Η εποχή της χαμηλής έντασης

Πώς ο κόσμος αλλάζει χωρίς να συμβεί τίποτα μεγάλο Υπάρχει μια αίσθηση που γίνεται όλο και πιο κοινή, αλλά σπάνια περιγράφεται σωστά. Δεν είναι φόβος με την κλασική έννοια. Δεν είναι πανικός. Δεν είναι ούτε ελπίδα. Είναι ένα χαμηλό, μόνιμο βάρος. Σαν να ζεις μέσα σε κάτι που δεν εκρήγνυται ποτέ, αλλά ούτε και τελειώνει. Σαν να περιμένεις ένα γεγονός που δεν έρχεται, ενώ ταυτόχρονα νιώθεις ότι κάτι έχει ήδη αρχίσει. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Και δεν είναι ψυχολογικό με την απλή έννοια. Για δεκαετίες, οι μεγάλες αλλαγές στον κόσμο συνοδεύονταν από μεγάλα γεγονότα. Πόλεμοι με αρχή και τέλος. Οικονομικές κρίσεις με κραχ. Πανδημίες με εικόνες νοσοκομείων. Η ιστορία κινούνταν με σοκ. Το σοκ είχε ημερομηνία, είχε τίτλο, είχε αφήγημα. Και κυρίως: είχε κορύφωση. Σήμερα, αυτό το μοντέλο καταρρέει. Δεν υπάρχει ένα γεγονός που να εξηγεί γιατί οι άνθρωποι είναι κουρασμένοι. Δεν υπάρχει μία απόφαση που να εξηγεί γιατί η ζωή έγινε πιο δύσκολη χωρίς να “συμβεί κάτι”. Δεν υπάρχει ένας εχθρός που να δείχνει με το δάχτυλο γιατί όλα μοιάζουν λίγο χειρότερα από πέρυσι, και πέρυσι λίγο χειρότερα από…

Αν ειστε ηδη μελος μας καντε συνδεση με τα στοιχεια σας στην παρακατω φορμα

Username or Email Address

Κωδικός Χρήστη

Remember Me

Εγγραφείτε |Ξεχάσατε τον κωδικό σας;

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

==================================================================================