Σαλος στην ΕΡΑΣΠΟΡ με ειρωνικά σχολια δημοσιογραφων

Δεν έχουν τέλος τα ειρωνικά σχόλια των δύο δημοσιογράφων της μεσημεριανής εκπομπής της ΕΡΑΣΠΟΡ.

Κάθε απόγευμα στην εκπομπή τους, «δίνουν μικρόφωνο στους ακροατές»,όμως όπως σημειώνεται κατ’ επανάληψη τους τελευταίους μήνες, γίνονται συνεχώς παράπονα στα τηλέφωνα των κεντρικών της ΕΡΤ, καθώς οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι προσβάλλουν, ειρωνεύονται και κλείνουν το τηλέφωνο στους ομιλητές τους, όταν διαφωνούν με την προσωπική οπτική τους, αλλά και όταν αναφέρονται σε συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα, αλλά και πρόσωπα της πολιτικής.

Υψώνουν τον τόνο της φωνής τους, και μειώνουν τον χρόνο των ομιλητών, και συμπεριφέρονται λες και βρίσκονται σε αθλητική συζήτηση σε καφενείο.

Η συχνότητα με την οποία κλείνουν τους ακροατές όταν διαφωνούν με την ομάδα ή τα σχολιά τους, ακόμα κι αν αυτά δεν είναι ακραία, συγκρίνεται πλέον μόνο με την εκπομπή του… Τσουκαλά!

Η κατάσταση πλέον έχει ξεφύγει, και πίσω από την σιγουριά της μονιμότητας, προβαίνουν σε σκληρά σχόλια κατά ακροατών («η ηλιθιότητα είναι ανίκητη», κλπ), θυμίζοντας θερμοκέφαλους οπαδούς.

Αν δεν είναι κοινωνικοί άνθρωποι και εκνευρίζονται με το παραμικρό, δεν είναι κατάλληλοι για αυτή την εκπομπή που τους φέρνει σε επαφή με τόσο κοσμο καθημερινά, και ίσως από μόνοι τους, θα έπρεπε να αποχωρήσουν. Διότι και οι ίδιοι συγχύζονται, και ολος ο κόσμος που ακούει. Διότι αυτή η εικόνα που βγαίνει προς τα έξω, δεν είναι ούτε ψυχαγωγική (όπως είναι το υφος της συγκεκριμένης εκπομπής), ούτε ανταποκρίνεται στα standards που οφείλει να τηρεί το δημόσιο ραδιόφωνο.

Αυτή είναι η ΕΡΤ του πολιτισμού? Αυτή που πληρώνουμε τόσο ακριβά στον λογαριασμό του ρεύματος?

Όχι δεν είναι αυτή, διότι υπάρχουν πολλοί, αδέσμευτοι, και άξιοι επαγγελματίες της ενημέρωσης που κάνουν την δουλειά τους χωρίς πολιτικά και γηπεδικά γυαλιά, και αναδεικνύουν πολιτιστικά και αθλητικά γεγονότα. Και φυσικά, σε αντίστοιχη εκπομπή της ΕΡΑΣΠΟΡ, αλλοι δημοσιογράφοι, φέρονται με αξιοπρέπεια στους ακροατες. Όμως όπως όλοι ξέρουμε, δυστυχώς, μαζι με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά.

“Ειρήνη υμίν”, όπως είπε και κάποιος ακροατής πριν τον κλείσουν…