Δέθου Γραικέ τά άρματα….

Δέθου Γραικέ τά άρματα….

Δέθου Γραικέ τά άρματα καί έβγα απ’ τήν τρύπα
Νά πολεμήσεις τό θερειό στά στήθεια νά τού ρίξεις
Πολέμα σάν τόν Πρόγονο που ήταν παλλικάρι
Καί κράτησε τήν λευτεριά μέ τού σπαθιού τήν χάρι…
Πολέμα καί μήν σκιάζεσαι γένου ξανά Αντάρτης
Άρπαξε τ’ όπλο φίλα τό καί λούσε τ’ άγιο λάδι.
Πολέμα σάν τόν Πρόγονο που ήταν παλλικάρι
Καί βάσταξε τήν λευτεριά μές στού κορμιού λαμπάδα.
Πολέμα σάν τόν Όσιο που ήταν παλλικάρι
Καί κράτησε τήν λευτεριά μές στού κορμιού τ’ αμπάρι,
Πολέμα καί μήν σκιάζεσαι σκίσε πανιά καί πλήκτρα
Σκάσε στά δύο τήν σκλαβιά, σκάσε τήν μέ τήν ψήκτρα….
Πολέμα σάν τόν Πρόγονο που ‘χεί καρδιά μπαρούτι
Που κρούζει, καίει καί νικά μά δέν τήν καταλιέται.
Πολέμα Έλληνα βαριά, πόλεμος είν’ η λευτεριά
Καί θάνατος η σκλάβα…
Γεννήθηκες νά πολεμάς γεννήθεις νά νικήσεις
Γεννήθηκες ψηλά βουνά καί βάθος στού πελάους
Γεννήθηκες σάν τά πουλειά, σάν λέων καί σάν ήλιος
Γιά νά σέ γυιός τής λευτεριάς, πατέρας καί γυιός αντάρτη…
Αρματωλού τήν πονηριά καί Κλέφτη τήν σβελτάδα.
Γιά νά ‘στε λεύτεροι παιδιά άπειαστοι θέλει νά νά ‘στε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