16:25 - 17/02/2017

Ποιός Έκαψε την Ρώμη; Η Παραποίηση της Ιστορικής Αλήθειας

Η πυρπόληση της «αιώνιας πόλης» Ποιος έκαψε την Ρώμη; Ο Νέρωνας ή ο Παύλος;

Το σημερινό θέμα είναι από τα πλέον δύσκολα, διότι είναι ταμπού και έχει εδραιωθεί επί 1900 και πλέον χρόνια, με μία παραπληροφόρηση και με έναν θρησκευτικό φανατισμό και μίσος που δύσκολα ανατρέπονται, αλλά θα πρέπει σαν τέκνα του ελληνικού φωτός να μην μας πτοεί τίποτα. Διότι Θείον, Φως και Αλήθεια είναι έννοιες συγκλίνουσες και ταυτόσημες, που μόνον με τον ελληνικό λόγο είναι δυνατόν να τις προσεγγίσουμε και να τις κατανοήσουμε εν μέρει και όχι με την άκρατο, άλογο και στείρα πίστη και την κατ’ αποκάλυψιν αλήθεια, που επινόησαν διάφοροι για τους δικούς τους σκοπούς ανά τους αιώνες, οδηγώντας έτσι την ανθρωπότητα σε ποταμούς αίματος, στον σκοταδισμό και στην σημερινή επάρατο νεοβάρβαρη παγκοσμιοποίηση.

Αλλά ας εισέλθουμε στο θέμα, διότι η κλεψύδρα είναι αμείλικτη, που δεν είναι άλλο από το ερώτημα των σκεπτομένων ανθρώπων για δύο χιλιετίες: «Ποιός έκαψε την Ρώμη και γιατί παραποίησαν την ιστορική αλήθεια;»

Ας εξετάσουμε εν συντομία τον βίο και την πολιτεία του πρωταγωνιστή Σαούλ, που δεν είναι αντίστοιχα Παύλος στα λατινικά, όπως ψέματα μας έχουν μάθει. Το Paulus στα λατινικά σημαίνει ο «κοντός», ο «κουτσός» και ο «δύσμορφος» και δεν έχει καμία σχέση το πραγματικό του όνομα, Saul το οποίο στα εβραϊκά σημαίνει «κυνηγός». Αυτοί που τον χαρακτήρισαν έτσι, ήταν γιατί τον γνώρισαν από κοντά και τον χρησιμοποίησαν για τους δικούς σκοπούς και επιδιώξεις.

Φέρεται ότι γεννήθηκε στην Ταρσώ της Κιλικίας, άρα ήταν Ιουδαίος της διασποράς, δηλαδή μιλούσε και έγραφε την ελληνική γλώσσα και όπως ο ίδιος δηλώνει κατ’ επανάληψιν ήταν φανατικός Ιουδαίος της αυστηράς πατρώας θρησκείας: «Περιτομή οκταήμερος εκ γένους Ισραήλ πεπαιδευμένος κατ’ ακρίβειαν του πατρώου νόμου, εκ της φυλής Βενιαμίν, Εβραίος εξ Εβραίων κατά νόμον Φαρισαίος» (Φιλιπ. γ’ 5).

Από τον πατέρα του είχε κληρονομήσει την ρωμαϊκή ιθαγένεια (Πράξεις κβ΄ 25-28). Η ρωμαϊκή ιθαγένεια πολύ σπάνια, μπορούσε να αποκτηθεί με μεγάλη δωροδοκία ή την απένειμαν για τις εξαιρετικές υπηρεσίες του προς το ρωμαϊκό κράτος. Αλήθεια, τι υπηρεσίες είχε προσφέρει η οικογένειά του; Δεν είναι πουθενά καταχωρημένη, από 3000 σελίδες των συγχρόνων του ιστορικών Σουητόνιου, Φλάβιου Ιώσηπου, Τάκιτου και Πετρώνιου έχουν διασωθεί μόλις 250.

Σε νεαρά ηλικία πήγε στην Ιερουσαλήμ και σπούδασε κοντά στον φανατικό Γαμαλιήλ, έτσι έγινε ορθόδοξος Εβραίος που υπηρετούσε με απόλυτο φανατισμό τον μωσαϊκό νόμο. Έγινε τυφλό όργανο του Σανχεδρίν και με απειλές, διώξεις και φόνους κατά των χριστιανών, πάντοτε επ’ αμοιβή προσπαθούσε να σταματήσει το έργο τους (Πράξεις θ΄1 & κβ΄4-5). Πήγαινε ως κυνηγός κεφαλών στην Δαμασκό για να οδηγήσει μία ομάδα χριστιανών στην Ιερουσαλήμ για να δικαστούν, όπως αναφέρεται τρεις φορές στις Πράξεις (θ΄1 -19, κβ΄ 5-16, κστ΄ 11-20).

Η αφήγηση είναι διαφορετική και στις τρεις αναφορές, γιατί έχει γραφεί σε τρεις διαφορετικές περιόδους και από διαφορετικούς συγγραφείς, όπως όλα σχεδόν τα ιερά κείμενά τους. Άκουσε την φωνή Σαούλ, Σαούλ γιατί με διώκεις, τυφλώθηκε, σε τρεις μέρες βρήκε το φως του κ.τ.λ. τα γνωστά και από τρομερός διώκτης έγινε ο πλέον θερμός υποστηρικτής των διωκομένων του, κατά τον Λουκά, που όπως γνωρίζεται είναι ο κύριος συντάκτης των Πράξεων που τις έγραψε 40 χρόνια αργότερα, με τις πολυάριθμες αντιφάσεις και επεμβάσεις όπως θα δούμε στην συνέχεια.

Μία λεπτομέρεια που πιθανόν δεν την γνωρίζετε. Έπεσε λιμός, μόλις άρχισε την νέα του καριέρα όταν βρισκόταν στην Αντιόχεια, και ανέλαβε αυτός με τον μαθητή του τον Βαρνάβα να κάνουν έναν μεγάλο έρανο για την ανακούφιση των χριστιανών της Ιερουσαλήμ κι έπειτα επέστρεψε στην Συρία (Πράξεις ι γ΄ 1 & προς Γαλάτ. Α΄ 18-21). Μετά άρχισε να ταξιδεύει πάντοτε με τον Βαρνάβα, (που τον αποκαλούσε Δία και τον εαυτόν του Ερμή [Πράξεις Παύλου και Θέκλης]).

Επισκέφθηκαν με τον Ιωάννη Μάρκο την Κύπρο και την Πέργη της Παμφιλίας όπου κήρυτταν σε συναγωγές, εκεί ο Μάρκος και ο Βαρνάβας διαφώνησαν μαζί του και τον εγκατέλειψαν, επειδή ξεκίνησε να κηρύττει στους εθνικούς, κατά παράβαση των συμφωνιών και των υποσχέσεών του, διότι οι Ιουδαίοι διαφωνούσαν ισχυρά με αυτό το σχέδιό του. Εκεί βρίσκεται η μεγάλη απόκρυψη και συσκότιση, από ποιους πήρε την εντολή να δημιουργήσει την εκκλησία μεταξύ των εθνικών-Ελλήνων;

Μόλις αυτά έγιναν γνωστά στην Ιερουσαλήμ επήλθε μεγάλη αναταραχή μεταξύ των απλών Ιουδαίων, πως ήταν δυνατόν ο εθνικός να αποδεχθεί τον μεσσία και όχι τον Ισραήλ; Άρα οι εξ εθνικών προσήλυτοι έπρεπε να κάνουν την περιτομή και να τηρούν τον Μωσαϊκό νόμο. Πως ο Σαούλ από κυνηγός κεφαλών προσχώρησε πρόσφατα στην μικρή ομάδα των Ιουδαίων οπαδών του Χριστού, να κηρύττει και να πράττει του κεφαλιού του; Έτσι άρχισε μία φαινομενική ψυχρότητα με τους απλούς Ιουδαίους και ακολούθησαν και κάποιες διώξεις γι’ αυτό και τον αποκάλεσαν εξωμότη (Πράξεις κεφ. Θ, ιγ, ιδ, ιζ, ιη, ιθ, κ, & κη).

Διότι πολλοί εύρισκαν την προσωπικότητά του και την ρητορική του απεχθή. Τότε ο Σαούλ αναθεώρησε σε αρκετά σημεία τον μωσαϊκό νόμο και κυρίως εμπνεύσθηκε την μετά θάνατο δικαίωση για τους προσχωρώντας και ας παρέβαιναν τον νόμο, ήταν μία πρωτότυπη πατέντα που είχε μεγάλη ανταπόκριση στο αμαθές πλήθος, «την διακήρυξη της Δικαιώσεως και την μετά θάνατον ανάσταση», όσων συλλήβδην προσχωρούσαν. Εδώ κακογράφει κι αλλοιώνει τα αρχαία μυστήρια, διότι κατ’ αυτόν όποιος είναι εν Χριστώ έχει εκπληρώσει τα πάντα και μετά θάνατον δικαιούται τα πάντα. Επίσης εκείνος επέτρεψε στους εθνικούς να παρευρίσκονται στις συναγωγές, αλλά να μην έχουν επαφή με τους «ειδωλολατρικούς ναούς των» (Προς Γαλάτ. β’ 10).

Ένεκα αυτού διαφώνησε για δεύτερη φορά με τον Βαρνάβα και τον αντικατέστησε με τον Σίλα και άρχισε να περιοδεύει τον ελλαδικό χώρο Τρωάδα, Μακεδονία, Θράκη, Αθήνα και επί 18 μήνες προσπαθούσε να ιδρύσει εκκλησία στην ελευθεριάζουσα Κόρινθο (Πράξεις ιζ΄ 22-31). Τότε τον κατήγγειλαν οι ίδιοι οι Ιουδαίοι στον Ανθύπατο της Αχαΐας (Πελοποννήσου) Γαλλίωνα + 52 και ο Ρωμαίος ανώτατος διοικητής και δικαστής τον απήλλαξε από κάθε κατηγορία, και εκείνος συνέχισε ανενόχλητα το ανθελληνικό του έργο.

Είναι η δεύτερη επίσημη εκδήλωση της ανοχής και της στηρίξεώς του από το επίσημο ρωμαϊκό κράτος η πρώτη ήταν όταν του παραχώρησαν διεθνές ρωμαϊκό διαβατήριο, ακολούθησαν και άλλες πολλές, διότι έπρεπε να ολοκληρώσει το ειδεχθές έργο του, δηλαδή την διάλυση του ανεπανάληπτου ελληνικού οικουμενικού πολιτισμού, και την επικράτηση του διεθνούς Σιωνισμού. Αυτά τα λίγα για τον Σαούλ από τα ίδια τους τα κείμενα, που βρίθουν από ανακρίβειες και αυτοαναιρέσεις, γιατί τονίζω γράφτηκαν από διαφορετικούς, ως επί το πλείστον φανατικούς και αμαθείς ρασοφόρους και σε μεγάλες χρονικές περιόδους, εκτός και των εκατοντάδων επεμβάσεων που υπέστησαν με παπικές και αυτοκρατορικές εντολές.

Τα της ζωής και το έργο του λαμπρού και μεγάλου φιλέλληνα αυτοκράτορα Νέρωνα θα αναφερθούν στο κυρίως θέμα μας. Είναι γνωστό στους αδέσμευτους ερευνητές-μελετητές της ιστορίας, ότι δια μέσου των αιώνων, έχουν επέλθει απαλοιφές, αλλοιώσεις, προσθήκες και επεμβάσεις σε ιστορικά και χριστιανικά κυρίως κείμενα, διότι ενοχλούσαν με τις αποκαλυπτόμενες αλήθειες και τα πραγματικά γεγονότα, που είχαν λάβει χώρα, τις διάφορες ηγεσίες των εκκλησιών και των διαφόρων δογμάτων ανά τους αιώνες.

Είναι καιρός πλέον να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια και η πραγματικότητα, για να μπορέσουμε να πάρουμε την οδόν της αληθείας, που οδηγεί στο φως, την γνώση και την θέωση. Ο μυστηριώδης, ο γνωστός άγνωστος, ο παράξενος ταξιδευτής Σαούλ -κυνηγός- Παύλος πέθανε κατά τας γραφάς το + 64, σαν Ρωμαίος πολίτης με αποκεφαλισμό. Δύο όμως σημαντικοί εκκλησιαστικοί συγγραφείς, ο Ευσέβιος Καισαρείας (άγιος) και ο Ιερώνυμος (άγιος και αυτός), που πρώτος μετέφρασε στα λατινικά από τα ελληνικά την Αγία τους Γραφή, η οποία ονομάσθηκε VULGATA–ΛΑΪΚΗ και που μέχρι σήμερα είναι η επίσημη αναγνωριζομένη μετάφραση από το Βατικανό, μας βεβαιώνουν ότι πέθανε το 67 μ.κ.ε.

Όμως είχε συλληφθεί το 64 μ.κ.ε. λίγες ημέρες μετά τον εμπρησμό της Ρώμης, κατά τον οποίον μεταξύ των τεραστίων καταστροφών, κάηκαν σπουδαία και σημαντικά πολιτιστικά και θρησκευτικά μνημεία των «ειδωλολατρών» στην Ρώμη, όπως ο Ιππόδρομος, το Παλατίνο (από τον ιδρυτή της Ρώμης τον Αρκάδα Πάλλαντα), οι ναοί της Εκάτης, του Διός, του Ηρακλέους, το Πάνθεον και πολλά άλλα. Έντεχνα τότε κυκλοφόρησε η φήμη ότι ο ίδιος ο Νέρων είχε βάλει την φωτιά, αλλά σε κάθε σοβαρό μελετητή μόνο ένα πικρό χαμόγελο προκαλεί αυτή η επικρατήσασα ψευδής φήμη.

Τουλάχιστον από αυτά που μας αφηγούνται οι αξιόλογοι ιστορικοί εκείνης της περιόδου Τάκιτος και Σουητώνιος, αποκλείεται ο Νέρων να γνώριζε ή να συμμετείχε σε αυτό το μεγάλο έγκλημα. Ο Νέρων ήταν μία λεπτή και καλλιτεχνική προσωπικότητα. Εκτιμούσε τα ιερά όλων των θρησκειών που υπήρχαν στην Ρώμη. Ήταν ο πρώτος μη χριστιανός αυτοκράτωρ που νομοθέτησε υπέρ των πτωχών και των σκλάβων. Είχε απαγορεύσει τις μονομαχίες γιατί απεχθανόταν τις αιματοχυσίες. Ανέβαλλε συνεχώς την υπογραφή της εκτελέσεως των καταδικαστικών αποφάσεων, έτσι έδινε χρόνο στους καταδικασθέντες να πεθαίνουν από φυσικά αίτια.

Είχε σταματήσει όλες τις πολεμικές εχθροπραξίες για να σταματήσει το εμπόριο των σκλάβων που πλούτιζε τους συγκλητικούς. Υπήρξε πάντοτε φιλέλληνας, είχε επισκεφθεί δύο φορές την Ελλάδα όπου συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ελευθέρωσε την Πελοπόννησο και απήλλαξε για πέντε χρόνια την Ελλάδα από την φορολογία. Αυτή η φιλολαϊκή και φιλελληνική του πολιτική είχε εξοργίσει την αδίστακτη πλουτοκρατία της Ρώμης και τους φανατικούς οπαδούς της νέας αιρέσεως του Εβραιοχριστιανισμού.

Αυτές οι δύο τάξεις από κοινού προετοίμαζαν την δολοφονία του, με επικεφαλής σύνδεσμό τους, τον προσωπικό του δάσκαλο Σενέκα. Την ημέρα του εμπρησμού της Ρώμης, ο Νέρων την αναγόρευσε σε ημέρα πένθους και έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να ανακουφίση, να βοηθήση τα θύματα και να αποκαταστήση τις τεράστιες ζημιές. Επομένως για έναν σοβαρό ερευνητή της εποχής εκείνης, είναι αδύνατον να δεχθή ότι ο Νέρων διέπραξε ένα τόσο βαρύ έγκλημα, με τέτοια διαγωγή και τόσο ευγενική ψυχή. Ο Τάκιτος μας πληροφορή ότι την ημέρα της μεγάλης συμφοράς, συναντούσες στους δρόμους περίεργους ανθρώπους με αναμμένους δαυλούς στα χέρια, που τους πετούσαν μέσα στα σπίτια για να δυναμώνουν και επεκτείνουν την πυρπόληση.

Ποιοί ήταν όμως αυτοί που έσκαβαν κρυφά και άτιμα τον λάκκο του Νέρωνος;

Πρώτος απ΄ όλους ο δάσκαλός του ο Σενέκας, ο πρώην στωικός φιλόσοφος και κρυπτοχριστιανός που σκεπτόταν με τον ίδιο τρόπο όπως ο Γάλβας και ο Πισόνε και τόσοι άλλοι από τον «οίκο του Καίσαρος» (Φιλιππησίους 4, 22). Ποιός ήταν ο αδελφός του Σενέκα; Ο Γαλλίων, ανθύπατος της Αχαίας που δεν ανέκρινε και δεν πήρε ποτέ απολογία του Παύλου. Δεν είναι όντως παράξενο, που ενώ ο Παύλος είχε συλληφθή στην Κόρινθο, ελευθερώθηκε από τον ίδιο τον Γαλλίωνα (Πράξεις 18, 12-17), δίχως τουλάχιστον να απολογηθή, με την μεσολάβηση του ελληνίζοντος Εβραίου αρχισυνάγου Σωσθένη.

Δεν είναι επίσης παράξενο που ο Παύλος αλληλογραφούσε με τον Σενέκα; Ποιοί ήταν αυτοί από τον «οίκο του Καίσαρος» που από την καρδιά της Ρώμης έστελναν τους αδελφικούς χαιρετισμούς στους αδελφούς των στους Φιλίππους; Είναι οι Σενέκας, Πισόνε και Βούρος και ο Επαφρόδιτος; Δεν είναι παράξενο ο συνεργάτης και συνεταίρος στην εργασία και στον αγώνα με τον Παύλο (Φιλιππησίους 2, 25 και 4, 18) να είναι το ίδιο πρόσωπο που έχωσε το μαχαίρι στον λαιμό του Νέρωνος, γιατί ο ίδιος δεν είχε το κουράγιο να αυτοκτονήσει;

Αλλά υπάρχει ακόμη κάτι παράξενο στην «Αποκάλυψη» του Ιωάννη: Η γυναίκα που είχε δει την μεγάλη πόλη (Ρώμη) η οποία έχει υπό την εξουσίαν της όλους τους Βασιλείς της γης …μία ημέρα θα γεμίση πληγές και θα καή από την φωτιά και κάθε καπετάνιος, οι ναύτες και όσοι εργάζονται στην θάλασσα θα δούνε τον καπνό από μακριά ενώ αυτή θα καίγεται (Κεφ. 17 και 18). Δεν προαναγγέλεται ο εμπρησμός; Δεν πρέπει να μας διαφεύγη ότι η Αποκάλυψη είναι ένα αποκρυφιστικό βιβλίο.

Διαβάζουμε στην αρχή του 13ου των Πράξεων ακόμη ένα παράξενο. «Ήσαν στην κοινότητα της Αντιοχείας προφήτες και διδάσκαλοι δηλαδή ο Βαρνάβας, ο Συμεών ο αποκλεισθείς Νίγερ, ο Λούκιος ο Κυρηναίος, ο Μαναήν παιδικός σύντροφος του Τετράρχη Ηρώδη Αγρίππα και ο Παύλος». Ο Μαναήν ήταν εκείνος που κατά τον εμπρησμό της Ρώμης το 64, ξεσήκωσε τους εθνικιστές-ζηλωτές Εβραίους της Παλαιστίνης σε εξέγερση. Συνδέοντας όλα αυτά τα ονόματα με τα γεγονότα, οδηγούμεθα στο παράξενο συμπέρασμα ότι η σύλληψη του Παύλου και η μεταφορά του στην Ρώμη, ήταν μέρος ενός καλά οργανωμένου σχεδίου που σκοπό είχε την ανατροπή του φιλέλληνα Νέρωνα δια της πυρπολήσεως της Ρώμης και την ανόρθωση των Εβραίων στην Ιερουσαλήμ.

Τα γεγονότα μιλάνε μόνα τους. Ενώ τον συνέλαβαν στον ναό του Σολομώντος και κινδύνευε η ζωή του (Πράξεις 21, 22-23), ο Ρωμαίος χιλίαρχος δήμαρχος της πόσεως Κλαύδιος Λυσίας με όλη του την στρατιωτική δύναμη, επενέβη για να τον πάρη από τα χέρια των Εβραίων.

Ποιός Έκαψε την Ρώμη; Η Παραποίηση της Ιστορικής Αλήθειας - Εικόνα1

Τώρα αυτός ήταν ελεύθερος μέσα στην «φυλακή».

Ενώ απ’ έξω ο λαός κραύγαζε εναντίον του, ο δήμαρχος Λυσίας του επιτρέπει να ομιλή με στρατιωτική προστασία. Τώρα ο Παύλος αν και ήταν φυλακισμένος, αισθάνεται άνετα. Ο ανιψιός του Περσίνος, γιος τής αδελφής του, τον επισκέπτεται δίχως καμία δυσκολία στην φυλακή και τον πληροφορεί ότι οι Ιουδαίοι ορκίσθηκαν να τον σκοτώσουν (Πράξεις 13 – 14). Ο Παύλος κάλεσε τον εκατόνταρχο και του είπε να οδηγήση τον ανιψιό του στον χιλίαρχο για να τον πληροφορήση κάτι σημαντικό. Αφού τον άκουσε ο χιλίαρχος, είπε στον νεαρό να μην πη σε κανέναν άλλον την πληροφορία του.

Κατόπιν κάλεσε δύο εκατόνταρχους και τους διέταξε να σχηματίσουν ένα σώμα από 200 στρατιώτες, 70 ιππείς και 200 τοξότες για να μεταφέρουν τον Παύλο στις εννέα το βράδυ, ώστε να μη το καταλάβουν οι κατήγοροί του, από την Ιερουσαλήμ στην Καισάρεια της Παλαιστίνης, που απέχουν περίπου200 χιλιόμετρα, και αυτό για να φθάση σώος και ασφαλής και να τεθή υπό την κρίση του Ρωμαίου κρατίστου ηγεμόνα Φήλικα.

Ο Κλαύδιος Λυσίας συνέταξε επιστολή με όλο το ιστορικό του Παύλου προς τον Φήλικα (Πράξεις 13, 23 – 27). Επίσης είναι παράξενο ότι ο φυλακισμένος Παύλος γνώριζε με λεπτομέρειες το περιεχόμενο του εμπιστευτικού φακέλου που μετέφεραν οι εκατόνταρχοι στον ηγεμόνα. Μετά από πέντε ημέρες έφθασε ο αρχιερέας Ανανίας με τους προύχοντες στην Καισάρεια, ο Παύλος εν τω μεταξύ διέμενε στο Πραιτώρειο. Συνάντησαν τον Φήλικα και ο ρήτωρ Τερτύλλος ιστόρησε το κατηγορητήριο παρόντος του Παύλου, ειπών μεταξύ των άλλων ότι «ο άνθρωπος αυτός είναι λοιμός που κινεί σε στάση τους Ιουδαίους σε όλον τον κόσμο, αφού προσπάθησε να βεβηλώση και το ιερόν του Ναού, και σύμφωνα με τον νόμο μας τον κρίναμε. Αλλά επενέβη ο Λυσίας με πολύ βία και μας τον πήρε από τα χέρια μας» (Πράξεις 24, 1-9).

Στην απολογία του ο Παύλος, σαν καλός Φαρισαίος, τονίζει ότι λατρεύει τον Θεό των πατέρων του, κατά την κατήχηση που έχει πάρει, που αυτοί ονομάζουν πίστη και ότι αυτή είναι σύμφωνα με τον νόμο και έχει αποκαλυφθεί από τους προφήτες, δηλώνει ότι έχει την ελπίδα του στον Θεό των προφητών και ότι θα υπάρξη μία ανάσταση δικαίων και αδίκων (Πράξεις 24, 14-15). Γιατί στην επίσημη απολογία του δεν κάνει καμία αναφορά ότι είναι οπαδός και κήρυκας της τριαδικότητας του Θεού; Γιατί δεν αναφέρεται στον μονογενή Υιό και στο Άγιο Πνεύμα;

Ο Φήλικας δεν τον ελευθέρωσε αμέσως, λέγοντας ότι ήθελε να μάθη περισσότερα από τον χιλίαρχο όταν αυτός θα πήγαινε στην Καισάρεια. Δίνει όμως εντολή στον εκατόνταρχο να παραμείνη υπό κράτηση ο Παύλος και να τυγχάνη «διευκολύνσεων» για να μπορούν οι φίλοι του να του συμπαρίστανται και να τον συντρέχουν (Πράξεις 24, 23-24). Το πιο παράδοξο είναι ότι ο Φήλικας συνοδευόμενος από την σύζυγό του, τον επισκεπτόταν συχνά.

Ο παράξενος περιορισμός διήρκεσε δύο χρόνια, διέδωσαν ότι τάχα ο Φήλικας ήθελε χρήματα για να τον ελευθερώση. Αλλά από που ο Παύλος μπορούσε να έχη χρήματα; Μήπως από το εμπόριο των σκηνών, που χρόνια το είχε σταματήσει; Ποιοί ήταν αυτοί που τον υπηρετούσαν και με τι χρήματα τους πλήρωνε για δύο και πλέον χρόνια; Εν τω μεταξύ ο Φήλικας αντικαταστάθηκε από τον Πόρκιο Φέστο και οι Ιουδαίοι όμως δεν είχαν ξεχάσει τον Παύλο. Παρά την περίεργη «απολογία» του, δεν είχαν ικανοποιηθεί, παρουσιάσθηκαν στον νέο κράτιστο ηγεμόνα Φέστο και του ζήτησαν να τον στείλη πίσω στην Ιερουσαλήμ για να δικαστή.

Αυτή την φορά επικεφαλής των Ιουδαίων προυχόντων είναι ο αρχιερέας Ανανίας. Τι συμβαίνει όμως εδώ; Μέχρι χθες ο Παύλος, ο φανατικός Φαρισαίος Σαούλ=διώκτης στην εβραϊκή, ήταν το καταδιωκτικό και εκτελεστικό τους όργανο. Η κράτησή του ήταν φαινομενική και ενορχηστρωμένη όπως φαίνεται, γιατί μέχρι χθες ήταν ένα πιόνι τους. Ο νέος ηγεμόνας πληροφορήθηκε και καθοδηγήθηκε από τον απερχόμενο, έτσι απέρριψε το αίτημα των Ιουδαίων και επέτρεψε στον Παύλο να συναντηθή και να μιλήση ελεύθερα με αυτούς.

Το πλέον περίεργο στην υπόθεση αυτή είναι ότι το βασιλικό ζεύγος Ηρώδη Αγρίππα και Βερνίκης, βρέθηκαν τυχαία ίσως, στην Καισάρεια και παρεχώρησαν μία επίσημο ακρόαση στον Παύλο. Την επομένη, ο Αγρίππας και η Βερνίκη με μεγάλη συνοδεία, πήγαν στην αίθουσα ακροάσεων, συνοδευόμενοι από όλες τις αρχές (Πράξεις 25 -23).

Προς τι τέτοια μεγαλοπρέπεια και τιμή για μία «κοινωνική» πληγή που παρακινεί τους Ιουδαίους σε όλον τον κόσμο να εξεγερθούν; Είναι μήπως ο Σενέκας ανακατεμένος σ’ αύτήν την υπόθεση; Δεν είναι παράξενο ένας βασιλιάς να συνδιαλέγεται κατ’ επανάληψη με τον «οικουμενικό ανατροπέα του» και να του λέει «αστειευόμενος», για «λίγο ακόμη και θα με έπειθες να με κάνεις χριστιανό» (Πράξεις 26, 28).

Ενώ η όλη δικαστική ατμόσφαιρα ήταν υπέρ του Παύλου, εκείνος έριξε το γάντι. Ζήτησε να δικασθή από το αυτοκρατορικό δικαστήριο στην Ρώμη γιατί ήταν Ρωμαίος πολίτης. Τίτλος πολύ τιμητικός που τον είχαν απονήμει στον πατέρα του ή σε αυτόν για εξαίρετες υπηρεσίες στην Ρώμη. Το ζήτησε αυτό γιατί είχε καταλάβει ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να ελευθερωθή από ένα ανώτερο δικαστήριο και να βρεθή στην καρδιά της αυτοκρατορίας και να εφαρμόση τα σχέδιά του.

Ο Αγρίππας είπε στον Φαίστο: «Αυτός θα μπορούσε να ελευθερωθή εάν δεν είχε προσφύγει με την έφεσή του στον Καίσαρα» (Πράξεις 26, 32). Δηλαδή η έφεση του απέκλεισε την απελευθέρωσή του. Στην Ρώμη δεν γνώριζε μόνο τους Σενέκα, Πισόνε, Βούρο, Γάλβα, Επαφρόδιτο και τόσους άλλους από τον οίκο του Καίσαρος, ήταν σε επαφή επίσης και με άλλες σημαίνουσες προσωπικότητες που τους μνημονεύει στις επιστολές του: «Χαιρετίστε τους οικείους του Αριστόβουλου, χαιρετίστε τον συγγενή μου Ηρωδίωνα, και εκείνους του οίκου του Ναρκίσσου» (Ρωμαίους 16, 10-12).

Με αυτές τις προϋποθέσεις ο Παύλος μεταφέρθηκε στην Ρώμη.

Το ταξίδι του ήταν μακρύ, περιπετειώδες και ναυάγησε αρκετές φορές (Πράξεις 27-28). Όταν το πλοίο προσάραξε σε μία νησίδα της Μάλτας, η φρουρά του φοβούμενη να μη δραπετεύσουν οι μεταγόμενοι, σκέφθηκε να τους σκοτώσει όλους. Αλλά ο εκατόνταρχος είχε οδηγίες να τον προστατεύη και να τον πάη οπωσδήποτε στην Ρώμη, δεν τους το επέτρεψε. Τρεις μήνες αργότερα ο Παύλος ήταν στην Ρώμη και στην Ρώμη αρχίζει μία νέα σειρά παραδοξοτήτων που αφορούν την εκεί παραμονή του, περιορισμένος και σε αναμονή της κρίσεως του δικαστηρίου, περνάει τρία ολόκληρα χρόνια σε σπίτι που είχε ενοικιάσει, δέχεται όλους όσους ήθελε δίχως καμία απαγόρευση ή περιορισμό (Πράξεις 28, 30).

Μέχρι σήμερα δεν έχει αποκαλυφθεί ποιός πλήρωνε το ενοίκιο και όλες τις δαπάνες διαβιώσεώς του. Με πλήρη ελευθερία προσκαλεί στο σπίτι του τους εξέχοντας Ιουδαίους που κατοικούσαν στην Ρώμη (Πράξεις 28, 17-20). Αλλά οι Ιουδαίοι είχαν μεταφερθεί βιαίως στην Ρώμη, ήσαν μήπως οι σκλάβοι της «οικίας του Καίσαρος »; Ποιός είχε φροντίσει να τοποθετηθούν εκεί και τι εντολές είχαν πάρει; Γιατί ένας υπόδικος να θέλη να συναντά ειδικά αυτούς;

Οι Πράξεις αναφέρουν ότι στούς προσκεκλημένους του είπε ότι εκείνη την περίοδο ήταν αλυσσοδεμένος εξ αιτίας «της ελπίδος του Ισραήλ». Τι ακριβώς σήμαινε αυτή «η ελπίδα» ειδικά για τους συνομιλητές του, μήπως την ανάσταση των νεκρών ή την ανάσταση του λαού και του έθνους από τον ρωμαϊκό ζυγό; Δηλαδή όταν οι ταξιδιώτες προς τους Εμμαούς με επικεφαλής τον Παύλο, ομιλούν για τον Ιησού ότι αυτός ήταν το πεπρωμένο της απελευθερώσεως του Ισραήλ, εννοούσαν ότι θα κληρονομούσαν τον παράδεισο;

Όταν ο Παύλος λέει στους Ιουδαίους ότι πάει να δικαστή εξ αιτίας της «ελπίδος του Ισραήλ» δεν είναι σαν να τους έλεγε ότι είναι ένας Ζηλωτής κρατούμενος; Ένα ακόμη παράξενο στοιχείο, όταν οι προύχοντες των Ιεροσολύμων εξοργισμένοι από όσα τους έλεγε τον καταδίκασαν με την ποινή του θανάτου, γιατί δεν τον λιθοβόλησαν όπως έκαναν με τον Στέφανο; Τι είδους καταδίκη ήταν αυτή που δεν εκτελέστηκε;

Οι Πράξεις αναφέρουν ότι οι Εβραίοι της Ρώμης δεν γνώριζαν τίποτε για την άφιξή του στην πόλη (28, 21) αγνοώντας ότι προηγουμένως αναφέρουν ότι τον περίμεναν στην είσοδο της Ρώμης με τιμές (28, 15). Επίσης αναφέρουν ότι έμεινε «φυλακισμένος» για δύο χρόνια. Η αυτοκρατορική δικαιοσύνη ήταν τόσο αργή; Και γιατί η περιγραφή διακόπτεται τόσο απότομα; Ο κραταιότατος Θεόφιλος δεν είχε την περιέργεια ή και την αγωνία να μάθη τι τέλος είχε ο Παύλος;

Ο Λουκάς ήταν μαθητής του Παύλου και τον ακολούθησε στο ταξίδι του από την Καισάρεια στην Ρώμη. Ο Θεόφιλος ήταν από την ανωτάτη κοινωνική τάξη και πολύ πλούσιος. Προσηλυτίσθηκε στον Χριστιανισμό από τον Λουκά και χάριν αυτού ο Λουκάς έγραψε το Ευαγγέλιό του και τις Πράξεις των Αποστόλων. Ο Θεόφιλος ήταν προστάτης του Παύλου και του Λουκά. Γιατί όμως απότομα αποσιωπάται από τα κείμενα και δεν ξαναβρίσκομε το όνομά του πουθενά;

Όλες αυτές οι παράξενες συμπτώσεις μας οδηγούν να κάνουμε την «αμαρτωλή» σκέψη ότι ο Παύλος είχε σχέση με τον εμπρησμό της Ρώμης και γι’ αυτό φρόντισε να πάη στην Ρώμη, ενώ μπορούσε όπως είδαμε να ελευθερωθή αφού η διεθνικότητά του ήταν το άλλοθί του. Μπορούμε να πούμε ότι οι άνθρωποί του που κατοικούσαν στην Ρώμη, τον είχαν «ελευθερώσει». Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι υπήρξε ένα προκαθορισμένο σχέδιο και θα ήταν εύκολο να οργανωθή μία «φυγή» του μετά από τον πανικό που θα επακολουθούσε από τον εμπρησμό.

Αλλά οι αλήθειες βγαίνουν δύσκολα και με το σταγονόμετρο, λόγω του γεγονότος ότι τα κείμενα της Καινής Διαθήκης έχουν αλλοιωθεί κατ’ επανάληψη για να εξυπηρετήσουν άνομους και δογματικούς σκοπούς των φανατικών. Ο Παύλος δραπέτευσε και αναχώρησε εσπευσμένα για να κρυφτή στην Τροία, όπου και συνελήφθη σαν συνεργός και συνένοχος των εμπρηστών και μεταφέρθηκε κατεπειγόντως στην Ρώμη.

Ο χρόνος της παρουσίας του Παύλου στην Ρώμη και ο εμπρησμός της συμπίπτουν και με την σιγή -απόκρυψη αυτού του τρομερού συμβάντος εκ μέρους των Πράξεων, είναι τυχαίο ή παράξενο και τι σημαίνει; Διαβάζομε ένα μέρος από την τελευταία επιστολή του, που έστειλε από την Ρώμη στον φίλο του Τιμόθεο που βρισκόταν στην Έφεσο. (Δευτέρα προς Τιμόθεο 1, 3-8):

«Δοξάζω τον Θεό γιατί τον υπηρέτησα πάντοτε με αγνή συνείδηση όπως οι πρόγονοί μου… Δεν ντρέπομαι για το μαρτύριο του Κυρίου μας ούτε και για μένα που είμαι αλυσσοδεμένος για εκείνον». Εδώ διασαφηνίζει ότι η πίστη του στον Θεό είναι αυτή που διδάχτηκε από τους προγόνους του και ότι ο Θεός είναι ο προστάτης και ελευθερωτής του εβραϊκού λαού. Από τον Τιμόθεο ζητεί να μη ντρέπεται για τον Ιησού που καταδικάσθηκε σαν πολιτικός εγκληματίας και να μην ντρέπεται ούτε και για εκείνον που βρίσκεται «αλυσσοδεμένος» στην Ρώμη. Γιατί μπορεί ένας πιστός μαθητής να ντρέπεται για τον δυστυχούντα μεγάλο διδάσκαλό του;

Ποιά υπήρξε η πραγματική κατηγορία που του απαγγέλθηκε κατά την δευτέρα σύλληψή του στην Ρώμη, που έκανε τους μαθητές και τους συνεργάτες του να ντρέπονται; Αποκαλύπτεται δια βραχέων. Πρέπει αυτός να ήταν ο λόγος για τον οποίον τον εγκατέλειψαν ο Φίγγελος, ο Ερμογένης, όλοι της Ασίας, ο Δήμος, ο Κρεσσέντε και άλλοι ενώ ο Αλέξανδρος ο Χαλκουργός, του προξένησε πολλά δεινά (1, 15-4, 9-16).

Όμως ποιά δεινά; Λέει ότι τον εγκατέλειψαν μετά την πρώτη απολογία του. Δηλαδή τα άτομα που τον εγκατέλειψαν ήσαν και οι μάρτυρες υπερασπίσεώς του, που τους είχε πάρει μαζί του από την Καισάρεια στην Ρώμη. Πως λοιπόν δεν αναφέρονται στις πράξεις κατά την περιγραφή του ναυαγίου; Η φράση «η πρώτη μου απολογία» έχει προστεθεί (ως συνήθως) από κάποιον μεταγενέστερα. Όταν για τον Παύλο όλα πήγαιναν καλά, δηλαδή του είχαν επιτρέψει να ενοικιάση σπίτι, να δέχεται ελεύθερα όποιον ήθελε και να απολαμβάνη μία ελευθερία πρωτόγνωρη για έναν υπόδικο, πως και αλλάζουν έτσι απρόοπτα τα πράγματα και σώζεται από το στόμα του λέοντος; (4 – 17).

Εφ’ όσον ήταν Ρωμαίος υπήκοος δεν μπορούσε να γίνη βορά των λεόντων, γιατί όμως κάνει μνεία μία τέτοια ανακρίβεια; Ενώ ο συντάκτης-τες των πράξεων είναι τόσο ακριβολόγοι, για όλες τις συλλήψεις του Παύλου, γιατί το αποσιωπούν αυτό; Μετά τον εμπρησμό εγκατέλειψε τον περιορισμό και έφυγε αμέσως κρυφά για την Τροία, εκεί κρύφτηκε στο σπίτι του Κάρπου. Ότι τις φωτιές τις έβαλαν οι χριστιανοί και ότι αρχηγός τους ήταν ο Παύλος, έγινε δεκτό από την διοίκηση αμέσως. Έτσι ενήργησαν κεραυνοβόλα και με βίαιο τρόπο τον συνέλαβαν και τον μετέφεραν στην Ρώμη. Να γιατί εγκαταλείφτηκε από φίλους και συντρόφους.

Ο Παύλος παρακαλεί να έλθη στην Ρώμη ο Τιμόθεος και να του φέρη και τον χιτώνα του (4 – 13). Κατά τις πράξεις και τις επιστολές του, έχουν περάσει τουλάχιστον δέκα χρόνια από την διαμονήν του στην Έφεσο με τον Τιμόθεο. Πως δικαιολογείται και τι συμβαίνει και μετά τόσα χρόνια θυμάται τα έντυπά του και τον χιτώνα που ήταν παρατημένα τόσον καιρό; Ας θυμηθούμε για λίγο, τον Σουητώνιο που αναφέρει ότι πολλοί και αξιόλογοι άνθρωποι έβλεπαν διάφορα άτομα να κρατούν αναμμένους δαυλούς, δεν επενέβησαν όμως, γιατί όλοι αυτοί ήσαν σκλάβοι του αυτοκράτορος.

Κατά τύχη ίσως ήταν «οι άγιοι του Αυτοκρατορικού οίκου» (Φιλιππησίους 4, 22). Μέχρι σήμερα έχουν καταφέρει να πείσουν την πλειοψηφία του κόσμου ότι την φωτιά την έβαλε ο «παράφρων» Νέρων που ήταν παθιασμένος με την ποίηση. Διέδωσαν με επιτυχία ότι έκαψε την Ρώμη για να δη πως τάχα καιγόταν η Τροία και να εμπνευσθή και εκείνος ένα ποίημα αριστούργημα, όπως ο Όμηρος την Ιλιάδα. Άρα ο Όμηρος, κατά τους χριστιανούς του 64 μ.κ.ε. είχε παραστεί αυτόπτης μάρτυς του εμπρησμού της Τροίας. Πόση γνώση μας έχουν στερήσει.

Όμως είναι γνωστό ότι οι πρώτοι που έσκαβαν τον λάκκο του Νέρωνος ήταν η ίδια του η μάνα και ο πλέον έμπιστος, ο δάσκαλός του ο Σενέκας. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι οι χριστιανοί έκαψαν κατ’ επανάληψη την Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, δύο φορές την Αγία Σοφία, ότι σκότωσαν με τον πλέον βάρβαρο και ειδεχθή τρόπο και έκαψαν το σώμα της μεγάλης Αλεξανδρινής φιλοσόφου και μαθηματικού Υπατίας. Και τέλος ότι επί αιώνες, μαυροφορεμένες φιγούρες -στην αρχή ήσαν Εβραίοι, που με την πάροδο του χρόνου είχαν μετεξελιχθεί με τον προσυλητισμό σε όργανά τους οι χριστιανοί, γιατί διατηρούσαν ένα βαθύ μίσος κατά των Ελλήνων, των Ρωμαίων και των έργων του πολιτισμού των- περιφερόταν στον ευρύ ελληνικό χώρο, έχοντας στο ένα χέρι δαυλούς και στο άλλο σφυριά, έκαιγαν και έσπαζαν κάθε τι το ελληνικό, ειδωλολατρικό κατ’ αυτούς.

Ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος αναφέρει ότι ο εμπρησμός της Ρώμης έγινε τον Ιούλιο του 64 και ότι την ημέρα αυτή ο Νέρων απουσίαζε γιατί ήταν στην γενέτειρά του, το Άντζιο. Αλλά από τις μυστικές επιστολές του Σενέκα διαβάζουμε ότι η πυρπόληση ξέσπασε τον Μάρτιο του 64. Το ποιός λέει την αλήθεια άραγε; Γνωρίζομε ότι τον Μάρτιο του 64, ο φίλος και συνεργάτης του Παύλου Μαναήν ο οποίος ήταν σύντροφος του Ηρώδου του Τετράρχου ( Πράξεις 13, 1-2) κήρυξε την επανάσταση κατά των Ρωμαίων.

Ποιός Έκαψε την Ρώμη; Η Παραποίηση της Ιστορικής Αλήθειας - Εικόνα2

Λοιπόν πότε κάψανε την Ρώμη; Ασφαλώς τον Μάρτιο του 64.

Μπορούμε να δεχθούμε ότι ο Τάκιτος το λησμόνησε; Όχι μετ’ επιτάσεως, γιατί κάποιο χέρι (όπως τόσες άλλες φορές) διόρθωσε το κείμενο του Τάκιτου, ούτως ώστε η εβραϊκή εξέγερση να μη συμπέση με τον εμπρησμό της Ρώμης. Γιατί αρχηγός της εξέγερσης ήταν ο Μαναήν. Όταν όμως «διόρθωναν» τον Τάκιτο, οι πλαστογράφοι αγνοούσαν τα γραπτά του Σουητώνιου, κατά τα οποία ο Νέρων τον Ιούλιο του 64 βρισκόταν στην Ολυμπία για να συμμετάσχη στους Ολυμπιακούς αγώνες. Είναι γνωστό ότι ετελούντο ανά τετραετία και κατά τον μήνα Ιούλιο. Τέλος δε, από τα πλέον παράδοξα είναι ότι ο φίλος του Παύλου Λουκάς, που τον συνόδευσε από την Καισάρεια έως την Ρώμη και παρέμεινε μαζί του όλον τον χρόνο, δεν αυτοαναφέρεται στις Πράξεις, που είναι δικό του έργο, αλλά ούτε πουθενά αλλού, γιατί όλα αυτά αποσιωπούνται; Η μήπως αφαιρέθηκαν;

Κλείνοντας αυτήν την έρευνα-μελέτη των αναμφισβήτητων στοιχείων, πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Παύλος είχε γαλουχηθεί από το «μεσσιανικό κίνημα» δηλαδή αυτό που οι Σικάριοι (μαχαιροβγάλτες-ζηλωτές) δεν κατόρθωσαν πριν κάποια χρόνια να επιτύχουν, ο Παύλος το εκτέλεσε με δογματικό – θρησκευτικό – φιλοσοφικό τρόπο και με αλληγορική μέθοδο και επιτηδειότητα, εμβολιάζοντας την Εβραϊκή χίμαιρα στην ελληνολατινική πραγματικότητα.

Ο Παύλος είναι ο φανατικός μεσσιανικός ζηλωτής που αγωνίστηκε για το εβραϊκό όραμα που συνίστατο στην απελευθέρωση του λαού του και την υποταγή όλου του κόσμου σ’ αυτόν διά του Γιαχβέ. Ο Παύλος σαν καλός Φαρισαίος, ήταν ο εκφραστής, με κάθε μέσον, του καθαρού Εβραϊσμού. Ο Εβραϊσμός με τον Παύλο εκδικείται τον Ελληνισμό, εξ αιτίας της ανωτερότητός του σε όλους τους τομείς. Ο Εβραϊσμός πάντοτε μισούσε και υπολόγιζε σαν μεγαλύτερο εχθρό του τον Ελληνικό πολιτισμό και τις επιτεύξεις του, αυτό αποδεικνύεται από τα επίσημα γραπτά τους, τουλάχιστον από τον 7ο αιώνα π.κ.ε.

Γιατί η δύναμη του Ελληνισμού βασίζεται στην γνώση, στην ελευθερία του πνεύματος και της συνειδήσεως και όχι σε μία τυφλή πίστη. Όταν οι Εβραίοι μιλούσαν για παγανιστές και ειδωλολάτρες, εννοούσαν τους Φιλισταίους-Έλληνες, τον πολιτισμό τους και τις φιλοσοφικο-θρησκευτικές αντιλήψεις των.

Ο Παυλισμός δεν είναι ο πρώτος ιδεαλιστικός Χριστιανισμός.

Ο Παύλος πρόδωσε, πλαστογράφησε και αλλοίωσε τον Χριστό και δεν θα είχε επιβληθεί στον ελλαδικό τουλάχιστον χώρο, εάν οι Ρωμαίοι δεν είχαν υποδουλώσει, μόνον διά των όπλων, τους Έλληνες. Η εβραϊκή επικράτηση ήταν τηλε-εντελόμενη, ο Παύλος έπαιξε τον ρόλο της ωρολογιακής βόμβας στα θεμέλια του Ελληνισμού και του πολιτισμού των. Αυτόν τον ελληνικό πολιτισμό και το αδάμαστο πνεύμα του, που ελεύθερο και άσπιλο θαυμάστηκε, όπως αναφέρουν, από τον Ιησού, ο Παύλος τον ρύπανε. Ο Χριστιανισμός του Ιησού και ο «Χριστιανισμός» του Παύλου είναι δύο λέξεις που ηχούν το ίδιο, αλλά είναι εντελώς διαφορετικού περιεχομένου και ουσίας. Και κάτι σημαντικό, ο Ιησούς δεν εξήγγειλε και ούτε δημιούργησε καμία θρησκεία, ο Παύλος λανσάρισε και δημιούργησε την νέα εβραϊκή αίρεση, η οποία θα έπεπε να ονομάζεται Παυλισμός κι όχι Χριστιανισμός.

@Ελευθέριος Διαμαντάρας Ερευνητής – Μελετητής Ιστορίας – Φιλοσοφίας terrapapers.com
diadrastika.com

Loading...
Σχετικά με Κατοχικά Νέα
Η συντακτική ομάδα των κατοχικών νέων φέρνει όλη την εναλλακτική είδηση προς ξεσκαρτάρισμα απο τους ερευνητές αναγνώστες της! Έχουμε συγκεκριμένη θέση απέναντι στην υπεροντοτητα πληροφορίας και γνωρίζουμε ότι μόνο με την διαδικασία της μη δογματικής αλήθειας μπορείς να ακολουθήσεις τα χνάρια της πραγματικής αλήθειας! Εδώ λοιπόν θα βρειτε ότι θέλει το πεδίο να μας κάνει να ασχοληθούμε ...αλλά θα βρείτε και πολλούς πλέον που κατανόησαν και την πληροφορία του πεδιου την κάνουν κομματάκια! Είμαστε ομάδα έρευνας και αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε μαζί μας καμία ταμπέλα που θα μας απομακρύνει από το φως της αλήθειας !

Σχόλια Αναγνωστών (87)

