Η μισή αλήθεια..

Σήμερα πήγαμε στο νεκροταφείο για να κάνουμε μνημόσυνο στον πατέρα μου, έχει 15 χρόνια που έχει πεθάνει.

Αυτά που είδα σήμερα εκεί θέλω να γράψω, που είναι τελείως άλλα με όσα πίστευα μέχρι σήμερα. Αυτά που μέχρι σήμερα έβλεπα ήταν η μισή αλήθεια. Η μισή αλήθεια δεν είναι ψέμα, απλά δεν πείθει. Όχι μόνο τους άλλους, δεν πείθει ούτε τον ίδιο που την βλέπει (γι’ αυτό συνεχώς ψαχνόμαστε, επειδή κάτι λείπει).

Θα αρχίσω με αυτά που μέχρι χθες έβλεπα.

Πρώτα απ’ όλα, αυτά με τις κηδείες είχαν να κάνουν καθαρά και μόνο με εμπόριο, δεν έχουν καμία σχέση με την ουσία. Έχω πει σε πολύ δικούς μου ανθρώπους όταν πεθάνω να φυγαδεύσουν το πτώμα μου (είναι παράνομο, θα έμπαιναν φυλακή) για να με κάψουν κάπου κοντά σε θάλασσα και μετά να πετάξουν την στάχτη μου μέσα. Τους ξόρκισα να μην αφήσουν το πτώμα μου στην πολιτεία, που πρέπει να πληρώνεις για τα πάντα, δεν μπορείς ούτε να πεθάνεις!

Επίσης θεωρούσα τα μνημόσυνα (κόλλυβα κλπ) τυπολατρίες, άσκοπες κι ανούσιες, καθότι τον αποθανόν τίποτα από αυτά δεν τον αφορούν. Χέστηκε! Αυτά όλα τα κάνουμε για εμάς. Όπως επίσης το να πηγαίνεις στον τάφο το θεωρούσα ανούσιο για τον ίδιο λόγο, καθώς επίσης και επειδή ο νεκρός είναι παντού, τον έχεις δίπλα σου όπου κι αν είσαι με το που θα τον σκεφτείς.



Nicoin

ΚΟΨΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΕΥΚΟΛΑ, με το σπρέι Nicoin..!

Το σπρέι Nicoin – ένα φυσικό προιόν ,το οποίο βοηθάει να απαλλαγείτε απο τον έθισμο στη νικοτίνη μόνο σε 3 εβδομάδες..

Χωρίς έμπλαστρα, Χωρίς βιομαγνήτες, Χωρίς φάρμακα και συμπλήρωμα διατροφής, Χωρίς βιβλία και υπνοθεραπεία!..

Βοηθάει να κόψετε τσιγάρο εύκολα, Εξαλείφει τα στερητικά συμπτώματα ,Χωρίς αύξηση του σωματικού βάρους, Ηρεμεί τα νεύρα, Εξαλειφθεί την πίσσα και την νικοτίνη από τον οργανισμό!.

