Έχει παρατηρηθεί…. τις τελευταίες δεκαετίες φτιάχνονται ολόκληρες γενιές ανθρώπων με μηδενικές αντοχές, σωματικές και ψυχικές.
Άνθρωποι που ζούνε μέσα σ’ ένα διαρκές παράπονο…..για τη δουλειά, για τις σχέσεις, για την κοινωνία, για ότι η ζωή τους έχει φέρει στα πόδια τους…
Δεν είναι ότι επιζητούν κάτι να αλλάξει, επιζητούν να είναι όλα έτοιμα γι’ αυτούς!!
Και πάντα φυσικά θα υπάρχουν πρόθυμοι γονείς και φίλοι….. για να αποδεχτούν τα παράπονα και να επιρρίψουν την ευθύνη κάπου αλλού!
Ενισχύοντας έναν φαύλο κύκλο παραπόνων και εύκολων κατηγοριών.
Στο τέλος, ο παραπονούμενος πιστεύει περισσότερο στο παράπονό του …..πάρα στον εαυτό του και γίνεται ένας ακόμη εκούσιος ανήμπορος.
FEATURED
FEATURED
FEATURED
μακροκοσμος..μικροκοσμος ..
έτσι δεν μορφώ.θηκαν οι προ.γενενέστεροι καθώς ηταν με ανοιχτό χέρι προς τις Κυβερνήσεις τους οπως κλασική μεσογειακή μαμα που γκρινιάζει αλλά τελικα εν-διδει;;;
η ψυχολογία της μαμάς του τάπερ.
τώρα ομως μιλάει ο μπαμπας/κυβερνήσει μάλλον..
οι νεότερες γενιές ειναι πιο αδύναμες εξαιτίας του τρόπου ζωής που επιβλήθηκε σε αυτούς. Δεν φταίνε οι ίδιοι οι άνθρωποι, όλα ειναι προσχεδιασμένα. Οι παλαιότερες γενιές φέρουν την ευθύνη κυρίως διοτι ένα αδύναμο παιδι γεννιεται απο εξισου αδυναμους γονεις…