  1. 30
    39
    ΤΗΝ ΕΚΑΨΕ Ο ΡΑΒΒΙΝΟΣ ΣΑΟΥΛ, ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΑΜΦΥΒΑΛΛΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ ΣΑΟΥΛ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ΣΕΝΕΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ. Ο ΡΑΒΒΙΝΟΣ ΙΕΧΟΣΟΥΑ ΗΤΑΝ ΕΠΙΣΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ ΟΠΩΣ Ο ΡΑΒΒΙΝΟΣ ΠΑΥΛΟΣ
  2. 22
    17
    Αναθεωρησεις παντου. Πως ειπαμε οτι ελεγαν τον Ομηρο; Ομέρ; και ηταν Τουρκος;
    • 28
      7
      ναι ναι και ο καραϊσκακης με τον κολοκοτρονη ηταν αλβανοι και ο μποτσαρης με τον ανδρουτσο πολεμαγαν για την μεγαλη αλβανια την εφεσο την κατασκευασαν οι αρχαιοι τουρκοι ο μεγας αλεκος ηταν σλαβομακεδονας που αλβανιζε ενεκα μητρος θελετε κι αλλα ?
  3. 29
    28
    ti να πρωτοπει κανεις.. διστρεβλωση.. σε χολιγουντιανα προτυπα.. ο Νερωρ αγιος και ο αποστολος Παυλος τεερας…γεματο αυθαιρεσιες το κειμενο…γνωστη πλεον η μοντερνα καραμελα.. για αν8ελληνικο χριστιανισμο..ο χριστιιανισμοσ.. ειναι ελλαδα..αρχαια ελλαδα ειναι το πνευμα και η φιλοσοφοα του σωκρατη που οδηγουν στο χριστιανισμο.. και οχι ο διασ ο πανασ.. και τα δεντρα και οι νεραιδεσ και τα κσωτικα.. ελεοσ.. ηηλιθιοτητα… η προβοκατσια ειναι αυτο..??δεν ειστε ελληνες.. εγκα8ετοι. ειστε.. βασιζεστε στην αγνοια του ελληνα.. για να διχασετε.. και αν μειωσετε την παραδοση ακι χριστιανικη ταυτοτητα.. ε δεν θα το καταφερετε… σκοταδισμοσ το αγαπατε αλληλουσ .. και φωσ το 12θεο..ε? οι μεγαλυτεροι φιλοσοφοι μιλησαν για μονο8εισμο.. δεν σασ λεει τιπτοα αυτο ε?
  4. 31
    26
    Τρικυμία εν κρανίω. Το άρθρο μας εξηγεί πως ο Νέρωνας … που εκτός από τον αδελφό του δολοφόνησε και την ίδια του τη μάνα (!) για πολιτικούς λόγους, ναι την μάνα του που τον ανέδειξε στον θρόνο… ναι αυτός ο Νέρωνας τώρα μαθαίνουμε ότι ήταν κατά βάθος φιλέλληνας και καλός άνθρωπος γιατί αγαπούσε τους φτωχούς (αν και οι «κακοί ιστορικοί» της Ρώμης τον παρουσιάζουν τρελό δικτάτορα βέβαια). Η νοητική τρικυμία συνεχίζεται με το προσφηλές άθλημα των αντι-χριστιανών να επικαλούνται τις επιστολές του Παύλου ως αυθεντικά ιστορικά τεκμήρια όποτε τους βολεύει (βλ. το παραπάνω κείμενο) και την ίδια στιγμή, τα ίδια άτομα να αμφισβητούν τη γνησιότητα των κειμένων του Παύλου θεωρώντας τον ως «πλαστογραφο» (ναι το ίδιο παραπάνω κείμενο!) Όλη αυτή την λογική τρικυμία την αποκαλούν «έρευνα-μελέτη». Βέβαια το λέμε συνέχεια, δεν αρκεί να παράγεις σανό θα πρέπει να υπάρχει και το καταναλωτικό κοινό που έχει εθιστεί στον σανό, αλλά και το μέσο (πχ. Κατοχικά Νέα) που θα το αναμεταδώσει αμάσητο.
  5. 16
    20
    Αγαπητε ελευθέριε έχεις κάνει τόσο σπουδαία δουλειά για ποιό λόγο την αναλώνεις στο ιντερνετ και δεν την στην στλελνεις στην ακαδημία ή σε κάποιο πανεπιστήμιο. Η διαχείρηση της δουλειάς μας προκ΄λυπτει απο το πόσο σοβαρή την θεωρούμε οι ίδιοι. την αξιολογούμε για το ιντερνετ, για βιβλίο, για παν. μελετη και ανεβαίνουμε για παγκ. ντοκουμέντο
  6. 21
    17
    Παμε στοιχημα οτι σε λιγο ΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΑΔΕΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΚΙ ΟΤΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΣΗ; Την γη την κανανε κοντρα πλακε ,τον Παυλο τον κανανε εμπρηστη της Ρωμης ..,τον Νερωνα ‘καλλιτεχνη’…τον γαιδαρο της κυριας Ασπασιας Πηγασο..,την χυτρα ταχυτητος υπεροπλο της Κινας..,ε…,ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΓΥΡΝΑΕΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΗ , και επειδη ζαλιστικε θα κοβει βολτες αναποδα για να ξεζαλιστει;..Ρε τι τραβαμε με δαυτους και δεν τους δενουμε!!!
  7. 22
    26
    ΒΕΒΑΙΟΣ ΟΙ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΖΟΥΝ ΝΑ «ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΟΥΝ » ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΟΠΩΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ,ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ , ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ Κ. Λ. ΙΟ ΟΠΟΙΟΙ ΔΙΕΠΡΑΞΑΝ ΜΑΖΙΚΕΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΙΔΟΛΟΛΑΤΡΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ. Νέρωνας – Ο λαοφιλής και φιλέλληνας αυτοκράτορας που κατασυκοφαντήθηκε από τους χριστιανούς http://www.pare-dose.net/5165 Είναι να γελάει κανείς με την ηλιθιότητα -επικίνδυνη ηλιθιότητα όμως- μερικών θεολόγων πάνω στο ζήτημα των παροχών του Νέρωνα προς τον λαό. Μη μπορώντας να παρακάμψουν την ομοφωνία των αρχαίων πηγών, σχετικά με τη φιλολαϊκότητα του Νέρωνα, επιχειρούν αισχρές ακροβασίες, πάνω στην πλάτη της Ιστορίας. Ο στόχος είναι ένας και δοκιμασμένος: Η παραχάραξη οποιουδήποτε στοιχείου που θα μπορούσε να συνεργήσει στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας.
    • Χρηστος(Χ)«Εάν ο Υιός σάς ελευθερώσει θα είστε πραγματικά ελεύθεροι» 18 Φεβρουαρίου 2017 @ 20:30
      10
      6
      AΘΗΝΑ…. Όμως αυτό δεν ήταν το μοναδικό έγκλημα του Νέρωνα, (τον οποίο τόσο εκθειάζουν οι σημερινοί αρχαιόπληκτοι δήθεν ως φιλέλληνα, αλλά στην ουσία, επειδή εξόντωσε τους Χριστιανούς της Ρώμης). Όχι μόνο σκότωσε μέλη της του περιβάλλοντός του, και παντρεύτηκε τον ευνούχο Σπόρο, αλλά κατάκλεψε την πολιτισμική κληρονομιά της Ιταλίας και των αρχαίων Ναών, και προέβη στους σαδιστικότερους διωγμούς των Χριστιανών, και στο κάψιμο της Ρώμης. Στο άρθρο αυτό, δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα με τα άλλα του εγκλήματα, αλλά μόνο με τη φωτιά της Ρώμης. Γιατί οι σύγχρονοι αρχαιολάτρες οπαδοί του, προσπαθούν (όπως έκανε και ο ίδιος ο Νέρωνας), να ρίξουν την ευθύνη της φωτιάς στους Χριστιανούς, για να τους κατηγορήσουν, και να «αθωώσουν» το ίνδαλμά τους. Ο Νέρων λοιπόν, βρήκε εξιλαστήρια θύματα του Χριστιανούς, επειδή ήταν οι μόνοι που δεν λυπήθηκαν για τους ναούς των θεών που κάηκαν, επειδή ήταν αυτοί που μιλούσαν για Αποκαλυπτικές καταστροφές, επειδή ήταν οι μόνοι που «ξεχώριζαν» και δεν τιμούσαν ως θεό τον αυτοκράτορα. Έτσι ο Νέρων αφού τους κατηγόρησε, άρχισε τους διωγμούς. Θα αναφέρω χαρακτηριστικά μερικούς τρόπους που χρησιμοποιούσε να σκοτώνει τους Χριστιανούς, από το ίδιο βιβλίο, σελ. 97,99: «Ο Νέρων είχε καθιερώσει την συνήθεια να επιβάλλουν στους καταδίκους να υποδύονται στο αμφιθέατρο πρόσωπα από τη μυθολογία που προκαλούσαν τον θάνατο στους υποκριτές… Ο δυστυχισμένος κατάδικος έμπαινε στην παλαίστρα ντυμένος με πολυτέλεια σαν θεός ή ήρωας που προοριζόταν να πεθάνει. Ύστερα παρίστανε με το μαρτύριό του, πότε τον Ηρακλή να καίγεται πάνω στο όρος Οίτη, πότε τον Ορφέα να κατασπαράσσεται απ’ την αρκούδα, τον Δαίδαλο να γκρεμίζεται απ’ τον ουρανό και να τον καταβροχθίζουν τα θηρία, την Πασιφάη να υφίσταται τα αγκαλιάσματα του ταύρου, τον πληγωμένο Άττιν, κλπ. Στο τέλος ο Ερμής με μια ράβδο σιδερένια, κοκκινισμένη στη φωτιά, άγγιζε κάθε πτώμα για να δει αν ζούσε ακόμα και ύστερα υπηρέτες, μασκαρεμένοι, που παρίσταναν τον Πλούτωνα ή τον Όρκο, έσερναν τους νεκρούς απ’ τα πόδια, αποτελειώνοντας με ξύλινα σφυριά αυτούς που κινούνταν ακόμα» Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά ακόμα για τους τρόπους εκτέλεσης και τα «καλλιτεχνικά» βασανιστήρια που γέννησε το διεστραμμένο μυαλό του Νέρωνα, ίσως όμως το κάνουμε σε άλλο άρθρο. Ο Νέρωνας (37 – 68 μ.Χ.) ήταν γιος της Αγριππίνας (16 – 59 μ.Χ.) από τον πρώτο της γάμο με τον πατρίκιο Δομίτιο Αενόβαρβο και υιοθετήθηκε το 50 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο, τρίτο κατά σειράν σύζυγο της Αγριππίνας. Έτσι όταν η Αγριππίνα δολοφόνησε τον Κλαύδιο και τον νόμιμο διάδοχο Βρεταννικό (55 μ.Χ.) άνοιξε το δρόμο να γίνει αυτοκράτορας ο γιος της ο Νέρωνας. Μπορούσε έτσι η Αγριππίνα να ανακατεύεται στη διοίκηση της Αυτοκρατορίας, κάτι όμως που ενόχλησε τον Νέρωνα. Η τύχη της ήταν ανάλογη της δικής της πορείας. Δολοφονήθηκε από τον γιο της. AΘΗΝΑ…….. Ο πολύς λαός απέδιδε στους Χριστιανούς αθεότητα, θυέστεια δείπνα, οιδιπόδειες μίξεις και καννιβαλισμούς. Οι κατηγορίες αυτές ενισχύθηκαν ασφαλώς ακόμη περισσότερο και τράφηκαν από τον τρόπο ζωής των Χριστιανών, που σαφώς διέφερε από τον τρόπο ζωής του ρωμαϊκού λαού. Ο κάθε Χριστιανός ανήκε σε μια ορισμένη κοινότητα, της οποίας τα μέλη συνέρχονταν κανονικά για να εκτελέσουν τις θρησκευτικές λατρευτικές εκδηλώσεις τους. Η πιστή εφαρμογή των διατάξεων του νέου δόγματος τον κρατούσε συνήθως μακριά από κάθε εκδήλωση του δημοσίου βίου και έτσι αρνούνταν να λάβει μέρος σε εθνικές εκδηλώσεις, σε αγώνες και δημόσια δείπνα. Με αυτό τον τρόπο οι Χριστιανοί εμφανίζονταν στα μάτια του γύρω από αυτούς εθνικού κόσμου ως οπαδοί μιας απομονωμένης συσσωμάτωσης, που αρνούνταν τον τρόπο ζωής των Εθνικών και από την άποψη αυτή καθόριζε τη διαγωγή των μελών της, διαγωγή που ήταν σε πολλά και σπουδαία σημεία αντίθετη από τη διαγωγή των Εθνικών. Έτσι οι Χριστιανοί βρίσκονταν σε αντίθεση με τη ρωμαϊκή πολιτεία και τους νόμους της και μια ρήξη με αυτή για το μέλλον ήταν αναπόφευκτη, αφού ο Χριστιανισμός ούτε ως θρησκεία (religio) ούτε ως σωματείο (corpus) ούτε ως σύλλογος (collegium) ήταν ανεκτός. Παρόλα αυτά μέχρι το έτος 249, όταν δηλαδή έχουμε τον πρώτο γενικό διωγμό εναντίον των Χριστιανών από τον αυτοκράτορα Δέκιο, οι σχέσεις Χριστιανισμού και ρωμαϊκής πολιτείας είχαν τοπικό χαρακτήρα, διάφορο κάθε φορά και ακαθόριστο νομικά. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι τα μέτρα εναντίον των Χριστιανών, που έλαβε ο Νέρωνας στη Ρώμη, ιδιαίτερα μάλιστα σκληρά, δεν έχουν την αιτία τους και τη δικαιολογία τους και δεν αποτελούν επιστήμη έκφραση της πολιτικής του επισήμου ρωμαϊκού κράτους απέναντι στην Εκκλησία. Τα μέτρα αυτά μας είναι γνωστά μέσα από τέσσερις πηγές ανεξάρτητες η μια από την άλλη. 1) Η αρχαιότερη πηγή είναι η επιστολή του Κλήμεντα Ρώμης προς την Εκκλησία της Κορίνθου. Η επιστολή αυτή γράφτηκε τριάντα περίπου χρόνια ύστερα από την καταστροφή της Ρώμης το 64. Σ’ αυτή ο Κλήμης αναφέρει και τα εξής: Αλλ’ ίνα των αρχαίων υποδειγμάτων παυσώμεθα, έλθωμεν επί τους έγγιστα γενομένους αθλητάς· λάβωμεν της γενεάς ημών τα γενναία υποδείγματα, δια ζήλον και φθόνον οι μέγιστοι και δικαιότατοι στύλοι εδιώχθησαν και έως θανάτου ήθλησαν. Λάβωμεν προ οφθαλμών ημών τους αγαθούς Αποστόλους· Πέτρον, ος δια ζήλον άδικον ουχ ένα ουδέ δύο, αλλά πλείονας υπήνεγκεν πόνους και ούτω μαρτυρήσας επορεύθη εις τον οφειλόμενον τόπον της δόξης, δια ζήλον και έριν Παύλος υπομονής βραβείον έδειξεν, επτάκις δεσμά φορέσας, φυγαδευθείς, λιθασθείς, κήρυξ γενόμενος εν τε τη ανατολή και εν τη δύσει, το γεναίον της πίστεως αυτού κλέος έλαβεν, δικαιοσύνην διδάξας όλον τον κόσμον, και επί το τέρμα της δύσεως ελθών και μαρτυρήσας επί των ηγουμένων, ούτως απηλλάγη του κόσμου και εις τον άγιον τόπον επορεύθη, υπομονής γενόμενος μέγιστος υπογραμμός. Τούτοις τοις ανδράσιν οσίως πολιτευσαμένοις συνηθροίσθη πολύ πλήθος εκλεκτών, οίτινες πολλάς οικίας και βασάνους δια ζήλος παθόντες υπόδειγμα κάλλιστον εγένοντο εν ημίν. Δια ζήλος διωχθείσαι γυναίκες Δαναΐδες και Δίρκαι, αικίσματα δεινά και ανόσια παθούσαι, επί τον της πίστεως βέβαιον δρόμον κατήντησαν και έλαβον γέρας γεναίον αι ασθενείς τω σώματι, ζήλος απηλλοτρίωσεν γαμετάς ανδρών και ηλλοίωσεν το ρηθέν υπό του πατρός ημών Αδάμ· Τούτο νυν οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου. Ζήλος και έρις πόλεις μεγάλας κατέστρεψεν και έθνη μεγάλα εξερίζωσεν [Κωνσταντίνου Γ. Μπόνη, Κλήμεντος Ρώμης επιστολή Α προς Κορινθίους (εισαγωγή κείμενον σχόλια), Αθήναι 1973, σσ. 90-92]. 2) Μια άλλη αυτοτελής, πλην όμως εξαιρετικά σύντομη πληροφορία, προέρχεται από το Σουετώνιο, γύρω στο 120. Στη διήγηση του για το Νέρωνα αναφέρει ο Σουετώνιος για τους Χριστιανούς ότι αποτελούσαν ένα σύνολο ανθρώπων, οι οποίοι ακολουθούσαν μια νέα και βλαβερή δεισιδαιμονία και σ’ αυτούς επιβλήθηκαν ποινές (afflicti suppliciis Christiani, genus hominum superstitionis novae ac maleficae). (C. Suetonii Tranquilli, De νita caesarum, liber VI, Nero, Xvi3, texte etabli et traduit par Henri Ailloud, tome Il, Paris 1957, σ. 163. Κατά τον Γρηγόριο Παπαμιχαήλ, Ο Ιησούς Χριστός ως ιστορικόν πρόσωπον, εν Αθήναις 19373, σ. 63, η μετάφραση της διήγησης του Σουετωνίου έχει ως εξής: υπέστησαν τιμωρίας οι Χριστιανοί, άνθρωποι νέας και κακοποιού δεισιδαιμονίας). 3) Ένα περίπου αιώνα μετά τα γεγονότα της Ρώμης, ο Μελίτωνας Σάρδεων αναφέρεται στα γεγονότα την εποχή του Νέρωνα, σύμφωνα με τη μαρτυρία, που μας διέσωσε ο Ευσέβιος Καισαρείας: μόνοι πάντων, αναπεισθέντες υπό τίνων βασκάνων ανθρώπων, τον καθ’ ημάς εν διαβολή καταστήσω λόγον ηθέλησαν Νέρων και Δομετιανός, αφ’ ων και το της συκοφαντίας αλόγω συνήθεια περί τους τοιούτους ρυήναι συμβέβηκεν ψεύδος· αλλά την εκείνων άγνοιαν οι σοι ευσεβείς πατέρες επηνωρθώσαντο, πολλάκις πολλοίς επιπλήξαντες εγγράφως, όσοι περί τούτων νεωτερίσαι ετόλμησαν (Ευσεβίου, εκκλησιαστική Ιστορία Ο’, 26 9-10. Ύστερα από τον Ευσέβιο Καισαρείας στο διωγμό του Νέρωνα αναφέρονται ο Ορώσιος, ο Σουλπίκιος Σευήρος και άλλοι). 4) Οπωσδήποτε η πιο αναλυτική, λεπτομερειακή και συγχρόνως η πιο αμφισβητημένη έκθεση για τα μέτρα του Νέρωνα εναντίον των Χριστιανών είναι αυτή που προέρχεται από τον Τάκιτο. Η διήγηση γράφτηκε κατά τα έτη 116/117 και αποτελεί ασφαλώς το επίκεντρο της έρευνας, αφού σ’ αυτή στηρίζονται όλα τα δεδομένα και τα συμπεράσματα για τη νερώνεια συμπεριφορά. Πάντως δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητήσει κανείς την αυθεντικότητα της μαρτυρίας του Τακίτου, που έγινε περίφημη παρότι υπάρχουν πολλές και ποικίλες εκδόσεις του κειμένου αυτού των «Χρονικών», το οποίο μας πληροφορεί για την πυρκαϊά της Ρώμης και το διωγμό των Χριστιανών που συνδέεται αμέσως με την πυρκαϊά. Η διήγηση του Τακίτου είναι ένα κείμενο σπουδαιότατης σημασίας για την ιστορική κατανόηση των γεγονότων της πυρκαϊάς και του διωγμού και γι’ αυτό τα σπουδαιότερα σημεία του τέθηκαν πολλές φορές σε αμφισβήτηση και σε αυστηρή βάσανο, γιατί υπάρχουν διαφορές στην παράδοση του κειμένου, οι οποίες δυσκολεύουν στην αποδοχή μιας αποδεκτής από όλους ερμηνείας του και εξαγωγής παραδεκτών ιστορικών συμπερασμάτων. Το XV, 44 του Τακίτου θεωρήθηκε μάλιστα σαν Χριστιανική προσθήκη στο αρχικό κείμενο ή ως μεταγενέστερη προσθήκη του ίδιου του συγγραφέα στο αρχικό κείμενο των «Χρονικών», προσθήκη που στηρίχτηκε στην επιστολή του Πλίνιου του νεωτέρου προς τον Τραϊανό. Η επιστολή αυτή έγινε ασφαλώς γνωστή στον Τάκιτο, γιατί ο Τάκιτος χρημάτισε ανθύπατος της Ασίας κατά τα έτη 112-116, όταν του δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσει καλά τους Χριστιανούς. Φιλόλογοι, ιστορικοί, θεολόγοι και νομικοί επανέρχονται στο κείμενο αυτό και προσπαθούν να το αξιοποιήσουν ιστορικά και η προσπάθεια αυτή θέτει πολλές φορές κατά μέρος την αποδεικτική του ισχύ για τον πρώτο διωγμό εναντίον των Χριστιανών από το Νέρωνα. Το πιο γνωστό επεισόδιο της ζωής του Νέρωνα, το πιο θεαματικό και το πιο σπουδαίο επίσης . Για τις απώτερες συνέπειες του ήταν η πυρκαϊά της Ρώμης, η οποία έγινε πιθανώς τη νύκτα 18 και 19 Ιουλίου του 64. Για την πυρκαϊά αυτή διατυπώθηκαν αρκετές απόψεις, τις οποίες θα επιχειρήσουμε να συνοψίσουμε: 1) Η πυρκαϊά ήταν πράξη αυθαίρετη του Νέρωνα και έγινε με εντολή του. Ο Σούρβιος Φλάβος (Surbius Flavus), ανώτερος αξιωματούχος και ένας από τους υποκινητές της συνωμοσίας του Πείσωνα, θεωρούσε το Νέρωνα εμπρηστή· το ίδιο ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, καθώς και ο ανώνυμος συγγραφέας της τραγωδίας «Οκταβία». Από τα λεγόμενα επίσης του Σουετωνίου και του Δίωνα Κασσίου μετά δε ταύτα επεθύμησεν όπερ που αεί ηύχετο, την τε πάλιν όλην και την βασιλείαν ζων αναλώσαι (Δίων Κάσσιος, LXII, 16,1), μπορούμε ασφαλώς να συμπεράνουμε ότι είναι φανερή η αρχική ευθύνη του Νέρωνα για την πυρκαϊά, αφού κατά τη διάρκεια της ζωής του θα ήθελε πολύ να ιδεί την καταστροφή της πόλης (Ρώμης). Από την άλλη πλευρά όμως ο Φλάβιος Ιώσηπος δε λέει λέξη γι’ αυτό. Η σιωπή του ερμηνεύεται από το γεγονός ότι δεν πήρε στα σοβαρά την κατηγορία κατά του Νέρωνα ως εμπρηστή, γι’ αυτό και αποφεύγει να πάρει θέση. Ακόμη δε, μπορεί κανείς να υποθέσει ότι αγνοούσε τα της πυρκαϊάς και γι’ αυτό δεν αναφέρεται σ’ αυτήν. Ο Ιώσηπος ήρθε στη Ρώμη το πρώτο μισό του 64 και έπρεπε να ήταν στη Ρώμη την εποχή της πυρκαϊάς, γιατί ξαναβρέθηκε στα Ιεροσόλυμα γύρω στο φθινόπωρο του 66. Και η έκφραση του Τακίτου όμως sequitur clades, forte an dolo principis incertum (nam utrumque auctores prodidere) στη συνέχεια ξέσπασε η συμφορά, χωρίς να ξέρει κανείς αν ήταν τυχαία ή οφειλόταν στην κακεντρέχεια του πρίγκηπα, γιατί και οι δυο απόψεις έχουν τα υπέρ τους (Annales XV,38,1 παράβαλλε και XV,40,2), δεν αποκλείει την υπευθυνότητα του Νέρωνα για την πυρκαϊά. Αν η πυρκαϊά ήταν πράγματι αυθαίρετη πράξη του Νέρωνα τότε έγινε γιατί επιθυμούσε να ξανακτίσει τη Ρώμη πάνω σε νέα σχέδια, να κατασκευάσει μεγαλοπρεπή ανάκτορα με σκοπό να περάσει στην ιστορία ως νέος ιδρυτής της Ρώμης δίνοντας σ’ αυτή το όνομα του ή ζηλότυπα να αισθανθεί και αυτός την εμπειρία του βασιλιά της Τροίας Πριάμου όταν κάηκε το Ίλιο. Αυτή η άποψη είναι υπερβολική και δε φαίνεται να στηρίζεται στην πραγματικότητα, γιατί όταν άρχισε η πυρκαϊά ο Νέρωνας ήταν στο Άντιο και γύρισε στη Ρώμη μόνο όταν άρχισε να διαφαίνεται ο κίνδυνος για την κατοικία του. Ο Δίωνας Κάσσιος σε δυο σημεία αναφέρεται στην καταστροφή της Ρώμης: τον γουν Πρίαμον και αυτός θαυμαστής εμακάριζεν ότι και την πατρίδα άμα και την αρχήν απολομένας είδε (LXII, 16,1)· ο Νέρων ες τε το άκρον του παλατιού, όθεν μάλιστα σύνοπτα τα πολλά των καιομένων ην, ανήλθε, και την σκευήν την κιθαρωδικήν λαβών ήσεν άλωσιν, ως μεν αυτός έλεγεν, Ιλίου, ως δε εωράτο, Ρώμης (LXII, 18,1). 2) Η πυρκαϊά ήταν τυχαίο γεγονός. Μόνο ο Τάκιτος αναφέρει ότι η πιο πάνω υπόθεση είναι αμφίβολη και γι’ αυτό δίνει και δεύτερη, σύμφωνα με την οποία η πυρκαϊά στη γένεση της ήταν τυχαίο γεγονός, χωρίς ο ίδιος να τάσσεται με τη μια ή την άλλη (Annalles, XV, 38,1). Το τυχαίο αυτό γεγονός εκμεταλλεύτηκε ο Νέρωνας για να κάψει τη Ρώμη και έδωσε εντολή να δυναμωθεί η φωτιά τη στιγμή που άρχισε να καταστέλλεται· μερικοί μάλιστα στρατιώτες και φρουροί θεάθηκαν να παρεμποδίζουν το λαό στην προσπάθεια του να σβύσει τη φωτιά ή θεάθηκαν να αναμοχλεύουν τη φωτιά για να τη δυναμώσουν και να προκαλέσουν έτσι την ευρύτερη διάδοση της. Σύγχρονοι ερευνητές διατύπωσαν την άποψη ότι οι Χριστιανοί ήταν υπεύθυνοι της πυρκαϊάς και γι’ αυτό ο Νέρωνας είχε απόλυτο δίκαιο πιστεύοντας στην ευθύνη των Χριστιανών. Η πυρκαϊά προκλήθηκε από τα μέλη της συνωμοσίας του Πείσωνα, η οποία αποκαλύφτηκε την επόμενη άνοιξη. Τα μέλη της πίστευαν ότι θα μπορούσαν να επιτύχουν το θάνατο του Νέρωνα στην ανωμαλία που θα επικρατούσε από την πυρκαϊά ή θα επιτύγχαναν να καταστρέψουν τη δημοτικότητα του καταλογίζοντας σ’ αυτόν το έγκλημα της πυρκαϊάς. Από τις πιο πάνω τέσσερις υποθέσεις εκείνη που πρέπει με βεβαιότητα να αποκλειστεί είναι η τρίτη. Σε καμιά περίπτωση δεν ευθύνονται οι Χριστιανοί για την πυρκαϊά της Ρώμης και ο Τάκιτος, που δεν είναι βέβαιος αν πρέπει γι’ αυτήν να κατηγορήσει το Νέρωνα ή να τον θεωρήσει ανεύθυνο, εμφανώς μας βεβαιώνει ότι δεν ήταν υπεύθυνοι οι Χριστιανοί: Sed non ope humana, non largitionibus principis aut deum placamentis decedebat infamia quin iussum incendium crederetur. Ergo abolendo rumoni Nero subdidit reos et quaesitissimis poenis adfecit quos per flagitia inuisos uulgus Christianos appellabat. Auctor Hominis eius Christus Tiberio imperitante per procuratorem Pontium Pilatum supplicio adfectus erat; repressaque in praesens exitiabilis superstitio rusaum erumpebat, non modo per ludaeam, originem eius mali, sed per urbem etiam quo cuncta undique atrocia aut pudenda confluunt celebranturque. Igitur primum correpti qui fatebantur, deinde indicio eorum multitudo ingens hand proinde in erimine incendii quam odio humani genesis conuicti sunt. Etpereuntibus addita ludibria, utferarum tergis contecti laniatu canum interirent, aut crucibus adfixi (aut flamandi atque) ubi defecisset dies in usum nocturni luminis urerentur. Hortos suos ei spectaculo Nero obtulerat et circense ludicrum edebat, habitu aurigae permixtus plebi uel curriculo insistens. Unde uamquam aduersus sontis et nouissima exempla meritos miseratio oriebatur, tamquam non utilitate publica, sed in saeuitiam unius absumerentur (Annales, XV, 44,3-9). Όμως όλες οι ανθρώπινες προσπάθειες, όλα τα σπάταλα δώρα του αυτοκράτορα και οι εξιλαστήριες θυσίες στους θεούς δεν μπόρεσαν να κατασιγάσουν το σκάνδαλο και να σβήσουν την πεποίθηση ότι η πυρκαϊά ήταν αποτέλεσμα διαταγής. Έτσι για να απαλλαγεί απ’ αυτήν την κατακραυγή ο Νέρων παρουσίασε σαν ενόχους και τιμώρησε με τα πιο περίτεχνα βασανιστήρια μια τάξη μισητή εξαιτίας των βδελυγμών τους, που καλούνται από το λαό Χριστιανοί. Ο Χριστός, απ’ όπου παράγεται το όνομα τους, εκτελέστηκε από τον προκουράτορα Πόντιο Πιλάτο στα χρόνια του Τιβερίου. Αφού αναχαιτίστηκε για λίγο αυτή η ολέθρια δεισιδαιμονία, ξέσπασε πάλι όχι μόνο στην Ιουδαία, την πηγή του κακού, αλλά ακόμη και στη Ρώμη, όπου βρίσκει το κέντρο του και αποκτάει οπαδούς κάθε τι χυδαίο και εξευτελιστικό από κάθε γωνιά της γης. Έτσι λοιπόν, συνέλαβε πρώτα αυτούς που ομολόγησαν· έπειτα με τις πληροφορίες τους ένα τεράστιο πλήθος καταδικάστηκε, όχι τόσο με την κατηγορία τον εμπρησμού, όσο γιατί μισούσαν το ανθρώπινο γένος. Μετά την καταδίκη τους σε θάνατο τους χρησιμοποιούσαν σαν αντικείμενα διασκεδάσεως· τους έντυναν με δέρματα ζώων και τους έδιναν στα σκυλιά να τους κατασπαράξουν· άλλους τους σταύρωναν, άλλους τους έκαιγαν για να φωτίζουν τη νύχτα μετά το ηλιοβασίλεμα. Ο Νέρων είχε ανοίξει τους κήπους του για το θέαμα και έκανε επίδειξη στον ιππόδρομο όπου ανακατώνονταν με το λαό φορώντας ρούχα αρματηλάτη ή τριγυρνούσε με το άρμα του. Όλα αυτά δημιούργησαν ένα αίσθημα συμπόνιας ακόμη και για τους ανθρώπους που η ενοχή τους άξιζε την πιο παραδειγματική τιμωρία· γιατί έγινε αισθητό ότι εξοντώνονταν όχι για το δημόσιο καλό αλλά για να ευχαριστήσουν τη σκληρότητα ενός ατόμου [Ιωάννη Ε. Αναστασίου, Ανθολογία πηγών εκκλησιαστικής Ιστορίας, τόμος Α’ τεύχος Β΄ Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας. Σύνοδοι (A- IA αι. ) Θεσσαλονίκη 1982, σσ. 3-4. Ιδές και Γρηγορίου Παπαμιχαήλ, Ο Ιησούς Χριστός, ο. π. , σσ. 64-65· παράβαλλε και «Γρηγόριος ο Παλαμάς», τόμ. 6, 1922, σ. 123]. Το κείμενο αυτό θα μπορούσε να χωριστεί σε δυο τμήματα· το πρώτο αρχίζει με τις λέξεις όμως όλες οι ανθρώπινες προσπάθειες και φτάνει μέχρι κάθε τι χυδαίο και εξευτελιστικό από κάθε γωνιά της γης. Το υπόλοιπο κείμενο μας δίνει μερικές πληροφορίες για το διωγμό, τον τρόπο και τη μέθοδο σύλληψης των Χριστιανών, τη δικαιολογία τους και τελικά τη μορφή των διώξεων και τις τιμωρίες. Από τη δομή του λατινικού κειμένου του Τακίτου προκύπτουν με τη σειρά τα εξής ερωτήματα: ποια η αιτία των διωγμών, ποιο το πιθανό κίνητρο για τα μέτρα εναντίον των Χριστιανών, ποια η ορθογραφία του ονόματος Χριστιανοί, τι ομολόγησαν οι κατηγορούμενοι, ποιες οι κατηγορίες εναντίον των Χριστιανών, με ποιο τρόπο τιμωρήθηκαν οι καταδικασθέντες και ποιες ήταν οι αρχές δικαίου για την καταδίκη τους. Ύστερα από την πυρκαϊά της Ρώμης διαδόθηκε αμέσως η φήμη ότι ο Νέρωνας ήταν η αιτία. Αυτό προκάλεσε την κατακραυγή εναντίον του. Για να κατασιγάσει την οργή του λαού ο Νέρωνας εμφάνισε ως ενόχους τους Χριστιανούς. Το γεγονός ότι ο Τάκιτος είναι ο μόνος που συνδέει την πυρκαϊά της Ρώμης με το διωγμό εναντίον των Χριστιανών σημαίνει άραγε ότι αυτός (ο Τάκιτος) ήθελε να κάμει πιθανή την ευθύνη του αυτοκράτορα για την πυρκαϊά; Ο Τάκιτος μήπως ήθελε να αποδώσει την πυρκαϊά στους Χριστιανούς, επειδή όμως μισούσε περισσότερο τον αυτοκράτορα, γι’ αυτό προτίμησε να εκθέσει έτσι τα πράγματα ώστε να φαίνεται ότι αυτός ήταν ο υπεύθυνος; Αφήνει όμως το ερώτημα της ενοχής του Νέρωνα ανοιχτό. Η αρχή πάντως του κειμένου, που παραθέσαμε, οδηγεί τη σκέψη μας στο Νέρωνα σαν αιτία της πυρκαϊάς. Μ αυτό τον τρόπο ο Τάκιτος, ενώ στην αρχή διεγείρει το ενδιαφέρον για αντικειμενική έκθεση αργότερα στρέφει τον αναγνώστη εναντίον του αυτοκράτορα. Έτσι ο Τάκιτος φαίνεται να αποδυναμώνει όλα τα μέτρα του Νέρωνα που έλαβε κατά τη διάρκεια και ύστερα από την πυρκαϊά για να ανακουφίσει τους παθόντες φτωχούς της Ρώμης και που αποσκοπούσαν στη συγκάλυψη της ενοχής του ή στην εξάλειψη της φήμης για την ευθύνη του. Ίσως ο Τάκιτος δεν ήταν βέβαιος για την ενοχή του Νέρωνα και δεν πίστευε ότι αυτή ήταν αποδειγμένη, πλην όμως πέτυχε με την εκλεπτισμένη διήγηση του να την επιβάλει στον αναγνώστη του. Δυσκολία προκύπτει στην παράδοση του κειμένου όσον αφορά στη λέξη Χριστιανοί ή Χρηστιανοί (christianos ή chrestianos). Ο κώδικας Medicus 68 IΙ, που θεωρείται το πιο αξιόπιστο χειρόγραφο για το κείμενο αυτό των «Χρονικών», έχει τη γραφή chrestianos· αυτή από τον ίδιο γραφέα ή από άλλον μεταγράφηκε σε christianos. Εάν θεωρήσουμε τη γραφή chrestianos ως την αρχική, τότε πρέπει να πούμε ότι ο Τάκιτος θέτει στο στόμα του λαού την έκφραση αυτή, ενώ ο ίδιος δέχεται την ορθή γραφή christianos. Συνεπώς, είναι πιθανό ότι ο Τάκιτος γνωρίζει ότι ο λαός χρησιμοποιούσε για τους Χριστιανούς την ονομασία chrestianos ενώ αυτός με την πρόταση auctor nomimis eius Christus (ο Χριστός, απ’ όπου παράγεται το όνομα τους) φέρνει στην επιφάνεια την ονομασία christianos. Η αντίληψη ότι ο Τάκιτος εσφαλμένα ταυτίζει τους Χριστιανούς με τους οπαδούς ενός ονόματι Χρήστου (Chrestus) πρέπει να θεωρηθεί αστήριχτη. Η γραφή με e τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση, κυρίως όμως στον ελληνιστικό κόσμο, ήταν διαδομένη και πιθανώς κυριαρχούσε και στη Ρώμη. Οι Ρωμαίοι θα μπορούσαν να στρέψουν τη μνήμη τους σε κάποιον ονόματι Chrestus, εξαιτίας του οποίου έγιναν ταραχές στη Ρώμη με αποτέλεσμα ο Κλαύδιος να διώξει τους Ιουδαίους από την πόλη. Η γραφή non modo per Iudaeam, originem eius male (όχι μόνο στην Ιουδαία, την πηγή του κακού) φανερώνει ότι και για τον Τάκιτο ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός κατά βάση ήταν ένα και το αυτό και έτσι οι κατηγορίες κατά των Ιουδαίων ήταν και κατηγορίες κατά των Χριστιανών. Ίσως ο Τάκιτος εξωτερικά διέκρινε τους Χριστιανούς από τους Ιουδαίους, στην πραγματικότητα όμως εξομοίωνε αυτούς με τους Ιουδαίους. Ο Τάκιτος ακολουθεί, στις κρίσεις του για τους Χριστιανούς, τις κατηγορίες της εποχής του και ρίχνει σ’ αυτούς όλα τα κακά και αναφέρει χωρίς κριτική όλες τις υποψίες κατά των Χριστιανών. Με τις λέξεις atrocia (χυδαίο) και pudenda (εξευτελιστικό) μπορούν να εννοηθούν κατηγορίες για θυέστεια δείπνα και οιδιπόδειες μίξεις. Το ερώτημα όμως είναι αν οι κατηγορίες αυτές ήταν ήδη την εποχή του 64. Ίσως είναι ορθή η άποψη ότι ο Τάκιτος μεταφέρει από την εποχή του (116/117) στην εποχή του Νέρωνα τις κατηγορίες αυτές. Η τέταρτη παράγραφος του 44 κεφαλαίου των «Χρονικών» αρχίζει με το igitur primum correpti qui fatebantur (έτσι λοιπόν συνέλαβε πρώτα αυτούς που ομολόγησαν). Εδώ πρέπει να διακριβωθεί τι σημαίνει το correpti, εάν δηλαδή ο Τάκιτος το χρησιμοποιεί με τη σημασία του συλλαμβάνω, φυλακίζω ή με τη σημασία του κατηγορώ, εγκαλώ. Οπωσδήποτε η πρώτη έννοια είναι η πιο πιθανή. Ο Τάκιτος δέχεται ότι η σύλληψη γινόταν σε δυο στάδια· στην αρχή συνελήφθησαν όσοι ομολόγησαν και ύστερα, με βάση τις δηλώσεις τους, συνελήφθησαν πλήθος Χριστιανών. Κατά τη διαδικασία υποδείχτηκαν, από τους πρώτους συλληφθέντες, ως εμπρηστές οι Χριστιανοί · αυτό δηλώνει η φράση του Τακίτου indicio eorum (με τις πληροφορίες τους, τις δηλώσεις τους). Οι πρώτοι, λοιπόν, συλληφθέντες ως εμπρηστές, που ήταν πιθανώς Ιουδαίοι (και Ιουδαιο-Χριστιανοί;) υπέδειξαν τους Χριστιανούς ως ενόχους. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης των Χριστιανών αποδείχτηκε ότι ανήκουν σε μη επιτρεπόμενη θρησκεία. Ο πόλεμος των Ιουδαίων εναντίον των Χριστιανών από καιρό είχε μεταφερθεί και έξω από τα στενά όρια της Παλαιστίνης. Αυτή ήταν, όπως είπαμε, η αιτία να διώξει ο Κλαύδιος τους Ιουδαίους από τη Ρώμη το 49. Τώρα, την εποχή του Νέρωνα, η ευκαιρία για τους Ιουδαίους να τροφοδοτήσουν την πολιτική εξουσία με υλικό εύφλεκτο εναντίον των Χριστιανών είναι μεγάλη και ο Νέρωνας είναι όχι μόνο έτοιμος αλλά και ζητάει να εύρει τη δικαιολογία που θα τον οδηγήσει να απαλλαγεί από τη φήμη που περιέτρεχε τη Ρώμη ότι αυτός ευθυνόταν για την πυρκαϊά. Ισχυρό μέσο διαβολής ήταν η προσήλυτη στον Ιουδαϊσμό Ποππαία, που ήταν σύζυγος του Νέρωνα και αποτελούσε τον απόλυτο κυρίαρχο του έκφυλου αυτοκράτορα. Οι Ιουδαίοι δεν ολιγόρησαν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία αυτή και να δώσουν στο Νέρωνα την ευκαιρία να στραφεί εναντίον των Χριστιανών. Η μετάφραση του fateri (fatebantur = ομολόγησαν) με την έννοια της ομολογίας, μας επιτρέπει διάφορες μεταφράσεις: ή ότι οι κατηγορούμενοι ομολόγησαν τη Χριστιανική τους πίστη ή δεν απέκρουσαν την κατηγορία ότι αυτοί ήταν υπεύθυνοι της πυρκαϊάς ή ότι ο Τάκιτος αφήνει στον αναγνώστη να βγάλει μόνος του το συμπέρασμα. Η πρώτη άποψη είναι η πιο αποδεκτή από τους ερευνητές. Η δεύτερη άποψη δεν μπορεί να ευσταθήσει γιατί ο ίδιος ο Τάκιτος είναι βέβαιος για την ανευθυνότητα των Χριστιανών. Έτσι, αφού ο Τάκιτος αναφέρει στην αρχή τη φήμη που κυκλοφόρησε, ότι δηλαδή οι Χριστιανοί είναι υπεύθυνοι για την πυρκαϊά, και η οποία αποτέλεσε την αφορμή για τις συλλήψεις, στη συνέχεια αναφέρει την πραγματική αιτία του διωγμού, ότι δηλαδή οι Χριστιανοί διώχτηκαν όχι για την πυρκαϊά αλλά επειδή ομολόγησαν ότι είναι Χριστιανοί· με βάση αυτή την ομολογία θεωρήθηκαν μισάνθρωποι και σαν τέτοιοι έπρεπε να τιμωρηθούν.
  8. 23
    19
    Με το που είδα τον τίτλο του άρθρου κατάλαβα αμέσως για τι πράγμα μιλούσε . Ο συνηθισμένος αέναος απρόκλητος πόλεμος των όψιμων κουρδισμένων νεοειδωλολατρών – δήθεν ερευνητών ( Γιάννης πίνει – Γιάννης κερνάει )που ψήνωνται διαρκώς απο τον φθόνο και το μίσος τους εναντίον του Χριστού , διεξάγοντας έναν ανούσιο πόλεμο , και μιμούμενοι το μαρτύριο του Ταντάλου . Αρχίζει να καταντάει κουραστικό ! Το τί πιστεύετε είναι δικό σας θέμα. Αν θέλετε να αποτρελαθείτε εντελώς , κι αυτό είναι δικό σας θέμα ! Εμας μόνο αφήστε μας ήσυχους γιατί μας έχετε πρίξει . Αν η ηλιθιότητα, ο εγωϊσμός , ο φθόνος και η σχιζοφρένεια ήταν αγωνίσματα θα είχατε πάρει όλα τα στεφάνια .
  9. 21
    20
    μια ζωη οι ιδιες μαλακιες……..ρε σεις πλακα κανετε τωρα?……δηλαδη ο Νερωνας ηταν ο μαλακας της παρεας ,αυτος που σκοτωσε την μανα του και ολο του το σοι για χαβαλε, δεν ηξερε τιποτα για την φωτια και ο Παυλος ειχε τοσα κονε που εκαψε την Ρωμη στα μουλωχτα!!!!!!!!!!!!!!!!! ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ!!!!!!!!!!!!………..ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ…..Ο ΠΑΥΛΟΣ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΠΟΥΘΕΝΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΠΩΣ Ο ΝΕΡΩΝΑΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΞΕΚΛΗΡΗΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ?…………////////////////////////////////ΑΦΟΥ ΡΕ ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ Η ΜΙΣΗ ΡΩΜΗ ΗΤΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ,ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΨΕΙ?…………ΑΥΤΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ καπου στα 1600 αν θυμαμαι καλα ,που την εβαλαν οι ιδιοι ,δηλαδη αυτες οι αδελφες τα αγγλακια και κατηγορησαν αλλους για να ξεβρωμισει η πολη [κατάυτους ] και να γινει η ανοικοδομηση του Λονδινου!!!!!!……..Βρε ουστ απο δω………….απορω πως οι δωδεκαθειστες παιρνουν το μερος των Ρωμαιων,των γνωστικων,των μασονων ολων αυτων των μαλακισμενων ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΩΝ οργανωσεων, ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΛΕΝΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΣΩΣΤΑ…………… ελεος αδελφια ……………………………….ελεος πραγματικα σας το λεω……βαρεθηκα να διαβαζω μασονους ασπροκελεμπιες…….αλλο να κρινουμε τα κακα του χρισταινισμου ΣΗΜΕΡΑ και αλλο να συμπεριφερεσαι ανθελληνικα εσυ που εισαι αρχαιολατρης και ελληναρας!!!!ετσι δεν λενε αυτοι?…………. …………………..Βρε ουστ απο δω……..γιατι ρε ολη στην Ρωμη εγιναν χριστιανοι?….που ηταν οι πατρωες θρησκειες?……οπως σημερα με τους πατρειαρχες και τους αρχιπαπαδες του χριστιανισμου……τα ειχαν ριξει στην παντελονα και κοιταζαν μονο την παντελονα….ο λαος στα παπαρια τους…και στο τελος ηρθε η νεμεσις…….ο Παυλος τους πηρε το σκαλπ με το χριστιανισμο……..και οι απογονοι τους οι μασονοι εχουν τρελλαθει με τον χριστιανισμο………………..ετσι ειναι αυτα αδελφια ,ας προσεχανε ,τωρα θα πιστευαμε ολοι στον Δια αμα ηταν μαγκες, ………….Τωρα πιστευουμε στον Χριστο και τους γραφουμε στα παπαρια μας..χαχχαχαχαχχαχαχ …ας προσεχανε………………..με μειονοντητες και τιποτες δεν ασχολουμαστε,αλωστε και μεταφυσικα δεν ειναι σωστο. αυτο………..οι τιποτες δεν κανουν τιποτα,ακριβως οπως ο Συριζα δεν μπορουσε να κανει κυβερνηση με το 3% που ειχε…………..Ενω ο χριστος με τοσο λαο που εχει και τον πιστευει ειναι ο γενικος γαμαω……τρεχατε να πιστευετε εσεις τα λιμα …..τον δια και τους αλλους πουθεναδεςς θεους…………………οσο και να κλασσουν σκονη δεν βγαζουν,αφουν δεν τους πιστευει κανεις μονο μια μειονοτητα σαν τον πρωην Συριζα …………
  10. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 17 Φεβρουαρίου 2017 @ 20:22
    20
    24
    Η χριστιανική θρησκευτική πανούκλα ως πίστη, ως όπλο υποταγής και μαζικής καταστροφής Ως θρησκευτική πίστη[1] ορίζεται η άκριτη παραδοχή για την ‘εξ αποκαλύψεως’ ύπαρξη παράλογων και ανεπιβεβαίωτων μεταφυσικών δυνάμεων, καταστάσεων και πραγμάτων, όπως θεών, δαιμόνων, θαυμάτων, μεταθανάτιας ζωής, κόλασης και παραδείσου που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη Γνώση που προκύπτει από την εμπειρία, από την έρευνα και την απόδειξη με τη βοήθεια των αισθήσεων, της λογικής και της επιστήμης. Πηγή της αυθόρμητης πίστης σε υπερφυσικές δυνάμεις στους πρωτόγονους ανθρώπους υπήρξε η άγνοια και ο φόβος του αγνώστου. Με την εμφάνιση της πατριαρχικής οικογένειας της ατομικής ιδιοκτησίας, της ατομικής και κρατικής εξουσίας η πίστη μετακινείται σε υποτιθέμενες μεταφυσικές, ‘θεϊκές’ δυνάμεις και με τη βοήθεια εξουσιαστικών και σκοταδιστικών ιερατείων και σκηνοθετημένων μυστηριακών τελετουργιών εξελίσσεται σε σκοταδιστικές-εξουσιαστικές θρησκείες. Η θρησκευτική πίστη λειτούργησε πάντα και συνεχίζει, παρά την τεράστια εξέλιξη των επιστημών, να λειτουργεί ως όργανο των εκάστοτε εξουσιών, με σκοπό να αποπροσανατολίζει τον άνθρωπο, να τον καθιστά μοιρολάτρη και δουλοπρεπή, σε αντίθεση με τη Γνώση που βοηθά τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα συνολικά να οραματίζεται, να αγωνίζεται και να διεκδικεί την κοινωνική ισότητα και να πορεύεται σταδιακά στην βελτίωση των συνθηκών ζωής και στην ολοκλήρωση ενός ανθρωπιστικού πολιτισμού.
  11. ΑΣΧΕΤΟΣ ΑΔΑΗΣ 17 Φεβρουαρίου 2017 @ 20:22
    22
    17
    ΡΕ ΕΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ,ΡΥΑΚΙΑ ΚΑΙ ΛΙΜΝΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ terrapapers.com,ΤΗΝ ΜΙΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ,ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΡΩΜΑΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ,ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΒΡΑΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ, ΒΑΛΤΕ ΛΙΓΟ ΧΕΡΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ ,ΜΑΣ ΜΠΕΡΔΕΥΟΥΝ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΣΧΕΤΟΙ ΤΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ.
  12. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 17 Φεβρουαρίου 2017 @ 20:23
    19
    21
    Η πίστη είναι το αντίθετο της Γνώσης Όλον αυτόν τον πνευματικό στραγγαλισμό του ανθρώπινου όντος και τον βιασμό της ανθρώπινης λογικής που συντελείται σε συνθήκες απόλυτης άγνοιας, φόβου και μεθοδικής εξουσιαστικής βίας τον ονόμασαν πίστη. Η πίστη όπως είναι γνωστό είναι το αντίθετο της Γνώσης και χαρακτηρίζει θρησκευτικούς μύθους σε αντίθεση με τη Γνώση που αποκτιέται με τις αισθήσεις, τη Λογική, τη μελέτη, την επικοινωνία και την επιστήμη. Τελικά η πίστη είναι, όπως λένε όσοι τη δημιουργούν και την εμπορεύονται, ένα μυστήριο[6] προς δόξαν κάποιου ανύπαρκτου θεού ή κάποιας υπαρκτής εξουσίας; Κάποιοι μάλιστα θρασείς, κομπλεξικοί, ημιμαθείς και απαίδευτοι κληρικοί και θεολόγοι παρουσιάζουν σε επίσης απαίδευτους πιστούς την ‘πίστη’ ως άλλη, ως υπερβατική αίσθηση, που την διαθέτουν μόνοι οι πιστοί, με την οποία τάχα αισθάνονται και επικοινωνούν με το θεό.
    • 10
      7
      1ον Να αλλάξεις όνομα , γιατί το ντροπιάζεις( αν είναι το αληθινό σου ) 2ον Άμυαλε , γιατί μάλλον άφρον είσαι , η ροπή προς την πίστη για την ύπαρξη του θεού , είναι καθαρά ανθρώπινο γνώρισμα. Ο άνθρωπος απο μόνος του το ζητάει , και ειδικά αυτοί οι άνθρωποι που δεν είναι χειραγωγούμενοι οπως εσύ , που παριστάνεις τον έξυπνο που ανακάλυψε την Αμερική .Αυτή η τάση προς το θείο είναι βαθειά ριζωμένη σε όλους τους ανθρώπους ,και όπως είπε κάποιος αρχαίος ίστορικός (ο Ηρόδοτος ίσως )όπου και να ταξιδέψεις σε όλο τον κόσμο θα βρείς αλλού άγριους και απολίτιστους ανθρώπους , αλλού πολιτισμένους και καλλιεργημενους , αλλού φτωχούς και απλούς κλπ . Πουθενά όμως δεν θα βρείς χώρα φυλή ή λαό που να είναι άθεοι . Όσο για την λογική που τόσο απερίσκεπτα επικαλείσαι μάθε οτι δεν είναι και πανάκεια , ούτε για την εξήγηση όλων των μυστηρίων που απασχολούν τον άνθρωπο , ούτε για την επιστήμη , και πολύ περισσότερο για την ηθική και πνευματική του καλλιέργεια , δεδομένου οτι δεν είναι και η απόλυτα ενδεδειγμένη λύση με αποτέλεσμα να έχουν οδηγηθεί πολλοί , ακόμη και στην τρέλα ! Η λογική είναι καλό πράγμα ,αλλά έχει και συγκεκρυμένα όρια . Επι πλέον ξερόλα , ο κόσμος δεν περιστρέφεται γύρω απο σένα , και να παρακαλάς να μην είναι αργά όταν θα σπάσεις μόνος σου το δικό σου κεφάλι γιατί μοιάζεις με ανισόροπο που πήρε φόρα για να ρίξει με μια κεφαλιά έναν πέτρινο τοίχο .
  13. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ 17 Φεβρουαρίου 2017 @ 20:28
    17
    20
    Το χαρακτηριστικό για τον Έλληνα ήταν η λογική εξήγηση. Για τους χριστιανούς η πίστη. «Πίστει νοούμεν…», είπε ο Απόστολος Παύλος. Με την πίστιν και όχι με τας εξωτερικάς αισθήσεις κατανοούμεν και γνωρίζομεν, ότι ο ορατός κόσμος… εδημιουργήθη άρτιος και αρμονικός, με λόγον και πρόσταγμα του Θεού. Οι Έλληνες προσπαθούν να εξυψωθούν με το λόγο μέσα στο φως, ενώ οι χριστιανοί με την πίστη μέσα στο μυστήριο. «Οι Έλληνες φιλόσοφοι σφάλουν, όταν προσπαθούν να εύρουν το θεό με τη λογική, με τη γεωμετρία, με την ανάλυση και την αρμονία», ενώ οι χριστιανοί διδάσκουν «σοφίαν μυστηριώδη που δεν μπορεί πεπερασμένος νους να ανακαλύψει». Στους Ασιάτες η γνώση πέφτει από τον ουρανό, όπως ακριβώς έπεφτε το μάνα στους Ισραηλίτες στην έρημο. Αντίθετα για τους Έλληνες η γνώση ήταν αποτέλεσμα αγώνος και έρευνας. Στη Μίλητο οι σοφοί Έλληνες προσπαθούν να βρουν και να προσδιορίσουν τις πρωταρχικές ύλες από τις οποίες φτιάχτηκε ο κόσμος. Και το σπουδαίο γι’ αυτή τη σχολή δεν είναι τόσο τα επιστημονικά της συμπεράσματα, αλλά τρία στοιχεία πολύ πιο σπουδαία. Πρώτον, τα ερωτήματα που διατύπωσε. Δεύτερον, η απαλλαγή του ανθρώπου από τη μυθολογική-θρησκευτική εξήγηση της γέννησης του κόσμου Τρίτον, η νοοτροπία που καλλιέργησε ενεθάρρυνε τις επιστημονικές έρευνες. Αντίθετα οι χριστιανοί δεν είχαν καθόλου ανάγκη να ιδρώνουν για την δημιουργία του κόσμου. Γι’ αυτούς ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο όλο όπως ακριβώς τον βλέπούμε. «Πιστεύω σε ένα Θεό’, πατέρα, παντοκράτορα…», που έφτιαξε τα πάντα. Και αυτά που βλέπουμε και αυτό που δε βλέπουμε. Και ακόμα: «Η σοφία αυτή των Ελλήνων δεν είναι η θεία σοφία που κατεβαίνει από τον ουρανό, αλλά η επίγειος και εμπνεομένη από τον δαίμονα»
  14. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ 17 Φεβρουαρίου 2017 @ 20:30
    18
    21
    Και όχι μονάχα αυτό: «Η γαρ σοφία του κόσμου τούτου, μωρία παρά τω θεώ εστί». Αλλά τα ίδια φαίνεται πως έλεγαν και οι Έλληνες για τους χριστιανούς: Εμείς κηρύσσομεν Χριστόν τον εσταυρωμένον που για τους Έλληνες δεν είναι παρά βλακεία, έλεγε ο Απόστολος Παύλος, και ο Ιουλιανός, που οι χριστιανοί τον ονόμασαν Παραβάτη, έλεγε στους χριστιανούς: «Σε εμάς ανήκει η τέχνη και η σκέψη της Ελλάδας και η λατρεία των θεών της, σε εσάς η αμάθεια, και η αγροικιά και ουδέν πλέον, αύτη εστί η σοφία υμών». Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε πως για τους Έλληνες υπήρχε φιλοσοφία και έρευνα ενώ για τους χριστιανούς υπήρχε μονάχα πίστη. Βέβαια, και οι Έλληνες είχαν θεούς και πίστευαν σε αυτούς, και αυτοί οι θεοί ήταν για τους Έλληνες τόσο πραγματικοί και αληθινοί όσο πραγματικοί και αληθινοί είναι οι σημερινοί θεοί για τους σημερινούς ανθρώπους. Όμως, εκείνοι οι θεοί δε δημιούργησαν κανένα κόσμο, κανένα σύμπαν. Απλά πολέμησαν και τον κατάκτησαν από άλλους θεούς. Και όπως όλοι οι θεοί μοιάζουν με τους ανθρώπους που τους έχουν φτιάξει, έτσι και οι θεοί των Ελλήνων ήταν «κατ’ εικόνα και ομοίωση» των Ελλήνων. Μόνον που ήταν πιο δυνατοί από ιούς ανθρώπους, ήταν αθάνατοι, στα σίγουρα ευτυχισμένοι και είχαν και τα ελαττώματα και τις αδυναμίες των Ελλήνων. Με τα Ιουδαϊκά και χριστιανικά κριτήρια ιιταν στα σίγουρα αμαρτωλοί. Και το πιο μεγάλο τους αμάρτημα ήταν η φυσική τους κατάσταση, το ότι ήταν ροδοκόκκινοι, το ότι ήταν γελαστοί, ενώ ο θεός των Ιουδαίων ήταν βλοσυρός και «αγέλαστος». Οι Έλληνες είχαν ακόμα και θεούς της ομορφιάς, και θεούς του χορού και θεούς της μουσικής. Κρίμα και πάλι κρίμα για την ανθρωπότητα που στάλθηκε στην εξορία το ομηρικό γέλιο.
    • 22
      8
      Αλέξανδρε διάβασα τα σχόλιά σου και θεωρώ πως κάνεις λάθος. Αν θεωρείς «δογματική πίστη» την γέννεση του κόσμου από τον Θεό, ενάντια στην λογική γνώση, τι ακριβώς θεωρείς τους ελληνικούς μύθους; Επιστημονική δημοσίευση; Γιατί ο Σωκράτης προβάλλει πχ. στον Φαίδων, τον μυθο ως κάτι τόσο σημαντικό; Μήπως η γνώση έρχεται σε πολλές μορφές, ενίοτε καλυμμένη; Οι χριστιανοί που δίδαξαν τη πίστη ήταν για τον «πνευματικό στραγγαλισμό»! Σοβαρά; Ο Αχιλλέας προσεύχεται στην μητέρα του να μεσολαβήσει στον Δία όταν βρέθηκε σε αδιέξοδο. Ο Αλέξανδρος όποτε έμπενε σε πλοίο έκανε θυσίες στον Δία προσευχόμενος στον θεό σαν να ήταν προσωπικός του πατέρας. Αυτή την πολυτέλεια, να είναι παιδιά του Θεού στον χριστιανισμό δεν την είχαν μόνο οι βασιλιάδες, αλλά και οι απλοί, φτωχοί πιστοί. Το ίδιο το Κοράνι αναφέρει τον Αλέξανδρο ότι ενδιαφερόταν να κάνει το θέλημα του Αλλάχ, δηλαδή του Θεού. Ήταν όχημα πνευματικού στραγγαλισμού η πίστη του Αλεξάνδρου; Δεν χρησιμοποιείς τα ίδια μέτρα και τα ίδια σταθμά όταν μιλάς γι’αυτό που αντιλαμβάνεσαι ως ελληνισμό. Λες για την αμαρτία ότι «με τα Ιουδαϊκά και χριστιανικά κριτήρια ήταν στα σίγουρα αμαρτωλοί». Κάνεις λάθος. Με τα κριτήρια της απολογίας του Σωκράτη (Πλάτωνας) θεμελιώνεται στην παγκόσμια φιλοσοφία η αμαρτία όπως και η λέξη «προφήτης» αντι για μάντης. Ο Σωκράτης λέει ότι: τα κάνω όλα αυτά για να σας οδηγήσω να μην «εξαμαρτήσετε». Κάθε πρόταση που γράφεις πολύ απλά δεν στέκει. Λες πχ. «αντίθετα οι χριστιανοί δεν είχαν καθόλου ανάγκη να ιδρώνουν για την δημιουργία του κόσμου» και ξεχνάς ότι ο Νεύτωνας (δεινός μελετητής της Βίβλου) δεν είχε πρόβλημα με τον χριστιανισμό, είχε πρόβλημα να πείσει τους «ακαδημαϊκούς» της εποχής του ότι Αριστοτελική φυσική δεν είναι τέλεια και πρέπει να αναθεωρηθεί. Ο δογματισμός δεν είναι έμφυτο του χριστιανισμού, είναι έμφυτο της ανθρώπινης φύσης, και ναι, ακόμα και της ακαδημίας αλλά και του αρχαίου ελληνισμού. Λόγω δογματισμού καταδικάστηκε ο Σωκράτης σε θάνατο από τον «ελληνισμό». Παρακαλώ να βάζουμε τα ίδια μέτρα και τα ίδια σταθμά.
      • 11
        14