ΤΙΜΗ 49,00

ΑΓΟΡΑ ΜΕ ΑΝΤΙΚΑΤΑΒΟΛΗ

 Powered by WebCash


Ένα άλλο επίσης που δεν άντεχα ήταν ο κόσμος που μαζεύεται στις κηδείες και στα μνημόσυνα, που δεν το κάνουν επειδή το θέλουν, αλλά για τον τύπο. Μετά την κηδεία του πατέρα μου, και λόγω αυτού, είχα πει στον αδελφό μου (καθότι ο μικρότερος από τα αδέλφια) όταν πεθάνω μην αφήσεις κανέναν από αυτούς τους τυχάρπαστους να έρθουν στην κηδεία μου. Μου λέει πώς θα το κάνω αυτό; Θα πεις σε όλους, λέω, ότι η Στεφανία μού είχε πει ότι στην κηδεία της θέλει να έρθουν ΜΟΝΟ όσοι ΕΚΕΙΝΗ αγαπούσε και σέβονταν. Επειδή, λέω, όμως οι άνθρωποι έχουν θράσος, όλοι θα θεωρήσουν ότι θα τους ήθελα και (άρα) ότι επιτρέπεται να έρθουν. Όταν λοιπόν δεις ότι κανείς δεν κάνει πίσω, θα το συνεχίσεις λέγοντας: είπε επίσης ότι αν κάποιος έρθει στην κηδεία της, ενώ Η ΙΔΙΑ δεν θα τον επιθυμούσε, θα βρικολακιάσει και θα πάει να τον βρει!!! Να δεις μετά λέω, για πότε όλοι θα κάνουν πίσω (καθότι με θεωρούν και ικανή!!) Αυτά με την τρέλα μου, συνεχίζω και κλείνω με το αγαπημένο μου θέμα, τους παπάδες. Τους θεωρούσα φαρισαίους, καθότι τους ενδιέφερε μόνο η κονόμα, και πώς γίνεται να πληρώνεσαι ρε φίλε για να δώσεις ευχή! (έχω κάνει του κόσμου τις φασαρίες μέχρι σήμερα).

Σωστά όλα, είναι όμως η μισή αλήθεια! Υπάρχει και η άλλη μισή…

Τι είδα σήμερα. Φτάνοντας στο νεκροταφείο ένιωσα μια ομορφιά, μια αίσθηση περίπου σαν αυτή που λέμε «νιώθω σαν στο σπίτι μου».

Αυτό δεν το ένιωσα μόνο τώρα, πάντα είχα μια αγάπη για τα νεκροταφεία. Όταν ήμουν έγκυος στον γιο μου ζούσα σε χωριό κι όταν ήμουν στεναχωρημένη πήγαινα βόλτα στο νεκροταφείο και απόλυτα ηρεμούσα (με την βούλα η τρελή του χωριού).

Σήμερα κατάλαβα γιατί νιώθω όμορφα εκεί. Δεν είναι η τοποθεσία (όπως μέχρι χθες πίστευα), ούτε η κατάνυξη, τα λιβανιστήρια, τα έντονα συναισθήματα που έχουν οι άνθρωποι που θρηνούν, αλλά το ότι είναι γεμάτο ψυχές!

Λέμε ότι μέχρι τα σαράντα η ψυχή τριγυρνάει στη γη. Αλλά και πιο γενικά, στην αρχή (γέννηση) και στο τέλος, βρίσκεσαι με το ένα πόδι εδώ και με το άλλο εκεί. Και ναι, οι ψυχές είναι παντού δεν είναι στο νεκροταφείο, αλλά οι νέο-αποθανόντες τριγυρνάνε εκεί που βρίσκονται τα κόκκαλά τους.

Να πούμε τώρα γιατί οι ψυχές που βρίσκονται εκεί προκαλούν την όμορφη αυτή αίσθηση.

Πριν λίγες ημέρες είχα δει τον πατέρα μου να με κοιτάει με ένα ιδιαίτερο χαμόγελο. Το οποίο αυτό χαμόγελο σήμαινε (ήταν σαν να μου έλεγε): 1. Μπορείς 2. Καταλαβαίνω τι περνάς 3. Έχεις δίκιο που νιώθεις ότι δεν μπορείς 4. Θα τα καταφέρεις 5. Είμαι συνέχεια εδώ μαζί σου, και μου έστελνε όλη αυτή την ενέργεια. Ένα χαμόγελο γλυκό, απερίγραπτο, που μου έβγαζε ότι ήξερε, ήταν σίγουρος, με πίστευε, με πρόσεχε, μου «φύσαγε» δύναμη.

Ε, αυτό το χαμόγελο έχουν όλες οι ψυχές που μας κοιτούν όταν πάσχουμε, όταν υποφέρουμε, όταν δεν μπορούμε. (Εκείνη την ίδια ημέρα, εκτός από τον πατέρα μου είδα όλες τις ψυχές να στέκονται πάνω από το κεφάλι όλων μας, οι αγαπημένοι απαθανόντες όλων μας, με το ίδιο χαμόγελο, και να λένε τα ίδια σε όλους, πιστεύω σε σένα, μπορείς, έχεις δίκιο που δεν αντέχεις, θα τα καταφέρεις, είμαι εδώ για σένα, σου στέλνω όλη μου την ενέργεια.)

Αυτό το χαμόγελο έχουν οι ψυχές στα νεκροταφεία, γι’ αυτό τέτοια αίσθηση πλημμυρίζει τον χώρο, αυτά τα χαμόγελα προκαλούν την ιδιαίτερη αυτή γαλήνη. Από την ομορφιά των ψυχών που τριγυρνάνε κοντά στο θαμμένο σώμα τους.

Το επόμενο. Το μνημόσυνο του μπαμπά μου το κάναμε στον οικογενειακό τάφο μιας φίλης, διότι τα κόκκαλα του πατέρα μου τα έχουμε πάει στην Πλαγιά, στο χωριό της Μυτιλήνης που γεννήθηκε, διότι αυτό εκείνος ήθελε. Λάθος! Εμείς δεν τον έχουμε εδώ τώρα, ευκολοπροσβάσιμο. Εμάς πρέπει να «βολεύει», αυτούς που ζουν, που μένουν πίσω.

Κι εδώ να πω κάτι για τις περιουσίες… Μέχρι χθες πίστευα ότι πρέπει να τηρούνται κατά γράμμα οι εντολές του αποθανόντος. Αν δεν τηρούνται, πέφτει κατάρα! Ο αδελφός του πατέρα μου δεν είχε παιδιά, κι άφησε όλη την περιουσία του στα παιδιά του πατέρα μου. Στη γυναίκα του, που τόσα χρόνια τον έτρωγε στην μάπα, δεν άφησε τίποτα. Δεν ήθελε να αφήσει τίποτα, γιατί κι εκείνη με την σειρά της θα τα έδινε στα δικά της ανίψια, κι ο θείος μου δεν χώνευε τον αδελφό της. (Να πω στο σημείο αυτό ότι η θεία μου και ο αδελφός της έχουν πάθει πολλά άσχημα πράγματα από τότε που πρόσβαλαν τη διαθήκη του. Και μέχρι χθες πίστευα ότι ο θείος τούς καταριέται. Λάθος! Δική μας δημιουργία είναι η κατάρα που πέφτει πάνω μας. Η θεία μου έφερε την κατάρα στον εαυτό της! Η «κατάρα» είναι η πάλη μέσα της! Φοβερό..)

Κάπως έτσι γίνονται οι σκοτωμοί για τις περιουσίες. Και το σημαντικό δεν είναι ότι τσακώνονται οι κληρονόμοι, αλλά ότι δεν ησυχάζουν οι νεκροί!!! Αν το ήξεραν, όταν ζούσαν, σίγουρα θα έδιναν άλλες εντολές! Δεν συμφέρει τον νεκρό να τσακώνονται πάνω από το πτώμα του οι συγγενείς! Και δη για τα ευτελή έτσι; Για τα χωράφια και τις ελιές!

Αν λοιπόν, μετά τον θάνατο κάποιου, υπάρχουν ζητήματα που αφορούν ζώντες, βάσει το γούστο αυτών πρέπει να παίρνονται οι αποφάσεις, κι όχι του νεκρού.

Πού θα ήθελε εκείνος να θαφτεί, ναι μα εγώ είμαι αυτή που θα παγαίνω να του ανάψω το καντήλι φίλε μου, εγώ όπου θέλω θα θαφτεί!

