψε στον Ιησού
Ξέχνα την αυταπάτη
Όλα ναι έργο του θεού
Η πίστη οδηγός σου
Πυξίδα είναι στο ντουνιά
Σαν είναι στο πλευρό σου
Παραβολή είναι η ζωή
Σταυρός είναι η ψυχή σου
Εδώ η Ελλάδα κιβωτός
Ετούτου του πλανήτη
Το πνεύμα είναι αθάνατο
Με πίστη κυβερνήτη
Μάθετε πως ο θεός
Κακό ποτέ δε δίνει
Μα οι ανθρώποι κυβερνούν
Και έχουνε την ευθύνη
Αγάπη στον συνάνθρωπο
Πίστη στα ιδανικά σας
Έχετε την δύναμη
Το θεό η στο πλευρό σας
Θεέ μου συγχώρεση ζητώ
Για όλα τα σφάλματα μας
Δως μας σημάδι Μη χαθεί
το γένος το δικό μας
Οι πιο αμαρτωλοί της γης
Συγχώρεση ζητούνε
Εδά πατέρα του Χριστού
Πόλεμο να μην δούνε
Σβήσε το πόνο Απ τη γη
Θεέ μου παρακαλώ σε
Σ ανθρώπους που χάσαν
τη ψυχή μια ευκαιρία δώσε.

4 thoughts on “Η σωτηρία των εθνών

    • Faros says:

      Όσοι και το παρακάτω

      Πίστη δηλώνω στον θεό
      Αφου χει περπατήσει
      Στα Ιερα μας χώματα
      Και τσι πληγές θα σβίσει

      Οποιος πιστεύει αγαπά
      Ειναι η ζωή του ενα
      Θυσία κανει της στιγμες
      Εχει το ίδιο αίμα

      Μια μανα μας ε γέννησαι
      Έχουμε ίδιο αίμα
      Αιώνες περιπλάνησης
      Μα δεν θορούν εσένα

      Εσύ χεις ανθρώπου πρόσωπο
      Ο καθένας μας το βλέπει
      Σε να καθρέπτη σα σταθεί
      Και χει Σταύρο στο μπετι

      Τα σύμβολα για τσι τυφλούς
      Και τσι διευφθαρμένους
      Είσαι παντού μια ευχή
      Για τους δυστυχισμένους

      Όλη η πλάση πνεύμα σου
      Τραγούδι στον σταθμό σου
      Ποτε δεν μεθύσε η ψυχή
      Μα ο αναστεναγμός σου

      Μην ψάξεις χρόννια δε θα βρεις
      Ημέρες να γιορτάσεις
      Εσύ γιορτάζεις πάντοτε
      Γι αυτο δε θα γεράσεις

      Άνθρωπε όλη σου η ζωή
      Είναι ένα ταξίδι
      Να βρεις το τροπο για να δεις
      Πως η ζωή θα φύγει

      Οσα και αν καμεις άδικα
      Μη φέρεις στο μυαλό σου
      Είναι οι στιγμές να γαπας
      ή τον συνάνθρωπο σου

      Ουλή η ανθρωπότητα
      Ενα θεό δοξάζει
      Είναι σε όλα δίκαιος
      Τη πλάση αγκαλιάζει

      Γράμματα δίνουν αριθμούς
      Σάζουνε κάθε εικόνα
      Εκείνα σε ορίζουμε
      Ως κιαν περνούν χρόννια

      Παλιάς κοπής ειναι η γραφή
      Δίσκος χωρις μελανη
      Μανα μου γης αθάνατη
      Το σπλάχνο σου σε βγάνει

      Κρυφός ο τόπος των γραφών
      Αφού χεις περπατήσει
      Δίπλα σαλεύεις δε θωρείς
      Τα μάθια σου χουν κλίσει

      Όσο κιανε σκαληξανε
      Να μάθουν μές στη σκέψη
      Η αποκάλυψη θα ρθει
      Τα πάθη σας να κλέψει

      Μην ντουχιουντιζεις έλληνα
      Οσα και να χεις πάθει
      Μάθε απο τα λάθοι σου
      Μα η αυγή θα να ρθει

      Εσυ πατερα του ουρανού
      Του κόσμου κυβερνήτη
      Φέρε σεισμο και αστραπές
      Μα μην άνοιξη μύτη

      Σιμαδι δώσε στο ντουνιά
      ήλιε σα ξυμερωσεις
      Πως είσαι ο φάρος της ζωής
      Και μόνο φως θα δώσεις

      Σαφί πριν να ρθει το κακό
      Η πίστη φανερώνει
      Μάθε τσι αγάπης η γραφή
      Απάνω μας απλώνει

      Έργο γραμμένο με στιγμες
      Οραμα του πατερα
      παντού Σιμαδια στην ζωή
      Η δεξιά σου χερα

      Καρφιά δεν έχεις στο σταυρό
      Μα χεις στο νου τη θλίψη
      Αζωντανός επώθανες
      Μα ζεις μέσα στη σύψη

      Ελλάς μητέρα των εθνών
      Κυτίδα του πλανήτη
      Προστάτεψε τα σπλάχνα σου
      Η αγάπη να χει σπίτι

  1. Leonidas says:

    Τι βλακειες, πεσιμιστικα και προσβλητικα για την Ποιηση ειναι αυτα ρε? Θα σας κάψει ο Απολλωνας. Σταματηστε να γραφετε μαλακιες αμέσως! Στην εποχη μας το καθε ζωο γινεται ποιητής…. O Tempora o mores!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *