ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 1997/ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ : Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

A.A.:- H δημιουργία χρήματος,ας πάρουμε μία από τις μορφές της την εκτύπωση δηλαδή χαρτονομίσματος. Αυτή γίνεται πάντα με εντολή της πολιτείας προς την κεντρική τράπεζα. Αυτό το χαρτονόμισμα λογιστικά και μόνο είναι ένα δάνειο του κράτους από την κεντρική τράπεζα, η οποία όμως επειδή ανήκει στο κράτος και επομένως στολαό, είναι και με όλο το τυπικό-όχι μόνο ουσιαστικό- ιδιοκτήτης το χρέος ως εκ τούτου δεν χρωστάμε σε κανέναν τίποτα. Η διεθνής βιβλιογραφία λέει βέβαια ότι το κομβικό σημείο του υπαρκτού ή του ανύπαρκτου δημοσίου χρέους είναι τοποιος είναι ο ιδιοκτήτης του. Δηλαδή όσο ο ιδιοκτήτης του χρέους ήταν η Τράπεζα της Ελλάδος, δεν χρωστάγαμε σε κανέναν τίποτα. Γιαυτό και η πονηριά της Νέας Τάξης Πραγμάτων καταργεί το προνόμιο της πολιτείας να δημιουργεί χρήμα και να βγάζει επί Χαλικιά την Πολιτεία στην αγορά χρήματος, δηλαδή στα ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου του 25% που τώρα βέβαια έχει πέσει στο 10%. Αυτό ιδιωτικοποιεί το δημόσιο χρέος καθιστώντας το έτσι και τυπικά πραγματικό. Φυσικά η πράξη αυτή είναι αναστρέψιμος και ανατάξιμος…κάτι που μπορεί να κάνει η Ευρώπη και η Ελλάδα στοάμεσο μέλλον,διότι μόνο με τη δημιουργία χρήματος μπορεί η ιδιοκτησία του χρέους να φύγει από τα χέρια των κατόχων των ομολόγων. Δηλαδή, να εξαγοραστεί από αυτούς και να επανέλθει στα χέρια της Πολιτείας. Γιαυτό και το πονηρό Μάαστριχτ απαγορεύει ρητά την νομισματικοποίηση του χρέους. Εμείς όμως πρέπει να τυπώσουμε χαρτονόμισμα, να αγοράσουμε τα ομόλογα με αυτό ή να πιστώσουμε κάποιο λογαριασμό με λογιστικές εγγραφές.

(…….)

Α.Α: -Για παράδειγμα γίνεται κατανοητό έτσι ότι ο πολυδιαφημιζόμενος αναγκαστικός ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ και της μείωσης των δήθεν ελλειμάτων δεν είναι παρά μία προπαγάνδα μιας σκόπιμης πολιτικής επιλογής που σκοπό έχει την όξυνση της κοινωνικοοικονομικής πυραμίδας και την συγκέντρωση δύναμης και εξουσίας στους λίγους καθώς και την εγκαθίδρυση ενός μοντέλου αναπαραγωγής εξουσίας.

Επομένως το πρόβλημα είναι πολιτικό και αφορά την άσκηση ουσιαστικής δημοκρατίας και στον παραγκωνισμό του παιχνιδιού της εξουσίας. Στην ύπαρξη δηλαδή πραγματικών ηγετών και όχι διαχειριστών της εξουσίας…και εν κατακλείδι στην επιδίωξη μιας διαφορετικής πολιτιστικής πραγματικότητας. Γιατί στην πράξη δεν είναι η οικονομία και οι δυνατότητες της που καθορίζουν τον πολιτισμό της εποχής, αλλά ο πολιτισμός ή η απουσία του που καταλήγει στην ανάλογη επιλογή μοντέλων οικονομίας που στηρίζουν μια αναγέννηση ή μια συνολική πτώση και κρίση.

– Δημ.: Έχω την αίσθηση ότι για να γίνει μια τέτοια αναστροφή των τάσεων είτε θα χρειασθούν τριάντα χρόνια για να ωρισμάσουν αυτές οι ιδέες και να καρποφορήσουν είτε πρέπει να γίνει επανάσταση.

-A.A.: Πρέπει να γίνει επανάσταση και μάλιστα τώρα. Γιατί μετά από τριάντα χρόνια το αγροτόπαιδο που σήμερα μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του ακόμη και πρωθυπουργό να μην μπορεί τότε να το κάνει.

Η επανάσταση χρειάζεται τώρα που οι Έλληνες πιστεύουν ακόμα στον εαυτό τους και στην ικανότητά τους, αλλά και στο ανθρώπινο και το δημοκρατικό τους δικαίωμα να κάνουν όνειρο και το όραμα πραγματικότητα, να κυνηγάνε ελεύθερα την Αλήθεια και την Ανθρώπινη Δικαίωση.

>ΣΧΟΛΙΟ: Το άρθρο είναι άψογο, και ελληνικότατο. Φωτίζει τις μνήμες..

Το αρχείο είναι πλούσιο και το κουτόχορτο των λοιπων “διαβασμένων” οικονομολόγων που δεν θίγουν το ζήτημα των ιδιωτικών κεντρικών τραπεζών της Ευρωζώνης και του εκδοτικού προνομίου είναι άνοστο. Τι έκαναν λοιπόν οι εξυπνάκηδες πολιτικοί, όλα τα χρόνια: