Ξέρεις, κατάλαβες, θες;

Ξέρεις, κατάλαβες, θες;
Ποιος μπορεί να αποφασίσει καλύτερα από εσένα; Να αισθανθεί για εσένα, να διαχειριστεί την ζωή σου καλύτερα από εσένα;

Μόνο εσύ!

Μα εσύ μένεις εκεί σιωπηλός κι ανυπεράσπιστος να μαζεύεις τα κομμάτια της ψυχολογικής τους βίας. Να κάνεις υπομονή ή μάλλον ανοχή απέναντι στους ψιθύρους στα πηγαδάκια που αφορούν εσένα, να αφήνεις τις χαμηλόφωνα δυνατές φωνές τους να σε κρίνουν, να σε συγκρίνουν, να διαμελίζουν την ζωή σου σε χιλιάδες κομμάτια! Κι όταν πλησιάζεις προς το μέρος τους σιωπή. Βουβή, νεκρική μα όχι θανατωμένη έχει ακόμη παλμό.

Κλινικά νεκρή σιωπή και τα καλώδια μπρος τα πόδια σου να μπερδεύονται, να μπερδεύονται κι εσύ να παίρνεις ανάσα βαθιά και να προσεύχεσαι μην γκρεμοτσακιστείς κι αρχίσουν και γελάνε, κανείς τους μην απλώσει χέρι, κανείς τους μην νοιαστεί το γιατί…

Κι εσύ αφήνεσαι, παραδίνεσαι κι άλλοτε βολεύεσαι σε όλους αυτούς που θέλουν μόνο το “καλό” σου γιατί για εκείνους το δικό σου καλό είναι τόσο ίδιο με το δικό τους! Γιατί, γιατί; Ανάθεμά σε κόσμε, κανείς δεν είναι κανενός και κανένας δεν είναι ίδιος με κανέναν! Ανάθεμά σε κόσμε, δεν θέλω τα θέλω σου μην μου τα επιβάλλεις! Δεν στα ζήτησα, κατάρα, δεν στα ζήτησα!

Κιαν δεν σε νοιάζει η δική μου κόπωση μη με στηρίξεις, μην απλώσεις χέρι να
κρατηθώ προτιμώ να πέσω κάτω!

Δεν θέλω να σωθώ κιαν πρέπει να σωθώ από κάτι θέλω να το βρω μόνος μου, να το αποφασίσω εγώ για εμένα…

Ποιος μπορεί να αποφασίσει καλύτερα από εσένα; Να αισθανθεί για εσένα, να διαχειριστεί την ζωή σου καλύτερα από εσένα;

Ξέρεις, κατάλαβες, θες;