Είδα λοιπόν ότι κακώς τον πήγαμε στο νησί (αλλά πάλι δεν πειράζει, ήταν εκεί), αλλά ΚΑΙ ότι είναι σωστό να λιτανεύεις τους νεκρούς, αλλά ΚΑΙ να το κάνεις σε νεκροταφείο! (Ακόμα κι αν τον έχεις κάψει κι έχεις τις στάχτες σε βάζο.) Γιατί;

Για τα μνημόσυνα. Ο Αχιλλέας είδε λέει την θεά Αθηνά και του είπε ότι έχει δύο επιλογές, είτε να παντρευτεί να κάνει παιδιά και να ζήσει μέχρι τα βαθιά γεράματα ευτυχισμένος, είτε να πεθάνει νέος στην μάχη και να μείνει ΑΘΑΝΑΤΟΣ! Τι σημαίνει έμεινε ο Αχιλλέας αθάνατος; Τον μνημονεύουμε εις τους αιώνας!! Όταν σκέφτεσαι τον νεκρό, όταν τον αποζητάς, όταν τον θυμάσαι, ΖΕΙ!

Τα μνημόσυνα για τους νεκρούς είναι γιορτή!! Όλοι μαζί τούς σκεφτόμαστε!!! ΟΛΟΙ, και οι τυχάρπαστοι (αυτοί που δεν γούσταρα επειδή δεν το νιώθουν). Όσο περισσότερα άτομα τόσο πιο μεγάλη η γιορτή! Καθώς επίσης η γιορτή είναι καλύτερα να γίνεται στο νεκροταφείο, επειδή υπάρχουν ΚΑΙ τόσες ψυχές εκεί. Δεν είναι το ίδιο αν έχω την στάχτη του σπίτι μου και φωνάξω 3 αγαπημένους μου φίλους, ε; Αυτή είναι μια μικρή γιορτή..

Επόμενο. Ο οικογενειακός τάφος της φίλης είχε συληθεί. Είπε ότι παίρνουν τα πάντα όλα, δεν αφήνει τίποτα πλέον στον τάφο, κουβαλάει όλα τα συμπράγκαλα (λάδι, θυμιατό, καρβουνάκια, σκούπες κλπ) κάθε φορά μαζί της γιατί τα παίρνουν. Και δεν φτάνει αυτό, καταστρέφουν κιόλας, καταστρέφουν τους τάφους! Το πορτάκι που είναι πίσω από το μνήμα για να βάζεις τα συμπράγκαλα ήταν σπασμένο! Το εντυπωσιακό ήταν ότι είχε αφήσει πάνω το κλειδί!!! Ήταν πάνω το κλειδί, αλλά παρόλα αυτά το έσπασαν. Η γυναίκα το άφησε πάνω για να το ανοίξουν να δουν ότι δεν έχει τίποτα και να μην το σπάσουν. Κι όμως ρε φίλε το έσπασαν. Φυσικά έχει φτιάξει χτιστά βάζα κλπ.

Κανονικά θα μου ερχόταν να ξεράσω με την ασυδοσία των ανθρώπων.. Δεν έπαθα όμως τίποτα, γιατί είδα….. ότι ο διάολος είναι εκεί που είναι ο θεός. Διότι είναι το ίδιο ακριβώς νόμισμα!!! δύο αντίθετες πλευρές του!! Όσο πιο πολύ θεός τόσος πολύς και ο διάολος. Ο λόγος που δεν νευρίασα είναι επειδή… είχε λογική! Είναι πολύ λογικό να θεριεύει το κακό εκεί που είναι θεριεμένο το καλό.

Επόμενο. Ο παπάς που ήρθε να μνημονεύσει, μου έβγαλε την χειρότερη αίσθηση. Δεν ξέρω αν είχα επηρεαστεί και από την σύληση, πάντως με το που τον είδα ένιωσα σαν να μην ήταν κανονικός παπάς, αλλά ένας αγιογδύτης που έχει αφήσει μούσια, φόρεσε ένα ράσο και κάνει βόλτες με το αμάξι του ανάμεσα στους τάφους για να βγάζει λεφτά. Επίσης, τον πλήρωσαν!! (το χειρότερό μου να πληρώνεις παπά για να δώσει ευχή) και μάλιστα δις! Και η μάνα μου τον πλήρωσε, αλλά και η φίλη, γιατί έκανε μνημόσυνο και στους δικούς της μετά του πατέρα μου.

