Η ισχύουσα νομοθεσία προβλέπει απαλλαγή από το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα για τα τρία πρώτα χρόνια λειτουργίας μιας νέας ατομικής επιχείρησης, μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές μέσω της ειδικής κατηγορίας του e-ΕΦΚΑ, κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και ευνοϊκότερη φορολόγηση στα πρώτα εισοδηματικά κλιμάκια.
Θεωρητικά, τα μέτρα αυτά θεσπίστηκαν για να στηρίξουν τους νέους επαγγελματίες. Στην πραγματικότητα, όμως, έχουν δημιουργήσει ένα επιχειρηματικό μοντέλο που ευνοεί τις επιχειρήσεις με ημερομηνία λήξης.
Δεν είναι πλέον λίγες οι περιπτώσεις καταστημάτων που ανοίγουν γνωρίζοντας εξαρχής ότι θα εκμεταλλευτούν το ευνοϊκό καθεστώς για δύο ή τρία χρόνια και στη συνέχεια θα διακόψουν τη λειτουργία τους. Στη θέση τους εμφανίζονται νέες επιχειρήσεις που επαναλαμβάνουν ακριβώς τον ίδιο κύκλο, απολαμβάνοντας τις ίδιες κρατικές ελαφρύνσεις.
Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα εμφανές στον χώρο της εστίασης και των καφέ, όπου ολοένα και περισσότεροι επαγγελματίες μιλούν για μαγαζιά «2ετίας» ή «3ετίας». Έτσι, αντί να επιβραβεύεται η συνέπεια, η ποιότητα και η μακροχρόνια επένδυση, επιβραβεύεται η προσωρινή επιχειρηματική δραστηριότητα με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.
Την ίδια στιγμή, οι επιχειρήσεις που λειτουργούν επί χρόνια πληρώνουν κανονικά τις ασφαλιστικές εισφορές, τους φόρους και όλες τις υπόλοιπες υποχρεώσεις τους. Είναι αυτές που δημιουργούν σταθερές θέσεις εργασίας, επενδύουν στον εξοπλισμό τους και στηρίζουν την τοπική οικονομία. Παρ’ όλα αυτά, καλούνται να ανταγωνιστούν επιχειρήσεις που ξεκινούν με σαφώς ευνοϊκότερους οικονομικούς όρους.
Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή εξόντωση των σοβαρών επαγγελματιών. Όσο το κόστος λειτουργίας αυξάνεται για όσους παραμένουν συνεπείς, τόσο περισσότερο ευνοούνται όσοι αξιοποιούν τις κρατικές ελαφρύνσεις για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Πρόκειται για μια στρέβλωση της αγοράς που αλλοιώνει τους κανόνες του υγιούς ανταγωνισμού.
Η κυβέρνηση παρουσιάζει αυτή την εικόνα ως επιτυχία στη μάχη κατά της ανεργίας. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται κυρίως για ανακύκλωση επιχειρήσεων και όχι για δημιουργία μιας υγιούς και βιώσιμης παραγωγικής οικονομίας. Οι αριθμοί μπορεί να δείχνουν νέες ενάρξεις δραστηριότητας, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δημιουργούνται και αντίστοιχα ισχυρές επιχειρήσεις με προοπτική δεκαετιών.
Η πραγματική επιχειρηματικότητα δεν μπορεί να στηρίζεται σε καταστήματα με ημερομηνία λήξης. Χρειάζεται σταθερό φορολογικό περιβάλλον, ίσους όρους ανταγωνισμού και ουσιαστική στήριξη εκείνων που αποδεδειγμένα επενδύουν μακροπρόθεσμα στην ελληνική οικονομία.
Όσο το ισχύον σύστημα συνεχίζει να επιβραβεύει την προσωρινότητα και να επιβαρύνει δυσανάλογα τις συνεπείς επιχειρήσεις, τόσο θα διευρύνεται η αίσθηση ότι το κράτος δεν στηρίζει όσους παράγουν πραγματικό πλούτο, αλλά όσους γνωρίζουν πώς να εκμεταλλεύονται τα κενά και τις στρεβλώσεις της ίδιας της νομοθεσίας.
Ελληνικά 