        Δαιδαλε σε μερικα θα συμφωνησω και σε μερικα οχι. Κατ αρχην και οι αρχαιοι Ελληνες και οι Ιουδιαοι αλλα και οι σημερινοι ανθρωποι ηταν θεοληπτοι και θρησκοληπτοι χωρις να υπαρχει προφανης λογος επι της ουσιας. Ο Σωκρατης δε, εισηγαγε τον ορο «προ-φητης» διοτι ειχε αντιληφθει την τακτικη των μαντεων οπου προ-φυτευαν και καρποφορουσαν οι «προφητειες» τους. Κατι αναλογο με τις καφετζουδες τις οποιες στην ουσια αν τις πιστεψεις θα δημιουργησεις ο,τι ακριβως σου εχουν πει στο φλυτζανι! Επισης η λεξη αμαρτια σημαινε αστοχια στα παλια χρονια και δεν ειχε επ ουδενι τη σημερινη χρση που της απεδωσαν οι χριστιανοι! Επισης νομιζω οτι δν εισαι χαζος, αντιθετως μαλιστα, οποτε δε θα συγκρινεις τους διδακτικοτατους μυθους του Αισωπου ουτε την Οδυσσεια με τα παραμυθια των χριστιανων,ουτε φυσικα την θεοκοσμολογια τους με τον Αδαμ και της Ευα (εβραικα ονοματα κι αυτα)… Κατα τ αλλα θα πρεπει να απελευθερωθουμε απο θεους οποιας φυσεως και να δουμε τον ανθρωπο επιτελους μεσα απο ολες τις Αρετες που διακατεχεται, κατα την ταπεινη μου αποψη…
        • 16
          10
          Από που και ως που ο Σωκράτης παρουσίασε τον προφήτη ως «καφετζού»; Και τότε γιατί επικαλείται τον χρησμό των δελφών ως πηγή αλήθειας στην απολογία του; Δεύτερον από που και ως που οι Έλληνες ήταν – γενικά και αόριστα – θρησκόληπτοι; Πως τεκμηριώνεται λογικά; Η πίστη στον Θεό είναι γενικά θρησκοληψία; Ο Πυθαγόρας ήταν θρησκόληπτος; Ο Πλάτωνας το ίδιο; Το θρησκευτικό βίωμα είναι – γενικά και αόριστα – θρησκοληψία; Τότε γιατί οι μεγαλύτεροι μαθηματικοί της ιστορίας είχαν έντονες θεολογικές απόψεις; Πάρε την ιστορία των μαθηματικών από τον Πυθαγόρα ως τον Euler και από τον Aναξίμανδρο ως τον Kurt Gondel, και δες την βαθειά θεολογική σκέψη των πιο λογικών ανθρώπων που πέρασαν από τον πλανήτη, ακόμα και για την μετά θάνατον ζωή. Για την λέξη αμαρτία ο Σωκράτης ήταν ξεκάθαρος: αστοχία που όμως οδηγεί σε μετά θάνατον κρίση μπροστά σε αιώνιο δίκαιο κριτή. Άρα σε τι διαφέρει η αμαρτία του Πλάτωνα από τον χριστιανισμό; Έθεσε ο Ιησούς καμιά λίστα με νόμους μήπως; Ως προς την διδασκαλία της λογικής, το πρώτο μη θρησκευτικό πανεπιστήμιο (secular το λένε εις τα βαρβαρικά) ήταν το Πανδιδακτήριον. Τα έργα του Αρχιμήδη στα μαθηματικά σώζονται από ποιον; Από τον Ισίδωρο τον Μιλήσιο. Που ήταν τι; Μαθηματικός στο Βυζάντιο; Και τι άλλο έκανε ως γεωμέτρης; Σχεδίασε την Αγία Σοφία, τεχνολογικό θαύμα της εποχής. Οι λεγόμενοι Μασόνοι (=χτίστες, τέκτονες) της Δύσης τα Βυζαντινά μαθηματικά αντέγραψαν και τα κράτησαν μυστικά για να παίρνουν προμήθειες. Τα Βυζαντινά μαθηματικά έγιναν το αντικείμενο σπουδών των πανεπιστημίων της Ευρώπης ήδη από το 1000μΧ (Oxford University) κλπ. Κάθε εποχή την συγκρίνουμε με τα ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΑΘΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ. Δεν συγκρίνουμε τον χριστιανισμό στο 400 μΧ με κάτι άλλο το 1500 μΧ αλλά με οτιδήποτε άλλο ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΠΟΧΗ, ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΤΑΘΜΑ. Όμως η ιστορία εξελίσσεται. Θα πρέπει να καταλάβουμε πως ακαδημία του Πλάτωνα τον 4ο αιώνα μ.Χ. δεν είχε καμία σχέση με την αρχική ακαδημία (800 χρόνια μετά). Είχε εκφυλιστεί με ένα πρόγραμμα σπουδών που μεταξύ άλλων δίδασκε τους «Χαλδαϊκούς Χρησμούς» ένα σύνολο τελετουργικών συνταγών συμπαθητικής μαγείας και μαντείας, έξω από την αυθεντική πλατωνική σκέψη. Απέναντι σε αυτή την παρακμή, ναι, επικράτησε ο χριστιανισμός γιατί είχε μεγαλύτερο πνευματικό βάθος. Και για την ουσία, ο Κολοκοτρώνης το είπε ξεκάθαρα στον λόγο του στην Πνύκα για να το θυμούνται οι νέες γενιές: την στιγμή που οι Έλληνες θα χάσουν την πίστη τους, θα χάσουν την ελευθερία τους.
          • 4
            8
            Να ξερεις εκανα λαικ στο σχολιο σου αλλα διαφωνω καθετως σε καποια πραγματα που δε δυναμαι να θιξω και να συζητησω δια του γραπτου λογου, ποσο μαλλον απο σχολια κατω απο ενα αρθρο. Παρολλα αυτα θαυμαζω τις γνωσεις σου και την οπτικη που εχεις διαμορφωσει πανω σε αυτες, οποτε θαυμαζω και την αποψη σου και τη γνωμη σου. Το μονο που θα διευκρινισω ειναι πως οταν προ-φΥτευεις κατι στην ουσια σπερνεις ενα μελλοντικο γεγονος. Ενα μελλοντικο γεγονος που θα συμβει αναλογα τη δυναμη της θελησης και της πιστης σου. Για τις οντοτητες που δημιουργουνται και εχουν επιρροη ειτε ατομικα ειτε συλλογικα, εχειμιλησει ο Γιουνγκ και θα τα βρεις σε ενα πολυ ωραιο ντοκιμαντερ που υπαρχει για τη ζωη του και το εργο του περι των 2 ωρων. Ο Σωκρατης λοιπον ηξερε τη δυναμη της προφητειας ως διαμορφωση πραγματικοτητας γι αυτο κ στο συνδεσα λαικοτερα με την καφετζου για να συνδεσεις το πως εχει και «τα βρισκουν ολα» οι καφετζουδες…σαν παραδειγμα το εθεσα δλδ. Η πιστη μετακινει βουνα στην κυριολεξια, το αν πιστευεις στον χριστο ή στο μωαμεθ ή στη δυναμη σου δν εχει σημασια καμια, αρκει η πιστη σου να ειναι δυνατη! Βλεπε ινδιανους και προκληση βροχης, βλεπε ινδους γκουρου κοκ κοκ… Ο Σωκρατης εγω θεωρω πως προσπαθουσε να βαλει τους θεους (και ναι, ειναι θρησκοληψια το πανθεο και γενικοτερα η τελετουργιες-ιερουργιες προς θεους) μεσα στην απολογια του αλλα και γενικοτερα μεσα στο λογο του καποιες φορες γτ ο κοσμος δεν ηταν ετοιμος να ακουσει την αληθεια και μπας και τη γλυτωνε ο ανθρωπος και μπορουσε εν τελει να διαδωσει λιγη γνωση ακομα. Σταματαω εδω αν και ανοιξε μεγαλη και ενδιαφερουσα συζητηση αλλα δεν υπαρχει χρονος και δυστυχως στα γραπτα αναλωνεται πολυς, σχεδον ο τριπλασιος αν οχι παραπανω…
  15. 21
    18
    Απο τη μια λετε οτι τον Παυλο τον κατηγγειλαν οι ιδιοι οι Ιουδαιοι και απο την αλλη οτι αγωνιζοταν για την επικρατηση του διεθνους Σιωνισμου.Αποφασιστε.Και ο παραφρων Νερων,εγινε ξαφνικα το καλυτερο παιδι.Γελανε και οι κοτες.
  16. 18
    13
    ΤΕΛΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΧΕΣΤΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΗΤΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ;
    • 18
      14
      ΠΔ μην το ξαναπείς αυτό. Τόσο «μελάνι» χαλάσαμε στα άλλα άρθρα. Τελικά δεν πρέπει να γράφουμε τίποτα, αφού μόνοι τους αυτοαναιρούνται. Άσε να τελειώσω με τον αγαπητό μας γιατρό για την μικροεξέλιξη και θα έρθω κι απο δω για ενίσχυση.
      • 16
        12
        Τι να πω ρε ρωμιοσυνη,δεν ξερουν πλεον τι λενε.Δεν συνεννοουνται τουλαχιστον;
        • 12
          18
          ΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ? ΡΕΖΙΛΙ ΕΧΕΤΕ ΓΙΝΕΙ.
          • 11
            7
            Εσένα σε έχω ταπώσει. Άλλη φορά αν θες να πεις κάτι, να αναφέρεις επιχειρήματα. Αν δεν έχεις πήγαινε στο φίλο μας τον τρελογιατρό να σε βοηθήσει.
          • 10
            6
            Ρεζιλι στους ρεζιλιδες;ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
          • Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ - ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΣ, ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΣΕ ΜΑΜΑΜΕ ΚΙ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ 18 Φεβρουαρίου 2017 @ 21:03
            6
            12
            «Τον έχεις… ταπώσει»;;; χαχαχαχαχαχα ΤΟΥΡΟΥΝΤΟΥΝΤΟΥΝ πάλι γίδι;;; χαχαχαχαχαχα Το πήρατε – το πήρατε το… ΠΙΠΕΛΟ το ευρω…ΠΕΪΚΟ πάλι, εσύ και το άλλο το κθυστερημένο το εννιάχρονο ο ΠΔ; χαχαχαχαχαχαχα ΟΡΣΕ στη μούρη σου γυφτάκι του κατηχητικού!!! Άντε τα κουβαδάκια σας και σε άλλη παραλία και μετά γαλατάκι, προσευχούλα στον γιαχβεδέμπορα και γρήγορα για ύπνο, καθυστερημένα εβραιοπαρμένα γυφτοπαπαδάκια!!! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
          • 12
            7
            Εσύ ως ελληναράς της τρόμπας και της τσοπαναρίας πετάχτηκες. Εσύ γύρνα στο καβούκι σου γιατί από τον λόγο που εκφέρεις καμία σχέση με ελληνικό πνεύμα δεν έχεις. Κι αν είναι όλοι οι ελληναράδες σαν και σένα κρίμα για την χώρα και σε ευχαριστούμε που δείχνεις με τη φρασεολογία σου το ότι είστε τσοπάνηδες. Είναι γνωστό πως αυτός που δεν γνωρίζει, βρίζει. Άκου σουσουράδα, επειδή είσαι πολύ μικρός για μένα σε τέτοιου είδους σχόλια σου απαντώ ότι είσαι ένας ΡΟΥΜΠΑΝΕΖΟΣ μεγάλος.
          • 12
            7
            Η τάπα που έφαγες εσύ τελικά σου στοίχισε πολύ. Που να απαντήσεις. Ακόμη τρέχεις και δε φτάνεις. Ξεκίνησες σοβαρός σοβαρός και τώρα σου έστριψε η βίδα.
        • 10
          6
          ΕΛΛΗΝΑ ΠΑΡΑ-ΛΟΓΕ,ΤΑ ΓΑΙΔΟΥΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΓΕΝΗ ΓΕΛΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.
      • Η ΜΙΛΑΝΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΤΟΡΙΝΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΕΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗΣ 20 Φεβρουαρίου 2017 @ 08:18
        2
        7
        Πες μου ότι γράφεις με μελάνι στην οθόνη του υπολογιστή θειά ΡΩΜΑΟσύνη ή νομίζεις ότι τα πλήκτρα που πατάς τυπώνουν μελάνι πίσω από την οθόνη!!! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
  17. 16
    12
    Τα αρχαια προσωπα και γεγονοτα,καθως και τα αρχαια κειμενα,μπορουν να ερμηνευθουν οπως βολευει τον καθενα,παιρνοντας ακομη και τις πιο αντιφατικες ερμηνειες,αναλογα με τις ιδεολογικες προυποθεσεις και τις επιδιωξεις καθε μελετητη.Ετσι,ο αποστολος Παυλος,κατα καιρους εχει συκοφαντηθει ως πρακτορας των Εβραιων[του Μεγαλου Συνεδριου της Ιερουσαλημ]που διεδωσε το χριστιανισμο,ωστε να κυριαρχησει παγκοσμια το ΄΄εβραικο πνευμα΄΄που δηθεν αυτος εκφραζει,ενω τωρα βλεπουμε να κατηγορειται ως πρακτορας των Ρωμαιων που κατ’ουσιαν εξαπατησε και τους Εβραιους[στους οποιους αρχικα προσχωρησε]και τους χριστιανους.Επισης εχει διατυπωθει η αποψη,σε νεοτερη ΄΄μελετη΄΄,οτι ο Παυλος δεν υπηρξε καν.
  18. Κοκκινο Κρίνο 17 Φεβρουαρίου 2017 @ 21:43
    6
    10
    Καθ’ εαυτή η κάθε ιδέα είναι ουδέτερη, ή θα έπρεπε να είναι- αλλά ο άνθρωπος την εμψυχώνει, προβάλλει πάνω της τις φλόγες και τις παραφροσύνες του’ μιαρή, μεταμορφωμένη σε πίστη, εισδύει στο χρόνο, παίρνει τη μορφή γεγονότος: το πέρασμα από τη λογική στην επιληψία έχει συντελεστεί. Έτσι γεννιούνται οι ιδεολογίες, οι θεωρίες και οι αιμοσταγείς φάρσες. ΕΙΣΤΕ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΜΙΑ ΑΡΑΔΑ ΛΕΞΕΙΣ…
  19. 14
    10
    Η υποτιθεμενη ΄΄ αλληλογραφια΄΄ Σενεκα και Παυλου αφορα μονο σε θεολογικα ζητηματα και καθολου σε πολιτικα.Δεν ενοχοποιει τον Παυλο σε τιποτα[και αν τον ενοχοποιουσε,δε θα γινονταν αναφορες σ’αυτην απο Ιερωνυμο και Αυγουστινο].Εξαλλου στην επιστολη 11 γινεται αναφορα στην πυρκαγια της Ρωμης με εκφραση συμπαραστασης στους χριστιανους που ΄΄τιμωρουνται,ενω ειναι αθωοι΄΄και σαφη υπαινιγμο στην ενοχη του αυτοκρατορα:΄΄Η πηγη των συχνων εμπρησμων που η Ρωμη υφισταται ειναι ολοφανερη.Αλλα αν επετρεπαν στους απλους ανθρωπους να πουν την αιτια και εαν ηταν επιτρεπτο να μιλησει καποιος ακινδυνα σε αυτους τους δυστυχους καιρους,ολα τωρα θα ηταν ξεκαθαρα για ολους.Χριστιανοι και Εβραιοι,που κατηγορουνται ως εμπρηστες-αλιμονο!-θανατωνονται,οπως συνηθιζεται σε αυτη την περιπτωση…΄΄.ΤΕΛΙΚΑ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΕΚΗΡΥΤΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ; αποφασιστε επιτελους
  20. 12
    16
    «Το να ισχυρίζεται κανείς ότι η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο είναι τόσο εσφαλμένο όσο το να υποστηρίζει ότι ο Ιησούς δεν γεννήθηκε από παρθένο». Ρομπέρτο Μπελαρμίνο (Καρδινάλιος και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας) Ασφαλώς και ήταν παρθένος η Μαρία. Ασφαλώς και ο Ιωσήφ ήταν «προστάτης» της, με την αθώα έννοια της λέξης. Ασφαλώς και ο επισκέπτης της Μαρίας, δεν ήταν παρά «άγγελος κυρίου». Ασφαλώς και η επίσκεψη αναλώθηκε με χαριτολογίες και όχι με τίποτε άλλο. Ασφαλώς και αυτό που έδωσε ο επισκέπτης στην Μαρία, δεν ήταν παρά ένα κρίνο. Η απορία είναι η εξής: Δύο χιλιάδες χρόνια πέρασαν κι ακόμα δεν χόρτασε να τρώει κουτόχορτο η ανθρωπότητα;
    • 15
      11
      Λες τη μισή ιστορία, όπως σε βολεύει. Ναι ο Καρδηνάλιος δεν δέχονταν την επιστημονική αλήθεια, όμως ο Γαλιλαίος ήταν επίσης πιστός ευλαβικός χριστιανός που ανέδειξε την επιστημονική αλήθεια. Ο Γαλιλαίος ονόμασε την κόρη Virginia (Παρθένος) και έγινε μοναχή με το όνομα Maria Celeste προς τιμή της παρθένου Μαρίας. Ήταν «θρησκόληπτος χριστιανός» λοιπόν και ο Γαλιλαίος που δεν είχε ιδέα από λογική;
  21. 14
    10
    Α ρε ΣΥΡΙΖΑ ….οτι βοθρολυμα υπήρχε στο πάτο …τώρα επιπλέει στην επιφάνεια …τι εποχή και αυτή …έτσι να εκδηλωθούν όλοι …να δείξουν τα εσώψυχα τους …ώστε να γίνει επιτέλους η κάθαρση … Μακάρι να αντιληφθούν ότι η γνώση δεν είναι βίωμα …αλλά ότι το βίωμα παράγει γνώση … Αν το αντιληφθούν …τότε συζητάμε για την απεραντοσύνη του Ελληνισμού και της συνέχειας αυτού της Ορθοδόξου Πίστεως μας .. Λυσσαξανε τα πρακτορια να αποκόψουν …και να περάσεις πολοσουν…ελληνισμό και ορθοδοξία …την μόνη οδο της Αλήθειας και της σωτηρίας του ανθρωπου
    • 6
      7
      Συνασπισμος ριΖΟ-ΣΠΑΣΤΙΚς.Οι ανθρωποι ειναι τιμιοι.Κυριε εγραψες. …Το αναγκαιο lust chapter.Πως θα κλεισει ο κυκλος ,για να ανοιξει ενας καινουργιος.
  22. 8
    12
    Υπάρχει ο θρησκευτικά ιδεολογικός χριστιανισμός, αλλά και ο πολιτικά ιδεολογικός χριστιανισμός. Ο πρώτος είναι για τις μάζες, τους ζηλωτές, ο δεύτερος είναι για την θρησκευτική ελίτ. Ποτέ δεν θα μπορούσε να εδραιωθεί ο ιδεολογικός χριστιανισμός του «αγαπάτε αλλήλους», εάν και εφόσον δεν υπήρχε ο ρεαλισμός του πολιτικού χριστιανισμού όπου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα! Έτσι μπορεί ένας ιδεολόγος χριστιανός ζηλωτής να μην μπορεί να παραβρεθεί σε κοινό χώρο με έναν ραβίνο… αλλά για αυτό υπάρχει ο πολιτικός χριστιανισμός με τους επίσημους εκπροσώπους του! Οι οπαδοί του ιδεολογικού χριστιανισμού σίγουρα και αδιαμφισβήτητα έχουν για αρχηγό τον Ιησού Χριστό και τις διδαχές του… αλλά από την άλλη ο πολιτικός χριστιανισμός διακατέχεται από το ρητό «τα καλά και τα συμφέροντα», κάτι που αντικρούει τις διδαχές και την πορεία ζωής του Ιησού, αλλά αυτό είναι κάτι που ξεπερνάτε εύκολα στην χριστιανική εκκλησία. Για παράδειγμα η διαίρεση του νέου με του παλαιού ημερολογίου ήταν καθαρά πολιτική απόφαση των αρχιερέων που έθιγε μέρος του ιδεολογικού χριστιανισμού. Υπάρχει μια εννοιολογική διαφορά των λέξεων μεταξύ Ευαγγελιστών και Αποστόλων… Μετά την κατοχή της χώρας των Ελλήνων, από τους ειδωλολάτρες Ρωμαίους και την έλευση του χριστιανισμού ως θεωρητικά επανάσταση της αγάπης… την αλήθειας κ.λ.π. έκλεισε ένας κύκλος 700 ετών, που άνοιξε με τους Μηδικούς πολέμους. Είναι άγνωστο το πότε θα καταλάβετε ότι τόσο στην αρχαία Ελλάδα, όσο και στο ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος τα ιερατεία διαδραμάτιζαν σπουδαίο ρόλο σε στημένες δίκες και πλήθος στυγνών δολοφονιών… και μπορεί στο πέρασμα των χιλιετηρίδων πολιτισμοί και αυτοκρατορίες να καταρρέουν, αλλά τα ιερατεία μεταλλάσσονται και παραμένουν. Πάντα ιστορικά η πορεία του Απόστολου Παύλου στην Α΄Ρώμη… θυμίζει την πορεία του Β. Λένιν προς την Γ΄Ρώμη… Αυτά.
  23. 13
    12
    Ενα ΖΗΤΩ για τον Παυλο που εκαψε τη Ρωμη,που μας κατεκτησε και πηρε εκδικηση για ολους μας ΖΗΤΩ!!![ετσι κι αλλιως αλλοπαρμενο με θεωρειτε]
    • 10
      14
      Καλα να εισαι αλλοπαρμενος ,Βλαμενος να μην εισαι.
      • 10
        6
        Βλαμμενος ειναι ο αρθογραφος.Πως αντιμετωπιζεται τοση βλακεια.Ο Παυλος υποστηριζε τη δουλεια και βοηθησε τους Ρωμαιους αυτοκρατορες με το χριστιανισμο να κανουν τους λαους αβουλους και υποταγμενους απο τη μια,οπως λενε καποιοι,απο την αλλη ξεσηκωσε τους χριστιανους και καψαν τη Ρωμη.Ισως ηταν ηρωας τελικα και τον παρεξηγησατε.Και ο Καναρης απ’αυτον πηρε μαθηματα.Η προπαγανδα θελει και λιγο εξυπναδα αλλιως ειναι μυθηστορημα για αγριους.
      • 10
        6
        ασπεργκερ καραμπινατο.Ρωτα και τον γιατρο.
  24. 11
    7
    Πλινιος ο Πρεσβυτερος:΄΄…Θα προσθετα οτι υπηρχαν εδω [τα δεντρα]απο την περιοδο που ο Αυτοκρατορας Νερωνας εβαλε φωτια στην πολη,εκατον ογδοντα χρονια μετα τον καιρο του Κρασσου΄΄. Σουετωνιος:΄΄Αλλα [ο Νερων]δεν εδειξε περισσοτερο οικτο στους ανθρωπους η στα τειχη της πολης του.Οταν καποιος σε μια γενικη συζητηση ειπε:΄΄Οταν θα ειμαι νεκρος,ας αναλωθει η γη απο την φωτια΄΄,προσθεσε ΄΄Οχι,καλυτερα ενωσω ζω και η πραξη του ηταν πληρως συμφωνη.Με το προσχημα της δυσαρεσκειας για τα παλαια κτιρια και τους στενους ,στριφτους δρομους,εθεσε φωτια στην πολη τοσο φανερα που διαφοροι πρωην-προξενοι δεν αποτολμησαν να βαλουν τα χερια στους αρχιθαλαμηπολους του,αν και τους επιασαν στα κτηματα τους με στουπια και με δαυλους,ενω μερικοι σιτοβολωνες κοντα στο ’χρυσο σπιτι’,του οποιου το χωρο επιθυμησε ιδιαιτερως κατεδαφιστηκαν απο τις πολιορκητικες μηχανες του πολεμου και κατοπιν τους εθεσαν πυρκαγια,επειδη οι τοιχοι τους ηταν πετρινοι.Για 6 ημερες και 7 νυχτες η καταστροφη οργιασε,ενω οι ανθρωποι οδηγηθηκαν για καταφυγιο σε μνημεια και ταφους. Γαιος Κορνηλιος Τακιτος:΄΄Ετσι για να αποφυγει αυτη τη φημη,ο Νερωνας κατασκευασε ως ενοχους και τιμωρησε με τον πιο απωτατο ορισμο της σκληροτητας μια κατηγορια ανθρωπων που μισειται για τις απεχθειες τους,που κοινα αποκαλουνται Χριστιανοι.Οι αποδιοπομπαιοι τραγοι του Νερωνα [οι χριστιανοι],ηταν η τελεια επιλογη επειδη ανακουφισε προσωρινα την πιεση των διαφορων φημων που πηγαινοερχονταν στη Ρωμη. Διων ο Κασσιος:συγγραφεας της Ιστοριας της Ρωμης. ΄΄Ο Νερωνας ειχε την επιθυμια,η καλυτερα ειχε μονιμο σκοπο του,να βαλει ενα τελος στην πολη κατα την διαρκεια της ζωης του.Ο Πριαμος θεωρουνταν εξαιρετικα ευτυχης που ειχε δει την Τροια να χανεται κατα την στιγμη που η αρχη επι αυτης χανοταν.Ομοιως ο Νερωνας εστειλε εξω ανδρες σε διαφορετικα σημεια να προσποιουνται τους μεθυσμενους και σαν αρχη ξεκινησε λιγες φωτιες ησυχα και σε διαφορετικες συνοικιες.Οι ανθρωποι ασφαλως βρεθηκαν σε εξαιρετικη συγχυση,μη μπορωντας να βρουν ειτε το αιτιο η το προβλημα η να το τερματισουν.
  25. 14
    6
    Χωρίς να πάρω το μέρος κανενός θα ήθελα να καταθέσω τα παρακάτω και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Εδώ και 40 χρόνια και βάλε όταν αναφερόμαστε στον Κων/νο Καραμανλή τον αποκαλούμε «Εθνάρχη» και ανάλογα αναφερόμαστε και στον Παπού Γεώργιο Παπανδρέου, Ανδρέα Παπανδρέου, Φλωράκη κλπ. Τώρα που όλοι μας οι σύγχρονοι ‘Ελληνες, έχουμε καταλάβει τι λαμόγια, προδότες και λοιπά ήταν όλοι οι παραπάνω, αλλά και πολλοί άλλοι κύριοι, αναρωτιέμαι τι θα επικρατήσει στην ιστορία και πως θα αναφέρονται σε αυτούς μετά από πχ 500 ή 1.000 χρόνια. Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους.
    • 11
      6
      Αγαπητέ το πρόβλημα είναι το εξής: άγνοια και έλλειψη επαφής με τις ιστορικές πηγές. Στην ιστορία της ανθρωπότητας ΟΛΟΙ οι αυτοκράτορες προσπάθησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να μείνουν στην ιστορία ως εθνάρχες ή σπουδαίοι. Και αφού έφυγε η μπογιά τους έμεινε ως ζήτημα διαλεκτικής το ποια ήταν η συνεισφορά του καθενός με βάση τις ιστορικές πηγές και τα θεμέλια που έθεσε ο καθένας. Σήμερα βλέπουμε τα χάλια του Ελληνικού προτεκτοράτου το οποίο δεν έγινε μόνο του, στήθηκε εξ’αρχής έτσι, ως προτεκτοράτο, και συζητάμε πλέον τι σοι θεμέλια έχτισαν οι λεγόμενοι «εθνάρχες» διότι ο κόσμος βλέπει τον σάπιο καρπό του δέντρου. Αυτή η μέθοδος είναι τυπική για την ιστορία, δηλαδή οι επόμενες γενιές να κρίνουν τα θεμέλια που έθεσαν οι προηγούμενες. Και τους κρίνουμε από το έργο τους και με βάση πηγές. Όπως παράλληλα κρίνουμε ως θετικό το έργο πχ. το Κολοκοτρώνη στον χώρο και το χρόνο, σε επίπεδο λόγου και έργου διότι ήταν βράχος ηθικής και άνδρας πίστης (ηθική και αγνή πίστη γενικά εμφανίζονται μαζί). Τώρα όσοι δεν έχουν αναπτύξει επαφή με τις πηγές και δεν έχουν κριτική άποψη, καταναλώνουν καθε περίεργη θεωρία συνωμοσίας που χρηματοδοτεί το τοπικό υκατάστημα νοοπολιτικής της CIA. Όσον αφορά πχ. τον Βενιζέλο υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία για την δράση του και δεν είναι κρυφό ότι εξ’αρχής τον φύτεψαν οι Άγγλοι, που χρηματοδότησαν και την μεταφορά του από την Κρήτη. Μπορεί πχ. κάποιος αν διαβάσει το ημερολόγιο του νομπελίστα Σεφέρη θα δει πολύ καλά τι σόι προδότες-εθνάρχες είχε η νέα Ελλάδα. Τώρα, όποιος πχ. δεν γνωρίζει το ημερολόγιο του Σεφέρη ή να ξεχωρίζει τις πηγές με βάση το ήθος και το επίπεδο λόγου του καθενός, δεν έχει μάθει να περπατάει με φακό στο σκοτάδι και μεταπηδά ξαφνικά από την άποψη του σχολικού βιβλίου στην πραγματικότητα. Τότε πιθανόν ο άνθρωπος αυτός να βλέπει παντού σκοτάδι και να θεωρεί τα πάντα σχετικά. Επειδή ο ίδιος ξύπνησε ξαφνικά νομίζει πως και όλοι οι υπόλοιποι για αιώνες ήταν κοιμισμένοι.
  26. 16
    21
    ΑΚΌΜΑ ΚΑΙ ΣΉΜΕΡΑ ΘΥΜΆΜΑΙ ΤΑ ΜΑΎΡΑ ΚΟΡΑΚΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΎΡΕΣ ΠΛΕΡΕΖΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΙΚΕΦΑΛΉ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΎΛΟΥ ΝΑ ΒΡΊΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΝΗΚΑ ΜΕ ΈΝΑ ΤΕΡΆΣΤΙΟ ΧΑΜΌΓΕΛΟ ΕΥΧΑΡΊΣΤΗΣΗΣ ΣΤΑ ΠΡΌΣΩΠΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΤΙΜΟΎΝ ΤΟΝ ΑΠΌΣΤΟΛΟ ΤΩΝ ΕΘΝΏΝ ΠΟΥ ΉΛΘΕ ΝΑ ΚΆΝΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΒΡΑΙΟΠΡΟΒΑΤΑ.ΣΥΓΝΏΜΗ..ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΉΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ
    • 15
      10
      Σου αρέσει δεν σου αρέσει , εσένα και τους ομοίους σου , απο τον ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ θα κριθείτε , μπροστά σε αυτόν θα γονατίσετε , και σε αυτόν θα δώσετε λόγο όταν έρθει η ώρα , και ας πρασινίζετε , κοκκινίζετε , παθένετε κρίσεις υστερίας , βγάζετε φλύκτενες η Σελινιάζεστε απο το μίσος το φανατισμό και την κακία που έχετε προς αυτόν . Γιατί αυτός , και μόνο αυτός είναι το πρόβλημα σας ! Ταλαίπωρα καταϊδρωμένα ανθρωπάκια . Η μαγκιά σας θα τελειώσει στο κρεββάτι του πόνου όταν έρθει η ώρα να φύγετε απο αυτόν τον ψεύτικό κόσμο όπως όλοι οι άνθρωποι . Τότε θα γνωρίσετε και προσωπικά τον αγαπημένο σας Δία . Κρίμα μόνο που η εμφάνιση του δεν θα σας χαροποιήσει , αλλά θα σας προκαλέσει τον τρόμο .
      • 6
        16
        Βοήθεια σου. Πέντε πάτερ ημών 50 γονυπετησεις 60 μετανοιες και έλα να ξαναγραψεις
      • 14
        7
        Ακόμη θυμάμαι HERON στο κέντρο της Αθήνας τις αφίσες που είχαν τοιχοκολήσει κάποιοι και έγραφε «ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΎΜΕ CANCER ΠΟΥ ΣΑΠΙΣΕΣ ΤΟΝ FATHER». Τόσο μίσος με τον Μακαριστό.
        • 14
          8