Και δεν νευρίασα!! Κι όχι μόνο δεν νευρίασα αλλά απόλαυσα την ευχή, την μνημόνευση! Και ο λόγος που την απόλαυσα είναι γιατί δεν νευρίασα….

Ό,τι υπάρχει το εισπράττεις, αν θελήσεις, ακόμα κι αν δεν γίνεται για σωστό λόγο.

Τέλος, λέμε κι αυτές τις κοινότυπες ευχές «να ζήσετε να τον θυμόσαστε», που όταν τις ακούει αυτός που θρηνεί του γυρίζει το μάτι. Καθώς την ώρα του μαύρου πένθους του αυτό που θα ήθελε είναι να ήταν εκείνος στη θέση του αγαπημένου του προσώπου. Αυτό όμως είναι αυτό που ο ζωντανός θα ήθελε, ε; όχι ο αποθανόν. Ο αποθανόν θέλει μόνο αυτά τα (απλά) δυο, να ζήσεις και να τον θυμάσαι…

Στο δια ταύτα. Υπάρχει μία τυπολατρία που την ακολουθούμε σαν χάνοι, χωρίς να ξέρουμε γιατί, χωρίς να πιστεύουμε αυτό που κάνουμε, χωρίς να το θέλουμε ουσιαστικά, κι όμως είναι σημαντική!! Έχει λόγο που γίνεται, κι ο λόγος είναι σωστός, άξιος!

Ο βουδιστής μοναχός που εκπαιδεύει νέους, τους δίνει ασκήσεις που δεν έχουν κανένα νόημα. Άσχετα πράγματα τους βάζει να κάνουν, που δεν έχουν καμία σχέση με την αναζήτηση της αλήθειας, του φωτός, της λύτρωσης (που γι’ αυτά πήγε), τους βάζει πχ να σφουγγαρίσουν!

Αν σκεφτείς ότι τα σαράντα που λέμε είναι ο χρόνος ο ενδιάμεσος, μέχρι να φύγει η ψυχή, αν σκεφτείς ότι όταν τους θυμάσαι είναι αθάνατοι! ζουν! Αν σκεφτείς ότι στα νεκροταφεία υπάρχουν ψυχές που μεταδίδουν αυτή την καλοσύνη και την εισπράττεις. Να πούμε εδώ ότι ο λόγος που δεν την καταλαβαίνουμε αυτή την ενέργεια είναι γιατί κρατάμε, μας κρατάμε, ο κόμπος αυτός που σφίγγει το μέσα μας. Είμαστε δηλαδή κλειστοί (από τον πόνο πες) στο νεκροταφείο. Παρόλα αυτά όμως, κι ενώ δεν το καταλαβαίνουμε, η ενέργεια μπαίνει μέσα μας, θεραπεύει.

Καλώς υπάρχουν όλα, κι ας γίνονται για λάθος λόγο, κι ας μην τα πιστεύουμε, κι ας υπάρχουν κι αυτοί με την κακή πρόθεση, κι ας υπάρχει και η σύληση, κι ας υπάρχουν και οι αγιογδύτες, όλα λογικά υπάρχουν (είναι απαραίτητο φίλε μου να αποδεχτείς το σκότος, τον διάολο. Δεν γίνεται να υπάρξει μόνο του το καλό! Αν δεν δέχεσαι τον διάολο, διώχνεις και τον θεό. ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΕΙΝΑΙ) και όλα κάνουν δουλειά (είναι η εκπαίδευση που γίνεται χωρίς να την καταλαβαίνει ο νεοσύστατος μοναχός).

