Η προσοχή σου είναι το πεδίο μάχης

Υπάρχει μια παράξενη πίεση στην εποχή. Όχι η πίεση του φόβου, ούτε εκείνη της μεγάλης κρίσης που σε ξυπνά απότομα μέσα στη νύχτα. Είναι μια άλλη πίεση, πιο ήσυχη, πιο επίμονη. Η πίεση να είσαι συνεχώς παρών σε κάτι που αλλάζει διαρκώς, χωρίς ποτέ να σου δίνει τον χρόνο να καταλάβεις τι ακριβώς άλλαξε. Δεν ζούμε σε έλλειψη πληροφορίας. Ζούμε σε υπερπροσφορά διέγερσης. Κάθε μέρα κάτι συμβαίνει, κάτι λέγεται, κάτι απαιτεί αντίδραση. Και αν δεν αντιδράσεις, αν δεν πάρεις θέση, αν δεν μιλήσεις, νιώθεις σχεδόν ένοχος. Σαν να απουσιάζεις από τη ζωή, ενώ στην πραγματικότητα απλώς προσπαθείς να τη χωνέψεις. Κάπου εδώ γεννιέται ο θόρυβος. Όχι σαν ψέμα απαραίτητα, αλλά σαν κατάσταση. Σαν ένα συνεχές βουητό που δεν σε αφήνει να ξεχωρίσεις τι αξίζει να κρατήσεις και τι απλώς περνά. Και όσο περισσότερο προσπαθείς να τα παρακολουθήσεις όλα, τόσο λιγότερο καταλαβαίνεις πού βρίσκεσαι. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί άνθρωποι σήμερα δεν λένε «φοβάμαι». Λένε «κουράστηκα». Δεν λένε «δεν ξέρω τι γίνεται». Λένε «δεν ξέρω πότε να δώσω σημασία». Κάτι μέσα τους νιώθει ότι αν συνεχίσουν έτσι, αν συνεχίσουν να απαντούν…

Αν ειστε ηδη μελος μας καντε συνδεση με τα στοιχεια σας στην παρακατω φορμα

Username or Email Address

Κωδικός Χρήστη

Remember Me

Εγγραφείτε |Ξεχάσατε τον κωδικό σας;

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

==================================================================================