Αν είσαι λογιστής ή φοροτεχνικός, πιθανότατα έχεις συνηθίσει σε ένα πράγμα:
να δουλεύεις περισσότερο απ’ όσο πληρώνεσαι.

Όχι επειδή δεν ξέρεις.
Αλλά επειδή η πληροφορία τρέχει πιο γρήγορα από εσένα.

Κάθε χρόνο το ίδιο έργο:

  • κάτι αλλάζει

  • κάτι δημοσιεύεται

  • κάτι “πέρασε ψιλά”

  • και κάπου εκεί χάνεται χρόνος, ενέργεια και χρήμα

Το πρόβλημα δεν είναι η δουλειά.
Είναι ο τρόπος που γίνεται.

Υπάρχει ένα σημείο που το παιχνίδι αλλάζει

Κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι:

  • δεν χρειάζεται να τα διαβάζεις όλα

  • δεν χρειάζεται να τα ψάχνεις όλα

  • δεν χρειάζεται να θυμάσαι τα πάντα

Χρειάζεται απλώς να μη σου ξεφεύγει τίποτα σημαντικό.

Από εκεί και πέρα, η δουλειά γίνεται πιο ήσυχη.
Και, περίεργο πράγμα, πιο κερδοφόρα.

Λιγότερο τρέξιμο. Περισσότερη καθαρότητα.

Όταν δεν αγχώνεσαι μήπως “βγήκε κάτι και δεν το είδες”:

  • απαντάς πιο γρήγορα

  • νιώθεις πιο σίγουρος

  • δουλεύεις πιο συγκεντρωμένα

Και αυτό φαίνεται.
Στους πελάτες.
Στο πρόγραμμά σου.
Στο ταμείο σου.

Κάπου εδώ μπαίνει το ερώτημα

Αν υπήρχε τρόπος:

  • να μην κυνηγάς την πληροφορία

  • να μην φοβάσαι ότι κάτι σου ξέφυγε

  • να δουλεύεις λιγότερο αλλά με μεγαλύτερη απόδοση

θα άξιζε να τον δεις;

Όχι να στον εξηγήσουν.
Να τον δεις.

Γιατί μερικές φορές δεν χρειάζεται άλλη θεωρία.
Χρειάζεται απλώς να δεις πώς θα μπορούσε να είναι η δουλειά σου…
αν δεν ήταν τόσο βαριά.

👉 Ο Φοροβοηθός δεν υπόσχεται θαύματα.
Απλώς δείχνει έναν πιο έξυπνο δρόμο.

Και αν τον δεις, θα καταλάβεις μόνος σου αν σου ταιριάζει.

Από Stranger

Μετά από την πρώτη πτώση στα 3 μου έτη από μια αντίκα κούνια της γιαγιάς δημιούργησα τα πρώτα μου κενά ! Στην πορεία ένα ατύχημα με ένα ποδήλατο, όπου σε μια κατηφόρα βουνού, συνάντησα ένα γέρικο πλάτανο με το κεφάλι,η συνάντηση αυτή με έφερε στην κατάσταση της μόνιμης Νιρβάνας που βρίσκομαι σημερα!Οι φίλοι μου μου λένε ότι κάπου κάπου ξυπνάω μέσα από τον λήθαργο μου και αρχίζω και γράφω ..η μιλάω σε ένα μικρόφωνο… δεν έχω καλους φίλους το γνωρίζω…από παιδί με κοροϊδεύουν!

Αφήστε μια απάντηση

elGreek