ΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ

Σ αυτή τη δύσκολη στιγμή, σ αυτό το μετερίζι
αντί τ αδέρφια να ενωθούν, ο ένας τον άλλο βρίζει.
Μήπως είν όλοι αλάθητοι πείτε μου να καταλάβω
και την πικρία απ την καρδιά μπορέσω και την βγάλω.
Γίνανε όλοι ξαφνικά πολεμιστές μέσ’ από πλάτες άλλων,
σπουδαίοι όλοι και τρανοί σαν μαριονέτες μάλλον.
Μα μέσα τους δεν είδανε πως κάποιος παραμονεύει,
λέγεται αυτός εγωισμός και κάθε λίγο κλέβει.
Κλέβει από το είναι σου, κλέβει απ την ψυχή σου
κλέβει κι απ τους φίλους σου, κλέβει την ζωή σου.
Αν θέλεις άνθρωπε να πολεμάς για δίκιο και γι αγάπη
άλλαξε τον εγωισμό στην πίκρα και στο δάκρυ.
Γύρνα το μάγουλο στον αδερφό, πέσε και ταπεινώσου
κι ευθύς θα δεις ν αλλάζουνε όλα στον ερχομό σου.
Αλλιώς θα δεις να φεύγουνε όλοι από κοντά σου
γιατί απλά πολέμαγες μόνο για τον οντά σου.
Γιατί σε τούτη τη ζωή όλα είναι Ένα,
κατάλαβέ το γρήγορα να δεις τα κερδισμένα.
Αγάπη, κατανόηση, ταπείνωση τα όπλα της ψυχής σου
άνθρωπε αυτή είν’ η πανοπλία σου, αυτή και η τιμή σου.