Ραδιονικό κουβερτάκι…Η εξελιξη ….

Καλησπέρα σας.

Όπως σας είχα ενημερώσει, θα έγραφα συμπληρωματικά μολις πήγαινα τις εξετάσεις στον γιατρό, και θα σας μετέφερα τα λεγόμενά του.

Πράγματι, προχθές επισκεφθήκαμε τον προαναφερθέντα, —τον δεύτερο γιατρό στον οποίο τρέφω μεγάλη εκτίμηση και εμπιστοσύνη, — και του δώσαμε να εξετάσει το CD με την πρόσφατη ακτινογραφία από το διαγνωστικό κέντρο. Αφού τοποθέτησε το CD, παρέμεινε ακίνητος, σχεδόν απορημένος, με την έκφρασή του να μαρτυρά έκπληξη,….. αδυνατώντας να μιλήσει για περισσότερο από ένα λεπτό, ενώ εξέταζε προσεκτικά την εικόνα.

Χωρίς να τον ρωτήσουμε τίποτα, μας είπε *επί λέξει* —σε εμένα και τη σύζυγό μου—:

«Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου η κλινική κατάσταση ενός ασθενούς μπορεί να είναι πολύ καλύτερη από ό,τι δείχνουν οι εξετάσεις. Παρόλο που εδώ οι εξετάσεις υποδεικνύουν μικρή βελτίωση, αν ο ασθενής είναι καλά, χαρούμενος, χωρίς πόνους κ.λπ., αυτό είναι που μας ενδιαφέρει περισσότερο στην ιατρική, και όχι τόσο οι ακτινογραφίες».

Όταν του ανέφερα ότι τον βλέπω πιο κεφάτο, πιο ενεργό και με καλύτερη βάδιση σε σχέση με πριν, μου απάντησε: «Αφήστε τον έτσι. Όσο δεν τον ενοχλεί, δεν τον πειράζουμε».

Παρόλα αυτά, ενώ βρισκόμουν σε απόσταση περίπου δύο μέτρων από τον γιατρό, στην καρέκλα που καθόμουν, μου δόθηκε η εντύπωση —όσο μπορούσα να διακρίνω και να κατανοήσω σε σύγκριση με την αρχική ακτινογραφία— χωρίς να είμαι ή να το παίζω γιατρός, ότι το οστό και το ισχίο του είχαν βελτιωθεί.

Ωστόσο, ο γιατρός δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς συνέβη αυτή η βελτίωση ούτε τι μπορεί να διόρθωσε το πρόβλημα.

*Και η απορία που αιωρείται*….

«Μήπως το ραδιονικό κουβερτάκι;»

.Κ Α