Χάθηκε ἡ ὑπομονή ἀπό τούς ἀνθρώπους

– Γέροντα, γιατί σήμερα δὲν ἔχουμε ὑπομονή;

– Ἡ σημερινή κατάσταση δὲν βοηθάει τὸν κόσμο. Ἄλλοτε ἡ ζωή ἦταν ἤρεμη καὶ οἱ ἄνθρωποι ἦταν ἤρεμοι καὶ ἡ βιασύνη ποὺ μπῆκε στὸν κόσμο ἔκανε τούς ἀνθρώπους ἀνυπόμονους. Παλιά ἤξερε κανεὶς ὅτι θὰ φάη ντομάτα τέλη Ἰουνίου, δὲν τὸν ἀπα­σχολοῦσε. Περίμενε τὸν Αὔγουστο νὰ φάη καρπούζι. Ἤξερε, τότε θὰ φάη σύκα, τότε θὰ φάη πεπόνι.

Σήμερα τί γίνεται; θὰ πάη νὰ φέρη ντομάτες ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο νωρί­τερα, δὲν θέλει πορτοκάλλια ποὺ ἔχουν τὶς ἴδιες βιταμίνες. «Βρε, παιδάκι μου, Κάνε ὑπομονή καὶ φάε κάτι ἄλλο τώρα». Ὄχι, θὰ πάη καλά καὶ σώνει νὰ φέρη ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο ντομάτες. Σάν εἶδαν ἔτσι, ἄρχισαν στὴν Κρήτη νὰ βάζουν θερμοκήπια, γιὰ νὰ βγάλουν νωρίτερα ντομάτες. Καὶ τελικά ἐφτίαξαν παντοῦ θερμοκήπια, γιὰ νὰ τρῶνε καὶ τὸν χειμώνα ντομάτες. Σκοτώνονται νὰ φτιάξουν θερμοκήπια μὲ ὅλα τὰ εἴδη, γιὰ νὰ ἔχουν ἀπὸ ὅλα ὅλες τὶς ἐποχές καὶ νὰ μήν περιμένουν!

Ἐντάξει μέχρις ἐκεῖ! Ἀλλά προχωρᾶνε καὶ πιὸ πέρα. Ἀποβραδίς εἶναι πράσινες οἱ ντομάτες καὶ τὸ πρωί τὶς παρουσιάζουν κόκκινες, φουσκωμένες! Ἔβαλα τὶς φωνές σὲ ἕναν ὑπουργό: «Τέλος πάντων τὰ θερμοκήπια, τοῦ λέω. Ἀλλά νὰ βάζουν ὁρμόνες, γιὰ νὰ ὡριμάζουν σὲ μία νύχτα τὰ φροῦτα, οἱ ντομάτες κ.λπ., καὶ ὅσοι ἔχουν μία ὁρμονική εὐαισθησία, οἱ καημένοι, νὰ παθαίνουν ζημιά;».

Καὶ τὰ ζῶα τὰ ἔχουν καταστρέψει. Τί κοτόπουλα, τί μοσχάρια! Αὐτὰ ποὺ εἶναι σαράντα ἡμερῶν, τὰ κάνουν ἔξι μηνῶν μὲ τὶς ὁρμόνες. Τὰ τρώει ὁ ἄνθρωπος καὶ τί θὰ ὠφεληθῆ ἀπὸ αὐτά; Συνέχεια ὁρμόνες, γιὰ νὰ βγάζουν περισσότερο γάλα οἱ ἀγελάδες καὶ τελικά οἱ παραγωγοί δὲν μποροῦν νὰ τὸ διαθέσουν. Ἀπεργίες μετά, χύνουν τὸ γάλα στούς δρόμους, γιατί πέφτει ἡ τιμή, καὶ ὁ κόσμος πίνει γάλα ὀρμονοῦχο. Ἐνῶ, ἄν τὰ ἄφηναν ὅπως τὰ ἔκανε ὁ Θεός, ὅλα θὰ πήγαιναν ὁμαλά καὶ θὰ ἔπιναν καὶ ἁγνό γάλα.

Καὶ μὲ τὶς ἐνέσεις ὅλα ἄνοστα γίνονται. Ἄνοστα πράγματα, ἄνοστοι ἄνθρωποι, ὅλα ἄνοστα! Δὲν ἔχει νοστιμάδα καὶ ἡ ζωή τούς τώρα. Ρωτᾶς νέα παιδιά: «Τί σὲ ἀναπαύει;». «Τίποτε», σοῦ λένε. Κοτζάμ παλληκάρια! «Τί σὲ εὐχαριστεῖ νὰ κάνης;». «Τίποτε». Ποῦ φθάνει ὁ ἄνθρωπος! Νομίζει ὅτι θὰ διορ­θώση τὸν Θεό μ’ αὐτὰ ποὺ κάνει! Τὴν νύχτα τὴν κάνουν ἡμέρα, γιὰ νὰ γεννοῦν οἱ κότες. Καὶ εἶδες κάτι αὐγά; Ἄν ἔκανε ὁ Θεὸς τὸ φεγγάρι νὰ φέγγη σάν τὸν ἥλιο, θὰ παλάβωναν οἱ ἄνθρωποι. Ἐνῶ ὁ Θεὸς ἔκανε τὴν νύχτα, γιὰ νὰ ξεκουράζωνται οἱ ἄνθρωποι, τώρα ποῦ ἔφθασαν!

Χάθηκε ἡ ἠρεμία ἀπὸ τούς ἀνθρώπους. Τὰ θερμοκήπια, οἱ ἐνέσεις στὰ κηπευτικά κ.λπ. ὁδήγησαν καὶ αὐτὰ τὸν κόσμο στὴν ἀνυπομονησία. Παλιά ἤξεραν ὅτι θὰ πᾶνε στὸ τάδε μέρος μὲ τὰ πόδια σὲ τόσες ὧρες. Ἕνας, ἄν εἶχε πιὸ γερά πόδια, θὰ πήγαινε λίγο νωρίτερα. Μετά βρῆκαν τὰ κάρρα. Μετά τὰ αὐτοκίνητα, τὰ ἀεροπλάνα κ.ο.κ.

Συνέχεια προσπάθεια νὰ βροῦν ἄλλα μέσα πιὸ γρήγορα. Ἔφτιαξαν ἀεροπλάνα[1], ποὺ νὰ μπορῆς νὰ πᾶς ἀπὸ τὴν Γαλλία στὴν Ἀμερική σὲ τρεῖς ὧρες. Μά ὅταν πάη μὲ τέτοια ταχύτητα κανεὶς ἀπὸ τὸ ἕνα κλίμα στὸ ἄλλο, καὶ μόνον ἡ ἀπότομη ἀλλαγή θὰ τὸν μπερδέψη. Βιασύνη, βιασύνη… Σιγά-σιγὰ θὰ μπαίνη στὸ βλῆμα ὁ ἄνθρωπος, θὰ πατᾶνε τὴν σκανδάλη, θὰ ἐκτοξεύεται τὸ βλῆμα, θὰ σκάη καὶ θὰ βγαίνη ἕνας παλαβός! Ποῦ θὰ πάη; Ἐκεῖ θὰ καταλήξουν. Τρελλοκομεῖο!

[1]. Ὁ Γέροντας ἐννοεῖ τὰ μεγάλης ἐμβέλειας ὑπερηχητικά ἐπιβατικά ἀεροπλάνα Concorde.

Πηγή: (Ἀπὸ τὸ βιβλίο Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου ΛΟΓΟΙ Α’ «Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο»)