Δεν υπάρχει χιόνι. Μόνο χιονονιφάδες.

«Δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν μόνο άτομα».

Αυτό είναι σαν να λέμε: «Δεν υπάρχει χιόνι. Υπάρχουν μόνο χιονονιφάδες.»

Ή «Δεν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχουν μόνο κύτταρα.»

«Δεν υπάρχει δάσος. Υπάρχουν μόνο δέντρα.»

(Ή, αν θέλετε να πάμε πιο «βαθιά», σαν να λέει: «Δεν υπάρχει ύλη. Υπάρχουν μόνο άτομα».)

Μια χιονονιφάδα μόνη της δεν θα μπορέσει καν να φτάσει ως το έδαφος. Κι αν φτάσει εκεί, δεν θα έχει καμιά αξία, καμιά σημασία. Θα λιώσει πριν προλάβει να ξοδέψει τα χρήματα που έκρυψε στην offshore.

~~

Οι χιονονιφάδες είναι διαφορετικές. Δεν υπάρχουν ούτε δύο όμοιες χιονονιφάδες. Αλλά όλες μαζί, χάρη στην ποικιλομορφία τους, δημιουργούν το χιόνι.

Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Δεν υπάρχουν ούτε δύο όμοιοι άνθρωποι. Αλλά όλοι μαζί, χάρη στην ποικιλομορφία τους, φτιάχνουν την κοινωνία.

Ένας άνθρωπος μόνος, ένα δέντρο μόνο,  μια χιονονιφάδα μόνη, ένα άτομο μόνο.
Το ένα είναι μηδέν. Το δεύτερο είναι που το κάνει να υπάρχει.

Η ύλη αποτελείται από άτομα, το χιόνι από χιονονιφάδες, το δάσος από δέντρα κι η κοινωνία από ανθρώπους, αγαπητή Θάτσερ.

~~{}~~

Κι ύστερα, σαν να ήθελε ένας καταχθόνιος διαδικτυακός νους να παίξει με τις σκέψεις μου, έπεσα πάνω σ’ αυτή τη φωτογραφία, σ’ αυτό το κρανίο.
Προέρχεται από μια αρχαιολογική ανασκαφή στο Φάληρο, όπου βρήκαν χιλιάδες σκελετούς πισθάγκωνα δεμένους.

Αυτό το κρανίο κάποτε είχε μέσα του εγκέφαλο, είχε ζωή. Ήταν ένας άνθρωπος που σκεφτόταν, ονειρευόταν, φοβόταν, ήλπιζε.

Ήταν ξεχωριστός, διαφορετικός από κάθε άλλον. Ήταν ένα «άτομο», σαν αυτά της Θάτσερ.

Όμως η κοινωνία που υπήρχε πριν 2.700 χρόνια τον σκότωσε και τον έθαψε πισθάγκωνα δεμένο, μαζί με άλλους χίλιους ανθρώπους.

~~

Τι είναι η κοινωνία; Είναι ο ζωντανός οργανισμός που δημιουργούν οι άνθρωποι, τα  individual άτομα.

Η κοινωνία αποτελείται από ανθρώπους. Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από κύτταρα. Η ύλη από άτομα.

Το χιόνι από χιονονιφάδες.

~~

Οι άνθρωποι είναι σαν τις χιονονιφάδες.

Αν δεις τον καθένα από κοντά, με μικροσκόπιο, αν τον παρατηρήσεις, θα καταλάβεις ότι ο καθένας είναι διαφορετικός, ότι δεν υπάρχουν ούτε δύο ίδιοι, απόλυτα ίδιοι, άνθρωποι.

Κι όμως, όλοι είμαστε εξάγωνοι.
Κι όλοι μαζί φτιάχνουμε το χιόνι.

(Κι όλοι θα λιώσουμε την άνοιξη, για να γίνουμε νερό, να φτιάξουμε ρυάκια, να ενωθούμε με το ποτάμι, και να φτάσουμε ως τη θάλασσα. Για να ξαναγίνουμε ατμός, το καλοκαίρι, και σύννεφο, το φθινόπωρο, κι ύστερα πάλι χιόνι.)

Γελωτοποιός