Να ζής χωρίς νά προσκολλάσαι ή νά προσκολλάεις τόν χρόνον;…

Να ζής χωρίς νά προσκολλάσαι ή νά προσκολλάεις τόν χρόνον;…

νά ζης τό τώρα, μού είπε ένας φίλος.

εκείνη τήν ώρα ένοιωσα ότι ούτε τό τώρα ζή, ούτε τό παρελθόν, ούτε τό μέλλον, αλλά περισσότερον δέν ζή τό τώρα…. καί ζή περισσότερον τό μέλλον από τό παρελθόν ανά ώρες καί ανά ώρες τό αντίστροφον… Τό τώρα είναι αυτό που σκιαγραφεί τό μέλλον μέσα σ’ ένα πλαίσιο παρελθόντος.

αντιλήφθηκα ότι σέ ώρες έκστασης καί έμπνευσης, δέν ζώ ούτε τό παρόν, ούτε τό παρελθόν, ούτε τό μέλλον, αλλά ζώ τό ζώ!…

Τό άλλον είναι τό νά μήν ζής τό παρελθόν, τό παρόν καί τό μέλλον αλλά νά σκαρφαλώνεις είς τόν ουρανόν… Η απάθεια, η απάθεια διά τόν χρόνον είναι η αρχή γιά τήν εξουδετέρωση τού χρόνου μέσα σού, η καρδία είναι ανώτερη καί υδροσερότερη από τόν χρόνον. Ό χρό.νος, ό κρό.νος, ό μασ.όνος, ό κώ.νος τού χρό.νου, ό κρ.όνος χρ.όνος είναι όρια, φυλακή, σκλαβιά, δουλεία, προκαθορισμένη ληξιπρόθεσμη ευκαιρία καί τελεσίγραφη Μαθηματική ενεργειακή υπο.γρ[scratch].αφή….

Είναι όλα τόσον “ωραία”-ώρας κατάλληλης περαστικά που κλείνεις τά μάτια καί δέν υπ.άρχεις. Στήν έκσταση ανοίγεις τά χέρια τών ματιών καί κάνεις τήν υπέρβαση… έξω από τήν περιοχή τής στάσης = εκ.στάση…

Η α.πάθεια, η περιφρόνηση τού χρόνου μέσα στόν χρόνο χωρίς χρόνο καί χωρίς χρονικά όρια… Η άρνηση νά είσαι υπηρέτης τού, η απαίτηση νά είσαι αυτοκυρίαρχος μέσα στόν εαυτόν σού.

Η α.πάθεια είναι η α.μάθεια νά ζής στήν σκιά τού φωτός που κρύβει…

Παναγιώτης Δίας