Αυτός ήταν ο πρόλογος, έχω να πω δύο πολύ σημαντικά πράγματα. 1ον Πώς μπορεί ο άνθρωπος να καταφέρει να ανοίξει, για να βλέπει ό,τι υπάρχει (τον τρόπο, την διαδικασία). 2ον Ο άνθρωπος που βλέπει ζει. (Η ζωή πάει όπου εκείνη θέλει, η ιστορία προχωρά εκεί που στοχεύει, θες δεν θες, αυτή πάει. Οι άνθρωποι έχουμε δύο επιλογές, είτε να μας σύρει αναγκαστικά -από τα μαλλιά και να σερνόμαστε/γδερνόμαστε καθ’ όλη τη διαδρομή-, είτε να πράττουμε αυτά που η ιστορία προστάζει ηθελημένα -ακόμα και το πιο δύσκολο, και θα καταφέρουμε να το πράξουμε επειδή συμφωνούμε, βρίσκουμε την λογική-, και που όταν πράττουμε ηθελημένα έχουμε καβάλα την ζωή και πάμε. Που αυτό σημαίνει ζεις –μόνο τότε νιώθεις ότι ζεις.)

(έπονται)

Stefania Ligerou

5 thoughts on “Η μισή αλήθεια..

  1. OldMan says:

    Απο το ενα ακρο στο αλλο περιπλανιεσαι . Απο τις δεισιδαιμονιες στην πληρη “νιρβανικη” απαθεια . Απο το “μη ,γιατι ειναι κακο ” στο “ε , και ,τι να κανουμε , ειναι κακο ” . Απο το μαυρο στο ασπρο και τουμπαλιν . Μαθε να ζεις χωρις να πρεπει να ζησεις επειδη στο ειπαν η επειδη ζεις γιατι απλα δεν πεθανες ακομα ….

  2. Αριστοφάνης says:

    Για συγκεντρώσου… Σε καλό δρόμο είσαι αλλά βάλε πειθαρχία σε σένα την ίδια και δε θα χάσεις. Θυμήσου το.

  3. Apo-11 says:

    Δεν υπάρχει θάνατος σε τίποτε, παρά μόνο στην εμφάνιση. Αυτό που περνά από την ουσία στην παρουσία λέμε ότι γεννιέται και αυτό που περνά από την παρουσία στην ουσία λέμε ότι πεθαίνει. Τίποτε στην πραγματικότητα δεν δημιουργείται και τίποτα δεν χάνεται, αλλά μόνο τώρα εμφανίζεται και τώρα εξαφανίζεται…

    Απολλώνιος Τυανέας, 1ος αιώνας μ.Χ.

  4. ΤΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ. says:

    ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΘΑ ΔΙΗΓΗΘΩ ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΕΝΟΣ ΧΩΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ ΠΡΙΝ ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΝΑ ΜΗΝΑ. ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΚΑΠΟΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΕΣ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ, ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΕΙΣ ΕΥΚΟΛΑ, ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΟΜΩΣ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΩΘΕΙ ΝΑ ΤΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΟΥ. ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΜΠΟΡΩ ΣΤΗΝ ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΣΩ. ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΦΥΓΕ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ Η ΜΑΝΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΕΛΕΓΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΝΑ ΜΕ ΠΑΤΕ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΜΟΥ, Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠ ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΤΟΥ. ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΖΩ ΟΤΑΝ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΝΙΩΣΑ ΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ. ΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΟ ΠΙΣΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΙΠΛΑ ΚΑΙ ΕΦΑΠΤΟΜΕΝΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΝΑ ΓΗΠΕΔΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ. ΠΑΩ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΒΓΑΛΕΙ, ΤΟΝ ΛΑΚΚΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙ ΚΑΙ ΔΙΠΛΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ, ΜΙΑ ΑΚΟΥΜΠΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΛΙΝΗ ΑΣΠΡΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΔΕΜΕΝΗ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΕ ΚΟΡΔΟΝΑΚΙ. ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΩ ΠΩΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ, ΚΟΙΤΑΩ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΕΞΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΜΑΣ. ΕΠΑΙΖΕ Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ, ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΡΟΣ ΕΝΔΕΙΞΗ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΟ ΤΗΡΗΣΑΝΕ ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ. ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΙΝ ΦΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΙ ΕΝΩ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ, ΣΚΥΒΩ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ΤΗΝ ΣΑΚΟΥΛΑ ΤΗΝ ΛΙΝΗ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΒΛΕΠΩ ΟΛΑ ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΣΑ ΕΝΑΝ ΜΟΝΟΛΟΓΟ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΝΕ ΛΙΓΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΚΑΙ ΝΟΙΩΘΩ ΝΑ ΜΕ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΜΠΑΛΑ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΔΥΝΑΜΗ. Η ΜΠΑΛΑ ΠΕΡΑΣΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΑΚΟΥΜΠΙΣΕΙ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΗΡΘΕ ΠΑΝΩ ΜΟΥ. Ο ΕΞΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΤΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ
    30 ΜΕΤΡΩΝ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΑ 10 ΜΕΤΡΑ ΠΕΡΙΠΟΥ AΠO EMENA ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ. Ο ΕΞΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΜΕ ΚΟΙΤΑΞΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΥΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΛΕΙ, ΜΑ ΚΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΚΑΙ Η ΜΠΑΛΑ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΕΠΑΝΩ ΣΟΥ; ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΚΟΝΤΟ ΜΑΝΤΡΟΤΟΙΧΟ ΠΟΥ ΚΑΘΟΤΑΝ ΔΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΕΤΑΞΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ, ΤΟΥ ΛΕΩ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΗΤΑΝ ΣΗΜΑΔΙΑΚΟ ΔΙΑ ΕΜΕΝΑ, ΑΣΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΘΑ ΤΗΝ ΠΙΑΣΩ ΕΓΩ. Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙ ΝΑ ΚΛΩΤΣΑΩ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΚΟΜΑ. ΠΗΓΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΠΙΑΣΑ ΤΗ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΟΥΤΑΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ, Η ΜΠΑΛΑ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΑ ΤΟ ΠΟΔΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΥΨΟΣ ΠΗΡΕ ΜΙΑ ΚΑΜΠΥΛΗ ΓΡΑΜΜΗ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ, ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ Η ΜΠΑΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΦΕΡΝΑΝΕ ΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΕΚΟΠΗ ΔΙΑ ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ. ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΝΙΩΣΕ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΣΟΥΤΑΡΑ ΤΗ ΜΠΑΛΑ, ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΝΟΙΩΣΕΙ ΟΥΤΕ ΟΤΑΝ ΕΠΑΙΖΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΦΑ ΕΘΝΙΚΗ. (ΚΑΠΟΤΕ ΕΠΑΙΖΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΤΑ 11 ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΑ 18 ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ, ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΗ ΒΡΩΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΡΘΗΚΑ, Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΑΠΟΣΥΡΘΗΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΗΤΗΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ Η ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΗΧΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΣΟΥ ΣΕ ΑΝΩΤΕΡΗ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΜΕ ΗΘΕΛΕ). ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ.

  5. Ρ. says:

    Φυσικα κ υπαρχουν παντου οι ψυχες.οταν αγαπας καποιον τον κουβαλας μεσα σου καθε μερα.ο πονος της απωλειας λιγοστευει ισως.η μαλλον τον καταπινεις καπου βαθια στο στομαχι.τα αισθηματα ομως που σου προκαλουσε αυτος που εφυγε ανα πασα στιγμη φουντωνουν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *