Θέλουν όλες τις Κεντρικές Τράπεζες των κρατών στα χέρια των Ρότσιλντ. Η μη παραχώρησή τους είναι αιτία πολέμου.
Γράφει ο Χρήστος Μαντζιάρης
Τα τελευταία 25 χρόνια έχουν γίνει κάποιοι πόλεμοι κατά τους οποίους οι Δυτικοί επιτίθενται σε άλλες χώρες ή τις αποσταθεροποιούν με εμφυλίους πολέμους. Η ανάμιξή τους στα εσωτερικά άλλων χωρών γίνεται με διάφορες δικαιολογίες και προφάσεις που εκ των υστέρων έχουν αποδειχθεί ψευδείς. Και πάντα, μέσω των ΜΜΕ τους, προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουν δίκαιο. Ας δούμε τους πολέμους της 25ετίας και τα κρυφά μυστικά τους.
Αφγανιστάν. Το 2001 οι ΗΠΑ εισβάλουν στο Αφγανιστάν διότι όπως μας είπαν, η τρομοκρατική οργάνωση Αλ Κάιντα είχε έδρα και καταφύγιο στο Αφγανιστάν. Η Αλ Κάιντα θεωρήθηκε υπεύθυνη της τρομοκρατικής επιθέσεως στους διδύμους πύργους στην Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Από την ενέργεια αυτή ο δυτικός κόσμος, περιέργως, ευνοήθηκε πάρα πολύ. Οι ΗΠΑ με την απώλεια δύο κτηρίων απέκτησαν δικαίωμα επεμβάσεως σε όποια χώρα του κόσμου ήθελαν με πρόφαση την τρομοκρατία, παράλληλα οι νομοθεσίες των χωρών έγιναν αυστηρότερες για τους πολίτες τους οι οποίοι έχασαν πολλά από τα δικαιώματά τους. Οι ΗΠΑ και οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοί τους επιτέθηκαν στο Αφγανιστάν, διότι οι Ταλιμπάν που διοικούσαν την χώρα δεν παρέδιδαν στις ΗΠΑ τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, τον αρχηγό της Αλ Κάιντα, και δεν έδιωχναν την οργάνωση από το Αφγανιστάν.
Αυτό μας είπαν. Αυτό που δεν μας είπαν είναι ότι έψαχναν δικαιολογία να επιτεθούν στο Αφγανιστάν διότι η Κυβέρνηση του Αφγανιστάν δεν παρέδιδε την Κεντρική Τράπεζα στους Ρότσιλντ. Μετά τον πόλεμο οι ΗΠΑ επέβαλαν διοικητικά στελέχη στην Κεντρική Τράπεζα του Αφγανιστάν βάσει των κυρώσεων που επέβαλαν στην χώρα οι ΗΠΑ και ο ΟΗΕ. Οι κυρώσεις επιβλήθηκαν στην Τράπεζα διότι «διαπίστωσαν» ότι η Τράπεζα δεν πληρούσε τα διεθνή πρότυπα για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Περιουσιακά στοιχεία της Τράπεζας του Αφγανιστάν αξίας 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, γνωρίζουμε την αξία τους αλλά δεν γνωρίζουμε τι είδους περιουσιακά στοιχεία είναι αυτά, πήγαν στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης.
Ιράκ. Το 2003 πάλι οι γνωστοί, γνωστοί μας, δηλαδή ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, επιτέθηκαν στο Ιράκ με δικαιολογία ότι ο ηγέτης του Ιράκ, ο Σαντάμ Χουσεΐν, είχε όπλα μαζικής καταστροφής, υποστήριζε τρομοκρατικές οργανώσεις όπως η Αλ Κάιντα και ότι ήταν δικτάτορας. Γι αυτό έπρεπε, για το καλό των ιρακινών, να εγκαθιδρύσουν στο Ιράκ την Δημοκρατία τους, την “Made in Zion”.