          Άστους αδερφέ μου γιατί είναι αξιολύπητα εγωϊστικά ανθρωπάκια που πάσχουν απο κόμπλεξ κατωτερώτητας και ψυχοπαθολογικές παθήσεις τύπου σχιζοφρένειας . Τους δημιούργησαν , και τους δημιουργούν συνεχώς φανατίζωντας τους διαρκώς γιαυτόν ακριβώς τον λογο : Μιά επιπλέον τροχοπέδη του τύπου , διαίρει και βασίλευε εις βάρος του Ελληνισμού , και πόλεμος εναντίον της Οοθοδοξίας. Για να χτυπήσουν την Ελλάδα στην καρδιά της . Εξάλλου είναι γνωστό το ρητό : «Τα κάστρα παίρνονται απο μέσα.»Ένα είναι βέβαιο όμως : Όλος αυτός ο συρφετός έχει ημερομηνία λήξεως , και έυχομαι να είμαι ζωντανός για να το δώ .
  27. ΑΣΧΕΤΟΣ ΑΔΑΗΣ 18 Φεβρουαρίου 2017 @ 09:47
    6
    9
    ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΟΥΛ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ,ΓΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ
  28. 15
    9
    φυσικα και χεστηκε ο συγραφεαςτου αρθρου ποιος εκαψε την Ρωμη.Η μεγαλη του καψα δεν ειναι η Ρωμη αλλα η αποδομηση του Αποστολου Παυλου την οποια κανει με ακομψο τροπο με στοιχεια τυπου οακενατουμπο ειναι μαυρος ο ακενατουμπο παιζει μπασκετ αρα και το μπασκετ ειναι μαυρο.Ειναι τελειως γελοιο και αποπροσανατολιστικο και απορω πως φαινομενικα σοβαροι ανθρωποι καθονται να ξυσουν τον πατο ενος βοθρου.Kαι βαλτε οσους αντιχειρες θελετε -γιατι κατανοω οτι το εν λογω σαιτ ειναι σε στενο μαρκαρισμα απο μουσαντενιους τυπους .ΣΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΟΥ ΡΕΕΕ
  29. 12
    8
    Τέτοιου είδους άρθρα μπαίνουν…για ενα και μόνο λόγο … Για έρευνα και στατιστική …θέλουν να δουν κατά που σκεφτόμαστε Πράκτορες και πρακτορισκοι ….μεγάλο συναφι ψυχολογει τα έθνη και τους λαούς …για να κάνει την επόμενη κίνηση για τη διάλυση τους Κεραταδες υπάλληλοι κερατά ..αυτό που δημιουργήθηκε υπέρ Πίστεως …μόνο υπέρ απιστίας μπορεί να καταστραφεί Χίλια και χρόνια …24 ώρες το 24ωρο ..μουρμουραμε προσευχές …α σ τ α μ α τ η τ α …και με τη βοήθεια Του ..θα συνεχίσουμε αλλα χίλια και …εως Αυτός μας ανακαινίσει…ωστε …να ξανά ενωθούμε…με το Θεό Πατέρα
  30. 13
    9
    Τέτοιου είδους άρθρα μπαίνουν…για ενα και μόνο λόγο … Για έρευνα και στατιστική …θέλουν να δουν κατά που σκεφτόμαστε Πράκτορες και πρακτορισκοι ….μεγάλο συναφι ψυχολογει τα έθνη και τους λαούς …για να κάνει την επόμενη κίνηση για τη διάλυση τους Κεραταδες υπάλληλοι του κερατά ..αυτό που δημιουργήθηκε υπέρ Πίστεως …μόνο υπέρ απιστίας μπορεί να καταστραφεί Χίλια και χρόνια …24 ώρες το 24ωρο ..μουρμουραμε προσευχές …α σ τ α μ α τ η τ α …και με τη βοήθεια Του ..θα συνεχίσουμε αλλα χίλια και …εως Αυτός μας ανακαινίσει…ωστε …να ξανά ενωθούμε…με το Θεό Πατέρα
  31. 18
    9
    …ξεχασα να γραψω το σημαντικοτερο…..ιχιιχιχιιχιχιχ και το πιο σοβαρο…….ΕΣΕΙΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ ,ΠΟΥ ΠΑΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΞΕΦΤΥΛΙΣΕΤΕ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ,ΑΥΡΙΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΜΕΘΑΥΡΙΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ……ΕΙΣΤΕ ΒΑΦΤΙΣΜΕΝΟΙ?……ιχιιχιχιιχιχι αν ειστε την κατσατε την βαρκα αδελφια!!!!!!!……εχετε αορατο σημαδι στην κεφαλα σας….δυστυχωσ με την βαφτιση σας σας βαλανε στο μαντρι και ειστε κομματι μιας αορατη αλυσου……………….Οσοι λοιπον απο τους αγαπητους αντιχριστους και κατα αλλα φιλους σχολιαστες ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ,[ΔΗΛΑΔΗ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΥΛΙΣΤΙΚΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ] ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ ΠΩς ΕΧΩ ΔΙΚΙΟ………….ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΝ ….ΜΑΜΗΣΑΤΕ…..!!!!!! ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΛΛΑΒΕΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΔΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΣΑΣ……!!!!!….ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΟΤΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΠΟΣΟ ΘΑ ΑΞΙΖΟΥΝ ΑΥΡΙΟ……………φιλικα σας το λεω ,δειτε το συμφερον σας……!!!!!!……θα γινει το ελα να δεις………δεν παθατε και τιποτα που οι γονεις σας και οι προγονοι σας ηταν ορθοδοξοι,μια χαρα λεβεντες και λεβεντισες εβγαλαν ,,,,,,,,,,,,,,ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΤΑ………..σας το λεω φιλικα……ΕΧΕΤΕ ΦΑΕΙ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΜΕ ΒΟΥΛΟΚΕΡΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΒΑΠΤΙΣΗ ΣΑΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΔΕΝ ΣΩΖΕΣΤΕ…..ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΣΩΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΑ…..ΣΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΛΕΝΕ ΑΥΤΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΠΕΡΙ ΑΦΥΠΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ…………..ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΠΩς ΑΝΗΚΕΤΕ ΣΕ ΑΛΛΟ ΚΟΠΑΔΙ……………………….μην σας φαινεται περιεργο αδελφια ,ψαχτε το και εσεις…………καλως- κακως ετσι εχουν τα πραμματα…..φαινε οι γονεις σας? -ας πουμε οτι φταινε……φταει η εκκλησια που μας βουτηξε απο μηνων στο κοπαδι της….φταιει.!!!!!!! φταινε ολοι αλλα εμεις πρεπει να ζησουμε…………………….ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ, .ΟΜΩΣ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ?……ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ,ΟΣΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΒΑΠΤΙΣΜΕΝΟΙ ΜΕ ΣΤΑΜΠΑ ΑΙΘΕΡΙΚΗ, ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑ………ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ……..ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΒΡΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΞΕΦΤΥΛΙΖΕΤΑΙ……..ΟΠΟΤΕ ΤΗΝ ΜΑΜΗΣΑΤΕ……,,,,,……….ΓΙΑ ΨΑΧΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΑΔΕΛΦΙΑ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ………….ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΕΧΩ ΔΙΚΙΟ………προλαβαινεται ακομη οσο ζειτε……………….δεν λεμε να γινεται θεουσες ,αλλα τουλαχιστον να κοψετε ΑΥΤΕς τις μαλακιες που λετε……….,……………. ο Σωκρατες δεν ηταν βαπτισμενος ουτε ο Πλατωνας……ΟΥΤΕ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΣΟΦΟΙ….ΙΣΩΣ ΝΑ ΑΝΗΚΑΝ ΣΕ ΑΛΛΟ ΚΟΠΑΔΙ….ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ ΑΛΛΟΣ….ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ,ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΤΣΙ?
    • 11
      6
      Συμφωνώ μαζί σου.
      • 12
        8
        και εγω μαζι μου!!!….χαχχαχαχχα, ρε συ Ρωμιωσυνη ειναι σκετη τρελα,ετσι?…….μες τον χαβαλε ξεχασα το σημαντικοτερο ολων!!!!! ακομη και μετα τον θανατο μας ειμαστε σε κοπαδι!!!!,……. ειναι να τρελενεσαι αδελφε…….βριζεις ,ξεφτυλιζεις και οταν θα σε παραλαβουν αυτοι που βριζεις ,θα σου αλλαξουν τα φωτα!!!!!την γαμησες σου λεω…………………………………Αυτος ειναι ο σκοπος της ΒΑΠΤΙΣΗΣ!!!!ΝΑ ΣΕ ΜΑΝΤΡΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΕΔΩ ΚΟΣΜΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ!!!!!!……….ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ….ΚΑΛΩΣ ΚΑΚΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ,ΑΝ ΓΕΝΝΙΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΡΑΒΙΑ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΜΙΛΑΓΑΜΕ ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΣΤΟΥΡΩΜΕΝΟΙ ΙΝΔΙΑΝΟΙ ΘΑ ΛΕΓΑΜΕ ΑΛΛΑ ……….Τωρα τι να κανουμε αδελφια γεννηυηκαμε στην ελλαδα και ειμαστε χριστιανοι……μαλακες ειμαστε να αλλαξουμε τροπαρι?……χαχαχχαχα……………………,αφου ειμαστε κουμπωμενοι απο την κολυμπηρθα……… μας εχουν σφραγισει το αιθερικο με το ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ!!!! ……ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΣ ,ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ!!!ΔΕΝ ΣΕ ΣΩΖΕΙ,ΟΥΤΕ Ο ΔΙΑΣ ΟΥΤΕ Ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΜΠΑΚΙΡΙΑ…ΑΛΛΟΣ ΘΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΚΑΤΣΕΣ…………ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ,ΕΚΕΙ ΚΟΛΑΕΙ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΛΕΕΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ………»’φοβος θεου,αρχη σοφιας»»»,γιατι πρεπει να εισαι πραγματικα μαλακας οταν ξερεις τι θα παθεις, να μην φοβασαι και να μην σκεφτεσαι σοφα………………………………μονο οταν καταλαβει η ΨΥΧΗ ΜΑΣ,τι σκατα ειμαστε σαν ανθρωποι και τι μαλακιες λεμε καθε μερα και πως φουσκωνουμε την ψωρουπερηφανια μας,μονο τοτε θα καταλαβει πως ο φοβος του θεου ειναι αποτελεσμα της ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΗΣ!!!!!!………ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡΕΜΕΝΟ ΠΩΛ ΡΟΜΠΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕ,,,,,,,,,,»»«με μονο ένα αγκάθι στο σώμα για να τους ταλαιπωρεί για να μην υπερηφανεύονται»»»’ΕΝΑ ΑΓΚΑΘΑΚΙ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ……….χχαχαχχαχαχχαχαχχα
        • ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΚΥΝΗΓΟΣ ΠΕΡΙΤΟΜΟΔΙΩΚΤΗΣ 18 Φεβρουαρίου 2017 @ 21:57
          8
          12
          χαχαχαχα… άκου ρε φουκαράτζίκο την αλήθεια!!! Όπως γνωρίζεις, κάποτε όποιος γεννιόταν σε αυτόν τον τόπο ήταν δοσμένος στον Δία και αυτό συνέβαινε για 2000 χρόνια! Για διάφορους λόγους αυτό πάλιωσε, χάλασε, φθάρθηκε, έκλεισε ο κύκλος του βρε αδερφέ και επειδή ΔΡΥΟΣ ΠΕΣΟΥΣΗΣ ΠΑΣ ΑΝΗΡ ΞΥΛΕΥΕΤΑΙ… πλάκωσαν όλοι οι γύφτοι και το σκότωσαν πριν την ώρα του! Αυτό όμως μας έδειξε ότι τόποτε δεν μένει για πάντα. Σήμερα ρε ποκοπίκο όντως είμαστε γεννημένοι στην Ελλάδα των ιουδαιομουτζαχεντίν και των παραβολάνων αλλά… αλλά… αλλά εβραιοπαρμένο μου πέρασαν ήδη τα… 2000 ΧΡΟΝΙΑΑΑ!!! Πάει πέταξε το πουλάκι με την περιτομηηή, πάει η δρυς του συγκεκαλυμένου ιουδαϊσμού εν Ελλάδι, άρχισε ήδη το ξυλοκόπημα, έκλεισε ο κύκλος, γύρισε ο τροχός και θα γαμήσει κι φτωχός (όπως δυστυχώς τον κατάντησαν σήμερα) ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ!!! Φθάρθηκε η ΠΑΡΑΜΥΘΑ πανδαράκοοο!!! Τέλεψε, την πήραν χαμπάρι την κοροίδία τα πρώτα ελληνόπουλα και αρχίζουν και ξυπνάνε και τα άλλα αδέρφια τους! Ξύπνα και πάρτο απόφαση καραγκιοζάκο, η ιστορία αλλάζει σελίδα και η Ελλάδα αλλάζει πνευματική εποχή (δυστυχώς όχι ακόμη οικονομική και υλική αλλά η αφύπνιση θα όδηγήσει αργά ή γρήγορα κι εκεί). Πάντως ο… ΠΑΥΛΙΣΜΟΣ ή ΣΑΟΥΛΙΣΜΟΣ και όλη αυτή η θεολογία της ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ τα έφαγε τα ψωμιά της και μαζί φεύγουν και τα… «αιθερικά» σημάδια της μεσανατολίτικης πορδής!!! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ… ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!! χαχαχαχαχαχα
    • Χρηστος(Χ)«Εάν ο Υιός σάς ελευθερώσει θα είστε πραγματικά ελεύθεροι» 18 Φεβρουαρίου 2017 @ 20:10
      11
      7
      ΠΡΩΤΟ ΑΙΤΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ Ο ΘΕΟΣ Ο βασικός λόγος που η Ορθοδοξία και το Βυζάντιο τίμησαν τον Αριστοτέλη, ήταν η αναγωγή της σκέψης του φιλοσόφου προς ένα πρωταρχικό αίτιο κίνησης των σωμάτων του κόσμου, ενός σώματος ως πρώτου αιτίου. Του ενός Θεού. Βυζαντινή άποψη του Αριστοτέλη [Ο σοφός Αριστοτέλης] Μετά τα Φυσικά 1072a21-1073a12 «Θεός ἔστι τι ἀεὶ κινούμενον κίνησιν ἄπαυστον, αὕτη δ΄ ἡ κύκλῳ (καὶ τοῦτο οὐ λόγῳ μόνον ἀλλ΄ ἔργῳ δῆλον), ὥστ΄ ἀΐδιος ἂν εἴη ὁ πρῶτος οὐρανός. ἔστι τοίνυν τι καὶ ὃ κινεῖ. ἐπεὶ δὲ τὸ κινούμενον καὶ κινοῦν [καὶ] μέσον, τοίνυν ἔστι τι ὃ οὐ κινούμενον κινεῖ, ἀΐδιον καὶ οὐσία καὶ ἐνέργεια οὖσα. κινεῖ δὲ ὧδε τὸ ὀρεκτὸν καὶ τὸ νοητόν· κινεῖ οὐ κινούμενα. τούτων τὰ πρῶτα τὰ αὐτά. ἐπιθυμητὸν μὲν γὰρ τὸ φαινόμενον καλόν, βουλητὸν δὲ πρῶτον τὸ ὂν καλόν· ὀρεγόμεθα δὲ διότι δοκεῖ μᾶλλον ἢ δοκεῖ διότι ὀρεγόμεθα· ἀρχὴ γὰρ ἡ νόησις. νοῦς δὲ ὑπὸ τοῦ νοητοῦ κινεῖται, νοητὴ δὲ ἡ ἑτέρα συστοιχία καθ΄ αὑτήν· καὶ ταύτης ἡ οὐσία πρώτη, καὶ ταύτης ἡ ἁπλῆ καὶ κατ΄ ἐνέργειαν (ἔστι δὲ τὸ ἓν καὶ τὸ ἁπλοῦν οὐ τὸ αὐτό· τὸ μὲν γὰρ ἓν μέτρον σημαίνει, τὸ δὲ ἁπλοῦν πὼς ἔχον αὐτό). ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ δι΄ αὑτὸ αἱρετὸν ἐν τῇ αὐτῇ συστοιχίᾳ· καὶ ἔστιν ἄριστον ἀεὶ ἢ ἀνάλογον τὸ πρῶτον. ὅτι δ΄ ἔστι τὸ οὗ ἕνεκα ἐν τοῖς ἀκινήτοις, ἡ διαίρεσις δηλοῖ· ἔστι γὰρ τινὶ τὸ οὗ ἕνεκα καὶ τινός, ὧν τὸ μὲν ἔστι τὸ δ΄ οὐκ ἔστι. κινεῖ δὴ ὡς ἐρώμενον, κινούμενα δὲ τἆλλα κινεῖ. εἰ μὲν οὖν τι κινεῖται, ἐνδέχεται καὶ ἄλλως ἔχειν, ὥστ΄ εἰ [ἡ] φορὰ πρώτη ἡ ἐνέργειά ἐστιν, ᾗ κινεῖται ταύτῃ γε ἐνδέχεται ἄλλως ἔχειν, κατὰ τόπον, καὶ εἰ μὴ κατ΄ οὐσίαν· ἐπεὶ δὲ ἔστι τι κινοῦν αὐτὸ ἀκίνητον ὄν, ἐνεργείᾳ ὄν, τοῦτο οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως ἔχειν οὐδαμῶς. φορὰ γὰρ ἡ πρώτη τῶν μεταβολῶν, ταύτης δὲ ἡ κύκλῳ· ταύτην δὲ τοῦτο κινεῖ. ἐξ ἀνάγκης ἄρα ἐστὶν ὄν· καὶ ᾗ ἀνάγκῃ, καλῶς, καὶ οὕτως ἀρχή. τὸ γὰρ ἀναγκαῖον τοσαυταχῶς, τὸ μὲν βίᾳ ὅτι παρὰ τὴν ὁρμήν, τὸ δὲ οὗ οὐκ ἄνευ τὸ εὖ, τὸ δὲ μὴ ἐνδεχόμενον ἄλλως ἀλλ΄ ἁπλῶς. ἐκ τοιαύτης ἄρα ἀρχῆς ἤρτηται ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ φύσις. διαγωγὴ δ΄ ἐστὶν οἵα ἡ ἀρίστη μικρὸν χρόνον ἡμῖν (οὕτω γὰρ ἀεὶ ἐκεῖνο· ἡμῖν μὲν γὰρ ἀδύνατον), ἐπεὶ καὶ ἡδονὴ ἡ ἐνέργεια τούτου (καὶ διὰ τοῦτο ἐγρήγορσις αἴσθησις νόησις ἥδιστον, ἐλπίδες δὲ καὶ μνῆμαι διὰ ταῦτα). ἡ δὲ νόησις ἡ καθ΄ αὑτὴν τοῦ καθ΄ αὑτὸ ἀρίστου, καὶ ἡ μάλιστα τοῦ μάλιστα. αὑτὸν δὲ νοεῖ ὁ νοῦς κατὰ μετάληψιν τοῦ νοητοῦ· νοητὸς γὰρ γίγνεται θιγγάνων καὶ νοῶν, ὥστε ταὐτὸν νοῦς καὶ νοητόν. τὸ γὰρ δεκτικὸν τοῦ νοητοῦ καὶ τῆς οὐσίας νοῦς, ἐνεργεῖ δὲ ἔχων, ὥστ΄ ἐκείνου μᾶλλον τοῦτο ὃ δοκεῖ ὁ νοῦς θεῖον ἔχειν, καὶ ἡ θεωρία τὸ ἥδιστον καὶ ἄριστον. εἰ οὖν οὕτως εὖ ἔχει, ὡς ἡμεῖς ποτέ, ὁ θεὸς ἀεί, θαυμαστόν· εἰ δὲ μᾶλλον, ἔτι θαυμασιώτερον. ἔχει δὲ ὧδε. καὶ ζωὴ δέ γε ὑπάρχει· ἡ γὰρ νοῦ ἐνέργεια ζωή, ἐκεῖνος δὲ ἡ ἐνέργεια· ἐνέργεια δὲ ἡ καθ΄ αὑτὴν ἐκείνου ζωὴ ἀρίστη καὶ ἀΐδιος. φαμὲν δὴ τὸν θεὸν εἶναι ζῷον ἀΐδιον ἄριστον, ὥστε ζωὴ καὶ αἰὼν συνεχὴς καὶ ἀΐδιος ὑπάρχει τῷ θεῷ· τοῦτο γὰρ ὁ θεός. ὅσοι δὲ ὑπολαμβάνουσιν, ὥσπερ οἱ Πυθαγόρειοι καὶ Σπεύσιππος τὸ κάλλιστον καὶ ἄριστον μὴ ἐν ἀρχῇ εἶναι, διὰ τὸ καὶ τῶν φυτῶν καὶ τῶν ζῴων τὰς ἀρχὰς αἴτια μὲν εἶναι τὸ δὲ καλὸν καὶ τέλειον ἐν τοῖς ἐκ τούτων, οὐκ ὀρθῶς οἴονται. τὸ γὰρ σπέρμα ἐξ ἑτέρων ἐστὶ προτέρων τελείων, καὶ τὸ πρῶτον οὐ σπέρμα ἐστὶν ἀλλὰ τὸ τέλειον· οἷον πρότερον ἄνθρωπον ἂν φαίη τις εἶναι τοῦ σπέρματος, οὐ τὸν ἐκ τούτου γενόμενον ἀλλ΄ ἕτερον ἐξ οὗ τὸ σπέρμα. ὅτι μὲν οὖν ἔστιν οὐσία τις ἀΐδιος καὶ ἀκίνητος καὶ κεχωρισμένη τῶν αἰσθητῶν, φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων· δέδεικται δὲ καὶ ὅτι μέγεθος οὐδὲν ἔχειν ἐνδέχεται ταύτην τὴν οὐσίαν ἀλλ΄ ἀμερὴς καὶ ἀδιαίρετός ἐστιν (κινεῖ γὰρ τὸν ἄπειρον χρόνον, οὐδὲν δ΄ ἔχει δύναμιν ἄπειρον πεπερασμένον· ἐπεὶ δὲ πᾶν μέγεθος ἢ ἄπειρον ἢ πεπερασμένον, πεπερασμένον μὲν διὰ τοῦτο οὐκ ἂν ἔχοι μέγεθος, ἄπειρον δ΄ ὅτι ὅλως οὐκ ἔστιν οὐδὲν ἄπειρον μέγεθος)· ἀλλὰ μὴν καὶ ὅτι ἀπαθὲς καὶ ἀναλλοίωτον· πᾶσαι γὰρ αἱ ἄλλαι κινήσεις ὕστεραι τῆς κατὰ τόπον.» ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ & ΕΘΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ Ο Πλάτωνας, ίσως ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της Ελληνικής και παγκόσμιας αρχαιότητας και η «πολιτεία» του λοιπόν δικαιολογούν την στάση εκείνων των νεοΕθνικών που τον «αποβάλλουν» από το πάνθεόν τους ή προτρέπουν την αποφυγή του διαλόγου γύρω από αυτόν με Χριστιανούς. 378d τὰ παιδία εὐθὺς καὶ γέρουσι καὶ γραυσί, καὶ πρεσβυτέροις γιγνομένοις καὶ τοὺς ποιητὰς ἐγγὺς τούτων ἀναγκαστέον λογοποιεῖν. Ἥρας δὲ δεσμοὺς ὑπὸ ὑέος καὶ Ἡφαίστου ῥίψεις ὑπὸ πατρός, μέλλοντος τῇ μητρὶ τυπτομένῃ ἀμυνεῖν, καὶ θεομαχίας ὅσας Ὅμηρος πεποίηκεν οὐ παραδεκτέον εἰς τὴν πόλιν, οὔτ’ ἐν ὑπονοίαις πεποιημένας οὔτε νευ ὑπονοιῶν. ὁ γὰρ νέος οὐχ οἷός τε κρίνειν ὅτι τε ὑπόνοια καὶ ὃ μή, ἀλλ΄ ᾃ ἂν τηλικοῦτος ὢν λάβῃ ἐν ταῖς δόξαις δυσέκνιπτά. Αλλά οι δεσμοί[1] της Ήρας από τον γιο της και το ρίξιμο[2] του Ηφαίστου από τον πατέρα (του) επειδή επρόκειτο να αμυνθεί την μητέρα του, που ξυλοκοπιόταν, και όσες θεομαχίες κατασκεύασε ο Όμηρος δεν πρέπει να είναι παραδεκτά εις την πόλη, ούτε αν γράφτηκαν αλληγορικά είτε όχι. Επειδή ο νέος δεν είναι τέτοιος ώστε να κρίνει ότι αυτό είναι αλληγορικό και το άλλο δεν είναι, αλλά, όντας τέτοιας ηλικίας (ικανότητας), αυτά που θα λάβει σαν άποψη είναι δύσκολο να τα διαγράψει[3] (αποβάλλει). 383a[4] πολλὰ ἄρα Ὁμήρου ἐπαινοῦντες, ἀλλὰ τοῦτο οὐκ ἐπαινεσόμεθα, τὴν τοῦ ἐνυπνίου πομπὴν ὑπὸ Διὸς τῷ Ἀγαμέμνονι: οὐδὲ Αἰσχύλου, ὅταν φῇ ἡ Θέτις τὸν Ἀπόλλω ἐν τοῖς αὑτῆς 383b γάμοις ᾂδοντα ἐνδατεῖσθαι τὰς ἑὰς εὐπαιδίας νόσων τ’ ἀπείρους καὶ μακραίωνας βίους, ξύμπαντά τ’ εἰπὼν θεοφιλεῖς ἐμὰς τύχας παιᾶν’ ἐπηυφήμησεν, εὐθυμῶν ἐμέ. Κἀγὼ τὸ Φοίβου θεῖον ἀψευδὲς στόμα ἤλπιζον εἶναι, μαντικῇ βρύον τέχνῃ ὁ δ’ αὐτὸς ὑμνῶν, αὐτὸς ἐν θοίνῃ παρών, αὐτὸς τάδ’ εἰπών, αὐτός ἐστιν ὁ κτανὼν τὸν παῖδα τὸν ἐμόν. Αν και για πολλά επαινούμε τον Όμηρο, αλλά για τούτο δεν θα τον επαινέσουμε, για την αποστολή του ονείρου από τον Δία στον Αγαμέμνονα, ούτε και τον Αισχύλο (θα τον επαινέσουμε) όταν λέει η Θέτις ότι ο Απόλλωνας στους γάμους της τραγουδούσε: ότι της πρόσφερε γέννηση καλών παιδιών που δεν θα γνωρίσουν αρρώστιες και θα ‘χουν μακραίωνη ζωή, «και αφού είπε σε όλα ότι η τύχη μου θα έχει την αγάπη των θεών, έψαλε παιάνα για να ευθυμήσω. Και εγώ ήλπιζα ότι του Φοίβου το θείο στόμα είναι αψευδές, που είναι γεμάτο με μαντική τέχνη. Αλλά όμως ο ίδιος (ο Φοίβος) που είπε τον ύμνο, που ήταν παρών στους γάμους, αυτός που αυτά είπε, αυτός είναι που σκότωσε[5] το παιδί το δικό μου.» Σημειώσεις [1] Ο Ήφαιστος έδεσε την μητέρα του την Ήρα στο θρόνο της με αόρατες αλυσίδες [2] Ο Δίας έριξε τον Ήφαιστο στην γη, με αποτέλεσμα να μείνει για πάντα κουτσός [3] δυσεκνιπτός (δυς + εκ + νίπτω) = δύσκολος να αποβληθεί με πλύσιμο [4] Σε αυτό το χωρίο αναφέρεται και ο Καβάφης στο ποίημά του «Απιστία» [5] Ο Πάρις σκότωσε με βέλος τον Αχιλλέα με την βοήθεια του Απόλλωνα Άξιο απορίας θα είναι για τους Εθνικούς το ότι η «ανθελληνική» Ορθοδοξία έκτισε την μονή «του φιλοσόφου» της Δημητσάνας ή «κρυφό σχολειό» όπως ονομάζονταν λόγω της σχολής της επί Τουρκοκρατίας. Την έκτισε ο Ιωάννης Λαμπαρδόπουλος από την Δημητσάνα ο ονομαζόμενος «φιλόσοφος» το 963 . Οι επάλξεις, οι πυργίσκοι και ο οχυρωματικός περίβολος της κάθε άλλο παρά δείχνουν, το σκύψιμο του κεφαλιού εις τον Τούρκο κατακτητή προς θυσία για να αγιάσουν. (άποψη Εθνικής προπαγάνδας). Δίπλα στα δεξιά, η μονή Προδρόμου 1661 ή νέα Μονή Φιλοσόφου. Πολύ συχνά προσέφερε καταφύγιο στους κατοίκους της περιοχής κατά τις Τουρκικές επιδρομές ( η σιδερένια πόρτα φέρει ακόμα τα σημάδια της Τουρκικής επίθεσης του 1779). Λειτουργούσε ακόμη και ως νοσοκομείο και κέντρο ανεφοδιασμού των κλεφτών. Η λειτουργία της ως νοσοκομείο δεν μπορεί παρά να θυμίσει την νοσηλευτική πολλές φορές λειτουργία των Ασκληπιείων στην αρχαιότητα, καθ’ όσον νοτιότερα στην περιοχή βρέθηκαν τα ερείπια της αρχαία Γορτύνας στην οποία υπήρχε σημαντικότατο Ασκληπιείο. Ο Ελληνισμός έμεινε πάντα ο ίδιος σε πολλά πράγματα. Ο Ελληνισμός δια της φιλοσοφίας και του συγκρητισμού των θρησκειών είχε παρασκευάσει τον κόσμο εις την παραδοχή του ενός Θεού και όπως λέει και ο Παπαρηγόπουλος: «κατά τους αρχαιότερους, τους κρίσιμους της γεννήσεως και αναπτύξεως του χριστιανισμού χρόνους, ο πρώτος αυτού κήρυκας, λειτουργός, διδάσκαλος και νομοθέτης υπήρξε ο Ελληνισμός». ΣΩΤΗΡΙΑ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ & ΑΛΛΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ «Ο ¶γιος Αναστάσιος, πατριάρχης Αντιοχείας, διαβεβαιώνει ότι δι’ αποκαλύψεως εγνώσθη εις αυτόν ή των δικαίων εθνικών σωτηρία. Αναφέρει δε ο ίδιος ότι ο σοφός Πλάτων εμφανίσθηκε σε κάποιον ευσεβή μοναχό, ο οποίος τον εξύβριζε για ορισμένες πλάνες του· και ενώ ο μοναχός ήταν ξυπνητός, άκουσε τον ύπατο των φιλοσόφων να τον πληροφορεί ότι δια του Ιησού Χριστού εσώθηκε, γι’ αυτό να μην αμαρτάνει υβρίζοντάς τον» (Πηγή: Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως, Περί αθανασίας ψυχής και ιερών μνημοσύνων, εκδ. ¶γιος Νικόδημος, Αθήναι 1972, σελ. 110.) Ίσως κάποιος αναρωτηθεί δύο πράγματα: 1ον πως είναι δυνατόν να σώθηκε ο Πλάτωνας εφόσον έζησε αρκετούς αιώνες πριν τον Ιησού Χριστό; 2ον Πως γίνεται να σώζεται ο Πλάτωνας που δέχονταν και το 12θεο και να μην μπορεί να σωθεί κάποιος σημερινός ειδωλολάτρης που θέλει να πιστεύει σε αυτό; Οι απαντήσεις είναι απλούστατες: 1ον Η Ορθόδοξη παράδοση διασώζει πως κατά την «κάθοδο» του Ιησού Χριστού εις τον Άδη, μετά τον Σωματικό Του θάνατο εις την σταύρωση, πίστεψαν και σώθηκαν αρκετοί νεκροί. Ένας από αυτούς ήταν και ο Πλάτων. 2ον Δεν είναι δυνατόν να σωθεί κάποιος σήμερα που επιθυμεί να παραμείνει παγανιστής και έχει γνωρίσει το Ευαγγέλιο. Αυτό διότι οι π.Χ. Ιουδαίοι κρίθηκαν σύμφωνα με τις 10 εντολές, οι υπόλοιποι του κόσμου Εθνικοί κρίνονται σύμφωνα με την ηθική τους ενώ οι μετά Χριστόν που γνώρισαν τον Ευαγγελικό λόγο θα κριθούν βάση αυτού (Ευαγγελικού Λόγου): Κατά Μάρκον, Κεφ Ιστ΄ «15 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει. 16 ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται· 17 σημεῖα δὲ τοῖς πιστεύσασι ταῦτα παρακολουθήσει· ἐν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια ἐκβαλοῦσι· γλώσσαις λαλήσουσι καιναῖς· 18 ὄφεις ἀροῦσι· κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν, οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψει· ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσι, καὶ καλῶς ἕξουσιν. 19 Ὁ μὲν οὖν Κύριος μετὰ τὸ λαλῆσαι αὐτοῖς ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ. 20 ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. ἀμήν.» Για να κριθεί ένα σημερινός Έλληνας παγανιστής απλά και μόνο για το ήθος του, θα πρέπει να μην έχει ακούσει ή διαβάσει το ευαγγέλιο. Ποιος Έλληνας όμως νεοπαγανιστής τυγχάνει σε τέτοια κατάσταση; Εφόσον οι περισσότεροι όχι μόνο γνωρίζουν τον Ευαγγελικό λόγο, αλλά τον πολεμούν συν τοις άλλοις και επιπροσθέτως δεν παρουσιάζουν, τουλάχιστον μέσα από τα λεγόμενά τους, κάποια ιδιαίτερη ηθική τελείωση. Οι σημερινοί Εθνικοί της Ελλάδας, ας ζυγίσουν τα πράγματα καλά πριν βιαστούν να πάρουν αποφάσεις αιωνιότητας. Θα είναι σχήμα οξύμωρο ο Πλάτων να σωθεί, που δεν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τόσο καλά τον Ιησού Χριστό όσο μείς σήμερα και να χαθούν αυτοί ως υποτιθέμενοι συνεχιστές του, απλά και μόνο επειδή από όλα όσα δίδαξε ο Πλάτων, πριν γίνει Χριστιανός, επέλεξαν τον σεβασμό του για το άγαλμα της Άρτεμης εις την Αθήνα. Του Πλάτωνος και των λοιπών Εθνικών τους δόθηκε μια ευκαιρία από τον Ιησού Χριστό και κάποιοι την έδραξαν, δεν την έχασαν. Ας αδράξουν και οι σημερινοί Εθνικοί την ίδια ευκαιρία αιωνιότητας που τους δίδεται. Και μην νομίσει κανείς πως τίθεται θέμα εξαπατήσεώς τους με δόλο. Το ζήτημα της σωτηρίας του Πλάτωνος καθώς και των λοιπών Εθνικών, τέθηκε πολύ πιο νωρίτερα από την εμφάνιση του νεοπαγανισμού στην Ελλάδα. ΑΡΧΕΙΟ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ Μια πρωτότυπη εργασία υπέρ των αρχαίων σοφών και πατέρων του αρχαίου και πρωτοχριστιανικού κόσμου δίδεται παρακάτω. Παρακάτω παρατίθεται η ζωή μέγιστων εκ των φιλοσόφων και λόγιων τόσο της αρχαιότητας, των προχριστιανικών αιώνων όσο και εκείνων των μετέπειτα. Τα παρακάτω λοιπόν εις γνώση εκείνων των αδιάλλακτων που δεν έχουν άλλο επιχείρημα παρά τις λόγιες εκφράσεις και τους ύμνους «περί Διός».Δικαίωμά τους ασφαλώς, αλλά προς Θεού, μην καταπίνει κανείς χωρίς να μασάει όλα όσα οι Εθνικοί, παραθέτουν, δηλαδή ότι η Ορθοδοξία «σκότωσε» τους φιλοσόφους και την φιλοσοφία, ότι η Ορθοδοξία είναι ανθελληνική, ότι οι φιλόσοφοι είναι Εθνικοί, και ένα σωρό άλλα επιχειρήματα. Ο γράφων δεν είναι παράλογος να πιστεύει ότι οι αρχαίοι φιλόσοφοι πίστευαν στον Χριστό, διότι ο Χριστός ακόμη δεν είχε γεννηθεί στην εποχή τους. Αλλά δεν ήταν και όλοι τους «Εθνικοί» με την έννοια που τους δίδεται σήμερα από ορισμένους φανατικούς. Και εις την μεταβατική περίοδο από τον Εθνισμό εις τον Χριστιανισμό χωρίζονται σε Χριστιανούς και μη. Σημαντικό πάντως είναι να προσέξει κανείς πόση Ελληνική φιλοσοφική «παράδοση» επέζησε και άνθισε μέσα στην Ορθοδοξία, ενώ είναι πολύ ρηχό να κοιτά τους αρχαίους φιλοσόφους μόνο ως προς την λατρευόμενη θεότητα Δηλαδή είναι σημαντικό να δει πόσα από αυτά που είπαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι είναι σημερινό βίωμα των Ορθοδόξων Ελλήνων και πόσα βίωμα των παγανιστών. Οι αρχαίοι φιλόσοφοι όχι μόνο θα αναιρέσουν με τις απόψεις τους ακούσια και εκούσια την Εθνική πίστη αλλά και θα περιέλθουν με την θετική και ορθολογική σκέψη τους σε μεγάλες αλήθειες του μετέπειτα εξ’ αποκαλύψεως Χριστιανισμού. Ακόμη και αν υποθέσει κανείς ότι αντιθέτως ο Χριστιανισμός περιέχει αλήθειες των αρχαίων φιλοσόφων, καθόσον αυτοί υπήρξαν προ του Χριστιανισμού, δεν μπορεί παρά να παραδεχθεί, κι αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς, ότι η Χριστιανική θρησκεία είναι το ίδιο κοντά με το αρχαίο Ελληνικό φιλοσοφικό πνεύμα όσο ισχυρίζεται η Εθνική πίστη. Αν ακόμη παραδεχθεί κανείς ότι πλείστοι από τους αρχαίους φιλόσοφους είναι θεοσεβούμενοι και δηλαδή είναι Εθνικοί, από την άλλη πρέπει να παραδεχθεί ότι όλοι οι Έλληνες φιλόσοφοι που αναζητούν την αρχή των πάντων, είναι πλήρως αντίθετοι με την Μυθική Θεογονία του Ησίοδου που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Ολύμπιας Θρησκείας. Αυτή η διαπίστωση έχει σαν βαριά συνέπεια το παράλογο της ιδιοποίησης των αρχαίων φιλοσόφων στον χώρο της Εθνικής πίστης. Άλλο θρησκευτική (εσωτερική) πίστη και άλλο επιστημονική περί της φύσης (φιλοσοφική για την εποχή) σκέψη. Η Ορθοδοξία είναι σε αντίθεση με ότι υπήρξε ο παπισμός ανοιχτή στην θετική σκέψη και έρευνα. Εξάλλου η ορθοδοξία ουδέποτε αμφισβήτησε τις επιστημονικές αντιλήψεις περί φυσικών νόμων, κινήσεις πλανητών, ηλιοκεντρικών συστημάτων, κινήσεις πλανητών κ.λ.π. ακόμη και όταν κάποιοι Ορθόδοξοι υποστήριξαν τον γεωκεντρισμό, διότι ασφαλώς στήριζαν τις απόψεις τους σε Έλληνες φιλοσόφους π.χ. Αριστοτέλης και όχι μόνο σε εσφαλμένες εξηγήσεις εδαφίων της Βίβλου. Το μόνο που έθεσε ως αλήθεια η Ορθοδοξία είναι η Θεϊκή υπόσταση του Χριστού και την ιδιότητα του Θεού ως δημιουργού του σύμπαντος ή φιλοσοφικά έθεσε τον Θεό σαν «πρώτο αίτιο» όπως και ο Αριστοτέλης. Σίγουρα επίσης, η αποδοχή των θεοτήτων που λάτρευαν διάφοροι αρχαίοι φιλόσοφοι δεν οδηγεί και σε συμφωνία με αυτούς, δηλαδή η λατρεία του Απόλλωνα δεν οδηγεί εις τον Πυθαγορισμό. Από την στιγμή όμως της εμφανίσεως του Χριστού, όπως αναφέρθηκε και άνωθι, υπάρχει διαχωρισμός φιλοσόφων σε χριστιανούς και Εθνικούς. Άξιο προσοχής δε είναι ότι ουδείς από τους Εθνικούς φιλοσόφους πολέμιους του Χριστού (Κέλσος, Πορφύριος, Ιουλιανός) διαψεύδει ή προσπαθεί να διαψεύσει την ιστορικότητά Του και ουδείς εναντιώνεται ή δεν αποδέχεται τον εξαίρετο χαρακτήρα Του, αλλά οι διαφωνίες αφορούν μόνο δογματικές πεποιθήσεις π.χ. δημιουργία κόσμου και ανάσταση νεκρών. Παρακάτω θα φανεί λοιπόν το ανυπόστατο της Εθνικής επιχειρηματολογίας που ο καθένας αν σκεφθεί μόνος του, μπορεί να εκφράσει. Δηλαδή η σελίδα θα αποδείξει ότι η Εθνική θρησκεία των Ελλήνων «έκανε» για την εποχή που εμφανίστηκε στους αρχαϊκούς χρόνους των Μυκηναΐων με τα παλάτια αλλά από την εποχή όμως των φιλοσόφων, αρχίζει μια θρησκευτική επανάσταση και ας μην διαφεύγει σε κανέναν αυτό. Αποτελούν αυτοί τους εθνικούς «προφήτες» του ελληνισμού που προσπαθούν να βάλουν το έθνος της εποχής σε θρησκευτική και νέα ηθική τάξη. Οι φιλόσοφοι δεν εκφράζουν οπωσδήποτε Ολύμπιο Εθνισμό αλλά κάτι άλλο, νέο για την εποχή εκείνη. Και μέσα από την ίδια την ιστορία θα φανεί ότι οι «Ολύμπιοι» Εθνικοί της εποχής αντιδράσανε με καταδίκες και εξορίες κάποιες φορές έχοντας ειδικά θρησκευτικά δικαστήρια στην διάθεσή τους όπως αντιδράσανε και οι Ιουδαίοι μαζί με την βοήθεια των Ρωμαίων έναντι του Διδασκάλου μας Ιησού Χριστού † και των Χριστιανών Ελλήνων προγόνων μας, με καύσεις, θηρία, μαρτύρια, καυτά λάδια και φωτιές. Ανάλογα βέβαια έπραξαν αργότερα και χριστιανοί της εξουσίας σαν εκείνους της ιεράς εξέτασης της δύσεως και μερικοί αυτοκράτορες του Βυζαντίου. Η διαφορά μεταξύ των καταδικών φιλοσόφων της αρχαιότητας με τους αιρετικούς στην Δύση και την ανατολή από ορισμένους αυτοκράτορες, έγκειται στο ότι ο φιλόσοφος υπό καταδίκη ήταν ένα άτομο, γεγονός που δύσκολα θα μπορούσε να θέσει την εξουσία υπό κίνδυνο, με εξαίρεση ίσως τους Πυθαγόρειους και τις διδασκαλίες του Σωκράτη προς τους νέους, όπου εκεί υπήρχε επηρεασμός προς μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, την νεολαία. Αντιθέτως οι διωγμοί κατά αιρετικών είχαν να κάνουν με το παιχνίδι της εξουσίας, εφόσον κάθε ομάδα αιρετικών αποτελούσε πολυπληθή ομάδα του αυτοκρατορικού κράτους ή των φέουδων που αμφισβητούσε την εξουσία θέλοντας να ηγηθεί τοπικά ή και οικουμενικά και ετοποθετείτο ως επικυρίαρχος αντικαταστάτης και διάδοχος του εκάστοτε αυτοκράτορα της Ανατολής ή του Πάπα (πολιτική εξουσία) της Ρώμης. Πρέπει να τονισθεί, ότι παρ’ όλες τις όμορφες σελίδες των νεοΕθνικών και τα καλαίσθητα περιοδικά τους (ας είναι καλά η καλλιτεχνική ικανότητα των προγόνων), παρ’ όλες τις ωραίες μυθολογικές ιστορίες, παρ’ όλες τις επιστημονικές αναφορές και άρθρα τους, ουδείς των νεοεθνικών ομιλάει περί τα δεινά των φιλοσόφων εκ μέρους της «επιστημονικής» κατά τα άλλα θρησκείας τους. Μήπως λοιπόν δεν ήταν στην Ελλάδα όλα τα του Εθνισμού τέλεια; δεν προστάτευαν οι Ολύμπιοι θεοί τις τέχνες και τα γράμματα; σαφώς και τα προστάτευαν άλλα μόνο για όσο καιρό βρίσκονταν στους δικούς τους θρησκευτικούς κόλπους. Στην παρακάτω εργασία θα καταφανούν παραδείγματα φιλοσόφων που ασπάζονταν την αρχαία θρησκεία, αλλά και άλλων που όχι μόνο δεν την ασπάζονταν (βλέπε άθεους – ασεβείς ), όχι μόνο χλεύαζαν τους αρχαίους θεούς, αλλά και μερικών από αυτούς που έγιναν χριστιανοί. Οι σημερινοί Εθνικοί ποιούν ξανά και σε αυτόν τον τομέα μεροληπτική προπαγάνδα διότι έχουν γεμίσει τα βιβλιοπωλεία και το διαδίκτυο με συγγράμματα μόνο εκείνων των φιλοσόφων που εκφέρονται ενάντια στο Χριστιανισμό και αποκρύπτουν τους φιλόσοφους που ο Εθνισμός καταδίκασε, που κήρυξαν μονοθεΐα, που είχαν αρμονικότατη σχέση με χριστιανούς φιλοσόφους, εκείνους που γέλασαν με την αρχαία θρησκεία και ιδίως εκείνους που υπήρξαν διδάσκαλοι και απολογητές του Χριστιανισμού . Η μισή αλήθεια ως γνωστόν είναι ψέμα. Δεν δύναται να συγκριθούν οι καταδικαστικές αποφάσεις των αρχαίων Αθηναίων έναντι των φιλοσόφων με την απόφαση του Ιουστινιανού να κλείσει το πανεπιστήμιο Αθηνών. Διότι τις αποφάσεις των Αθηνών παίρνουν τα Δημοκρατικά δικαστήρια* όπου αποφασίζουν 501 άτομα αντιπροσωπευτικότατα των θρησκευτικών τάσεων και δεισιδαιμονιών της εποχής, ενώ εις την Βυζαντινή αυτοκρατορία αποφασίζει, διατάσσει και ευθύνεται ένας, δηλαδή ο αυτοκράτορας και μαζί του ίσως κάποιοι αυλοκόλακες στους οποίους βέβαια δεν μπορεί να αποδοθεί ιστορική ευθύνη χωρίς αποδείξεις. Η απόφαση δε του ενός δεν αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα του βυζαντινού Ορθόδοξου λαού, εν αντιθέσει με εκείνες τις αποφάσεις της αρχαίας Δημοκρατίας των Αθηνών, που αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του Εθνικού λαού. Είναι λοιπόν άδικο να καταδικάζονται όλοι της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Χριστιανοί ως μισαλλόδοξοι εφόσον αποφασίζει ένας από αυτούς, εν αντιθέσει με την αρχαιότητα που αποφασίζουν οι πλείστοι! Θα περίμενε κανείς να γίνεται το αντίθετο. (* Βεβαίως όμως πρέπει να τονιστεί ότι η ύπαρξη δικαστηρίων στην προχριστιανική Αθήνα δίδει μια σαφή έκφραση πολιτισμού και δημοκρατίας σε μια πόλη της πατρίδας μας, που δεν απαντάται πουθενά αλλού εις την υφήλιο εκείνων των εποχών, αλλά ούτε και για αρκετούς αιώνες εκείνων των μετέπειτα.) Τέλος ο γράφων εύχεται, οι νέο-Εθνικοί οι οποίοι δυστυχώς τις περισσότερες φορές δεν θρησκεύονται αρχαιοελληνικά, αλλά υβρίζουν κατά παράλογο τρόπο τα χριστιανικά θεία με τρόπο ανεπαίσχυντο, λες και τυγχάνουν μη θρησκευτές αλλά απλοί μικρο-αντίχριστοι, να προσανατολιστούν περισσότερο προς το δρόμο της αρετής και της ηθικής άσχετα από το θεό που λατρεύουν, αν λατρεύουν, παρά σε υβριστικές συμπεριφορές προς τα θεία μιας πολύ μεγάλης μερίδας συμπολιτών τους. Συμπεριφορά που όχι μόνο στο Βυζάντιο αλλά ιδίως στην αρχαία Ελλάδα τιμωρούνταν πολύ αυστηρά.
      • ΑΝ Ο ΕΓΓΟΝΟΣ ΣΑΣ ΜΑΜΗΣΕΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΕΓΚΥΟΙ 18 Φεβρουαρίου 2017 @ 21:33
        8
        14
        Και… δε μου λέτε… εκτός από… ΣΕΝΤΟΝΙΑ μήπως έχετε και κουβέρτες, μαξιλαροθήκες, κουβερλί και άλλα είδη λευκά και μη;
        • 10
          6
          Έχουμε και Διαπρωκτοκορεφτέδες.
          • 11
            6
            απο οτι καταλαβα,ακομη και οι δωδεκαθειστες παραδεχονται το αιθερικο σημαδι που εχουμε ολοι οι βαπτισμενοι χριστιανοι!!!…..οποτε δεν εκανα λαθος……..η σκεψη μου ειναι σωστη!
          • ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ vs MILANOSYNH - PANDΑΡΟΣ vs GAIDΑΡΟΣ - ΠΔ vs ΚΔ / ΤΟΥΡΟΥΝΤΟΥΝΤΑΡΙΟΙ - ΤΑΠΩΤΕΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΙ ΤΗΣ ΜΑΛΑΚΙΑΣ 19 Φεβρουαρίου 2017 @ 11:03
            6
            14
            χαχαχα… άρχισε να τσούζει η ιουδαϊκή μεσανατολίτικη σουφρίτσα σου βλέπω και ήδη άρχισες να χοροπηδάς, που να φανταστείς τι θα γίνει στη συνέχεια αφού αυτό είναι μόνο η αρχή! Δοξασμένο Ισραήλ και αναθεματισμένη Ελλάς μου θέλατε στις ορθόλοξες εκκλησιοΣΥΝΑΓΩΓΕΣ έτσι; Έρχεται έλλην ψώλος ΑΠΕΡΙΤΜΗΤΟΣ γιαχβεδάκια!!! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!!!!!!! Η ΒΑΛΑΝΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ!!! χαχαχαχαχαχα Αλληλούια λα ολά, αμπανιμπί αμοεμπέ κοκοταμπά και αν δεν πετάξετε όλες τις ιουδαιοεβραικές μαλακίες που συντηρείτε μέσα στην Ιερή Ελλάς, δεν θα υπάρχει τόπος πάνω στη γη να κρυφτείτε μασανατολίτικα καρναβάλια, Μκκαβαίοι που παριστάνετε τους Έλληνες! Ούστ πίσω στη στέππα και στους… «άγιους» τόπους του Τελ Αβίβ και της Χάιφα, μαζί με τους Αριέλ Σαρόν, τους Μωσέ Νταγιάν, τους Νετανιάχου και τις Σάρες τις Μάρες και τα κακά συναπαντήματα! Ολες μαζί και η Ρωμιοσύνη, η Μιλανοσύνη, η Τορινοσύνη, η Φλωρεντιοσύνη, πάρτε μαζί και όλα τα καθυστερημένα του κατηχητικού σαν τον ΠΔ που σκέφτονται και συμπεριφέρονται σαν εννιάχρονα, τα οποία ποτίσατε με ιουδαισμό και ανθελληνοκεντρισμό από μωρά και τους κάψατε και το λίγο μυαλό με το οποίο γεννήθηκαν, καθώς και όλους τους παλαιοπασόκους pandarάκους – γαίδαράκους ντε ντε και άπαντες τους διασταυρωμένους που νομίζουν ότι είναι Έλληνες και είναι αυτοί που βολεύονται με την εκάστοτε καθεστικυία κατάσταση, ακόμη και αυτή των κατακτητών των Ελλήνων, αρκεί να μην αλλάξει τιποτε, να μην χρειαστεί αγώνας και ξεβολευτούν, αφού αυτοί περνούν καλά! Ναι pandarάκο, αφού μας κατάντησαν έτσι ας μείνουμε κι έτσι, μην χαλάσει η ομοιόσταση! Τόσο αγώνα έκαναν οι πρόγονοί σου μέχρι να ΠΑΤΉΣΟΥΝ και να εγκατασταθούν σε αυτά τα ιερά χώματα, τα οποία αν δεν «αυτοκτονούσαν» στρατιωτικά και πολιτισμικά οι δικοί μας πρόγονοι ούτε σαν τουρίστες δεν θα τα έβλεπαν, ούτε αυτοί ούτε εσύ βέβαια! Που να θέλεις να αλλάξει η κατάσταση αφού το ασιατικό σου γονίδιο θέλει ΟΜΟΓΕΝΟΠΟΙΗΣΗ και ΣΑΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ των πάντων, όλα ένα, μικροί μεγάλοι στο καφενείο, ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ δηλαδή όπως υποστηρίζεις τόσο σε ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ (χριστιανισμός) όσο και σε ΠΟΛΙΤΙΚΟ (κομμουνισμός – αριστερά) επίπεδο! ΑΧΤΑΡΜΑΣ πολιτισμικός, φυλετικός και θρησκευτικός (όλοι μονοθεϊστές του θεού Γιαχβε και να… ΚΑΝΟΥΜΕ ότι μαλώνουμε μεταξύ μας)! Την επιστροφή σας στην πραγματική σας πατρίδα, τις Άγιες Στέππες, είναι σαν να την βλέπω τώρα μπροστά μου! Ο Ρωμιοσύνης ως… Μεσσίας να κάθεται πάνω στον Pandarάκο – gaidαράκο και να τον ταίζει καρπουζόφλουδες από μεγάλη ποσότητα καρπουζιών που υπεξαίρεσαν από τό τελωνείο της Βηθλεέμ και τα πέρασαν από τον έλεγχο της Ναζαρέτ και πίσω από τον εβραιοΡωμαίο ανθέλληνα (ανάθεμα τρις) δάσκαλο Ρωμιοσύνη – Μιλανοσύνη να τέχει ο κοντός, κουτσός και καθυστερημένος πλην όμως ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ οπαδός (ο μόνος προς το παρόν) του Μεσσία ο ΠΔ, κρατημένος από την ουρά του pandarάκου – gaidαράκου και φωνάζοντας συνθήματα όπως…. «ΚΑΛΟΣΥΝΗ σας που δεχτήκατε τον Ρωμιοσύνη, πετάξτε μας λίγο φαί, δώστε ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ»!!! (τι ποίηση) και με μουσική υπόκρουση το γκάρισμα του pandarάκου – gaidaράκου!!! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα Συνεχίζεται……
          • 10
            3
            Τελικά σου έκανα μεγάλη ζημιά. Δεν θα το ξανακάνω.
          • Η ΜΙΛΑΝΟΣΥΝΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΜΙΛΑΝΕΖΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ 19 Φεβρουαρίου 2017 @ 17:01
            4
            11
            Πράγματι μου προκάλεσες εκτεταμένη εκδορά στο ψωλόδερμα! Θα ήταν καλύτερα αν ξύριζες τις τρίχες στον πρωκτό σου! Προσπάθησε να χαλαρώνεις και να μην σφίγγεσαι κατά την διείσδυση και ναι να μην το ξανακάνεις γιατί σε εσένα θα στοιχήσει μια ακόμη αιμορροίδα ενω στους εραστές σου ίσως και λοίμωξη!
        • 7
          3
          Να’σαι καλα,παντως.Γελασαμε λιγακι.Μονο ο chaoskampf μπορει να συγκριθει μαζι σου στη λογοτεχνια και μου εχει λειψει,ειν’αληθεια.
  32. 11
    5
    Έλεγα κι εγώ τι μυρίζει τι μυρίζει; Έκλασε η μύγα και χέστηκε ο κόσμος όλος. Αν νομίζεις παπαράκο ότι με τις μαλακίες που λες θα λακίσουμε για να γράφετε εσείς ότι γουστάρετε είσαι γελασμένος. Εσύ εξελληνισμένο σαρακινό γονίδιο να πας να βρεις τον μάρτυρα του ιεχωβά της ΕΟΑ που το παίζει ελληναράς και το άλλο το καθυστερημένο τον Ψώρρα και μαζί με τον Πάλμο να παίξετε τις κουμπάρες με τους ανδρομέδιους γαμιάδες σας. Συνεχίστε όμως να γράφετε έτσι για να γελάει κι ο κόσμος μαζί σας.
    • Η ΜΙΛΑΝΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΤΟΡΙΝΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΕΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗΣ 19 Φεβρουαρίου 2017 @ 20:58
      4
      11
      Τη… «μαγκιά» κυρα Ρωμαιοσύνη να φανταστώ ότι την απέκτησες σαν μεγαλοκοπέλα από τα ιουδαικά μπουρδέλα που δούλευες και όχι από το κατηχητικό που σου έκαιγαν το μυαλό σαν μικρό κορίτσι! Ελπίζω να μην σου τα έμαθε αυτά ο μπουρδελοπαραγιός σου, ο εγκεφαλικά εννιάχρονος μπακαλόγατος, ο ΠΔ, ο σύγχρονος Σάντσο Πάντσα! χαχαχαχαχαχαχαχα! Έτσι βεντούζα – βεντούζα, ανυποχώρητη σε θέλω θειά, να βγαζεις το… «χριστιανικό» ΕΓΩ σου εδώ μέσα για το ποιος θα μιλήσει τελευταίος! ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΞΙΟΥΔΑΙΣΜΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ! Οφθαλμός αντί οφθαλμού, οδόντας αντί οδόντα και… ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΑΝΤΙ ΚΟΥΒΈΝΤΑΣ, εβραιόσπαρμα!!!
      • 11
        3
        Γιατρέ σου βρήκα πελάτη!!!
      • 10
        3
        Και κάτι τελευταίο για την πάρτι σου. Μάγκας ήμουν είμαι και θα είμαι πάντα, καθότι είμαι και ένα σπάνιο πακέτο στρατιώτη. Έχω μυαλό, πνεύμα, γνώσεις και σωματική ρώμη ταυτόχρονα. Και για αυτό και σαν γνήσιος Δωριέας, κάτι που εσύ δεν είσαι, δεν γονατίζω ποτέ. Θα με βρίσκεις μπροστά σου ανδρομέδιε και θα σε ταπώνω όπως πάντα.
        • Η ΜΙΛΑΝΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΤΟΡΙΝΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΕΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗΣ 20 Φεβρουαρίου 2017 @ 08:35
          2
          8
          Πάλι κάτι τελευταίο κυρά ΡΩΜΑΙΟσύνη, πάλι να μιλήσεις τελευταία μωρή σκρόφα εβραιοχριστιανή της… «αγάπης»; χαχαχαχαχαχαχα Και… για πες, έχεις και πνεύμα και μυαλό και γνώσεις και μαζί με όλα αυτά ενώ είσαι ΡΩΜΑΙΟσύνη και θαυμαστής της Ρώμης… έχεις και σωματική ΡΩΜΗ!!! ΟΥΟΥΟΥΑΑΑΟΥΟΥΟΥ!!!!! ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ Ο ΤΣΑΚ ΝΟΡΙΣ;;;;; χαχαχαχαχαχα Γεμάτο… «ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ» σε βλέπω, ΓΝΗΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ, ακολουθείς πιστά την διδασκαλία Του έτσι; Ή μάλλον ΓΝΗΣΙΟΣ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ με μπόλικο ΕΓΩ και άρρωστη ψυχή!!! Αχ κυρά ΡΩΜΑΙΟσύνη, πόσο λίγο μυαλό έχεις, σκέτη γίδα και μάλιστα βραστή θυμίζεις!!! χαχαχαχα Τσακ Νόρις, συγχωρεσέ με και χάρισε μου τη ζωή! χαχαχαχαχα Πωπω ΡΩΜΗ σωματική η κυρά ΡΩΜΗοσύνη, φαντάζομαι για τέτοια νταρντάνα ο μπουρδελοπαραγιός ΠΔ θα ζητάει ακριβή βίζιτα από τους πελάτες!!! χαχαχαχα
          • ΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΜΗ ΤΗΝ ΚΛΑΙΣ 20 Φεβρουαρίου 2017 @ 11:37
            8
            4
            Ρε φιλαράκι αρκετά δεν ασχολήθηκες με μένα; Αν έχεις άποψη κατέθεσέ την. Να μιλήσουμε όπως στην αρχή. Μου λες ότι η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ είναι ιταλικό. Εγώ παρακάτω σου έγραψα κάποια στοιχεία και δεν απαντάς. Αντιθέτως το παίζεις τρολ. Ποτέ δεν είπα ότι είμαι καλός χριστιανός. Το αντίθετο μάλιστα. Αν νομίζεις ότι είμαι παιδί του κατηχητικού έχεις μεγάλο λάθος. Επί της ουσίας τώρα. Ρε φίλε γιατί μισείς τόσο τους χριστιανούς; Η πίστη στον Δία σε κάνει περισσότερο Έλληνα; Κι οι ρωμαίοι πίστευαν στον Δία. Άρα μήπως είσαι κι εσύ Ρωμαίος; Αν δεν είσαι έμμισθος πράκτορας, έχεις φάει μεγάλο παραμύθι. Αν είμαι εγώ εγωίσταρος τότε εσύ τι είσαι που από εγωισμό δεν μπορείς να δεχτείς κάτι διαφορετικό. Σου ξαναείπα ότι ο χριστιανισμός ναι ξεκίνησε από τους ιουδαίους αλλά το μεγαλείο της ελληνικής φιλοσοφίας το μεταμόρφωσε σε καθαρά ελληνική υπόθεση. Φίλε, εγώ σε λέω φίλο γιατί δεν έχω καμία διάθεση να το τραβάμε και στο τέλος να μας βρίζουν όλοι, η εκκλησία αναθεμάτισε τους Έλληνες τους παγανιστές. Όπως αναθεμάτισε κι όλα τα άλλα δόγματα χριστιανικά και μη. Μην το παίρνεις προσωπικά. Αφού εσύ δεν πιστεύεις τι φοβάσαι; Κι εσείς σήμερα δεν αναθεματίζετε τους χριστιανούς; Τι ψάχνεις τώρα. Αν θες διάβασε Παπαρρηγόπουλο για να καταλάβεις πολλά. Θα μάθεις όλα τα στραβά μας σαν φυλή και των αρχαίων και των χριστιανών. Μη ξεχνάς, εσείς επιτίθεστε κι εμείς αμυνόμαστε. Εδώ οι τουρκαλάες κοντεύουν να μπουκάρουν μέσα κι εσείς κυνηγάτε εμάς. Αν αύριο χρειαστεί να πάρουμε τα όπλα, εσύ θα πολεμίσεις κάτω από τη σημαία με το σταυρό; Μπορείς να πιστεύεις ότι θες. Σε ενοχλεί κάνεις; Εσείς γιατί ενοχλείτε εμάς; Το ενδεχόμενο τα μασονάκια να βρήκαν τρόπο για να μας διαλύσουν σαν έθνος σήμερα το καταλαβαίνεις; Το βλέπεις παντού στην παιδεία, στην οικονομία, στο στρατό και το μόνο που δυσκολεύονταν ήταν η θρησκεία. Ξέρουν ότι οι Έλληνες είμαστε σοβινιστές στις ιδέες μας. Οπότε σου λέει, ας τους φανατίσουμε με κάτι δικό τους κι άστους να τρώγονται. Επειδή μάλλον εσύ έχεις λόγο, χρησιμοποίησε τα επιχειρήματά σου όμορφα κι ας αφήσουμε κι οι δυο τις μαλακίες.
      • 7
        3
        Μας εγραφες στο αρθρο ΄΄Ο Μεσσιας του Καισαρα΄΄,σαν σχολιαστης ΄΄Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗ ΡΩΜΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΙΤΑΛΙΑ΄΄[Δεν θα συνεχισω τον διαλογο γιατι εξεθεσα τις αποψεις μου και θελω να λειτουργησω ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ] Αυτη αγαπητοι ειναι η ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΑΠΗ,απαλλαγμενη απο καθε Ιουδαικο στοιχειο.Καθαρη και απολυτως ΕΛΛΗΝΙΚΗ,οπως θελουν καποιοι να την μεταλλαξουν.Βγαλτε τα συμπερασματα σας!
        • Η ΜΙΛΑΝΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΤΟΡΙΝΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΕΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΟΣΥΝΗΣ 20 Φεβρουαρίου 2017 @ 08:14
          3
          8
          Τσουπ και ο μπουρδελοπαραγιός πίσω από την κοπέλο!!! Να κι η τσατσαααά!!! χαχαχαχαχαχαχαχαΝα Πόσο καθυστερημενο είσαι τελικά! χαχαχαχαχα Το να είμαι άλλος και να γούσταρα το nick μάλλον δεν το σκέφτηκες καθόλου! Τέσπα, μια και με δείχνεις σαν κακό πρότυπο του Ελληνοχριστιανισμού να φανταστώ ότι εσύ και η προϊσταμένη σου η ΡΩΜΑΙΟσύνη είστε… ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ έτσι; Μπράβο παραδοχή!!!
          • 7
            2
            Ελληνες Ορθοδοξοι ειμαστε,δεν υπαρχουν Ιουδαιοχριστιανοι η Ελληνοχριστιανοι στην Ελλαδα.
  33. 10
    5
