Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ ΜΕ ΣΧΗΜΑΤΑ

Υπήρχε κάποτε μια πόλη που δεν έγραφε λέξεις για να μιλήσει.Τις έχτιζε. Δεν ήταν πόλη διάσημη. Δεν είχε όνομα που να αντέχει στα βιβλία ιστορίας. Είχε όμως κάτι παράξενο: όταν περπατούσες στους δρόμους της, ένιωθες ότι κάθε γωνία ήξερε γιατί βρισκόταν εκεί. Όχι επειδή κάποιος το είχε αποφασίσει, αλλά επειδή δεν μπορούσε να σταθεί αλλιώς. Τα σπίτια δεν ήταν τετράγωνα από αισθητική. Ήταν επειδή το τετράγωνο κρατά.Οι αυλές δεν ήταν κυκλικές από μυστικισμό. Ήταν επειδή ο κύκλος χωράει ανθρώπους χωρίς να τους στριμώχνει.Και οι δρόμοι δεν έστριβαν για να εντυπωσιάσουν. Έστριβαν γιατί εκεί τελείωνε το ίσιο. Σ’ αυτή την πόλη, οι άνθρωποι μιλούσαν λίγο. Όχι επειδή δεν είχαν τι να πουν, αλλά επειδή η γλώσσα τους δεν ήταν μόνο ήχος. Ήταν σχήμα. Ήταν κίνηση. Ήταν τρόπος να στέκεσαι απέναντι στον άλλον. Όταν έλεγες μια λέξη, δεν την άφηνες να φύγει στον αέρα. Την ένιωθες στο στόμα, σαν πέτρα που γυαλίστηκε με καιρό. Κάθε φωνήεν άνοιγε χώρο. Κάθε σύμφωνο έβαζε όριο. Και κάπου ανάμεσα, γεννιόταν νόημα όχι επειδή το συμφώνησαν, αλλά επειδή το άντεχε η μορφή. Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ Σε…

Αν ειστε ηδη μελος μας καντε συνδεση με τα στοιχεια σας στην παρακατω φορμα

Username or Email Address

Κωδικός Χρήστη

Remember Me

Εγγραφείτε |Ξεχάσατε τον κωδικό σας;

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

==================================================================================