Αυτό μας είπαν. Αυτό που δεν μας είπαν είναι ότι ο Σαντάμ ήθελε να εγκαταλείψει στις συναλλαγές πετρελαίου το αμερικανικό δολάριο, κάτι το οποίο είναι αιτία πολέμου μετά την συμφωνία Μπρέτον Γούντς και την κατάργηση του κανόνος του χρυσού. Δεν μας είπαν επίσης ότι τελικά στο Ιράκ δεν βρήκαν όπλα μαζικής καταστροφής, ούτε μας είπαν ότι το Ιράκ έπαψε μετά τον πόλεμο να ελέγχει την Κεντρική του Τράπεζα, την οποία ήλεγχε ο Σαντάμ, η Κυβέρνηση του Ιράκ. Ενώ μετά την έλευση της Δημοκρατίας, με τον Νόμο 56, του 2004, η Κεντρική Τράπεζα του Ιράκ είναι ανεξάρτητη από την Κυβέρνηση (την πήραν κι αυτήν οι Ρότσιλντ) και από το 2011 είναι υπό εποπτεία.
Λιβύη. Το 2011 η εξέγερση της Αραβικής Άνοιξης ανέτρεψε τον Μουαμάρ Καντάφι γιατί ήταν δικτάτορας. Λέγεται ότι η εξέγερση υποβοηθήθηκε από δυτικούς, διότι το πρόβλημα ήταν τα έσοδα από την εκμετάλλευση του πετρελαίου. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ότι μέρος των εσόδων από τα πετρέλαια, ο Καντάφι τα πίστωνε απευθείας στους προσωπικούς λογαριασμούς των πολιτών, πέραν από τις δωρεάν παροχές προς τον λαό του. Αλλά ο Καντάφι ήταν δικτάτωρ. Η Λιβύη δέχθηκε αεροπορική επίθεση από τους Δυτικούς, κυρίως από τους Γάλλους, με την επιχείρηση Harmattan, οι οποίοι κατέστρεψαν καίριες υποδομές της Λιβύης, καθώς και το τεράστιο έργο, που όπως μαθεύτηκε αργότερα, θα έφερνε «7 Νείλους» νερό στην έρημο της Λιβύης για να την κάνει εύφορη.
Αυτό μας είπαν. Αυτό που δεν μας είπαν είναι ότι o Καντάφι σχεδίαζε να επαναφέρει τον κανόνα του χρυσού σε ένωση αφρικανικών χωρών και ότι μόλις δολοφόνησαν τον Καντάφι το πρώτο αεροπλάνο που προσγειώθηκε στην Λιβύη ήταν αυτό που μετέφερε αξιωματούχους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τροποποιήθηκε το καταστατικό της Κεντρικής Τράπεζας της Λιβύης με τον Νόμο 46, του 2012.
Σουδάν. Από το 2023 στο Σουδάν υπάρχει εμφύλιος πόλεμος, μεταξύ κυβερνητικών και αντικυβερνητικών ομάδων για τον έλεγχο της χώρας. Η Ρωσία υποστηρίζει την Κυβέρνηση. Ο πόλεμος είναι σε εξέλιξη.
Αυτό μας είπαν. Αυτό που δεν μας είπαν είναι ότι η Κεντρική Τράπεζα του Σουδάν είναι 100% κρατική και ανήκει στο Σουδάν και ελέγχεται από την Κυβέρνηση του Σουδάν.
Συρία. Τα πολεμικά προβλήματα στην Συρία, με εμφύλιο πόλεμο, άρχισαν το 2010 και τελείωσαν με την πτώση ενός δικτάτορα, πάλι για την δημοκρατία ενδιαφέρθηκαν οι Δυτικοί, με την πτώση του καθεστώτος Άσσαντ τον Δεκέμβριο του 2024.