    Οι Νεοπαγανιστές πολεμούν με μανία το όνομα «Ρωμηός» (= Ρωμαίος Ρωμαίος Ρωμηός) και την ιστορική του χρήση από εμάς τους Ορθοδόξους. Το πολεμούν δε, ακριβώς, διότι συνδέεται με την ορθοδοξο-πατερική παράδοση μας και χαρακτηρίζει τους Ορθοδόξους Χριστιανούς. Έχω υπόψη μου, μεταξύ πολλών αντιρωμαίικων άρθρων, ένα σημείωμα του Δαυλού (αρ. 157, Ιανουάριος 1995, σ. 9308), υπογραφόμενο «Ο Μεταπολιτικός». Ο συντάκτης του άρθρου τονίζει με πάθος την κατ’ αυτόν «αντίθεση» των όρων Έλλην και Ρωμιός. («Έλληνας σημαίνει ελεύθερος [… ] από κάθε είδους δογματισμό, θρησκευτικό ή πολιτικό» — «Ρωμιός είναι ο ελληνόφωνος Χριστιανός του Ρωμαϊκού κράτους», (που) «πιστεύει, ότι ο ένας Θεός εκφράζεται από μία μόνο έννοια στη ζωή, την εβραϊκή» (και που) «έκαιγε στον Ιππόδρομο της Νέας Ρώμης Κωνσταντινούπολης τους αντιφρονούντες, τους αιρετικούς»). (Βέβαια, αν αυτή είναι η ιστορική αλήθεια δεν ενδιαφέρει τον «Μεταπολιτικό», που τροφοδοτεί με «σκύβαλα» (Φιλιπ. 3,8) τους αναγνώστες του). Ενδιαφέρον, για την φαινομενικά ουδέτερη και στην ουσία αντιεκκλησιαστική οπτική του, είναι και το άρθρο (με παραπομπές, πάντα) του φιλολογούντος κ. Μάριου Πλωρίτη, «Περί Ελληνοχριστιανισμού», στην εφημ. Το Βήμα (Κυριακή, 11 Ιουνίου 2000), στο οποίο εδίδετο μια ιστορική αναφορά στην χρήση του όρου Έλλην στην Χριστιανική διαχρονία. Ποια είναι, λοιπόν, η σημασία των ονομάτων Έλλην και Ρωμηός και ποια η ιστορική τους σχέση και χρήση; Για την γραφή του ονόματος Ρώμη(ι)ος, επεκράτησε μεν σήμερα η γραφή Ρωμιός, υποστηριζόμενη από γλωσσολόγους. Επιμένω όμως στη μορφή Ρωμηός, όπως και ο μακαριστός π. Ιωάννης Ρωμανίδης, διότι το Ρωμηός προέκυψε από πτώση του τόνου στην «Βυζαντινή» δημοτική ποίηση (Ρωμαίοι – Ρωμηοί) χάριν του μέτρου. Αυτή δε την μορφή γνωρίζει και ο ποιητής Γ. Σουρής (Ρωμηός, 29. 12. 1901). Γράφει π. x.: «κι είπεν ο χρόνος ο παληός,…..έλα, καινούριε χρόνε,…..να παραλαβής τους Ρωμηούς,……που τους Ρωμηούς των τρώνε……[… ]……αθάνατο Ρωμαίικο να ζήσης χίλια χρόνια…»………………………….. Για το όνομα Ρωμηός (= Ρωμαίος) υπάρχει μεγάλη σύγχυση, σ’ εκείνους φυσικά που ερασιτεχνικά ασχολούνται με την ιστορία, ενώ όσοι έχουν τις επιστημονικές προϋποθέσεις μπορούν να κατανοήσουν την έννοια και ιστορική σημασία των εθνικών μας ονομάτων. Το όνομα «Έλλην» είναι το κυριότερο όνομα του έθνους των Ελλήνων. Η έννοιά του όμως ποικίλλει κατά περιόδους και άλλοτε είναι φυλετική και άλλοτε εθνική ή πολιτιστική ή θρησκευτική, στους τελευταίους δε αιώνες καθαρά εθνική. Είναι όμως γεγονός, ότι (κατά τον Αριστοτέλη) αρχαιότερο είναι το όνομα Γραικός για το έθνος μας και με αυτό μας ονόμαζαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι. Από τον 8ο όμως αιώνα (Καρλομάγνος και το περιβάλλον του) το ανατολικό μέρος της αυτοκρατορίας («Βυζάντιο») ονομαζόταν Γραικία και οι κάτοικοί της Γραικοί, αλλά με μειωτική έννοια (αιρετικοί και κίβδηλοι). Το υβριστικό αυτό υπόβαθρο διατήρησε το όνομα αυτό στα χείλη των δυτικών, ως τον αιώνα μας. Ενώ, λοιπόν, καυχώμεθα και για το όνομα μας αυτό (Γραικοί), όταν χρησιμοποιείται σε δυτικά κείμενα (παλαιότερα), πρέπει να γνωρίζουμε την αληθινή του σημασία. Το όνομα Γραικός στη Δύση, από τον 8ο αιώνα, δηλώνει τον μη γνήσιο Ρωμαίο, διότι το όνομα Ρωμαίος διεκδικούσε ο φραγκολατινικός κόσμος. Το 962 ιδρύθηκε από τους απογόνους του Καρλομάγνου, του μεγαλύτερου εχθρού του Ελληνισμού, η «Αγία Ρωμαϊκή αυτοκρατορία του γερμανικού έθνους», υποκαθιστώντας (θεωρητικά) την Αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης Κωνσταντινουπόλεως. Η Ενωμένη Ευρώπη, υπό την (πραγματική) ηγεσία της Γαλλίας (Φραγκιάς) και της Γερμανίας (Τευτονίας), δηλαδή των φραγκολατινικών εθνοτήτων (οι σημερινοί Άγγλοι είναι οι Νορμανδοφράγκοι και οι λαοί της Κεντρικής Ευρώπης οι Λομβαρδοφράγκοι), δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς τη διάλυση της Αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης – Ρωμανίας. Ρωμανία ονομαζόταν η αυτοκρατορία, που εκτεινόταν αρχικά σ’ Ανατολή και Δύση. Είναι γεγονός, ότι το όνομα Ρωμαίος γενικεύθηκε στην (αρχαία) Ρωμαϊκή αυτοκρατορία το 212 (Constitutio Antoniniana του Καρακάλλα). Από το 330 όμως (εγκαίνια Νέας Ρώμης) η αυτοκρατορία γίνεται Χριστιανική και ελληνική (πλήρης εξελληνισμός από τον Ιουστινιανό ως τον Ηράκλειο, 6-7ος αι. ). Μη λησμονούμε, ότι και η Παλαιά Ρώμη (της Ιταλίας) έλαβε όνομα ελληνικό (Ρώμη), τον 4ο δε αιώνα π. Χ. Ονομαζόταν «πόλις ελληνίς» (Ηρακλείδης ο Ποντικός). Το 330 η νέα πρωτεύουσα της νέας Χριστιανικής αυτοκρατορίας (Μ. Κωνσταντίνος) ονομάσθηκε (όχι Κωνσταντινούπολη, αλλά) Νέα Ρώμη, διότι η Παλαιά Ρώμη μεταφέρθηκε ολόκληρη στην ελληνική Ανατολή (Translatio Urbis). Το όνομα Κωνσταντινούπολις θα της δοθεί ταυτόχρονα προς τιμήν του ιδρυτού της. Στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο (380, κανόνας γ’) και στην Δ΄ (451, καν. 28) λέγεται ρητά, ότι «εικότως» έλαβε η νέα πρωτεύουσα ίσα «πρεσβεία» με την Παλαιά Ρώμη, «δια το είναι αυτήν Νέαν Ρώμην». Γι’ αυτό όλοι οι αυτοκράτορες, Έλληνες εκ καταγωγής στη συντριπτική τους πλειονότητα, ως τον ουσιαστικά Νεοέλληνα Κωνσταντίνο τον Παλαιολόγο (+ 1453), θα ονομάζονται και θα αυτοκαλούνται «αυτοκράτορες των Ρωμαίων». Γιατί; Από το 330 το όνομα της Αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης είναι Ρωμανία. Το όνομα αυτό αναφέρεται ήδη τον 4ο αιώνα από το Μ. Αθανάσιο. Το όνομα Βυζάντιο για το κράτος θα εμφανισθεί για πρώτη φορά σε Φράγκους συγγραφείς — Ιερώνυμος Βολφ—το 1562. Πριν από το έτος αυτό ποτέ δεν ονομάσθηκε η αυτοκρατορία Βυζάντιο. Οι κάτοικοι του κράτους ονομάζονται Ρωμαίοι, μολονότι πολιτιστικά είναι όλοι Έλληνες και πνευματικά Ορθόδοξοι. Ελληνισμός ρωμαϊκός κρατικός φορέας και Ορθοδοξία είναι τα συστατικά μεγέθη της Νέας αυτοκρατορίας. Βέβαια, το κύριο στοιχείο της αυτοκρατορίας είναι οι εκ καταγωγής (φυλετικά, δηλαδή) Έλληνες. Το όνομα Ρωμαίος ήταν λοιπόν κρατικό, σε μία αυτοκρατορία που ήταν πολιτιστικά (γλώσσα, παιδεία) απόλυτα ελληνική, και όχι φυλετικά. Επειδή δε η Κωνσταντινούπολη νέα Ρώμη δια των Αγίων της έγινε προπύργιο της Ορθοδοξίας, το όνομα Ρωμαίος σημαίνει, τελικά, Ορθόδοξος πολίτης της Νέας Ρώμης (Όχι της παλαιάς, που έγινε το κέντρο του Παπισμού από τον 11ο αιώνα -σχίσμα). Αυτό ομολογούν οι Ορθόδοξοι και Έλληνες Πατριάρχες της Ανατολής στον διάλογό τους με τους Αγγλικανούς Ανωμότους τον 18ο αιώνα (1716-1725). «… Πάλαι μεν Ελλήνων, νυν δε Γραικών και Νέων Ρωμαίων δια την Νέαν Ρώμην καλουμένων». Οι Έλληνες, δηλαδή, μαζί με όλους τους Ορθοδόξους της Εθναρχίας (που ήταν συνέχεια της «Βυζαντινής» Αυτοκρατορίας) ονομάζονται εδώ Γραικοί, διότι έτσι μας ονόμαζαν από τον 8ο αιώνα οι ευρωπαίοι (Grec, Grieche, Greco) και Νεορωμαίοι, ως πολίτες και πνευματικά τέκνα της Νέας Ρώμης. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ο Ν. Σπηλιάδης (στενός συνεργάτης του Καποδίστρια) στα Απομνημονεύματά του λέγει ότι ο Ι. Καποδίστριας ήθελε να δημιουργήσει «Νεορωμαϊκήν αυτοκρατορίαν» (ανακοίνωση καθηγ. Π. Χριστοπούλου), δηλαδή να αναστήσει την Αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης Κωνσταντινουπόλεως, που φυσικά δεν το ενέκρινε η Ευρώπη των απογόνων του Καρλομάγνου. Το όνομα Ρωμαίος, συνεπώς, αν μέχρι το 330 μπορεί να θεωρηθεί κατά κάποιο τρόπο όνομα δουλείας και υποταγής, από το έτος εκείνο είναι για τους Έλληνες όνομα τιμής και δόξας, αφού μόνο αυτό (και όχι το ανύπαρκτο ως κρατικό, μέχρι το 1562, Βυζάντιο) χαρακτηρίζει την αυτοκρατορία μας και τη θέση μας σ’ αυτήν. Ρωμηά ήταν η Αθηναία Βασίλισσα Ευδοκία (5ος αι. ), Ρωμηά και η (κυβερνώσα) αυτοκράτειρα Ειρήνη, πάλι Αθηναία, τον 8ο αι. Στην Αθήνα ήλθε και ο Ρωμαίος, αλλά Έλληνας Μακεδόνας, Βασίλειος Β΄ ο Βουλγαροκτόνος, για να προσκυνήσει την Παναγία την Αθηνιώτισσα στον Παρθενώνα. Είναι τραγικό, αλήθεια, αυτό που λειτούργησε ιστορικά ως σύνθεση ευεργετική για το Έθνος – Γένος μας, εμείς οι δυτικοθρεμμένοι Νεοέλληνες να το εκλαμβάνουμε ως αντίθεση. Το όνομα Ρωμαίος όμως φανερώνει την ταύτιση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας. Ρωμαίος σημαίνει τελικά Ορθόδοξος Χριστιανός, ενώ το Έλλην, από τη Γαλλική Επανάσταση και μετά, μπορεί να σημαίνει μόνο τον αρχαιολάτρη τύπου Γεμιστού Πλήθωνος ή και τον Τέκτονα εκδυτικισμένο και φραγκόφιλο. Όταν, συνεπώς, απορρίπτεται ή και πολεμείται το όνομα Ρωμαίος Ρωμηός, πρέπει να ερευνάται και η αιτία, η προέλευση δηλαδή της πολεμικής. Είναι απλώς ανιστόρητη αρχαιολατρία, δυτική επίδραση ή και πολεμική κατά της Ορθοδοξίας; Ως Ρωμαίοι οι Έλληνες δηλώνουμε τον σύνδεσμο του έθνους μας με την Ορθόδοξη, αγιοπατερική παράδοση και την Ορθόδοξη ταυτότητα μας. Γι’ αυτό έχουμε τη συνείδηση, ότι εθνικά φυλετικά είμασθε Έλληνες ή και Γραικοί (όλα δικά μας είναι) πνευματικά, όμως, δηλαδή στην πίστη μας, είμασθε Ρωμαίοι Ρωμηοί, δηλαδή Ορθόδοξοι Χριστιανοί και όχι εξωμότες Γραικύλοι και «γενίτσαροι» προς την Οθωμανική Ανατολή (Τουρκιά) ή την αλλοτριωμένη Δύση (Φραγκιά). Όταν οι πατέρες μας στη διάρκεια της δουλείας έλεγαν για κάποιον Έλληνα: ετούρκευσε ή εφράγκευσε, σήμαινε: χάνοντας την Ορθόδοξη πίστη του, έπαυσε να είναι και Έλληνας. Αυτά βέβαια ως τον 19ο αιώνα. Στο σύγχρονο Ελληνικό Κράτος, όπως άλλωστε και στο «Βυζάντιο», νομικά, Έλληνας μπορεί να είναι οποιοσδήποτε, ανεξάρτητα από την καταγωγή του, ως πολίτης του κράτους, προστατευόμενος συνταγματικά — και πολύ ορθά — από τους νόμους.
  34. 10
    5
    Αναχρονολόγηση του όρου «Ρωμηοσύνη» 1. Όσο κι αν κατά τον κριτικότατο αείμνηστο διδάσκαλο, καθηγητή Νικόλαο Τωμαδάκη, ο όρος «Ρωμηοσύνη» είναι «νεόπλασμα», εν τούτοις εκφράζει κατά τον αυθεντικότερο και ιστορικά δικαιωμένο τρόπο, το φρόνημα των Ορθοδόξων Πολιτών της Νέας Ρώμης (Κωνσταντινουπόλεως), αλλά και όλους τους λαούς της γης ή μεμονωμένα άτομα, που έζησαν και ζουν ιστορικά με το φρόνημα αυτό. Ο όρος έχει άμεση σχέση με τα ιστορικά ονόματά μας Ρωμανία και Ρωμαίος (Ρωμηός), που συνδέονται αδιαίρετα με το ιστορικό μέγεθος, που εγκαθιδρύθηκε στην Ιστορία στις 11 Μαΐου 330 μ. Χ., με τα εγκαίνια της νέας πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και όλης της Ευρώπης, της Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης. Όπως ο κοινότατος (και τόσο παρεξηγημένος) σήμερα όρος «Ελληνο-Χριστιανικός» είναι κατασκεύασμα γλωσσικό μόλις του 1852 (Σπυρ. Ζαμπέλιος), αλλά εκφράζει μία μακρά ιστορική πραγματικότητα, έτσι και ο όρος Ρωμηοσύνη (αντίστοιχος όρος: Φραγκοσύνη) είναι μεν νεώτερο γλωσσικό εύρημα, αλλά, μέσα στις κοσμογονικές ανακατατάξεις και μεταπλάσεις του βαλκανικού χώρου στους τελευταίους αιώνες, είναι ο καταλληλότερος, για να εκφράσει το πνευματικό περιεχόμενο, βίωμα και ήθος της «ρωμαίικης» και «μεταρωμαίικης» («βυζαντινής» και «μεταβυζαντινής») περιόδου της ιστορίας του Ελληνισμού, στη στενότερη φυλετική και την ευρύτερη οικουμενική εκδοχή του. Ρωμηοσύνη είναι η Ελληνικότητα στην οικουμενική Ορθόδοξη ιστορική ενσάρκωσή της……………………..2. Το «Τραγούδι του Δασκαλογιάννη» χρησιμοποιεί τον όρο «Ρωμιός -ιοί», στην ιστορικά καθιερωμένη χρήση του. Π.χ.: στ. 56: «ουλ’ οι Ρωμιοί θα σηκωθούν και την Τουρκιά θα φάσι» (παράβαλλε στ. 76, 100, 740). Επίσης τον όρο «Ρούμελη» στ. 78: «πως εσηκώθηκ’ η Βλαχιά, κι η Ρούμελη κι η Μάνη» (Ρούμελη = η Στερεά Ελλάδα), σ’ αντίθεση με την «Τουρκιά» (στ. 121, 144 κ. ά.). Σ’ αυτό το πλαίσιο χρησιμοποιείται και ο όρος «Ρωμηοσύνη», και μάλιστα σε αναφορά προς το αναμενόμενο ελεύθερο Γένος, στα ακόλουθα σημεία: στ. 10: Ο Δασκαλογιάννης «με την καρδιά τουν ήθελε την Κρήτη Ρωμιοσύνη… ». Το νόημα του όρου προσδιορίζεται σαφώς από τους επόμενους στίχους: 11-16: «Κάθε Λαμπρή και Κυριακή ήβανε το καπέλλο……….. και του Πρωτόπαπά ‘λεγε: Το Μόσκοβο θα φέρω…………… να τα συντράμει τα Σφακιά τσοι Τούρκους να ζυγώξου……………….. και για την Κόκκινη Μηλιά δρόμο να τώνε δώσου……………… Μα κι οποίοι τωνεθέλουσι στην Κρήτη ν’ απομείνου………………. Σταυρό να προσκυνήσουσι και χρισθιανοί να γίνου»………….. στ. 108: «τση Ρωμιοσύνης τον οχτρό ούλοι να πολεμούσι…»………… στ. 980-81: «Μα δίχως να την κάμουσι την Κρήτη Ρωμιοσύνη………………… να τα ξεβγάλουν τα Σφακιά δεν ήτο δικιοσύνη… »………… 3. Το «Τραγούδι του Δασκαλογιάννη» μας επιτρέπει, συνεπώς, να διαπιστώσουμε χρήση του όρου, και μάλιστα με άνεση, που δείχνει εξοικείωση μαζί του και μακρά παρουσία του στο ευρύτερο λαϊκό λεξιλόγιο, πενήντα περίπου χρόνια πριν από τον Γ. Ιακωβάτο. Κυκλοφορούσε, μάλιστα, ο όρος στο στόμα του Λαού, που με απόλυτο σεβασμό, όπως δείχνει η δημοτική μας ποίηση, χρησιμοποιεί τους καθιερωμένους όρους, χωρίς τον βιασμό που συνήθως επιβάλλουν στη χρήση τους οι λόγιοι, υποκείμενοι στις οποιεσδήποτε δεσμεύσεις ή ιδεολογικές σκοπιμότητές τους. Η διάσωση λ. χ. του όρου Ρωμανία, που από τον δ΄ αιώνα δηλώνει το όνομα της εκχριστιανισμένης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, γίνεται στο στόμα του λαού (ποίηση π.χ. Πόντου, Κύπρου κ.λπ.), ενώ η λογιοσύνη άκριτα και δουλικά δέχθηκε τους όρους «Βυζάντιο» (και «Βυζαντινή αυτοκρατορία»), που μόλις το 1562 για πρώτη φορά εφευρέθηκαν από δυτικούς συγγραφείς (Ιερεμίας Βολφ) για την εγκατάλειψη από τον Ελληνισμό του ονόματος της αυτοκρατορίας του και την ιδιοποίησή του από τη Δύση………….. 5. Είμαι γι’ αυτό ευγνώμων στον φίλτατο κ. Κ. Σαρδελή, διότι τώρα μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποια ανανεωμένα συμπεράσματα:….. α) Ο όρος «Ρωμηοσύνη » είναι πολύ παλαιότερος απ’ όσο φανταζόμεθα προηγουμένως. Από τη δεκαετία του 1830 κατεβαίνουμε στη δεκαετία του 1780 και, γιατί όχι, και προ του 1770, εποχή, την οποία εξιστορεί ο Μπάρμπα Πατζελιός, ο οποίος με κάθε άνεση παραδίδει τον όρο. Αν ο όρος πλάσθηκε στην Κρήτη, δεν μπορεί να υποστηριχθεί αυτή τη στιγμή……. β) Η κυκλοφορία του όρου στο στόμα του λαού, ανεξάρτητα από την πρώτη εμφάνιση του, φανερώνει βαθύ ρίζωμά του στην ευρεία λαϊκή Κρητική συνείδηση, που μένει πιστότερα εξαρτημένη από τη ρωμαίικη παράδοση του Γένους…….. γ) Είμαστε υποχρεωμένοι να εγκαταλείψουμε πια θέσεις, όπως εκείνες του σοφού κατά τα άλλα και πολυΐστορος Νικ. Τωμαδάκη. Ότι δηλαδή ο όρος «Ρωμιοσύνη» είναι «νεόπλασμα του παρελθόντος» (= 19ου αι. )[, χρησιμοποιούμενον ακρίτως υπό τίνων λογοτεχνών (Εφταλιώτης, Κόντογλου)! Έτσι θα αποφευχθούν και ανοίκειες στην επιστήμη απολυτότητες, όπως η διακήρυξη του ιδίου Διδασκάλου, ότι δήθεν «ουδείς προ του 1850 είπεν ή έγραφε την λέξιν αυτήν, με την οποίαν θέλουν να αντικαταστήσουν τον Ελληνισμόν»……… δ) Ουδείς όμως εχέφρων και ισορροπημένος ερευνητής θα ήθελε ποτέ να αντικαταστήσει τον κατά τον ίδιο διδάσκαλο «αναντικατάστατον Ελληνισμόν» με το όνομα Ρωμηοσύνη, για τον απλούστατο λόγο, ότι οι όροι νοηματικά δεν συμπίπτουν σήμερα απόλυτα. Ο όρος «Ρωμηοσύνη» σημαίνει τον Ορθόδοξο Ελληνισμό, και μάλιστα στην οικουμενική εκδοχή του: Κάθε Ορθόδοξος πολίτης της Νέας Ρώμης, ανεξάρτητα από τη φυλετική καταγωγή του, είναι αυτοδίκαια «Ρωμαίος – Ρωμηός». Ενώ το όνομα «Έλλην», ταυτισμένο από τον 19ο αι. Με το «Ελληνικόν Κράτος», μπορεί με κάθε ευκολία να αποδοθεί και στους μη Ορθοδόξους…………… Όταν, συνεπώς, ο Ορθόδοξος Έλλην αυτοπροσδιορίζεται και με το (κρατικό πνευματικό και ποτέ φυλετικό) όνομα «Ρωμηός», δηλώνει την Ορθόδοξη ταυτότητα και συνείδησή του. Ουδεμία άρα σύγκρουση μπορεί να υπάρξει στη χρήση αυτών των ονομάτων. Τα ονόματα «Ρωμαίος» και «Έλλην» ταυτίσθηκαν στη μακραίωνη ιστορική τους χρήση και μόνο η λογιοσύνη έχασε κάποια ισορροπία στη χρήση τους. Όχι όμως ποτέ το ευρύ στρώμα του λαού και η πνευματική κιβωτός του, η πατερική Ορθοδοξία………… 6) Για το όνομα Ρωμηός, τη σημασία του και την γραφή του, πολύ ενδιαφέρουσα είναι η θέση του ιστορικού καθηγ. Δημ. Ν. Κιτσίκη (Πρόλογος της γ’ εκδόσεως του έργου του: Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Αθήνα 19973)……………. Παντού στον κόσμο η Ιστορία γράφεται με βάση τα υπάρχοντα κράτη της παρούσης στιγμής. Παρά ταύτα, στον Βυζαντινοθωμανικό κόσμο οι λέξεις «Ρωμαίος» ή «Ρωμηός» ήσαν καθιερωμένες. Όσο για την λέξη «βυζαντινός», αυτή είναι καθαρώς δυτικής προελεύσεως. Ιδού, φέρ’ ειπείν, τι γράφει επί του προκειμένου ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος στον Χιώτη λόγιο Γ. Ζολώτα (1845-1906), την 1η Ιουλίου 1886: «Φίλε Ζολώτα, όσο και αν ηρεύνησα κατά τους κατά τον μέσον αιώνα ημετέρους ιστορικούς και χρονογράφους, δεν ηδυνήθην να εύρω εν αυτοίς το όνομα των Βυζαντινών ή Βυζαντίνων, όπως θέλεις. Μετεχειρίζονται τα ονόματα Ρωμαίοι, Γραικοί και, περί τα τέλη, Έλληνες… Φοβούμαι, λοιπόν, ότι το όνομα επλάσθη υπό των Δυτικών, ημείς δε το εχάψαμεν»……….. Στον πρόλογο του Γ’ τόμου της Ιστορίας του Ελληνικού έθνους (1872, έκδ. 1886, σελ. κα’), ο Παπαρρηγόπουλος παρατηρούσε πως «καλούμεθα σήμερον Έλληνες, τους δε εν ταις αυταίς χώραις κατά τον μέσον αιώνα πρωταγωνιστήσαντας ονομάζομεν Βυζαντινούς. Αυτοί όμως ούτοι δεν παρεδέχθησαν την προσηγορίαν ταύτην, αλλ’ εκάλουν εαυτούς Ρωμαίους, Γραικούς και, από της ΙΑ΄ εκατονταετηρίδος, Έλληνας. Το όνομα Βυζαντινοί δεν επεκράτησεν ειμή παρά τοις Έσπερίοις, συνδεθέν υπ’ αυτών μετά ποικίλων περιφρονητικών εκδοχών»… Πράγματι, μόνον το 1562, δηλαδή 109 χρόνια μετά την Άλωση, ο Γερμανός φιλόλογος Ιερώνυμος Βολφ (Hieronymus Wolf) χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τους όρους Βυζάντιο και Βυζαντινός για ν’ αναφερθεί στην Ιστορία της Αυτοκρατορίας, δανειζόμενος αυτές τις προσηγορίες στην ονομασία της Κωνσταντινουπόλεως κατά την αρχαιότητα και μέχρι το 330 μ. Χ., οπότε ο Κωνσταντίνος ο Μέγας της έδωσε το δικό του όνομα…. Αν και για λόγους πρακτικούς χρησιμοποιώ στο παρόν βιβλίο όχι μόνον τον όρο Βυζαντινή Αυτοκρατορία αλλά και τον όρο Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στην ουσία ούτε και η δεύτερη τούτη ονομασία είναι σωστή, εφ’ όσον νομίμως ποτέ δεν υπήρξε άλλη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από αυτήν των Ελληνορθόδοξων. Η αξίωση του Καρλομάγνου, το 800 μ.Χ., να δημιουργήσει και πάλι μια Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, την οποίαν απεκάλεσαν οι Δυτικοί επί χίλια χρόνια «Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία», θεωρήθηκε από τους Βυζαντινούς ως σφετερισμός τίτλου που επιχειρήθηκε από τους βαρβάρους Φράγκους. Οι δε βάρβαροι αυτοί αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν ως Ρωμαίους τους νόμιμους κατόχους του τίτλου και αποκαλούσαν χλευαστικά την Αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως «Ελληνική Αυτοκρατορία». Οι Καθολικές σταυροφορίες, που εγκαινιάσθηκαν στον 11ο αιώνα με στόχο την υποδούλωση των Ελληνορθοδόξων και όχι μόνον των Μουσουλμάνων, αύξησαν σημαντικά το μίσος των Φράγκων κατά των «δολίων Ελλήνων», όπως αρέσκοντο να τους υβρίζουν. Η δε ηθελημένη άγνοια εκ μέρους των δυτικόφιλων Ελλήνων για την ιστορία της χώρας τους οδηγεί στο σημείο όχι μόνον να χρησιμοποιούν το επίθετο Βυζαντινός με την υποτιμητική τον έννοια —π. χ. μιλούν και αυτοί για «βυζαντινές ίντριγκες»— αλλά και να θυσιάζουν στον βωμό της «Ενωμένης Ευρώπης» την ελληνική αξιοπρέπεια, αποδεχόμενοι ως ηγέτες του ελληνικού κράτους, στην πρώην πρωτεύουσα του σφετεριστή Καρλομάγνου, στο Άαχεν (Αίξ-Λά-Σαπέλ), βραβείο Καρλομάγνου, στην ίδια πόλη όπου το 802 (γρ. 809) αποφασίστηκε από τους καθολικούς η καθιέρωση του φιλιόκβε που τους χώρισε από τους Ορθοδόξους….. Αντιθέτως, κανένας λαός της Ενδιάμεσης Περιοχής, συμπεριλαμβανομένων και των Τούρκων, δεν αμφισβήτησε ποτέ και σε καμία περίπτωση την ιδιότητα του Ρωμαίου στους κατοίκους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο:……. α) Η λέξη Ρωμηός (Ρουμ) εχρησιμοποιείτο για να κατονομάζονται οι άνθρωποι (φερ’ ειπείν ο Μεβλάνα Τζελαλεντίν Ρούμι) και οι θεσμοί (όπως η Αυτοκρατορία των Σελτζούκων του Ρουμ ή η Οθωμανική Αυτοκρατορία που απεκαλείτο, ακριβώς όπως η Βυζαντινή, Ντιγιάρι Ρουμ, δηλαδή η χώρα των Ρωμηών, ή τέλος ο ίδιος ο Οθωμανός σουλτάνος που έφερε τον τίτλο του Σουλτάνι Ρουμ, σουλτάνου των Ρωμηών), ώστε να υπογραμμισθεί ο κοινός πολιτισμός του χώρου που εκτείνεται στις δύο πλευρές του Αιγαίου, του χώρου των Ρωμηών…………… β) Οι παραδοσιακοί κύκλοι στην Ελλάδα και ιδιαίτερα οι κύκλοι της Ορθοδοξίας, ως και η λαϊκή συνείδηση, πάντοτε προτιμούσαν την λέξη Ρωμηός αντί του Έλλην, εφ’ όσον ο Ρωμηός είναι πρωταρχικά ο Ελληνορθόδοξος που ως μητρική γλώσσα μπορεί να έχει την αρβανίτικη, την βουλγαρική, την τουρκική ή την αραβική. Έτσι αποτρέπονται οι αποσχιστικές τάσεις που βασίζονται στο γλωσσικό ιδίωμα και μόνον. Θυμάμαι έναν Τούρκο συνάδελφο που επέμενε να ικανοποιηθεί το αίτημα να χρησιμοποιείται η λέξη Έλλην για τους σημερινούς ελληνοφώνους, διότι έτσι τους απομάκρυνε από την βυζαντινή κληρονομιά τους και από τους Ρωμηούς του χώρου της Ενδιάμεσης περιοχής……………….. Πριν από την δυτικοποίηση της Ενδιάμεσης περιοχής οι Τούρκοι είχαν απόλυτο δίκαιο να χρησιμοποιούν, όπως και οι Έλληνες, μονάχα την λέξη Ρουμ – Ρωμαίος, χωρίς ποτέ να δημιουργηθεί σύγχυση με την ιταλική χερσόνησο. Αλλά μετά την δυτικοποίηση άρχισαν να χρησιμοποιούν τον όρο «Ρωμέν» αντί του Ρουμ για τις ελληνικές αρχαιότητες της Μικρασίας, σαν να προήρχοντο από τους Ιταλούς της Ρώμης, ενώ και οι Έλληνες του κράτους των Αθηνών άρχισαν να μιλούν για ελληνικές αρχαιότητες στην Τουρκία ως διαφέρουσες από τις ρωμαϊκές ρωμαίικες. Για τον λόγο αυτό οι Έλληνες τουρίστες στην Τουρκία κατηγορούν τους Τούρκους ξεναγούς ότι επίτηδες χρησιμοποιούν τον όρο «ρωμαϊκές αρχαιότητες» αντί του όρου «ελληνικές αρχαιότητες», για να αρνηθούν την ελληνική προέλευση των αρχαιοτήτων. Είναι συνεπώς σαφές πως η δυτικοποίηση ευθύνεται για την αντιδίκια Ελλήνων και Τούρκων, οι οποίοι χρησιμοποιούν ο ένας κατά του άλλου όρους των Φράγκων εχθρών τους. Προτείνω συνεπώς, για να παύσει αυτός ο πόλεμος των λέξεων, να χρησιμοποιηθεί ο σημερινός όρος Ελλην – Γιουνανλί για να χαρακτηρισθεί η ιστορία των Ρωμαίων – Ρωμηών, με την διευκρίνηση όμως ότι εννοούμε ως «Έλληνες» στην Βυζαντινοθωμανική Αυτοκρατορία όχι αυτούς που ομιλούν Ελληνικά, αλλά όσους ανήκουν στην Ορθοδοξία, στο μιλλέτι των Ορθοδόξων, είτε αυτοί είναι Έλληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι, Ρουμάνοι, Αλβανοί, Άραβες είτε Τούρκοι. […]…………………….……Σας ενοχλεί ο όρος ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ και δεν σας ενοχλούν οι 250 τούρκικες λέξεις που χρησιμοποιείτε στο καθημερινό σου λεξιλόγιο χωρίς να το καταλαβαίνετε;

Σχολιάστε

To e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί