Ρώσος πολιτικός επιστήμονας προειδοποιεί: Ο κόσμος βρίσκεται “στην άκρη της αβύσσου”

Ένας κορυφαίος Ρώσος πολιτικός επιστήμονας προειδοποίησε ότι η Δύση μπορεί να βρίσκεται στα πρόθυρα απερίσκεπτης δράσης, καθώς βλέπει την επιρροή της να μειώνεται μετά τη σύγκρουση Ουκρανίας-Ρωσίας.

Μιλώντας σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης αυτή την εβδομάδα, ο διευθυντής του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας και Διεθνών Σχέσεων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Aleksandr Dynkin προειδοποίησε ότι ο κόσμος βρίσκεται “στην άκρη μιας αβύσσου” εν μέσω μιας σημαντικής μετατόπισης ισχύος.

Ενώ η έδρα της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων ήταν κάποτε στην Ευρώπη, εδώ και αρκετό καιρό βρίσκεται στις ΗΠΑ. Ωστόσο, ο Dynkin πιστεύει ότι όλα αυτά πρόκειται να αλλάξουν, καθώς η Ρωσία, η Ινδία και η Κίνα απολαμβάνουν αυξανόμενη επιρροή, η οποία θα ενισχυθεί περαιτέρω από τη σύγκρουση στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις της. Είπε ότι η “πολιτική Ανατολή” είναι έτοιμη να γίνει ισότιμος εταίρος της “πολιτικής Δύσης”.

Η Ινδία και η Κίνα έχουν αντισταθεί στις εκκλήσεις να καταδικάσουν τη Ρωσία για τη συμπεριφορά της στην Ουκρανία και ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι επισκέφθηκε μάλιστα τη Μόσχα αυτή την εβδομάδα και κάθισε μαζί με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.

Η φθίνουσα παγκόσμια επιρροή της Δύσης και οι ψυχικές δυσκολίες του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν θα μπορούσαν να ωθήσουν την απελπισία και να εμπνεύσουν τη Δύση να λάβει “απερίσκεπτες” αποφάσεις, σύμφωνα με τον Dynkin.

Είπε ότι η τελευταία φορά που ο κόσμος βρέθηκε τόσο κοντά σε μια ολοκληρωμένη καταστροφή ήταν κατά τη διάρκεια της κρίσης των πυραύλων της Κούβας πριν από έξι δεκαετίες.

Η Ρωσία επιδιώκει ενεργά τη διαμόρφωση μιας νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει ξεκινήσει μια διπλωματική επίθεση με τις αναπτυσσόμενες χώρες της Αφρικής και της Ασίας, απευθυνόμενος στην απογοήτευσή τους από τη Δύση παρέχοντάς τους μια εναλλακτική λύση.

Σε σύνοδο κορυφής που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα, πρότεινε τη δημιουργία μιας νέας “ευρασιατικής αρχιτεκτονικής συνεργασίας, αδιαίρετης ασφάλειας και ανάπτυξης”.

Ο ίδιος εξήγησε: “Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η μόνη χώρα που μπορεί να έχει μια τέτοια προοπτική: “Αυτό το νέο πλαίσιο θα πρέπει να αντικαταστήσει τα παρωχημένα ευρωκεντρικά και ευρωατλαντικά μοντέλα που παρείχαν μονομερή πλεονεκτήματα σε ορισμένα κράτη”.

Ο Πούτιν γνωρίζει πολύ καλά ότι ο παγκόσμιος Νότος αποτελεί σημαντικό μέρος της επίτευξης του στόχου του και συνεργάζεται με την Κίνα για να μετατοπίσει την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων υπέρ τους.

Αυτόν τον Οκτώβριο, η Ρωσία φιλοξενεί μια σύνοδο κορυφής για το μπλοκ των κρατών BRICS, το οποίο πρόσθεσε τέσσερις νέες χώρες στα μέλη του νωρίτερα φέτος. Περισσότερες από 30 εξακολουθούν να περιμένουν την έγκριση των αιτήσεών τους, συμπεριλαμβανομένης της Ταϊλάνδης και της Μαλαισίας.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι BRICS διαφέρουν από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ υπό την έννοια ότι έχουν ένα χαλαρό πλαίσιο και οι απαιτήσεις για την είσοδό τους θεωρούνται πολύ λιγότερο αυστηρές. Οι αναδυόμενες χώρες μπορούν να επωφεληθούν οικονομικά από την ένταξή τους, υποστηρίζουν, χωρίς να χρειάζεται να γίνουν δημοκρατία ή να ευθυγραμμίσουν την οικονομία τους με τα δυτικά πρότυπα.

Εκτός από το φλερτ με την ευρεία υποστήριξη μιας πολυπολικής παγκόσμιας τάξης μέσω των BRICS, ο Πούτιν επιδιώκει επίσης να επεκτείνει έναν αντι-αμερικανικό συνασπισμό που θα περιλαμβάνει επίσης τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Κορέα. Για τον σκοπό αυτό, επισκέφθηκε πρόσφατα τη Βόρεια Κορέα και συναντήθηκε με τον δικτάτορα Κιμ Γιονγκ Ουν. Οι δύο ηγέτες ανακοίνωσαν ένα νέο σύμφωνο που θα παρέχει αμοιβαία στρατιωτική βοήθεια μεταξύ των δύο χωρών σε περίπτωση που μία από αυτές δεχθεί επίθεση. Ανακοίνωσε επίσης ότι η Ρωσία θα μπορούσε να παράσχει όπλα στη Βόρεια Κορέα, γεγονός που θα μπορούσε να έχει αποσταθεροποιητική επίδραση στην κορεατική χερσόνησο και στη σύμμαχο των ΗΠΑ Νότια Κορέα.

Εν τω μεταξύ, η πολιτική αβεβαιότητα στις ΗΠΑ ενόψει των προεδρικών εκλογών και οι διαιρέσεις μεταξύ των δυτικών εθνών για τον πόλεμο και τη γενοκτονία στη Γάζα έχουν οδηγήσει σε ορισμένες ρωγμές στις δυτικές συμμαχίες. Παρόλο που ορισμένες αναδυόμενες χώρες μπορεί να μην συντάσσονται απαραίτητα με τον Πούτιν σε όλα τα ζητήματα, πολλές είναι πρόθυμες να παραμερίσουν αυτές τις επιφυλάξεις με την ελπίδα να ενισχύσουν τις οικονομίες τους και να αναλάβουν έναν πιο σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια σκηνή.