Αυτό μας είπαν. Αυτό που δεν μας είπαν είναι ότι η Κεντρική Τράπεζα της Συρίας ανήκει στην Συρία και ότι η πολιτική της καθορίζεται, μάλλον καθοριζόταν, από την Συριακή Κυβέρνηση. Δηλαδή η Κεντρική Τράπεζα λειτουργούσε υπό την εποπτεία του κράτους και η πολιτική της εγκρινόταν από το Υπουργικό Συμβούλιο. Πρέπει να πάει κι αυτή στους Ρότσιλντ γιατί η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.
Βενεζουέλα. Τα γεγονότα είναι γνωστά διότι είναι πρόσφατα. Απήγαγαν τον Μαδούρο διότι επί θητείας του τα καρτέλ των ναρκωτικών ήταν ασύδοτα και κατέστρεφαν τον λαό των ΗΠΑ με την πώληση ναρκωτικών στην, οπλισμένη κατά τα άλλα, κοινωνία των ΗΠΑ.
Αυτό μας είπαν. Αυτό που δεν μας είπαν είναι ότι η Κεντρική Τράπεζα της Βενεζουέλα ελέγχεται απ’ ευθείας από την Κυβέρνηση της Βενεζουέλα, δεν «μετράνε» και εδώ οι Ρότσιλντ, και παρά τις μεταρρυθμίσεις που άρχισαν από το 2016, η Κεντρική Τράπεζα συνεχίζει εκτελεί τις εντολές της Κυβέρνησης και χρηματοδοτεί τα κρατικά ελλείμματα.
Είδαμε τι έγινε και τι γίνεται σε αυτές τις έξι χώρες. Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Σουδάν, Συρία και Βενεζουέλα. Κοινή αιτία πολέμου; Η παραχώρηση των Κεντρικών Τραπεζών στους Ρότσιλντ. Το 2000 υπήρχαν 9 χώρες στον κόσμο που οι Κεντρικές τους Τράπεζες δεν ελεγχόντουσαν από τους Ρότσιλντ. Ήταν οι 6 προαναφερόμενες και υποφέρουσες χώρες, και οι: Κούβα, Νότιος Κορέα και Ιράν. Ήδη την Κούβα την εκβιάζουν με αποκλεισμό διότι η Κεντρική της Τράπεζα ελέγχεται από την Κυβέρνηση και το Κομμουνιστικό Κόμμα. Μας περισσεύουν το Ιράν και η Νότιος Κορέα για πόλεμο, που όμως αυτές οι χώρες εκτός του ότι δεν είναι σύμμαχοι της Δύσεως, έχουν και πυρηνικά όπλα. Το πρόβλημα είναι μεγάλο και είναι μπροστά μας.
Ο κάθε αρχηγός της οικογενείας Ρότσιλντ είναι και ο παγκοσμίως υπεύθυνος για τον έλεγχο και την κατοχή του χρήματος του πλανήτου Γη. Ο Amschel ή Nathan Rothschild είχε πει ότι «Αφήστε με να εκδίδω και να ελέγχω το χρήμα ενός έθνους και δεν με νοιάζει ποιος φτιάχνει τους νόμους». Ουδεμία Παγκόσμια Τάξις πρόκειται να εδραιωθεί εάν υπάρχει έστω και μια ανεξάρτητη οικονομικά χώρα. Είναι βασικός κανόνας των εκλεκτών της Σιών ότι, όλος ο πλούτος όλων των χωρών πρέπει να ελέγχεται απ’ αυτούς και να γίνει ιδιοκτησία τους για να φέρουν ύστερα τον Αντίχριστό τους. Και ο πλούτος στις ημέρες μας ελέγχεται με το χρήμα έτσι όπως το έχουν προσαρμόσει. Έχουν κι αυτοί τους κανόνες τους! Ο Τραμπ λοιπόν βιάζεται να ικανοποιήσει την Σιών.
Τι σημαίνει να ελέγχουν οι Ρότσιλντ τις Κεντρικές Τράπεζες; Σημαίνει ότι οι περιούσιοι υποτακτικοί των Ρότσιλντ, με ευνοϊκές κατά χώρα νομοθεσίες, θα πλουτίζουν όχι γιατί θέλουν να έχουν τόσο πλούτο, αλλά για να μην τον έχουν οι γηγενείς, και να τον παραδώσουν την ορισμένη στιγμή στην σιωνιστική εξουσία.
Μέσω των Κεντρικών Τραπεζών ελέγχεται ο πλούτος των χωρών και των πολιτών. Θα δούμε πως συμβαίνει αυτό με παράδειγμα την Ελλάδα. Την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), που είναι η Κεντρική τράπεζα της χώρας. Κατ’ αρχήν, η ΤτΕ, δεν είναι της Ελλάδος, αλλά του Ρότσιλντ. Το «Τράπεζα της Ελλάδος» είναι μια απλή ονομασία.
Η ΤτΕ είναι, σύμφωνα με το Μητρώο Υπηρεσιών και Φορέων της Ελληνικής Διοίκησης που εκδίδεται από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, «η Τράπεζα της Ελλάδος (ανεξάρτητο νομικό πρόσωπο “διφυούς χαρακτήρα” στο οποίο έχουν ανατεθεί αρμοδιότητες δημόσιου χαρακτήρα)». Προσέξατε πως το γράφουν; Η ΤτΕ έχει δύο φύσεις, δύο υποστάσεις, αλλά αναφέρουν την μία. Αναφέρουν μόνον το ότι είναι Δημόσια Υπηρεσία. Η άλλη της υπόσταση, που δεν αναφέρεται, είναι ότι είναι Ιδιωτική Ανώνυμη Εταιρεία. Η ΤτΕ είναι και Δημόσια Υπηρεσία και Ιδιωτική εταιρεία. Ποιος λοιπόν είναι ο κάτοχός της; Μα φυσικά ο Ρότσιλντ. Έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς πληροφορίες που φαίνεται ο τρόπος με τον οποίο έγινε ιδιοκτησία του. Ως ιδιωτική εταιρεία έπρεπε να πληρώνει φόρους, αλλά επειδή είναι δημόσια υπηρεσία δεν πληρώνει φόρους! Καλό έ;
Προσέξτε τώρα την προέκταση. Σύμφωνα με το εν λόγω Μητρώο του αρμοδίου Υπουργείου, ΝΠΔΔ, δηλαδή Δημόσιες Υπηρεσίες, είναι και οι παρακάτω, με αρίθμηση από το πρωτότυπο κείμενο: «16. Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Συντονισμού και Γνωματεύσεως 17. Οργανισμός Περιλθάψεως και Αποκαταστάσεως Ισραηλιτών Ελλάδος 18. Ισραηλιτικές Κοινότητες.» (Αυτά συμπεριλαμβάνονται στο ανωτέρω Μητρώο, Τμήμα Α. Τομέας Παιδείας και δια βίου μάθησης και θρησκευμάτων, ΙΙΙ. Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Επίσης στα ελληνικά του Υπουργείου υπάρχει και η νέα λέξις «περίλθαψη»
Τι σημαίνουν ολ’ αυτά; Ότι οι Ισραηλίτικες κοινότητες, ως ΝΠΔΔ, έχουν Διοικητική και Οικονομική Αυτοτέλεια, δηλαδή, διαθέτουν δική τους νομική προσωπικότητα, χωριστή από το Κράτος, δική τους περιουσία και δικούς τους πόρους. Άρα οι Ισραηλίτες στην Ελλάδα, εκτός των άλλων, δεν πληρώνουν φόρους, ούτε φυσικά ανησυχούν για την ύπαρξη των Μνημονίων. Ενώ από την άλλη, οι Έλληνες πληρώνουν και πολυπληρώνουν φόρους. Οπότε κάποιοι γίνονται όλο και πιο πλούσιοι και κάποιοι άλλοι θα καταντήσουν άποροι στην χώρα τους λόγω άνισης μεταχείρισης. Η άνιση αυτή μεταχείριση των πολιτών, είναι νομικά κατοχυρωμένη με νόμους «εθναρχών». Διαβάστε και αναλογισθείτε τι διαβάζετε.
Νόμος 2456/1920 του Ελευθερίου Βενιζέλου, της οικογενείας Μητσοτάκη, Άρθρο 1. «Εις ας πόλεις του Βασιλείου κατοικούσι μονίμως πλείονες των είκοσι Ισραηλιτικών οικογενειών και λειτουργεί Συναγωγή δύναται να ιδρυθεί δια Βασιλικού Διατάγματος Ισραηλιτική κοινότης αναγνωριζομένη ως νομικόν πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου».
Αναγκαστικός Νόμος 367/1945 του Γεωργίου Παπανδρέου του Α’, Άρθρο 1. «Όσοι εκ των εν Ελλάδι Ισραηλιτικών Κοινοτήτων αριθμούν κατά την δημοσίευση του παρόντος πλέον του ημίσεως του προ του πολέμου αριθμού μελών, θεωρούνται ως ανασυγκεγκροτημένοι. Η λειτουργία των κοινοτήτων τούτων συνεχίζεται συμφώνως προς τας διατάξεις του Νόμου2456/1920». Δηλαδή, του Νόμου του Βενιζέλου.
Νόμος 182/1978 με μόνο ένα άρθρο του Κωνσταντίνου Καραμανλή του Α’, που αφορά μόνο την κοινότητα Αθηνών «Η Ισραηλιτική Κοινότης Αθηνών υφίσταται ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου κατά τους νόμους 2456/1920 (ΦΕΚ 173) και 4837/1930 (ΦΕΚ 252). Σκοπός της είναι γενικά η εξυπηρέτηση σύμφωνα με τους νόμους αυτούς των θρησκευτικών, εκπαιδευτικών και φιλανθρωπικών προορισμών η υποστήριξη κάθε ωφέλιμης πρωτοβουλίας που εξυπηρετεί εθνικές ανάγκες, η εξύψωση του ηθικού, πνευματικού και κοινωνικού επιπέδου των μελών της, η αδελφοποίησή τους και η φροντίδα για την προαγωγή των εβραϊκών γραμμάτων». Ποιες «εθνικές ανάγκες» εννοούνται;
Εξ όλων των ανωτέρω φαίνεται καθαρά γιατί ο πλουτισμός κάποιων, που εντάσσονται στους συλλέκτες πλούτου προς απόδοσή του στην Σιών, ξεκινά από τον έλεγχο των Κεντρικών Τραπεζών. Εν ολίγοις, η Κεντρική Τράπεζα ως Δημόσια Υπηρεσία Ιδιωτικών συμφερόντων είναι ο γενικός συντονιστής ροής πλούτου μέσω άλλων Δημοσίων Υπηρεσιών ιδιωτικών συμφερόντων προς συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας. Όλες οι Κεντρικές Τράπεζες των χωρών του κόσμου πρέπει να ανήκουν σε έναν, επέλεξαν τον Ρότσιλντ, ώστε να είναι δυνατή η συσσώρευση του παγκοσμίου πλούτου. Και οι Ρότσιλντ πάντοτε ήταν οι χρηματοδότες των πολέμων για εξυπηρετηθούν τα σχέδιά τους. Απλά το Ιράν και η Νότιος Κορέα είναι δύσκολοι αντίπαλοι λόγω του ότι έχουν πυρηνικά όπλα. Και όπως φαίνεται, τόσο ο Κιμ όσο και οι μουλάδες του Ιράν δεν θα διστάσουν να τα χρησιμοποιήσουν.
Ο πλανήτης ευρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή της Ιστορίας του. Ή θα εφαρμοσθεί η Νέα Τάξη σύντομα ή θα γυρίσουμε αιώνες πίσω.
Χρήστος Μαντζιάρης
Ελληνικά 