Πολίτες ή Δούλοι;

Ζούμε στιγμές MEGAλης αγωνίας! Για εμάς, τους χαραμοφάηδες της Ευρώπης, τους αναξιόπιστους, τους παραστρατημένους εταίρους. Να τα έκτακτα Eurogroup και οι συσκέψεις. Δεν υπογράψαμε την “Εθνική μας Καταδίκη” και αυτοί που θα μας “ξεπετούσανε” για πάντα από την Ευρωπαϊκή “Οικογένεια” έχουν πάθει μια αναστάτωση, μια ανησυχία, ευρωπαϊκή βεβαίως-βεβαίως!

Όλες αυτές οι Θεσμικές “Εταίρες”, που απαιτούσαν Ύφεση εώς την τελική βύθιση της πατρίδας μας και δεν έμπαιναν στον κόπο να ασχοληθούν με το επικερδές για αυτές Χρέος, βιώνουν μια πρωτοφανή “Θεσμική Ύφεση” και ξενυχτούν για να αποτρέψουν τι ακριβώς;

Κι όλοι εσείς που θριαμβολογείτε τόσες μέρες για ένα “εθνικό ναυάγιο” που ΔΕΝ βιώνουμε, πάνω σε ποιάς Ελλάδας το κουφάρι θριαμβολογείτε; Όσο πιο οργανωμένοι σε κόμματα, όσο πιο πλούσια τα βιογραφικά σε ΕΜΜΙΣΘΕΣ πολιτικές θέσεις, τόσο μεγαλύτερη η επιθετικότητα και η χυδαιότητά σας. Σε αυτό το μικρό χωριό που ζούμε όμως, όλοι γνωρίζουμε τα βιογραφικά και τους τρόπους βιοπορισμού καθενός από εμάς.

Για ποιά Ευρώπη μιλάμε; Της Γερμανίας; Της Γαλλίας; Του Νότου; Ποιά τελικά είναι αυτή η Ευρώπη στην οποία αναφερόμαστε ως ένα ευαγές ίδρυμα και ένα αρραγές οικοδόμημα;

Είναι η Ευρώπη των πολιτικών αδιεξόδων και των αντικρουόμενων οικονομικών συμφερόντων. Γιατί μια Ευρώπη ως οικονομική ένωση, χωρίς συνταγματική ένωση ήταν από τα γενοφάσκια της ένα μόρφωμα θνησιγενές. Όπως είχε πει και ο Μιτεράν όταν ερωτήθηκε ” τι θα συμβεί όταν σε δύο δεκαετίες η οικονομική ένωση θα βρεθεί σε αδιέξοδο χωρίς συνταγματική ένωση”…. ” Αυτό ας το λύσουν αυτοί που θα το αντιμετωπίσουν”

Δεν ζούμε την Ελληνική Τραγωδία! Βιώνουμε την Ευρωπαϊκή Τραγωδία! Θεσμούς και Εσμούς ανίκανους να διαφυλάξουν την ευημερία των λαών. Χαρτογιακάδες με πολιτικούς φερετζέδες που προασπίζονται τα συμφέροντα των τραπεζών.

Κι εσύ ο “νοικοκυραίος” που κλαίγεσαι ότι δεν φταις… Κι αυτός ο λαός που όλο νιώθει ότι τον εξαπατήσανε και δεν του δώσανε σωστά μετρημένα, τα ταγμένα… Κι εσύ που πανηγυρίζεις ηλιθιωδώς για την “πρώτη φορά Αριστερά” ουρά στα ΑΤΜ. Εσύ που όλο και στήθηκες σε κάποια ουρά σε σούπερ μάρκετ και βενζινάδικα, δια πάσαν νόσο και αφορμή, σε όλη την “λαμπρή πορεία” αυτής της χώρας, κατά την διακυβέρνηση της επί 40 χρόνια από το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ…. Πανέτοιμος για να εκφωνήσεις έναν Εθνικό Επικήδειο για το μέλλον των παιδιών μας και να δώσεις συγχωροχάρτι στους εγχώριους ” Ηγετίσκους;” και στους ξένους τοκογλύφους, που σε οδήγησαν στον εφιάλτη σου.

Κλειστές οι τράπεζες; Μα το έχουμε ξαναζήσει σε παλαιότερες εποχές με τις απεργίες των τραπεζικών και αντέξαμε. Ουρές; Μα τις ζούμε κάθε φορά που η ζωή με κάποια απρόβλεπτη εξέλιξη (σεισμοί, επιστρατεύσεις, καταποντισμοί) μας χτυπάει την πόρτα.

Εσύ λοιπόν που αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου ως ” απλό λαό” και κάθε φορά που η Ιστορία σου χτυπάει την πόρτα ψάχνεις μια ουρά για να χωθείς και κυνηγάς την ουρά σου στα δύσκολα… Πάρτο χαμπάρι… Ούτε απλός είσαι, ούτε λαός είσαι.

Είσαι ενήλικας και έχεις ευθύνη. Έχεις την απόλυτη ευθύνη για το αν θα τρέξεις να στηθείς στην ουρά. Έχεις ευθύνη για το αν θα μπορέσεις σε αυτήν την κρίσιμη ώρα να βάλεις την Ελλάδα, πάνω από τα κομματικά σου συμφέροντα και να δεις πέρα από τις παρωπίδες σου.

Δεν είμαστε οι βίζιτες της Ευρώπης. Είμαστε ΙΣΟΤΙΜΟ μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με δικαίωμα ΒΕΤΟ στις όποιες Ευρωπαϊκές αποφάσεις. Με δικαίωμα σε μια ζωή αξιοπρεπή και σε μια κοινωνία, όπου κανείς να μην στερείται τα θεμελιώδη.

Ανάμεσα στην ξένη και την εγχώρια χυδαιότητα, η μόνη απάντηση είναι ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ. Γιατί τί στο διάολο, στην χώρα του φιλότιμου, λίγες μέρες με τις τράπεζες κλειστές, έχουμε ο ένας τον άλλον.

Οι υπόλοιποι που δεν μπορείτε να κατευνάσετε την “αγωνία” σας περάστε από της κ. Βούλτεψη για κωλόχαρτο… Από του κ. Βαρβιτσιώτη του υιού για συμβουλές επιβίωσης ενός άεργου και από του κ. Γεωργιάδη για εκμάθηση κανόνων “σωστής ευρωπαϊκής συμπεριφοράς”. Στον Γιωργάκη, να μην αναφερθώ… Είχε φροντίσει πριν από αυτόν ο μπαμπάκας του να υποθηκεύσει το μέλλον της χώρας…

Από την τηλεόραση στα ΑΤΜ και στα πιτόγυρα.
Αναζητείται ΕΘΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.
Κάθε λαός έχει το Παρόν και το Μέλλον που του αξίζει!

Maria Myrto Griva