Σε 74 μαστιγώματα φέρεται να καταδικάστηκε στο Ιράν η τραγουδίστρια Παραστού Αχμαντί και οκτώ μέλη μιας ομάδας παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων μουσικών, επειδή ερμήνευσε ένα πατριωτικό τραγούδι χωρίς να φοράει χιτζάμπ, συναυλία που μεταδόθηκε ζωντανά στο κανάλι της στο YouTube το 2024.
Σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα, που επικαλείται ο Guardian, το ποινικό δικαστήριο της επαρχίας Κομ καταδίκασε τους καλλιτέχνες σε μαστίγωμα, διετή απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και διετή απαγόρευση συμμετοχής σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες, με κατηγορίες που περιλαμβάνουν προσβολή της δημόσιας ευπρέπειας μέσω της παραγωγής και δημοσίευσης “χυδαίου και ανήθικου περιεχομένου” στο διαδίκτυο.
Meanwhile Iranian singer Parastoo Ahmadi has been sentenced to 74 lashes, 2 years of travel ban & 2 years of artistic activities ban by the Islamic judiciary court.
Her crime? Holding a concert, singing and not wearing “appropriate” Islamic clothing pic.twitter.com/3Eh90Yp34n
— Throwback Iran (@Tarikh_Eran) June 18, 2026
Τον Δεκέμβριο του 2024, η 29χρονη τραγουδίστρια ερμήνευσε το πατριωτικό τραγούδι Az Khoone Javanane Vatan (Από το Αίμα της Νεολαίας της Πατρίδας) χωρίς χιτζάμπ, σε μια ζωντανή μετάδοση που έγινε viral.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η Αχμαντί κρατήθηκε για λίγο μαζί με αρκετούς μουσικούς και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι. Αργότερα, οι ιρανικές αρχές υπέβαλαν επίσημη αγωγή για τη δημοσίευση του βίντεο, το οποίο έκτοτε έχει συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές στο YouTube.
Η Μπαχάρ Γκαντεχάρι, διευθύντρια υπεράσπισης στο Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ιράν με έδρα τις ΗΠΑ, δήλωσε ότι “η τιμωρία του Αχμαντί με 74 μαστιγώματα επειδή απλώς τραγουδούσε και εμφανιζόταν χωρίς χιτζάμπ αποτελεί άλλη μια υπενθύμιση ότι οι συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν δεν έχουν αλλάξει, παρά την προπαγανδιστική εκστρατεία των ιρανικών αρχών κατά τη διάρκεια του πολέμου που στόχευε στη βελτίωση της εικόνας τους”.
Πρόσθεσε ότι η αντίθεση μεταξύ της επίσημης εικόνας και της δίωξης των καλλιτεχνών αποκάλυψε “το χάσμα μεταξύ της προπαγάνδας του καθεστώτος και της πραγματικότητας”.
Αντιδράσεις για την καταδίκη σε μαστίγωμα της Ιρανής τραγουδίστριας Παραστού Αχμαντί
Η Μοέιν Χαζαέλι, δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Dadban (κέντρο νομικών συμβουλών και εκπαίδευσης που λειτουργεί εκτός Ιράν), ένα κέντρο νομικής συμβουλευτικής για Ιρανούς ακτιβιστές, δήλωσε ότι η ποινή στερείται νομικής βάσης.
“Το τραγούδι, η εκτέλεση μουσικής και η παραγωγή ή η διάδοση μουσικών έργων από γυναίκες δεν ποινικοποιούνται βάσει του ιρανικού ποινικού δικαίου. Κατά συνέπεια, τέτοιες δραστηριότητες δεν μπορούν εύλογα να ερμηνευθούν ως ‘παραγωγή, διανομή ή δημοσίευση άσεμνου περιεχομένου'”, είπε.
“Η επιβολή ποινής μαστιγώματος εναντίον καλλιτεχνών, ακτιβιστών της κοινωνίας των πολιτών ή άλλων πολιτών δεν είναι απλώς θέμα εσωτερικού ποινικού δικαίου. Επίσης, εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών να απαγορεύουν τα βασανιστήρια και να προστατεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια”, τόνισε στη συνέχεια.
Και πρόσθεσε πως “για αυτόν τον λόγο, πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρούν το μαστίγωμα όχι νόμιμη μορφή τιμωρίας, αλλά μάλλον μορφή βασανιστηρίων και απάνθρωπης μεταχείρισης”.
Για τους Ιρανούς καλλιτέχνες, η απόφαση, αν και όχι απροσδόκητη, έχει εντείνει τους φόβους για κλιμάκωση της πολιτιστικής καταστολής, σύμφωνα με τον Guardian.
Η Ιρανο-Βρετανίδα ηθοποιός Ναζανίν Μπονιάντι δήλωσε: “Η καταδίκη της τραγουδίστριας Παραστού Αχμαντί σε μαστίγωμα για την απλή πράξη του να τραγουδάει δημόσια χωρίς χιτζάμπ αποτελεί μια έντονη υπενθύμιση ότι, παρά τις συζητήσεις στην Ουάσιγκτον για ένα ‘νέο καθεστώς’ στο Ιράν, ο μηχανισμός καταστολής της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει αμετάβλητος”.
“Το να υποδέχεσαι ένα καθεστώς που μαστιγώνει γυναίκες για τις φωνές τους και σκοτώνει πολίτες επειδή απαιτούν τα δικαιώματά τους, το ενθαρρύνει μόνο να συνεχίσει την τυραννική του πορεία”, τόνισε έπειτα.
Η Ιρανή ηθοποιός Σεταρέχ Μαλεκί, η οποία αναγκάστηκε να εξοριστεί μετά τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην υποψήφια για Όσκαρ ταινία του Μοχάμεντ Ρασούλοφ, “Ο Σπόρος του Ιερού Σύκου”, είπε ότι η ερμηνεία είχε ισχυρό συναισθηματικό αντίκτυπο πάνω της.
Είπε στον Guardian: “Όταν παρακολούθησα το βίντεο της συναυλίας της Παραστού Αχμαντί, αναζωπύρωσε το πνεύμα αντίστασης μέσα μου. Για μέρες, συνέχιζα να παρακολουθώ το βίντεο ξανά και ξανά και ένιωθα απίστευτα περήφανη για την Παραστού”.
Και πρόσθεσε: “Γνωρίζοντας όλες τις συνέπειες που θα έπρεπε να αντιμετωπίσει, αρνήθηκε να παραιτηθεί από το δικαίωμά της, ως γυναίκα, να ζει, να τραγουδάει και να ακούγεται. Οι Ιρανές γυναίκες δεν σταματούν ποτέ να αγωνίζονται ενάντια στην τυραννία, ούτε για μια στιγμή, και αυτό είναι πραγματικά αξιοσημείωτο”.
Κατά την ίδια, “για έναν Ιρανό καλλιτέχνη που αρνείται να συμμορφωθεί με τη λογοκρισία στο εσωτερικό του Ιράν, η καθημερινή ρουτίνα είναι μια μορφή αντίστασης”.
“Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο, αλλά υπάρχει ακόμα μακρύς δρόμος μπροστά μας. Είμαι ευγνώμων που κάθε μέρα ένας άλλος αγαπημένος καλλιτέχνης μας υπενθυμίζει ξανά την ελπίδα και γίνεται ένα φως που μας καθοδηγεί”, κατέληξε η Μαλεκί.
thetoc.gr
Ελληνικά 